Atos 22

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Kun na wanmanggina tǝ chinggina keema thlǝmaarha fa pǝrang ǝnɗani kun katǝragha hai, ka kyaɗang ndaarha ni kun ǝna wii ˈya na ɗimi wa.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Sǝk nandan kalang ɗǝ kanda sǝ tǝ mii Aramayarha, nggǝrghanda nggasa titib.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Tǝrgha Mbulus ndanggǝn kanda, “Tǝ Yahudarha ni nggi, nggǝtgha nda nggi a Tarsus, a wupǝri Silisiya. Manggi sǝ a Urshalima, a kamu Nggamaliyel ni tsaha ni ǝngya heu aten ngyakhrha tǝ ǝntin chingginǝm. Sǝrǝkɗi fǝrang mamnggirha Faara, kǝla nanun a ǝnaarha a weeriya.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Sǝsang ɗi nafiya na a takkwa kwaman Yeeso. Nggi a fǝr kanda a ɓǝlang ngganda kanda, nggi a kǝnang nda fiya hǝshya tǝ nishya, muwanggi kanda ahu porsǝna ɗǝ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Mamnda Firistayini tǝ kwagnaya hǝu na nda pǝr ˈya atenna. Ƙǝsǝr a haar ndan ni thlǝni ɗeleewar ɗi a ɓanggǝni wanmangginǝm ɓa Yahudaya na a Ndimaska. Ɗǝni mbǝɗaɗǝ ka ƙǝsanggi fatakkwaya, a ɓee tǝ kanda a Urshalima ɓa, ka a sǝsang ngganda kanda.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Nani aten kwamana, takhɗi a sǝla Ndimaska ɗǝ yanfaara a sǝrǝkrha, tǝrgha djargha kukwaryirha a mbǝɗa hai nani sǝ.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Fǝli hweeɗa hai sǝk urarha ni a ndeerha, ‘Shawulu, Shawulu, kama nda na a sǝseerha?’”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Nggini na Yeeso tǝ Nadzarat na a sǝsang nda.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Nafini na a thlǝmadna nanda kukwaryidɗi, amma sǝnangwanda uradɗa hai na kalee sǝ wa.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Tǝrgha tsakh mee ni ndee, ‘Chinǝm, ma ni ǝnaarha?’ Ndagha, ‘Thliusǝ, kyo ahur Ndimaska hai, a mbǝɗani nanda pǝro ˈya na a ǝnaarha.’”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Kwamaɗi ka djarra kukwaryidɗa hai, nafini nani tǝ kanda ndǝn ƙǝsgha harna ahur Ndimaska ɗǝ.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Na niifasǝ tǝ tsaurha a mbǝɗi thlemnggǝn Hananiya, ɓagha thlǝmanna ɓa. Niifani na a tǝrang shilee Faara teena tǝ ƙǝkafekkirha tǝ ƙǝm a laf ngyahad nǝm, Yahudaya hǝu a falghǝn.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɓagha thlǝmanna ɓa ndeeghǝn, ‘Wanmana Shawulu, no mana hai!’ Tsu a mbǝɗi kee nee a naghǝn.”
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Tǝrgha ndagha Hananiya, “Faara yi chichiyinǝm wurɗǝ sa ka a sǝn ˈyana na midghǝn tǝ ƙǝm na Nggayid Yanɗa na sǝk uradghǝna.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Na a tsaurha tǝ pǝr laɓarghǝn ɗǝ a fiya heu aten ˈya naa nana tǝ sǝk nana.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nanǝnya mana a ƙǝlaarha? Thliusǝ ǝno mbaptisǝma nda tsaɓo ɗimiyid wa nda ɗǝ tǝna naarha aah thlǝm Chinǝm.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Wud ni a Urshalima ɗǝ, nggi a hwan Faara ahu kǝn Yahudaya kyaɗeegha Faara ˈya ahu sǝsǝniirha.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Na Yeeso ni a ndeerha, ‘Thliu sǝ ƙǝkar! Malu Urshalima wed, ƙǝsǝr nafini a mbǝɗiya mba nda fǝrƙǝkafek tǝ laɓarɗi na a thlǝkrha atenna ya wa.’”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nggi kǝm ndee, “ ‘Chinǝm, nafini ya sǝndasǝ ni naarha ɗǝrha hu ƙǝn tsaharha ɗǝ tǝtal, tǝtal nggi a kǝnang tǝ ɗǝk fingya fǝrgha ƙǝkafek a sa.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ɓǝlang nanda tǝ pǝr laɓar wa Istifanus, nggi tǝ altenna ƙǝt a mbǝɗi, kǝnang pama ni kanda mu, nggi ƙǝm ƙǝlagha karid nafina ha ɓǝlangga.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Tǝrgha Chinǝm ndeeghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ, niya thlǝn sa a mbǝrha ɗǝ iunggǝn a thlǝmad nafiya ɗǝ mbuwa wa Yahudaya.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nafini wumngga hai kang thlǝmaarha nda Mbulus fa ta mii ngwala palthghǝn ɓa. Tǝrgha tǝrang ngganda urad ndan sǝ, “Weema tǝ niif ɗiya ɗun ɓǝlang nda! Kamngwa a mal kamshi ɗa nǝm tǝ yibrha hu ƙǝshiirha ya wa!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Na nda a huhwarha kanda a muwang parkoyindan ɗǝ, nanda a thleng tǝniirha sǝ.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Nanǝn kee, mamnda Sodja Romaɗi ndagha a ɗǝnda tǝ Mbulus a mbǝd tsawud sodjaya ɗǝ a tsahang mee nda ha tsaɗaghǝn nda tǝ wutǝteerha, ka a sǝn ˈya nda katǝragha hai na fiya a huhwarha kee.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Amma a kwasamadɗi kǝnang nanda ka tsaɗaghǝn nda, tǝrgha ndangga Mbulus mamnda sodja na ƙǝt a mbǝɗi, “Ashe nǝn mǝmǝl ndana ngyakrha a tsaɗa niifa nda tǝ Romarha, sa kula ngwang kumarha sǝ wa?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Sǝkna sodja Roma yi ndǝn kee, tǝrgha ɗǝgha thlǝmad mamndǝɗa ɗǝ ndanggǝn, “Mana ǝnaarha miya? Niifɗiya fa tǝ Romarha ni,”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Tǝrgha mamnɗǝɗi ndanggǝn Mbulus, “pǝre ƙǝkafek, tǝ Romarha ni sa wa?” Nggǝmangga Mbulus, “Ghǝng.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Tǝrgha ndagha mamndǝɗi, “Nggi fa tiiɗi wuɗǝɓǝla hangga ka a tsawi tǝ Romarha.” Ndagha Mbulus, “Nggi nggǝtta tǝ Romarha ni.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nafini na mindan sǝ a tsahang mee nda ha nggǝranda samarha ɗǝ tsu. Mamnɗǝɗi tǝ altenggǝn sǝnnǝnsǝ Mbulus tǝ Romarha ni tǝrǝmngga, ƙǝsǝr ˈwaɗǝ teena ndaɗǝ a kǝnang ngganda tǝ ƙǝm tsaɗaghǝnda.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ɗalthana mbǝrha hai mamɗǝɗi na midghǝn a sǝn ƙǝkafekkid huhwad Yahudaya aten Mbulus, tǝrgha kwasanggǝn hai, aah mamngya firistaya nǝn tǝ kognaya heu a wuma nda ɓa. Tǝrgha ɓaghaɓa tǝ Mbulus ishanggǝn a mbendan.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.