Atos 7

hwo (HWO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tǝrgha Firis na manggǝn yi Yahudaya tsahang mee nǝn Istifanus, “Palth yiniya ƙǝkafek ni wa?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Nggǝmangga Istifanus ndǝghǝn, “Wan manggina tǝ chinggina, keema thlǝmaarha fa! Faara tǝ mamnggitghǝn ɗǝɗǝ thlǝmad chichid nǝm Ibrahim ɗǝ ndǝghǝn ɓalɗǝ a Mesopotamiya kapa nǝn ɗǝrha Haran ɗǝ tǝ tsaurha.”
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ndangga Faara, “Malang chehweed nggǝttǝwa tǝ hurfayiwa, ɗǝnna ahu chehweed ɗaɗǝ niya saworha.”
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Nanǝn kee malangga Ibrahim chehweed Kaldiyayini tsauka a Haran. A kwasamadɗi mǝrna chin, thlǝnangga Faara ahu chehwedɗa ɓa mbǝɗi nanun sǝ tǝ tsaurha ya.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Amma Faara fǝrangwa langaarha a mbǝɗiya wa, ko ɗǝf saara tal yi chehweerha. Ɗǝf Faara miighǝn a ndǝghǝn tǝ chichiyighǝn na ɓayi a samadghǝn nǝn a fǝrang chehwedɗi kanda ko nanǝn mbǝ wanggighǝn sǝ wa.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ndangga Faara Ibrahim, “Na chichiyiwa a tsaurha ahu chehweerha pak, ǝna tar mafayirha nda sǝsangganda kanda yi hurarha haru faɗa.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Amma niya sǝsang chehwedɗi kyangga kanda ahu tar mafayirha hai, a kwasamadghǝn na nda a kyarha sǝ fǝree mamnggirha nda a mbǝɗiya.”
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “Faara ƙǝm fǝrang ɗǝf mee nǝn Ibrahim yi thlee muwa a farɗi. Nanǝn tsauna Ibrahim chin Ishaku, thleng muwa nǝn a far ɓeena wuvaɗa. Tsauka Ishaku chin Yakubu, tǝ ƙǝm tsauka Yakubu chin chichiiya Isǝrela kumkap sǝri.”
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Ƙǝsǝr chichiiyini na nda a sǝrghang Yisufu fa, hengganda a Masar ɗǝ ƙǝla mafarha. Amma Faara nǝghǝn tǝghǝn ha
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 kyanggǝn sǝ ahu ɓilladghǝn heu. Fǝrang sǝnda nǝn Yisufu tǝ ƙǝm nagha fadghǝn pet a mbed Firˈauna kutǝr Masar; nanǝn kee faɗangga Firˈauna tsauka ngwamna hu chehweed Masar tǝ ƙǝm mamnda ahu wuri kutǝryidghǝn.”
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Tǝrgha miirha kyagha hu chehweed Masar hai tǝ yi Kanˈana. Nagha sǝsaarha sǝ kaan, tǝrgha chichiyinǝm ngwalagha ǝnnarhami hai a haar ndan.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Sǝkna Yakubu ndaarha ɓalgha hwarma sǝ a Masar, thlǝn wanggighǝn nǝn ɗǝ ɗa nda hiirha ɓa, kanda tsauka chichiyinǝm.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Wuttǝ ndan ɗǝ yi sǝri, Yisufu chalmang fadghǝnǝn wan manggighǝn, kyaɗang wanmanggighǝn nǝn Firˈauna.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Tǝrgha Yisufu thlǝngga ɗǝ a chin, Yakubu, tǝ hurfayighǝn a ɓa nda a Masar ɓa, kanda heu kumggit mǝd kap tuf.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tǝrgha Yakubu ɗǝgha Masar ɗǝ. Mǝrgha a mbǝɗi ndǝghǝn tǝ chichiyinǝm.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Mǝr yindan tǝrangganda kanda a Shekem ɗǝ pangganda kanda ahu kwadɗi hiina Ibrahim a haar wangya Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Nduwusna sayidɗa ɓa na Faara a lǝɗang nda ˈya ndanǝn a Ibrahim, hang nda nafinǝm a Masar chikka kaan.