Atos 7

hwo (HWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tǝrgha Firis na manggǝn yi Yahudaya tsahang mee nǝn Istifanus, “Palth yiniya ƙǝkafek ni wa?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Nggǝmangga Istifanus ndǝghǝn, “Wan manggina tǝ chinggina, keema thlǝmaarha fa! Faara tǝ mamnggitghǝn ɗǝɗǝ thlǝmad chichid nǝm Ibrahim ɗǝ ndǝghǝn ɓalɗǝ a Mesopotamiya kapa nǝn ɗǝrha Haran ɗǝ tǝ tsaurha.”
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ndangga Faara, “Malang chehweed nggǝttǝwa tǝ hurfayiwa, ɗǝnna ahu chehweed ɗaɗǝ niya saworha.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Nanǝn kee malangga Ibrahim chehweed Kaldiyayini tsauka a Haran. A kwasamadɗi mǝrna chin, thlǝnangga Faara ahu chehwedɗa ɓa mbǝɗi nanun sǝ tǝ tsaurha ya.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Amma Faara fǝrangwa langaarha a mbǝɗiya wa, ko ɗǝf saara tal yi chehweerha. Ɗǝf Faara miighǝn a ndǝghǝn tǝ chichiyighǝn na ɓayi a samadghǝn nǝn a fǝrang chehwedɗi kanda ko nanǝn mbǝ wanggighǝn sǝ wa.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Ndangga Faara Ibrahim, “Na chichiyiwa a tsaurha ahu chehweerha pak, ǝna tar mafayirha nda sǝsangganda kanda yi hurarha haru faɗa.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Amma niya sǝsang chehwedɗi kyangga kanda ahu tar mafayirha hai, a kwasamadghǝn na nda a kyarha sǝ fǝree mamnggirha nda a mbǝɗiya.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 “Faara ƙǝm fǝrang ɗǝf mee nǝn Ibrahim yi thlee muwa a farɗi. Nanǝn tsauna Ibrahim chin Ishaku, thleng muwa nǝn a far ɓeena wuvaɗa. Tsauka Ishaku chin Yakubu, tǝ ƙǝm tsauka Yakubu chin chichiiya Isǝrela kumkap sǝri.”
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Ƙǝsǝr chichiiyini na nda a sǝrghang Yisufu fa, hengganda a Masar ɗǝ ƙǝla mafarha. Amma Faara nǝghǝn tǝghǝn ha
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 kyanggǝn sǝ ahu ɓilladghǝn heu. Fǝrang sǝnda nǝn Yisufu tǝ ƙǝm nagha fadghǝn pet a mbed Firˈauna kutǝr Masar; nanǝn kee faɗangga Firˈauna tsauka ngwamna hu chehweed Masar tǝ ƙǝm mamnda ahu wuri kutǝryidghǝn.”
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Tǝrgha miirha kyagha hu chehweed Masar hai tǝ yi Kanˈana. Nagha sǝsaarha sǝ kaan, tǝrgha chichiyinǝm ngwalagha ǝnnarhami hai a haar ndan.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Sǝkna Yakubu ndaarha ɓalgha hwarma sǝ a Masar, thlǝn wanggighǝn nǝn ɗǝ ɗa nda hiirha ɓa, kanda tsauka chichiyinǝm.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Wuttǝ ndan ɗǝ yi sǝri, Yisufu chalmang fadghǝnǝn wan manggighǝn, kyaɗang wanmanggighǝn nǝn Firˈauna.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Tǝrgha Yisufu thlǝngga ɗǝ a chin, Yakubu, tǝ hurfayighǝn a ɓa nda a Masar ɓa, kanda heu kumggit mǝd kap tuf.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Tǝrgha Yakubu ɗǝgha Masar ɗǝ. Mǝrgha a mbǝɗi ndǝghǝn tǝ chichiyinǝm.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Mǝr yindan tǝrangganda kanda a Shekem ɗǝ pangganda kanda ahu kwadɗi hiina Ibrahim a haar wangya Hamor.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Nduwusna sayidɗa ɓa na Faara a lǝɗang nda ˈya ndanǝn a Ibrahim, hang nda nafinǝm a Masar chikka kaan.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Tǝrgha nggǝrgha nda ǝna kutǝra a pak a Masar sǝngwaa Yisufu.