Atos 23
hwo (HWO) vs ARC
1 Tǝrgha Mbulus irang yirha nǝn kognayina fa ndagha, “Kun wanmanggina, ngwalangɗi tarna a Faara ahu kwamana na mǝmǝl heu ta weeri ɗa ɓa ya.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Sǝkna Hananiya palthɗi keeghǝn kee ndanggǝn nafini na tsau tǝ Mbulus fa a mbighǝnda.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Tǝrgha Mbulus ndanggǝn, “Na Faara a mbi sa, sa fad kǝnna ni kǝmonda tǝ penti pǝpet, tsauna a mbǝɗi nana a ngwe kumarha sǝ aten ngyakhrha, amma sa tǝ altenwa hwasang na ngyahadɗi ndana a ndǝk nggi nda!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Fingya na ƙǝƙǝt tsau tǝ Mbulus fa ndang ngganda, “Firis na manggǝn yi Faara ndǝna ˈyaara?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ndangga Mbulus kanda, “Wanmanggina sǝngwi sǝ ndǝghǝnni firis na manggǝn wa, ƙǝsǝr ndagha ɗeleewar Faara, ‘A thlǝkna ˈya na ɗimi aten mamnda nafiwa wa.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Kǝlaana Mbulus hai, fingya kognaya Sadukiyaya ni, fingya kǝm Farisaya, tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndagha, “Wanmanggina, tǝ Farisarha ni nggi, chichiyina wai kee. Niyi ahu kǝkǝrra ƙǝsǝr ka nana mbǝrsad na aten thliirha sǝ ahu mǝrra.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ndana Mbulus kee, thliigha kakyathlaanga sǝ a pathlang Farisaya tǝ Sadukiyaya, ndǝkka kognayina hai mbǝdghǝn sǝri.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Ƙǝsǝr ndagha Sadukiyaya mbǝ thliirha sǝ hu mǝrra wa, mbǝ fathlǝngya sǝ wa, nduwa sǝsǝngya, amma Farisaya fǝr nda ƙǝkafek tǝ ǝnggini hǝu.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Tǝrgha thliigha kakyathlaanga sǝ kaan, fingya fa malǝmgya ngyakhrha Musa na Farisaya thlii nda sǝ ƙǝt ngaala nda tǝ kanglanggirha. Ndanda, “Nawan ˈya na ɗimi a fad niifɗiya wa. Ana sǝsǝna ni nduwa, tǝthlǝnda Faara ndikka tǝghǝn wu?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kakyathlang ɗi mul ɗa hai kaan har mamnda sodja ɗi tǝrǝmngga na ɗa nda thlusang nda Mbulus hai kushir-kushir. Ndanggǝn sodja yini a ɗa nda tǝrang Mbulus tǝ kanglanggirha ma thlǝmad ndan, ɓa nda tǝghǝn mbǝd tsawud sodjaya ɓa.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Tsǝna fiɗikrha hai ishgha Chinǝm ƙǝt a thlǝmad Mbulus ndanggǝn, “Ishiu tǝ kanglanggirha, kǝla pǝrna laɓarna a Urshalima, tsawo ɗa fa tǝta a pǝrghǝnna a Roma.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ɗalthna mbǝrha hai, kǝnangga Yahudayina hai tǝ ɗǝf mee mba nda a hǝbrha nduwa saarha wa ƙǝl ma ɓǝlang nda Mbulus.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nafini ǝnagha tar mbǝlfedɗi kal nda kumnggit faɗa.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ɗǝnda thlǝmad mamngya firistaya ɗǝ tǝ shingya ndanda, “Ƙǝnang ɗan hai tǝ ɗǝf mee tǝ ndaarha mban a hǝbrha tǝ sarha wa kǝl ma ɓǝlang ɗan Mbulus.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Nanǝnya, kun tǝ kognaya ndaman mamnda sodjaya a ɓagha tǝghǝn a mbed nun ɓa, kǝla na minnun sǝ a nggǝrwun tsahang mee ha ngga, kanggi kǝm nan nggungwa fa a ɓǝlanggan kapa nǝn ɓarha ɓa.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Amma sǝkna yangan Mbulus pathla ɗi kǝnang nanda hai, ɗǝgha mbǝd tsawud sodja yina ɗǝ pǝrang nggǝnǝn Mbulus.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Tǝrgha Mbulus aah tal nǝn ahur sodja Romayini ndanggǝn, “Ɗuwa tǝ wundǝladɗi a thlǝmad mamnda ɗǝ na pathla sǝ na midghǝn pǝrang nda.