Atos 5
hwo (HWO) vs NAA
1 Na niifasǝ thlǝmnggǝn ni Hananiya, thlǝm nukkun ƙǝm Shafratu, henggǝn pǝpal ɗǝ.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Tǝ sǝnda nukkun sǝ, ɓǝɓee nda ha ahur wuɗǝɓǝlɗi a altenggǝn. Amma ɓagha ɓa tǝ tahadghǝn ɗǝfanggǝn hai a mbed fa thlǝnggini.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Tǝrgha ndagha Mbiturus, “Sa Hananiya, kama nda na malang nda Sheetan kyagha hurwa hai, na nggaɓang nda Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda fa na ɓǝɓeng nda tahad wuɗǝɓǝl hedɗi a alten wa.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Kapa na hengɗǝ mbǝ yiwa ni wa? A kwasamadɗi heng naɗǝ kǝm, wuɗǝɓǝlghǝn mbǝ yiwa ni ǝna taara na sǝ ƙǝla na midwa wa? Kama na ǝna ǝnɗiya kee? Mbǝ kanni nggaɓangna fa wa, amma a Faara ni.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Sǝkna Hananiya pathɗiya, fǝlgha hai mǝrgha, nafiya heu sǝkka ndǝn kǝm ƙǝsangga hǝrenga kanda.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Thliigha wundǝlaya ɓa faɗang ngganda tǝ kaɓad pa mǝrra tǝrangganda ɗa nda pang nda.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Tsǝɓaku kyagha nukkun ɓa, kula ndǝghǝn sǝn ǝnɗasǝ katǝragha hai.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Tsahangga Mbiturus mee, “Pǝrekǝn, sa tǝ Hananiya ǝnɗa wal nun ahu pǝpalɗi heng nun ɗǝ?” Ndǝghǝn, “Nǝghǝn kee.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Tǝrgha ndangga Mbiturus, “Kama nun numa ˈya kiya wumanggun mee ka a ƙǝƙǝranggun Sǝsǝn Chinǝm? Kulo! Sar nafini pangga chimadwa a kwatminda, nanda a tǝrorha ƙǝshaaɗǝ kǝm.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 A mbǝɗi tsu kee fǝlgha hai a mbendan mǝrgha. Ɓana wundǝlayina ɓa, ɓa nda walghǝn mǝmǝra tǝrang ngganda ƙǝshaaɗǝ ɗa nda pang nda tsau tǝ chimadghǝn fa.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ƙǝsgha hǝreenga fatakkwaya Yeeso heu tǝ fingya sǝkka laɓarɗi.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Fa thlǝnggini ǝnanda ǝnsakhkya tǝ ǝnwuteengya hangga kyadgha sǝsǝmnda Faara. Fa fǝrƙǝkafekkya ƙǝtsar na nda naarha wumnda hai ahu Ƙǝn Faara na manggǝn a mbǝrha na nda aarha, Mǝthlǝm Sulemanu.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Mbǝ niifa sǝ a ƙǝshi na midghǝn wum teena tǝ kanda wa, ko nanǝn fiya a fǝrang mamnggirha kanda.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Hǝshya tǝ nishya hangga katǝrang ngganda fǝrƙǝkafek hai a Chinǝm.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Ƙǝsǝr ka ǝnwultenggini ǝnana fa thlǝnggini, nagha fiya a kyang haaya ɓa hunang ngganda kanda hai a mii kwamana fingya ahu sǝrya tǝ ɗǝnggǝlya tǝna shishingnda Mbiturus ɓarha ten fingya ɓa a na ɗǝ a mbǝraɗǝ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Fiya hangga wumngga hai ɓagha nda ɓa ahu talya na tsǝtsau tǝ Urshalima fa, kanda a ɓarha ɓa tǝ haya, tǝ fingya na tǝ ǝnkaheeya fa, kanda heu wal nda ƙǝnda.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Tǝrgha firis na manggǝn tǝ nafiyighǝn heu na nanda tǝ kanda, nafiniya Sadukiyaya ni na nda a sǝrghang fathlǝnggini fa.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Ƙǝsang ngganda kanda, muwang ngganda kanda ahu porsǝna ɗǝ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Amma a fiɗikrha ɓagha tǝthlǝnda Chinǝm ɓa inanggǝn kwatmingya porsǝn ɗa ɗǝ, kyanggǝn kanda hai. Tǝrgha ndanggǝn kanda,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Ɗaama ahu Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ɗun pǝr laɓar weerǝnda yiɓǝdɗiya a fiya!”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ɗalthna mbǝrha hai, fathlǝnggini kya nda ahu pǝpal Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn ƙǝla thlǝghang na tǝ thlǝnda Faara kanda. Katǝrang ngganda tsaharha ha.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Amma sǝlna nafina ɗǝ thlǝn nanda ɗuwa nda wal kanda a kǝn porsǝnɗi wa, wuɗa nda thlǝmad mamnggina ɗǝ ndaa nda
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Ɗǝ ɗan ɗǝ ɗan wal kwatmin porsǝnɗi chicha, fa ƙǝlaya ha ƙǝƙǝt a mii kwatkirǝm ɗi. Amma inang nan hai kyanan saɗǝ, walwan niifa sǝ wa!”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Sǝkna mamnda fa Ƙǝn Faara ha tǝ mamngya firistaya kee, tǝrgha wulangga teena kanda tǝna mii ngwala ǝnɗi a ǝnaarha ƙǝn ya.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Tǝrgha ɓagha niifa ɓa ndanggǝn kanda kulo nafini muwang nun kanda ahu porsǝna ɗǝ ƙǝƙǝt a pǝpal Ƙǝn Faara na manggǝn kanda a tsahang fiya ha.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Tǝrgha mamnda fa kǝla Ƙǝn Faara ha tǝ nafiyighǝn ɗǝnda ɗǝ ka a ɗanda ɓarha ɓa tǝ fa thlǝnggini. Amma mbǝ tǝ kanglanggirha wa, kanda a tǝrǝmnda na ɗǝ fiya muk kanda tǝ ferya.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tǝrgha ɓa nda ɓa tǝ fathlǝnggini isha nda a mbed kognaya ka a tsahangga mamnda firistaya mee kanda ha.
