Atos 5

hwo (HWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na niifasǝ thlǝmnggǝn ni Hananiya, thlǝm nukkun ƙǝm Shafratu, henggǝn pǝpal ɗǝ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Tǝ sǝnda nukkun sǝ, ɓǝɓee nda ha ahur wuɗǝɓǝlɗi a altenggǝn. Amma ɓagha ɓa tǝ tahadghǝn ɗǝfanggǝn hai a mbed fa thlǝnggini.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Tǝrgha ndagha Mbiturus, “Sa Hananiya, kama nda na malang nda Sheetan kyagha hurwa hai, na nggaɓang nda Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda fa na ɓǝɓeng nda tahad wuɗǝɓǝl hedɗi a alten wa.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Kapa na hengɗǝ mbǝ yiwa ni wa? A kwasamadɗi heng naɗǝ kǝm, wuɗǝɓǝlghǝn mbǝ yiwa ni ǝna taara na sǝ ƙǝla na midwa wa? Kama na ǝna ǝnɗiya kee? Mbǝ kanni nggaɓangna fa wa, amma a Faara ni.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Sǝkna Hananiya pathɗiya, fǝlgha hai mǝrgha, nafiya heu sǝkka ndǝn kǝm ƙǝsangga hǝrenga kanda.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Thliigha wundǝlaya ɓa faɗang ngganda tǝ kaɓad pa mǝrra tǝrangganda ɗa nda pang nda.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Tsǝɓaku kyagha nukkun ɓa, kula ndǝghǝn sǝn ǝnɗasǝ katǝragha hai.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Tsahangga Mbiturus mee, “Pǝrekǝn, sa tǝ Hananiya ǝnɗa wal nun ahu pǝpalɗi heng nun ɗǝ?” Ndǝghǝn, “Nǝghǝn kee.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Tǝrgha ndangga Mbiturus, “Kama nun numa ˈya kiya wumanggun mee ka a ƙǝƙǝranggun Sǝsǝn Chinǝm? Kulo! Sar nafini pangga chimadwa a kwatminda, nanda a tǝrorha ƙǝshaaɗǝ kǝm.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 A mbǝɗi tsu kee fǝlgha hai a mbendan mǝrgha. Ɓana wundǝlayina ɓa, ɓa nda walghǝn mǝmǝra tǝrang ngganda ƙǝshaaɗǝ ɗa nda pang nda tsau tǝ chimadghǝn fa.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Ƙǝsgha hǝreenga fatakkwaya Yeeso heu tǝ fingya sǝkka laɓarɗi.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Fa thlǝnggini ǝnanda ǝnsakhkya tǝ ǝnwuteengya hangga kyadgha sǝsǝmnda Faara. Fa fǝrƙǝkafekkya ƙǝtsar na nda naarha wumnda hai ahu Ƙǝn Faara na manggǝn a mbǝrha na nda aarha, Mǝthlǝm Sulemanu.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Mbǝ niifa sǝ a ƙǝshi na midghǝn wum teena tǝ kanda wa, ko nanǝn fiya a fǝrang mamnggirha kanda.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Hǝshya tǝ nishya hangga katǝrang ngganda fǝrƙǝkafek hai a Chinǝm.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Ƙǝsǝr ka ǝnwultenggini ǝnana fa thlǝnggini, nagha fiya a kyang haaya ɓa hunang ngganda kanda hai a mii kwamana fingya ahu sǝrya tǝ ɗǝnggǝlya tǝna shishingnda Mbiturus ɓarha ten fingya ɓa a na ɗǝ a mbǝraɗǝ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Fiya hangga wumngga hai ɓagha nda ɓa ahu talya na tsǝtsau tǝ Urshalima fa, kanda a ɓarha ɓa tǝ haya, tǝ fingya na tǝ ǝnkaheeya fa, kanda heu wal nda ƙǝnda.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Tǝrgha firis na manggǝn tǝ nafiyighǝn heu na nanda tǝ kanda, nafiniya Sadukiyaya ni na nda a sǝrghang fathlǝnggini fa.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Ƙǝsang ngganda kanda, muwang ngganda kanda ahu porsǝna ɗǝ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Amma a fiɗikrha ɓagha tǝthlǝnda Chinǝm ɓa inanggǝn kwatmingya porsǝn ɗa ɗǝ, kyanggǝn kanda hai. Tǝrgha ndanggǝn kanda,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Ɗaama ahu Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ɗun pǝr laɓar weerǝnda yiɓǝdɗiya a fiya!”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Ɗalthna mbǝrha hai, fathlǝnggini kya nda ahu pǝpal Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ƙǝla thlǝghang na tǝ thlǝnda Faara kanda. Katǝrang ngganda tsaharha ha.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Amma sǝlna nafina ɗǝ thlǝn nanda ɗuwa nda wal kanda a kǝn porsǝnɗi wa, wuɗa nda thlǝmad mamnggina ɗǝ ndaa nda
