Atos 9
hwo (HWO) vs VC
1 Shawulu tǝ hufrha hura aten ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ sǝsang nda fatakkwaya Chinǝm ƙǝl ɓǝlang nǝn kanda, ɗǝgha thlǝma mamnda firis ɗǝ.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Kaɗa ɗeleewar nǝn, ka a ɗǝgha tǝghǝn ƙǝn tsahad Yahudaya ɗǝ na a Nɗimaska, a ɗǝɗǝ wal fatakkwaya Chinǝm nǝn a ƙǝsang kanda nda hǝshya tǝ nishya, ɓagha ƙǝnang kanda a wupǝri Urshalima.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Takh nǝn a ndusang Nɗimaska fa, djargha kukwaryirha tenggǝn hai a fǝrakh amshi hai.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Fǝlgha hweeɗa hai sǝk urarha nǝn a ndang nda, “Shawulu! Shawulu! Kama nda na a sǝseerha?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ndagha Shawulu, “Wunni sa, Chinǝm?” Nggǝmangga uradɗi, “Nggini Yeeso, na a sǝsang nda!”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 “Nanǝn ya thliusǝ ɗǝna hu wupǝri ɗǝ, na nda a puro ˈya na a ǝnaarha.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nafini na wiirha tǝ Shawulu ka ǝnwulteena na nanda mbangwa nda kala sǝ wa, kanda a sǝk urad niifa, amma mba nda a naghǝn wa.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Thliina Shawulu sǝ a hweeɗe, amma inang nǝn yidghǝn hai mbangwa na mana hai wa. Ƙǝs haarghǝn nda kya nda tǝghǝn hur wupǝri hai.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Əna ɓeena nǝn mahan mbǝ namana hai wa. A hu ɓenggini ya ǝnawa ˈya mii wa, sawa aama wa.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 A Nɗimaska na tǝ takkwa Yeeso sǝ thlǝmnggǝn ni Hananiya. Aaghǝna Faara ahu sǝsǝniirha, “Hananiya!” Nggǝmanggǝn, “Kulo nggi ya Chinǝm!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ndangga Chinǝm, “Thliusǝ ɗǝna minda ki Yahuda ɗǝ na a mii kwamanɗi na nda aarha kwamana na ndip, tsakh mee na tǝna niif Tarsus sǝ a mbǝɗi na thlǝmnggǝn Shawulu. Nanǝn ya nǝghǝn a hwan Faara.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 A hu sǝsǝnirha kyaɗang ɗi niifa na nda aarha Hananiya ɗǝnǝn ɗǝfang haara teena tǝnǝn nggǝr na mana hai.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Nggǝmangga Hananiya ndǝghǝn, “Chinǝm, sǝkɗi laɓar kamshiɗiya aten sǝsaarha nǝn a fǝrang nda nafiya na chahal a Urshalima!
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ɓanǝn Nɗimaska ɓa tǝ ɗeleewar fǝrang na firis na manggǝn ka ɓagha ƙǝsang nda fatakkwaya Yeeso na a Nɗimaska.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Amma ndangga Chinǝm Hananiya, “Ɗuwaɗǝ ɗa ǝna ˈya ndani. Ƙǝsǝr Shawulu wurra kari tarna ni ka ɗǝgha tǝ laɓarna a fingya ɗǝ mbuwa Yahudaya, tǝ kutǝrya tǝ nafiya Isǝrela kahad.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Nggi tafanna niya kyaɗang ǝngya heu nǝn a saarha fa ka nggi.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Nanǝn kee ɗǝgha Hananiya ɗǝ ɗǝgha wal Shawulu. Ɗǝfang haara nǝn teena ndanggǝn, “Wan mana Shawulu, Chinǝm Yeeso walgha sa a kwamana nana a ɓarha mbǝɗa ɓa ya. Ndǝghǝn thlǝngga nggi ɓa tǝna nggǝr na mana hai tǝ ƙǝm lǝgɗowa Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Tsu a mbǝɗi kee, ˈya ƙǝla ɓar ɗǝfrha mukka hai a yid Shawulu, nggǝrghǝn na mana hai. Tǝrgha thliigha sǝ ǝnang mbaptisǝma nda.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 A kwasamadghǝn ǝna ˈya nǝn mii wal kanglanggirha nǝn.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Tsu kee katǝranggǝn pǝr laɓar Faara ahu ƙǝngya tsahad Yahudaya nagha a ndaarha Yeeso Wan Faara ni.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kala fiya sǝkka ndǝn ƙǝsgha ǝnwulteena kanda, tsakh mee nda, “Mbǝ niifɗani na a sǝsang tǝ ɓǝlang nda fa takkwa Yeeso a Urshalima wa? Mbǝ ɓanǝn ɓa ka a ƙǝsanggǝn kanda tsawa nda porsǝngya mamngya firis wa?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Pǝr laɓar Faara na Shawulu a ǝnaarha aten ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ kanglanggirha. Yahudaya na a Nɗimaska mbangwanda ngaal ǝngya kyad nǝn tǝ ndaarha Yeeso ndǝna Ƙǝrǝsti wa.