Atos 23

hwo (HWO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tǝrgha Mbulus irang yirha nǝn kognayina fa ndagha, “Kun wanmanggina, ngwalangɗi tarna a Faara ahu kwamana na mǝmǝl heu ta weeri ɗa ɓa ya.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Sǝkna Hananiya palthɗi keeghǝn kee ndanggǝn nafini na tsau tǝ Mbulus fa a mbighǝnda.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Tǝrgha Mbulus ndanggǝn, “Na Faara a mbi sa, sa fad kǝnna ni kǝmonda tǝ penti pǝpet, tsauna a mbǝɗi nana a ngwe kumarha sǝ aten ngyakhrha, amma sa tǝ altenwa hwasang na ngyahadɗi ndana a ndǝk nggi nda!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Fingya na ƙǝƙǝt tsau tǝ Mbulus fa ndang ngganda, “Firis na manggǝn yi Faara ndǝna ˈyaara?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ndangga Mbulus kanda, “Wanmanggina sǝngwi sǝ ndǝghǝnni firis na manggǝn wa, ƙǝsǝr ndagha ɗeleewar Faara, ‘A thlǝkna ˈya na ɗimi aten mamnda nafiwa wa.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Kǝlaana Mbulus hai, fingya kognaya Sadukiyaya ni, fingya kǝm Farisaya, tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndagha, “Wanmanggina, tǝ Farisarha ni nggi, chichiyina wai kee. Niyi ahu kǝkǝrra ƙǝsǝr ka nana mbǝrsad na aten thliirha sǝ ahu mǝrra.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ndana Mbulus kee, thliigha kakyathlaanga sǝ a pathlang Farisaya tǝ Sadukiyaya, ndǝkka kognayina hai mbǝdghǝn sǝri.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ƙǝsǝr ndagha Sadukiyaya mbǝ thliirha sǝ hu mǝrra wa, mbǝ fathlǝngya sǝ wa, nduwa sǝsǝngya, amma Farisaya fǝr nda ƙǝkafek tǝ ǝnggini hǝu.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tǝrgha thliigha kakyathlaanga sǝ kaan, fingya fa malǝmgya ngyakhrha Musa na Farisaya thlii nda sǝ ƙǝt ngaala nda tǝ kanglanggirha. Ndanda, “Nawan ˈya na ɗimi a fad niifɗiya wa. Ana sǝsǝna ni nduwa, tǝthlǝnda Faara ndikka tǝghǝn wu?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Kakyathlang ɗi mul ɗa hai kaan har mamnda sodja ɗi tǝrǝmngga na ɗa nda thlusang nda Mbulus hai kushir-kushir. Ndanggǝn sodja yini a ɗa nda tǝrang Mbulus tǝ kanglanggirha ma thlǝmad ndan, ɓa nda tǝghǝn mbǝd tsawud sodjaya ɓa.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Tsǝna fiɗikrha hai ishgha Chinǝm ƙǝt a thlǝmad Mbulus ndanggǝn, “Ishiu tǝ kanglanggirha, kǝla pǝrna laɓarna a Urshalima, tsawo ɗa fa tǝta a pǝrghǝnna a Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ɗalthna mbǝrha hai, kǝnangga Yahudayina hai tǝ ɗǝf mee mba nda a hǝbrha nduwa saarha wa ƙǝl ma ɓǝlang nda Mbulus.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nafini ǝnagha tar mbǝlfedɗi kal nda kumnggit faɗa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ɗǝnda thlǝmad mamngya firistaya ɗǝ tǝ shingya ndanda, “Ƙǝnang ɗan hai tǝ ɗǝf mee tǝ ndaarha mban a hǝbrha tǝ sarha wa kǝl ma ɓǝlang ɗan Mbulus.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Nanǝnya, kun tǝ kognaya ndaman mamnda sodjaya a ɓagha tǝghǝn a mbed nun ɓa, kǝla na minnun sǝ a nggǝrwun tsahang mee ha ngga, kanggi kǝm nan nggungwa fa a ɓǝlanggan kapa nǝn ɓarha ɓa.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Amma sǝkna yangan Mbulus pathla ɗi kǝnang nanda hai, ɗǝgha mbǝd tsawud sodja yina ɗǝ pǝrang nggǝnǝn Mbulus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tǝrgha Mbulus aah tal nǝn ahur sodja Romayini ndanggǝn, “Ɗuwa tǝ wundǝladɗi a thlǝmad mamnda ɗǝ na pathla sǝ na midghǝn pǝrang nda.