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nanǝn kee, sodjaɗi tǝranggǝn wundǝladɗi ɗǝgha tǝghǝn thlǝmad mamnɗǝɗa ɗǝ. “Mbulus wan tǝ porsǝnɗiya, ndǝn aagha nggi, hwan nggi nǝn a ɓee tǝ wundǝladɗi a thlǝmad wa ɓa ya, ƙǝsǝr na ˈya sǝ miighǝn nǝn a pǝrorha.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Tǝrgha mamnɗǝɗi kǝsanggǝn har wundǝladɗi ɗǝgha tǝghǝn man patu ɗǝ, tsahang mee nǝn ha, “Mani a mii wa?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ndagha, “Mamngya Yahudaya kǝnang nda hai nanda hwan sa ɗǝna tǝ Mbulus a mbed kognaya ɗǝ a ɓinda, kǝla na mindan sǝ a nggǝrgha nda tsahang mee ha ngga.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Amma a nggǝmang kanda fa wa, ƙǝsǝr fiya kal nda kumnggit faɗa tsǝb nda hai ka a ɓǝlang ngganda. Nanǝnya ɗǝf nda mee mba nda a hǝbrha tǝ sarha wa kǝl ma ɓǝlang nda. Na nda a kǝla sa fa kee a nggǝmana fa,”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Tǝrgha mamndǝɗi ƙǝs thlǝmadghǝnǝn ndanggǝn, “Ma pǝrang nan niifa tǝ ndaarha thlǝyed nan wa.”
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Tǝrgha aagha mamnda sodja yini sǝri ahur sodjayighǝn ndanggǝn kanda, “Ngwama fa ƙǝsǝr nun a ɗǝrha Kaisariya ɗǝ a fiɗikrha, tǝ sodjaya haru kumnggit sǝri, tǝ sodjaya a ƙǝsǝr pǝrsaya kumnggit mǝd, tǝ sodjaya na yanda tǝ peela haru kumnggit sǝri.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Kaɗaman pǝrsaya Mbulus sǝ nǝn a tǝrha ɗun tǝghǝn thlǝmad Ngwamna Felis ɗǝ kula ˈya tsǝwarghǝn.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Tǝrgha chireelth ɗeleewar ɗa nǝn ya a ngwamna:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 A har Kalaudiyus Lisiyas, a Alvari, Ngwamna Felis. Nda ˈya fa hangga.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 “Kamshiɗiya, kǝsang Yahudaya, takh nda a ɓǝlang, ɗiya ɗǝ tǝ sodjaya ƙǝkar thlanggi sǝ, ƙǝsǝr sǝkɗi ndaarha tǝ Romarha ni.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Na minna sǝ a sǝn ˈya ni ǝnanǝn ndǝn ɗǝni tǝghǝn a mbed kogna yindan ɗǝ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Walanggi ǝnɗi ndana nda ǝnaɗǝ nǝghǝn aten ngyahad ndan ni, amma ǝnɗi nda nanda ǝnaɗǝ tsǝkkwa a kǝnang ngganda nduwa ɓǝlang ngganda wa.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ndee nanda kǝnang nda mee na nda a ɓǝlang nda, ndǝn thlǝnang ni a thlǝmad wa ɓa ƙǝkar. Tǝ kǝm ndang nggi nafini huhwaagha ndǝn a pǝro ǝnɗa nda ǝnanǝn.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Nanǝn kee, sodja yini tǝrangganda Mbulus a Antifatiris ɗǝ a fiɗikrha kǝla ndang nanda kanda.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ɗalthna mbǝrha hai mal sodjaya na a tǝr pǝrsaya ɗǝnda mbee ɗǝ tǝghǝn, kanda nggi kǝm wuɗa nda mbǝd tsawud sodjaya ɗǝ.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Sǝlna sodja yini na tǝr pǝrsaya a Kaisariya ɗǝ, fǝrang ɗeleewar ɗa nda ngwamna, mal Mbulus nda a harghǝn.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Karatang na ngwamna ɗeleewarɗi, tsahang mee nǝn Mbulus tǝnǝn tǝ tsaurha a manggi. Sǝknǝn ndaarha nǝn a Kilikiya,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ndagha, “Niya ko thlǝmaarha fa a ɓad nafina ɓa huhwagha sa.” Tǝrgha ngwamna ndagha a ƙǝsghǝn nda ha ahu porsǝna na a wuri ki Hirdus tǝn nǝn.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.