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 A kwasamad ɓengya hangga, ƙǝnangga mamngya Yahudaya hai a ɓǝlang ngganda Shawulu.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Amma sǝkka Shawulu palthɗi ƙǝnang nanda hai atenggǝn. Nda yan fara tǝ fǝɗikrha na nda narha ƙǝlaghǝn fa a kwatkirǝm wupǝriɗi ka a ɓǝlangganda.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Amma a fǝɗikrha fatakkwaya Yeeso kyang ngganda ƙǝshaaɗǝ fǝrghǝnda hai hu kutasa tǝ kwaarha na a fad kad talɗi.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sǝlna Shawulu a Urshalima ɗǝ midghǝn sǝ na wumngga hai tǝ fatakkwaya Yeeso, amma kanda a tǝrǝmnggǝn. Nggǝm ngwanda fa tǝ takkwa Yeeso ni wa.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Tǝrgha Mbarnaɓa ɓagha tǝghǝn thlǝmad fa thlǝngya Yeeso ɓa, pǝranggǝnǝn kanda kwamanɗi nana Shawulu Chinǝm ahu kwamana nǝn a ɗǝrha Nɗimaska ɗǝ. Pǝrangga Mbarnaɓa ndǝn kanda ƙǝm ǝnɗi ndangna Chinǝm Shawulu tǝ pǝr laɓar Faara ǝnanǝn tǝ kanglanggirha ahu thlǝm Yeeso a Nɗimaska.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Tǝrgha fa thlǝnggini thlǝ Shawulu nda fa. A kwasamadghǝn nǝn narha ƙǝtsar a thlǝman nda a Urshalima, nagha a pǝr laɓar Faara tǝ kanglanggirha ahu thlǝm Chinǝm.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Nǝn narha ngaala tǝ Yahudaya na a ndikrha tǝ mii Helenaya, kanda ƙǝm a kaɗa kwamana na a ɓǝlang ngganda.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Sǝkna fatakkwaya Yeeso ndǝn, tǝrang ngganda ɗǝnda tǝghǝn Kaisariya ɗǝ puwang ngganda hu talghǝn ɗǝ, na Tarsus.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 A farɗani fatakkwaya Yeeso wumngga teena na a Yahudiya, tǝ Nggalili tǝ Samariya wal nanda tsawud ɗǝɗemnggirha, na nda a tsǝrha tǝ chikrha hu ƙanglanggirha. Tsaukwa fatakkwaya Yeeso tǝ tǝrǝm Faara tǝ tǝk mbǝnda Sǝsǝna fa tǝ Peɗǝnda.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Na Mbiturus a weng mbǝya hai hangga, ɓagha ahu tala ɓa na nafiya Chinǝm sǝ na nda aarha Lidda.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 A mbǝɗi ɓagha wal niifa na nda aarha Iniyas mǝrna fadghǝn hai kalth hu sǝra hurarha wuvaɗa.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ndangga Mbiturus, “Iniyas, Yeeso Ƙǝrǝsti ƙǝnoɗǝ thliusǝ tǝrang ɗǝnggǝlwa!” Tsu a mbǝɗi kee thliigha sǝ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Tǝrgha hang nda fiya na a Lidda tǝ Sharon kyakhra nda thlǝmad Chinǝm ɓa na nanda Iniyas a wiirha hai.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Na tǝ takkwa Yeeso sǝ a Ndjoppa thlǝmnggǝnni Taɓita, tǝ mii Helenaya na nda aaghǝn Ndokas. Nǝn ǝna nggayirha a fiya tǝ ɗang nda fa yamiya sǝ ƙǝm.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 A hu sayidɗi hadgha mǝrgha. Ngwang nanda fa ka ɗa nda pang nda hunang ngganda hai ahur ƙǝnna tǝn nanda aten shadghǝn.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Nanǝn na Lidda tsau tǝ Ndjoppa fa sǝk ndaarha nda na Mbiturus a Lidda, thlǝn nafiya nda ɗǝ sǝri ka ɗa nda hwanggǝn, ndang ngganda, “Usaai ɓoɓa ƙǝkar!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Mbuwa Mbiturus samad ndan ɗǝ, hǝrǝm nǝn ndukrha ɗǝ, ɗǝnda tǝghǝn ahur ƙǝn ɗaɗǝ na aten shadghǝn. Lǝɗang nu mǝrya ƙǝnɗi kanda a tǝrha na nda kyad lukkya tǝ shishamarya imangna Taɓita kanda sǝ nanǝn tǝ yibrha.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ndangga Mbiturus kanda a kya nda hai ma ƙǝnɗi. Tǝrgha mbǝrgha hai hwan Faara nǝn. Kyahargha man thlǝmad mǝrɗa ɗǝ ndǝghǝn, “Thliu sǝ Taɓita.” A mbǝɗi kee inanggǝn yidghǝn hai! Nanǝn Mbiturus thliigha sǝ!
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ƙǝsgha Mbiturus harghǝnǝn thlenggǝn sǝ. Tǝrgha aah nu mǝryina nǝn ɓa tǝ fingya fatakkwaya Yeeso, kyaɗanggǝnǝn kanda nǝghǝn tǝ yibrha.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Sǝkka fiya laɓarɗi ahur talɗi heu, tǝ ƙǝm fiya hangga fǝrgha ƙǝkafek a Chinǝm.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Mǝngga Mbiturus ha a Ndjoppa ɗi, tsauka a ki Siman tǝ huna paama.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.