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Ndangganda kanda, “Yanang ɗan kun a pǝpal tǝ ndaarha a nggǝrɗun tsaharha ha tǝ thlǝmɗiya wa, amma kulo hai tsahang ɗun fiya ha hangga a Urshalima, har kun a puwang hakked mǝrra niifɗi kan fa ɓa ya.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Amma Mbiturus tǝ fingya fathlǝngya nggǝrang ngganda kanda sǝ ndaa nda, “Tǝtani a fǝrang mamnggirha nan Faara ama ngyakhrha niifa.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Faara yi chichi yinan thlengga Yeeso sǝ ahu mǝra, a kwasamadɗi ɓǝlang nun ahu taurha ɗǝ aten kaɗiirha.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Tǝrangga Faara a yisǝmadghǝn ɗǝ, tsawanggǝn mamnda tǝ kǝm tǝ hǝrǝkrha, ka a inanggǝn kwaman chakh ɗimiyirha ɗǝ tǝ chakh ɗimiyirha a nafiya Isǝrela.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Kan kǝm naɗan ǝngginiya ƙǝkafek ni, na Sǝsǝna tǝ Pǝɗǝnda kee kǝm, fǝrang na Faara nafiya na sǝk mighǝn.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Sǝkna ndan kee, sǝbgha hur ndan ɗǝ kaan na mindan sǝ a ɓǝlang ngganda kanda.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Amma tǝ farisarha sǝ ahur ndan na thlǝmnggǝn Ngamaliya, tǝmalǝmnda ɗǝlewar ngyakhrha Musa, na fiya heu a fǝrang mamnggirha thliigha sǝ ahur kogna yini ndagha a kyagha nafini ƙǝshaaɗǝ ˈwan.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Tǝrgha ndanggǝn kanda, “Kun nafiya Isǝreela, kwarama tǝ ǝnɗi na minnun ǝnaarha a nafini ya!
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Huraya mbǝrgha ɗǝ na niifa sǝ kyagha ɓa na nda aarha Tudas, tsawanggǝn altenggǝn ƙǝla manda niifa. Nafiya takkwagha ndǝn takh nda a sǝl haru kumnggit faɗa. Amma ɓǝlang ngganda, weleng ngganda fa takkwayighǝn ɗǝ, tsauka mii ngwalan ndan ni.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 A kwasamadghǝn kǝm a sayyid thlǝtta fiya, Yahuda tǝ Nggalilarha kyagha ɓa lǝm fiya nǝn fa mbusamadghǝn nda, ndǝghǝnggima ɓǝlang ngganda, nafiya heu mbuwa samadghǝn weleng ngganda kanda hai.”
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Nanǝnya, niya pǝranggǝn kun kalama nafina hai ya, malaman kanda wii nda, ana numandan tǝ tar ndan yi farha ni mbǝ tǝra hai wa.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Amma ana numandan tǝ tar ndan yi Faara ni mbǝ kwamana sǝ a ˈyaɗanggunun nafina fa ya wa, nun a wal altennun kee a yanda tǝ Faara.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Palthɗi keeghǝn tsuwarɗǝ kanda tǝrgha aah fa thlǝnggina nǝn ɓa, tsaɗa kanda nǝn. Tǝrgha ndangganda kanda ma nggǝr nda ndikrha tǝ thlǝm Yeeso wa, a mbǝra kal kanda nda hai.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Tǝrgha thliigha nda sǝ a mbed mamnggini na nda a na wutsǝfayirha tǝ ndaarha tsǝk nda a sǝsanda ka thlǝm Yeeso.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ka fad ɗathla mbǝrha fa hai na nda narha ɗǝrha a Ƙǝn Faara tǝ ƙǝm kya nda wure-wure na nda a tsaharhaha tǝ pǝr laɓar Faara tǝ ndaarha Yeeso ndǝna Ƙǝrǝsti wa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.