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tǝrgha nggǝrgha nda ǝna kutǝra a pak a Masar sǝngwaa Yisufu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Kutǝr ɗiya huk ɗǝ nafinǝm nagha a ngyaɓang nda fa nggǝtya a muwangganda wufar waya ɗǝ nggǝt nanda ka a mǝra nda.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 A hu sayidɗi nggǝt nda Musa, wundakhne ngga a yid Faara. Ƙǝrghǝna fa nggǝtyighǝn ahur minda yi ndǝree mahan.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Ɗǝfang nanda a ƙǝshaaɗǝ, malghǝnda wutarad Firˈauna tǝranggǝn ƙǝrghǝnǝn tsauka yighǝn.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tsahang thladwayid Masarya nda Musa ha heu, ndǝghǝn nggi ƙǝm nǝghǝn tǝ sǝsǝmnda fa hu laɓara tǝ ǝn ǝnadghǝn.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Tsǝna Musa hurarha kumggit faɗa, na midghǝn sǝ a weng tala nǝn nafiyighǝn, nafiya Isǝrela.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na wan tǝ Masar nǝn a ɗǝghang nda tǝ Isǝrela ɗǝ. Ɗǝgha ɗǝ ɗanggǝn tǝ Isǝrela ɗa sǝ, ɓǝlanggǝn tǝ Masar ɗi.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Tamngga Musa ndaarha na nafiyighǝn a sǝnda sǝ tǝ ndaarha na Faara a ǝna taara tǝghǝn ka a hǝrghanggǝn kanda, amma sǝngwa nda sǝ wa.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ɗalthna mbǝrha hai nggǝrghǝn weng tala kanda fadɗǝn ɗǝgha wal Isǝrelaya sǝri a kanda ndan a yanda. Midghǝn sǝ a ndǝghanggǝn kanda hai, ndanggǝn kanda, “Kun nafiniya, nuwun a wanmanggi. Kama nda nun a yanda tǝ ndan?”
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Amma yanɗi na a ɗǝghang nda shadghǝn ɗǝ puwanggǝn Musa man patu ɗǝ ndanggǝn, wunni tsawowa kutǝra nan, tǝ ngwa kumarha aten nan?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Na a ɓǝleerha ƙǝla ɓǝlang na tǝ Masar ɗi ɓǝrarha wa?”
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Sǝkna Musa ndǝn kee, ɗaagha mal chehweed ɗa nǝn ɗǝgha tsau ronggirha a chehweed Mediyan nggǝt wangya hǝshya nǝn sǝri a mbǝɗi.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “A kwasamad hurarha kumnggit faɗa, tǝthlǝnda Faara ɓagha thlǝmad Musa ɗǝ ahu ƙǝssa waarha ahu ɗǝfrha ngguchit a kaheerha na tsau tǝ wumnda Sǝnai fa.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Nanǝn ndǝn kee, ƙǝsgha ǝnwulteena ndǝn a mbǝɗi. Nduwus nǝn ɗǝ ka ɗǝgha ƙǝlang nda, sǝk urad Chinǝm nǝn, ndanggǝn,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Nggini Faara yi chichiyiwa, Faara yi Ibrahim, tǝ Ishaku tǝ Yakubu.” Tǝrǝmngga Musa nagha fadghǝn a rǝprha fa, nggǝrwa fadghǝn ndang nda a ɗǝgha ƙǝlang nda ɓal wa.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Tǝrgha Chinǝm ndanggǝn, Ƙǝɗang paham wa hai, ƙǝsǝr ishgha a mbǝd tǝ Peɗǝnda.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Naɗi sǝsadɗi na nafina a saarha fa a Masar. Sǝkɗi tendan ndǝn ɓani ɓa a ɓi hǝrghang nda kanda. Nanǝn ya ɗuwa ɗǝ, ƙǝsǝr niya thlǝn sa a wuɗana Masar ɗǝ.”
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Musa ɗani kar nanda tǝ ndaarha, ‘Wunni tsawowa kutǝr nan, tǝ tǝ ngwa kumad nan?’ Musa ɗani thlǝnang na Faara ɗǝ ɗǝgha tsaurha kutǝr ndan tǝ ƙǝm tǝ hǝrǝkrǝ ndan a mii thlǝnda Faara kyaɗang nǝn fadghǝn ahu ɗǝfǝdɗi ƙǝsgha waarha a kaheerha.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Kyanggǝn kanda sǝ ahur Masar tǝ ǝnsakhkya tǝ ǝnwulteengya hangga ǝnanǝn. Kyagha tǝ kanda tǝ hur wuri aama na yiɓa, tǝ ƙǝm tǝ hur kaheerha yi huraya kumggit faɗa.”
