Atos 5
hwo (HWO) vs ARA
1 Na niifasǝ thlǝmnggǝn ni Hananiya, thlǝm nukkun ƙǝm Shafratu, henggǝn pǝpal ɗǝ.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Tǝ sǝnda nukkun sǝ, ɓǝɓee nda ha ahur wuɗǝɓǝlɗi a altenggǝn. Amma ɓagha ɓa tǝ tahadghǝn ɗǝfanggǝn hai a mbed fa thlǝnggini.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Tǝrgha ndagha Mbiturus, “Sa Hananiya, kama nda na malang nda Sheetan kyagha hurwa hai, na nggaɓang nda Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda fa na ɓǝɓeng nda tahad wuɗǝɓǝl hedɗi a alten wa.
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Kapa na hengɗǝ mbǝ yiwa ni wa? A kwasamadɗi heng naɗǝ kǝm, wuɗǝɓǝlghǝn mbǝ yiwa ni ǝna taara na sǝ ƙǝla na midwa wa? Kama na ǝna ǝnɗiya kee? Mbǝ kanni nggaɓangna fa wa, amma a Faara ni.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Sǝkna Hananiya pathɗiya, fǝlgha hai mǝrgha, nafiya heu sǝkka ndǝn kǝm ƙǝsangga hǝrenga kanda.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Thliigha wundǝlaya ɓa faɗang ngganda tǝ kaɓad pa mǝrra tǝrangganda ɗa nda pang nda.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Tsǝɓaku kyagha nukkun ɓa, kula ndǝghǝn sǝn ǝnɗasǝ katǝragha hai.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Tsahangga Mbiturus mee, “Pǝrekǝn, sa tǝ Hananiya ǝnɗa wal nun ahu pǝpalɗi heng nun ɗǝ?” Ndǝghǝn, “Nǝghǝn kee.”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Tǝrgha ndangga Mbiturus, “Kama nun numa ˈya kiya wumanggun mee ka a ƙǝƙǝranggun Sǝsǝn Chinǝm? Kulo! Sar nafini pangga chimadwa a kwatminda, nanda a tǝrorha ƙǝshaaɗǝ kǝm.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 A mbǝɗi tsu kee fǝlgha hai a mbendan mǝrgha. Ɓana wundǝlayina ɓa, ɓa nda walghǝn mǝmǝra tǝrang ngganda ƙǝshaaɗǝ ɗa nda pang nda tsau tǝ chimadghǝn fa.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ƙǝsgha hǝreenga fatakkwaya Yeeso heu tǝ fingya sǝkka laɓarɗi.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Fa thlǝnggini ǝnanda ǝnsakhkya tǝ ǝnwuteengya hangga kyadgha sǝsǝmnda Faara. Fa fǝrƙǝkafekkya ƙǝtsar na nda naarha wumnda hai ahu Ƙǝn Faara na manggǝn a mbǝrha na nda aarha, Mǝthlǝm Sulemanu.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Mbǝ niifa sǝ a ƙǝshi na midghǝn wum teena tǝ kanda wa, ko nanǝn fiya a fǝrang mamnggirha kanda.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Hǝshya tǝ nishya hangga katǝrang ngganda fǝrƙǝkafek hai a Chinǝm.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Ƙǝsǝr ka ǝnwultenggini ǝnana fa thlǝnggini, nagha fiya a kyang haaya ɓa hunang ngganda kanda hai a mii kwamana fingya ahu sǝrya tǝ ɗǝnggǝlya tǝna shishingnda Mbiturus ɓarha ten fingya ɓa a na ɗǝ a mbǝraɗǝ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Fiya hangga wumngga hai ɓagha nda ɓa ahu talya na tsǝtsau tǝ Urshalima fa, kanda a ɓarha ɓa tǝ haya, tǝ fingya na tǝ ǝnkaheeya fa, kanda heu wal nda ƙǝnda.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Tǝrgha firis na manggǝn tǝ nafiyighǝn heu na nanda tǝ kanda, nafiniya Sadukiyaya ni na nda a sǝrghang fathlǝnggini fa.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Ƙǝsang ngganda kanda, muwang ngganda kanda ahu porsǝna ɗǝ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Amma a fiɗikrha ɓagha tǝthlǝnda Chinǝm ɓa inanggǝn kwatmingya porsǝn ɗa ɗǝ, kyanggǝn kanda hai. Tǝrgha ndanggǝn kanda,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Ɗaama ahu Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ɗun pǝr laɓar weerǝnda yiɓǝdɗiya a fiya!”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ɗalthna mbǝrha hai, fathlǝnggini kya nda ahu pǝpal Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ƙǝla thlǝghang na tǝ thlǝnda Faara kanda. Katǝrang ngganda tsaharha ha.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Amma sǝlna nafina ɗǝ thlǝn nanda ɗuwa nda wal kanda a kǝn porsǝnɗi wa, wuɗa nda thlǝmad mamnggina ɗǝ ndaa nda
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Ɗǝ ɗan ɗǝ ɗan wal kwatmin porsǝnɗi chicha, fa ƙǝlaya ha ƙǝƙǝt a mii kwatkirǝm ɗi. Amma inang nan hai kyanan saɗǝ, walwan niifa sǝ wa!”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Sǝkna mamnda fa Ƙǝn Faara ha tǝ mamngya firistaya kee, tǝrgha wulangga teena kanda tǝna mii ngwala ǝnɗi a ǝnaarha ƙǝn ya.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Tǝrgha ɓagha niifa ɓa ndanggǝn kanda kulo nafini muwang nun kanda ahu porsǝna ɗǝ ƙǝƙǝt a pǝpal Ƙǝn Faara na manggǝn kanda a tsahang fiya ha.