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Kutǝr ɗiya huk ɗǝ nafinǝm nagha a ngyaɓang nda fa nggǝtya a muwangganda wufar waya ɗǝ nggǝt nanda ka a mǝra nda.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 A hu sayidɗi nggǝt nda Musa, wundakhne ngga a yid Faara. Ƙǝrghǝna fa nggǝtyighǝn ahur minda yi ndǝree mahan.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ɗǝfang nanda a ƙǝshaaɗǝ, malghǝnda wutarad Firˈauna tǝranggǝn ƙǝrghǝnǝn tsauka yighǝn.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Tsahang thladwayid Masarya nda Musa ha heu, ndǝghǝn nggi ƙǝm nǝghǝn tǝ sǝsǝmnda fa hu laɓara tǝ ǝn ǝnadghǝn.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Tsǝna Musa hurarha kumggit faɗa, na midghǝn sǝ a weng tala nǝn nafiyighǝn, nafiya Isǝrela.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na wan tǝ Masar nǝn a ɗǝghang nda tǝ Isǝrela ɗǝ. Ɗǝgha ɗǝ ɗanggǝn tǝ Isǝrela ɗa sǝ, ɓǝlanggǝn tǝ Masar ɗi.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Tamngga Musa ndaarha na nafiyighǝn a sǝnda sǝ tǝ ndaarha na Faara a ǝna taara tǝghǝn ka a hǝrghanggǝn kanda, amma sǝngwa nda sǝ wa.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ɗalthna mbǝrha hai nggǝrghǝn weng tala kanda fadɗǝn ɗǝgha wal Isǝrelaya sǝri a kanda ndan a yanda. Midghǝn sǝ a ndǝghanggǝn kanda hai, ndanggǝn kanda, “Kun nafiniya, nuwun a wanmanggi. Kama nda nun a yanda tǝ ndan?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Amma yanɗi na a ɗǝghang nda shadghǝn ɗǝ puwanggǝn Musa man patu ɗǝ ndanggǝn, wunni tsawowa kutǝra nan, tǝ ngwa kumarha aten nan?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Na a ɓǝleerha ƙǝla ɓǝlang na tǝ Masar ɗi ɓǝrarha wa?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Sǝkna Musa ndǝn kee, ɗaagha mal chehweed ɗa nǝn ɗǝgha tsau ronggirha a chehweed Mediyan nggǝt wangya hǝshya nǝn sǝri a mbǝɗi.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “A kwasamad hurarha kumnggit faɗa, tǝthlǝnda Faara ɓagha thlǝmad Musa ɗǝ ahu ƙǝssa waarha ahu ɗǝfrha ngguchit a kaheerha na tsau tǝ wumnda Sǝnai fa.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Nanǝn ndǝn kee, ƙǝsgha ǝnwulteena ndǝn a mbǝɗi. Nduwus nǝn ɗǝ ka ɗǝgha ƙǝlang nda, sǝk urad Chinǝm nǝn, ndanggǝn,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Nggini Faara yi chichiyiwa, Faara yi Ibrahim, tǝ Ishaku tǝ Yakubu.” Tǝrǝmngga Musa nagha fadghǝn a rǝprha fa, nggǝrwa fadghǝn ndang nda a ɗǝgha ƙǝlang nda ɓal wa.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Tǝrgha Chinǝm ndanggǝn, Ƙǝɗang paham wa hai, ƙǝsǝr ishgha a mbǝd tǝ Peɗǝnda.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Naɗi sǝsadɗi na nafina a saarha fa a Masar. Sǝkɗi tendan ndǝn ɓani ɓa a ɓi hǝrghang nda kanda. Nanǝn ya ɗuwa ɗǝ, ƙǝsǝr niya thlǝn sa a wuɗana Masar ɗǝ.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Musa ɗani kar nanda tǝ ndaarha, ‘Wunni tsawowa kutǝr nan, tǝ tǝ ngwa kumad nan?’ Musa ɗani thlǝnang na Faara ɗǝ ɗǝgha tsaurha kutǝr ndan tǝ ƙǝm tǝ hǝrǝkrǝ ndan a mii thlǝnda Faara kyaɗang nǝn fadghǝn ahu ɗǝfǝdɗi ƙǝsgha waarha a kaheerha.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Kyanggǝn kanda sǝ ahur Masar tǝ ǝnsakhkya tǝ ǝnwulteengya hangga ǝnanǝn. Kyagha tǝ kanda tǝ hur wuri aama na yiɓa, tǝ ƙǝm tǝ hur kaheerha yi huraya kumggit faɗa.”