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Ɗǝ ɗan ɗǝ ɗan wal kwatmin porsǝnɗi chicha, fa ƙǝlaya ha ƙǝƙǝt a mii kwatkirǝm ɗi. Amma inang nan hai kyanan saɗǝ, walwan niifa sǝ wa!”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Sǝkna mamnda fa Ƙǝn Faara ha tǝ mamngya firistaya kee, tǝrgha wulangga teena kanda tǝna mii ngwala ǝnɗi a ǝnaarha ƙǝn ya.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Tǝrgha ɓagha niifa ɓa ndanggǝn kanda kulo nafini muwang nun kanda ahu porsǝna ɗǝ ƙǝƙǝt a pǝpal Ƙǝn Faara na manggǝn kanda a tsahang fiya ha.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Tǝrgha mamnda fa kǝla Ƙǝn Faara ha tǝ nafiyighǝn ɗǝnda ɗǝ ka a ɗanda ɓarha ɓa tǝ fa thlǝnggini. Amma mbǝ tǝ kanglanggirha wa, kanda a tǝrǝmnda na ɗǝ fiya muk kanda tǝ ferya.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tǝrgha ɓa nda ɓa tǝ fathlǝnggini isha nda a mbed kognaya ka a tsahangga mamnda firistaya mee kanda ha.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Ndangganda kanda, “Yanang ɗan kun a pǝpal tǝ ndaarha a nggǝrɗun tsaharha ha tǝ thlǝmɗiya wa, amma kulo hai tsahang ɗun fiya ha hangga a Urshalima, har kun a puwang hakked mǝrra niifɗi kan fa ɓa ya.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Amma Mbiturus tǝ fingya fathlǝngya nggǝrang ngganda kanda sǝ ndaa nda, “Tǝtani a fǝrang mamnggirha nan Faara ama ngyakhrha niifa.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Faara yi chichi yinan thlengga Yeeso sǝ ahu mǝra, a kwasamadɗi ɓǝlang nun ahu taurha ɗǝ aten kaɗiirha.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Tǝrangga Faara a yisǝmadghǝn ɗǝ, tsawanggǝn mamnda tǝ kǝm tǝ hǝrǝkrha, ka a inanggǝn kwaman chakh ɗimiyirha ɗǝ tǝ chakh ɗimiyirha a nafiya Isǝrela.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Kan kǝm naɗan ǝngginiya ƙǝkafek ni, na Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda kee kǝm, fǝrang na Faara nafiya na sǝk mighǝn.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Sǝkna ndan kee, sǝbgha hur ndan ɗǝ kaan na mindan sǝ a ɓǝlang ngganda kanda.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Amma tǝ farisarha sǝ ahur ndan na thlǝmnggǝn Ngamaliya, tǝmalǝmnda ɗǝlewar ngyakhrha Musa, na fiya heu a fǝrang mamnggirha thliigha sǝ ahur kogna yini ndagha a kyagha nafini ƙǝshaaɗǝ ˈwan.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Tǝrgha ndanggǝn kanda, “Kun nafiya Isǝreela, kwarama tǝ ǝnɗi na minnun ǝnaarha a nafini ya!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Huraya mbǝrgha ɗǝ na niifa sǝ kyagha ɓa na nda aarha Tudas, tsawanggǝn altenggǝn ƙǝla manda niifa. Nafiya takkwagha ndǝn takh nda a sǝl haru kumnggit faɗa. Amma ɓǝlang ngganda, weleng ngganda fa takkwayighǝn ɗǝ, tsauka mii ngwalan ndan ni.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 A kwasamadghǝn kǝm a sayyid thlǝtta fiya, Yahuda tǝ Nggalilarha kyagha ɓa lǝm fiya nǝn fa mbusamadghǝn nda, ndǝghǝnggima ɓǝlang ngganda, nafiya heu mbuwa samadghǝn weleng ngganda kanda hai.”
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 “Nanǝnya, niya pǝranggǝn kun kalama nafina hai ya, malaman kanda wii nda, ana numandan tǝ tar ndan yi farha ni mbǝ tǝra hai wa.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Amma ana numandan tǝ tar ndan yi Faara ni mbǝ kwamana sǝ a ˈyaɗanggunun nafina fa ya wa, nun a wal altennun kee a yanda tǝ Faara.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Palthɗi keeghǝn tsuwarɗǝ kanda tǝrgha aah fa thlǝnggina nǝn ɓa, tsaɗa kanda nǝn. Tǝrgha ndangganda kanda ma nggǝr nda ndikrha tǝ thlǝm Yeeso wa, a mbǝra kal kanda nda hai.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Tǝrgha thliigha nda sǝ a mbed mamnggini na nda a na wutsǝfayirha tǝ ndaarha tsǝk nda a sǝsanda ka thlǝm Yeeso.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ka fad ɗathla mbǝrha fa hai na nda narha ɗǝrha a Ƙǝn Faara tǝ ƙǝm kya nda wure-wure na nda a tsaharhaha tǝ pǝr laɓar Faara tǝ ndaarha Yeeso ndǝna Ƙǝrǝsti wa.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.