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Tǝrgha mamnda fa kǝla Ƙǝn Faara ha tǝ nafiyighǝn ɗǝnda ɗǝ ka a ɗanda ɓarha ɓa tǝ fa thlǝnggini. Amma mbǝ tǝ kanglanggirha wa, kanda a tǝrǝmnda na ɗǝ fiya muk kanda tǝ ferya.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tǝrgha ɓa nda ɓa tǝ fathlǝnggini isha nda a mbed kognaya ka a tsahangga mamnda firistaya mee kanda ha.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 Ndangganda kanda, “Yanang ɗan kun a pǝpal tǝ ndaarha a nggǝrɗun tsaharha ha tǝ thlǝmɗiya wa, amma kulo hai tsahang ɗun fiya ha hangga a Urshalima, har kun a puwang hakked mǝrra niifɗi kan fa ɓa ya.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Amma Mbiturus tǝ fingya fathlǝngya nggǝrang ngganda kanda sǝ ndaa nda, “Tǝtani a fǝrang mamnggirha nan Faara ama ngyakhrha niifa.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Faara yi chichi yinan thlengga Yeeso sǝ ahu mǝra, a kwasamadɗi ɓǝlang nun ahu taurha ɗǝ aten kaɗiirha.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Tǝrangga Faara a yisǝmadghǝn ɗǝ, tsawanggǝn mamnda tǝ kǝm tǝ hǝrǝkrha, ka a inanggǝn kwaman chakh ɗimiyirha ɗǝ tǝ chakh ɗimiyirha a nafiya Isǝrela.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Kan kǝm naɗan ǝngginiya ƙǝkafek ni, na Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda kee kǝm, fǝrang na Faara nafiya na sǝk mighǝn.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Sǝkna ndan kee, sǝbgha hur ndan ɗǝ kaan na mindan sǝ a ɓǝlang ngganda kanda.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Amma tǝ farisarha sǝ ahur ndan na thlǝmnggǝn Ngamaliya, tǝmalǝmnda ɗǝlewar ngyakhrha Musa, na fiya heu a fǝrang mamnggirha thliigha sǝ ahur kogna yini ndagha a kyagha nafini ƙǝshaaɗǝ ˈwan.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Tǝrgha ndanggǝn kanda, “Kun nafiya Isǝreela, kwarama tǝ ǝnɗi na minnun ǝnaarha a nafini ya!
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Huraya mbǝrgha ɗǝ na niifa sǝ kyagha ɓa na nda aarha Tudas, tsawanggǝn altenggǝn ƙǝla manda niifa. Nafiya takkwagha ndǝn takh nda a sǝl haru kumnggit faɗa. Amma ɓǝlang ngganda, weleng ngganda fa takkwayighǝn ɗǝ, tsauka mii ngwalan ndan ni.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 A kwasamadghǝn kǝm a sayyid thlǝtta fiya, Yahuda tǝ Nggalilarha kyagha ɓa lǝm fiya nǝn fa mbusamadghǝn nda, ndǝghǝnggima ɓǝlang ngganda, nafiya heu mbuwa samadghǝn weleng ngganda kanda hai.”
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Nanǝnya, niya pǝranggǝn kun kalama nafina hai ya, malaman kanda wii nda, ana numandan tǝ tar ndan yi farha ni mbǝ tǝra hai wa.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Amma ana numandan tǝ tar ndan yi Faara ni mbǝ kwamana sǝ a ˈyaɗanggunun nafina fa ya wa, nun a wal altennun kee a yanda tǝ Faara.”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Palthɗi keeghǝn tsuwarɗǝ kanda tǝrgha aah fa thlǝnggina nǝn ɓa, tsaɗa kanda nǝn. Tǝrgha ndangganda kanda ma nggǝr nda ndikrha tǝ thlǝm Yeeso wa, a mbǝra kal kanda nda hai.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Tǝrgha thliigha nda sǝ a mbed mamnggini na nda a na wutsǝfayirha tǝ ndaarha tsǝk nda a sǝsanda ka thlǝm Yeeso.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ka fad ɗathla mbǝrha fa hai na nda narha ɗǝrha a Ƙǝn Faara tǝ ƙǝm kya nda wure-wure na nda a tsaharhaha tǝ pǝr laɓar Faara tǝ ndaarha Yeeso ndǝna Ƙǝrǝsti wa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.