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Musa tafadghǝn ndanggǝn nafiya Isǝrela, ‘Na Faara a thlǝnang annabi kun ɓa ƙǝla nggi ahur nafi nun.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Na Musa ahur fiya wumngga hai a kaheedɗi, tǝ tǝthlǝnda Faara ndik ɗǝ tǝghǝn tǝ chingginǝm a Wumnda Sǝnai. Thlǝɗǝ laɓara ɓa yi yibrha fǝrang nǝn ƙǝm.”
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Amma chingginǝm kar nda sǝk miighǝn fa. A meghedghǝn karghǝnda fa ndaa nda ahur ndan a nggushi wudnanda a Masar ɗǝ.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ndangganda Haruna, Tangsang faarya ƙǝm sǝ na a naarha a mben nǝm, ƙǝsǝr sǝnggum ǝnɗi walgha Musa ɗiya wa kyangga ƙǝm ɓa a Masar.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 41 Əna ɗaharha nda ƙǝla wan thlaarha, ǝnang sataka nda na nda a ǝna wutsǝfayirha a ǝnɗi ǝnana nda.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Tǝrgha Faara kyahargha ma kanda malanggǝn kanda na nda a fǝrang mamnggirha wufǝlngaarya na a fǝrakh amshi tsawa nda faar yindan. A hu ɗeleewar annabiya nǝghǝn chichirethlee hai,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Awo, nggǝmnda hur nun nǝghǝn hu takkwa ɗahaa yinun
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Chichiyinǝm tǝrang nda cham hwan Faara a kaheedɗi. Ənagha ndan mǝmǝl ƙǝla kyaɗang na Faara Musa.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Thlǝna nda cham ɗaɓa, chichiyinǝm na a kamu Djeshiwa tahang nda ha ɓa thlǝ nanda chehwedɗi a haar nafini mbuwa Yahudaya rǝghang na Faara kanda ɗǝ. Tsauka cham ɗi a mbǝɗi ta thlakh mbǝd Kutǝra Ndauda ɗǝ.”
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Walgha Ndauda nggayirha a mbed Faara, hwanggǝnǝn na a tǝnang mbǝd tsaurha nǝn Faara sǝ yi Yakubu.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Amma Sulemanu ni tǝngga ndǝn.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ko nanǝn kee, Faara Amshi mbǝ tsaurha ahur minda tǝnna niifa tǝ haarghǝn wa. Ƙǝla ndana annabi,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Ndagha Faara, “‘Na tsǝnggam nggina a fǝrakh amshi,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Mbǝ tǝ haryi na ni ǝnani nda talara tǝ hweeɗe wa?’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Kun nafiya mbuwa wa sǝk ˈya! Na huryinun kakrak mbun sǝk path ƙǝkafek wa. Pa kwanɗǝ nun narha kar Sǝsǝna fa tǝ Peɗǝnda? Chichiyinun ǝnanda kee, kun kǝm nuwun kee!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Aah ma thlǝm annabi tal sǝsangwana chichiyinun! Ɓǝlang nda fingyayini thlǝkka laɓar ɓad ka niifɗa ɓa Ƙǝrǝsti fǝr nun tǝ ƙǝm ɓǝlang nun.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Thlǝmǝn kee kar nun ngyakhrha Faara fa, ko nanǝn thlǝwun ndǝn ɓa a haar fa thlǝngya Faara.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Ndengga mamngya Yahudayini pǝmnggindan hai ka sǝbrha hura sǝk nanda palth Istifanus.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Amma Istifanus lǝlǝgɗa tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda, ƙǝlagha talara sǝ na kukwaryid Faara nǝn a yanda hai, tǝ ƙǝm na Yeeso ƙǝrǝsti nǝn ƙǝt a yisǝmad Faara.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ndagha, “Kuloɗǝ, naɗi talara inɗaɗǝ haang Wan niifa ƙǝt a yisǝmad Faara!”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Tǝrgha nggǝlang ngganda thlǝmayi ndan tǝ haryi ndan na nda ahuhwaarha. Ɗa nda thlǝmadghǝn ɗǝ
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 rǝghang ngganda sǝ ma talɗi katǝrangganda mukƙǝn hai tǝ ferya. Fingya mamngya Yahudaya tsangga ndǝn ƙǝɗangganda kaɓayindan hai ɗǝfang ngganda a mbed wundǝlarha na nda aarha Shawulu.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Muk na ndan, hwangga Istifanus Faara, “Chinǝm Yeeso, thlu yiɓǝd na.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn, tǝranggǝn uradghǝn sǝ, “Chinǝm, a ƙǝsna ɗimiyid ndan ha wa!” Ndanǝn kee mǝrgha.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.