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Nanǝn kee, sodjaɗi tǝranggǝn wundǝladɗi ɗǝgha tǝghǝn thlǝmad mamnɗǝɗa ɗǝ. “Mbulus wan tǝ porsǝnɗiya, ndǝn aagha nggi, hwan nggi nǝn a ɓee tǝ wundǝladɗi a thlǝmad wa ɓa ya, ƙǝsǝr na ˈya sǝ miighǝn nǝn a pǝrorha.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tǝrgha mamnɗǝɗi kǝsanggǝn har wundǝladɗi ɗǝgha tǝghǝn man patu ɗǝ, tsahang mee nǝn ha, “Mani a mii wa?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ndagha, “Mamngya Yahudaya kǝnang nda hai nanda hwan sa ɗǝna tǝ Mbulus a mbed kognaya ɗǝ a ɓinda, kǝla na mindan sǝ a nggǝrgha nda tsahang mee ha ngga.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Amma a nggǝmang kanda fa wa, ƙǝsǝr fiya kal nda kumnggit faɗa tsǝb nda hai ka a ɓǝlang ngganda. Nanǝnya ɗǝf nda mee mba nda a hǝbrha tǝ sarha wa kǝl ma ɓǝlang nda. Na nda a kǝla sa fa kee a nggǝmana fa,”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Tǝrgha mamndǝɗi ƙǝs thlǝmadghǝnǝn ndanggǝn, “Ma pǝrang nan niifa tǝ ndaarha thlǝyed nan wa.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Tǝrgha aagha mamnda sodja yini sǝri ahur sodjayighǝn ndanggǝn kanda, “Ngwama fa ƙǝsǝr nun a ɗǝrha Kaisariya ɗǝ a fiɗikrha, tǝ sodjaya haru kumnggit sǝri, tǝ sodjaya a ƙǝsǝr pǝrsaya kumnggit mǝd, tǝ sodjaya na yanda tǝ peela haru kumnggit sǝri.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Kaɗaman pǝrsaya Mbulus sǝ nǝn a tǝrha ɗun tǝghǝn thlǝmad Ngwamna Felis ɗǝ kula ˈya tsǝwarghǝn.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Tǝrgha chireelth ɗeleewar ɗa nǝn ya a ngwamna:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 A har Kalaudiyus Lisiyas, a Alvari, Ngwamna Felis. Nda ˈya fa hangga.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 “Kamshiɗiya, kǝsang Yahudaya, takh nda a ɓǝlang, ɗiya ɗǝ tǝ sodjaya ƙǝkar thlanggi sǝ, ƙǝsǝr sǝkɗi ndaarha tǝ Romarha ni.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Na minna sǝ a sǝn ˈya ni ǝnanǝn ndǝn ɗǝni tǝghǝn a mbed kogna yindan ɗǝ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Walanggi ǝnɗi ndana nda ǝnaɗǝ nǝghǝn aten ngyahad ndan ni, amma ǝnɗi nda nanda ǝnaɗǝ tsǝkkwa a kǝnang ngganda nduwa ɓǝlang ngganda wa.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ndee nanda kǝnang nda mee na nda a ɓǝlang nda, ndǝn thlǝnang ni a thlǝmad wa ɓa ƙǝkar. Tǝ kǝm ndang nggi nafini huhwaagha ndǝn a pǝro ǝnɗa nda ǝnanǝn.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Nanǝn kee, sodja yini tǝrangganda Mbulus a Antifatiris ɗǝ a fiɗikrha kǝla ndang nanda kanda.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ɗalthna mbǝrha hai mal sodjaya na a tǝr pǝrsaya ɗǝnda mbee ɗǝ tǝghǝn, kanda nggi kǝm wuɗa nda mbǝd tsawud sodjaya ɗǝ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Sǝlna sodja yini na tǝr pǝrsaya a Kaisariya ɗǝ, fǝrang ɗeleewar ɗa nda ngwamna, mal Mbulus nda a harghǝn.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Karatang na ngwamna ɗeleewarɗi, tsahang mee nǝn Mbulus tǝnǝn tǝ tsaurha a manggi. Sǝknǝn ndaarha nǝn a Kilikiya,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ndagha, “Niya ko thlǝmaarha fa a ɓad nafina ɓa huhwagha sa.” Tǝrgha ngwamna ndagha a ƙǝsghǝn nda ha ahu porsǝna na a wuri ki Hirdus tǝn nǝn.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.