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Musa tafadghǝn ndanggǝn nafiya Isǝrela, ‘Na Faara a thlǝnang annabi kun ɓa ƙǝla nggi ahur nafi nun.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Na Musa ahur fiya wumngga hai a kaheedɗi, tǝ tǝthlǝnda Faara ndik ɗǝ tǝghǝn tǝ chingginǝm a Wumnda Sǝnai. Thlǝɗǝ laɓara ɓa yi yibrha fǝrang nǝn ƙǝm.”
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Amma chingginǝm kar nda sǝk miighǝn fa. A meghedghǝn karghǝnda fa ndaa nda ahur ndan a nggushi wudnanda a Masar ɗǝ.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ndangganda Haruna, Tangsang faarya ƙǝm sǝ na a naarha a mben nǝm, ƙǝsǝr sǝnggum ǝnɗi walgha Musa ɗiya wa kyangga ƙǝm ɓa a Masar.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 41 Əna ɗaharha nda ƙǝla wan thlaarha, ǝnang sataka nda na nda a ǝna wutsǝfayirha a ǝnɗi ǝnana nda.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tǝrgha Faara kyahargha ma kanda malanggǝn kanda na nda a fǝrang mamnggirha wufǝlngaarya na a fǝrakh amshi tsawa nda faar yindan. A hu ɗeleewar annabiya nǝghǝn chichirethlee hai,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Awo, nggǝmnda hur nun nǝghǝn hu takkwa ɗahaa yinun
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Chichiyinǝm tǝrang nda cham hwan Faara a kaheedɗi. Ənagha ndan mǝmǝl ƙǝla kyaɗang na Faara Musa.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Thlǝna nda cham ɗaɓa, chichiyinǝm na a kamu Djeshiwa tahang nda ha ɓa thlǝ nanda chehwedɗi a haar nafini mbuwa Yahudaya rǝghang na Faara kanda ɗǝ. Tsauka cham ɗi a mbǝɗi ta thlakh mbǝd Kutǝra Ndauda ɗǝ.”
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Walgha Ndauda nggayirha a mbed Faara, hwanggǝnǝn na a tǝnang mbǝd tsaurha nǝn Faara sǝ yi Yakubu.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Amma Sulemanu ni tǝngga ndǝn.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ko nanǝn kee, Faara Amshi mbǝ tsaurha ahur minda tǝnna niifa tǝ haarghǝn wa. Ƙǝla ndana annabi,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Ndagha Faara, “‘Na tsǝnggam nggina a fǝrakh amshi,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Mbǝ tǝ haryi na ni ǝnani nda talara tǝ hweeɗe wa?’”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Kun nafiya mbuwa wa sǝk ˈya! Na huryinun kakrak mbun sǝk path ƙǝkafek wa. Pa kwanɗǝ nun narha kar Sǝsǝna fa tǝ Peɗǝnda? Chichiyinun ǝnanda kee, kun kǝm nuwun kee!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Aah ma thlǝm annabi tal sǝsangwana chichiyinun! Ɓǝlang nda fingyayini thlǝkka laɓar ɓad ka niifɗa ɓa Ƙǝrǝsti fǝr nun tǝ ƙǝm ɓǝlang nun.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Thlǝmǝn kee kar nun ngyakhrha Faara fa, ko nanǝn thlǝwun ndǝn ɓa a haar fa thlǝngya Faara.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ndengga mamngya Yahudayini pǝmnggindan hai ka sǝbrha hura sǝk nanda palth Istifanus.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Amma Istifanus lǝlǝgɗa tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda, ƙǝlagha talara sǝ na kukwaryid Faara nǝn a yanda hai, tǝ ƙǝm na Yeeso ƙǝrǝsti nǝn ƙǝt a yisǝmad Faara.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ndagha, “Kuloɗǝ, naɗi talara inɗaɗǝ haang Wan niifa ƙǝt a yisǝmad Faara!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Tǝrgha nggǝlang ngganda thlǝmayi ndan tǝ haryi ndan na nda ahuhwaarha. Ɗa nda thlǝmadghǝn ɗǝ
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 rǝghang ngganda sǝ ma talɗi katǝrangganda mukƙǝn hai tǝ ferya. Fingya mamngya Yahudaya tsangga ndǝn ƙǝɗangganda kaɓayindan hai ɗǝfang ngganda a mbed wundǝlarha na nda aarha Shawulu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Muk na ndan, hwangga Istifanus Faara, “Chinǝm Yeeso, thlu yiɓǝd na.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn, tǝranggǝn uradghǝn sǝ, “Chinǝm, a ƙǝsna ɗimiyid ndan ha wa!” Ndanǝn kee mǝrgha.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.