Atos 20
hwo (HWO) vs VC
1 Ngwalana kakyathlaanga, tǝrgha Mbulus aah fatakkwaya Yeeso nǝn, a kwasamadɗi fǝrang nǝn kanglanggirha kanda, ɗǝgha Makidoniya ɗǝ.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ɗǝgha mbǝya ɗǝ hangga nagha fǝrang kanglanggirha fatakkwaya Yeeso tǝ palthya hangga ta sǝlgha a Helas ɗǝ.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Tsauka a Helas yi ndǝree mahan. Nanǝn a ngwarha fa nǝn a tǝra ahu kombuwol hai ka a ɗǝgha Suriya ɗǝ, ashe Yahudayini kǝnang nda hai na a ǝnang ˈya nda fa, tǝrgha wudgha kyagha tǝ Makidoniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Nda Sufata wan Farus a Mbiriya, tǝ Aristakus, tǝ Sakundus, nafiya Tasalonika, tǝ Nggayus niif Ndarɓe, tǝ Timoti, kanda nda Tikikus tǝ Tarofimus, nafiya Asiya, na mindan sǝ a ɗǝnda Suriya ɗǝ tǝghǝn.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Nafiniya ˈwa nda mbeeɗǝ ƙǝla kan nda fa a Torawus.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Ngwalana wutsǝfayid mburodi kula mekhna thlen a Filibi tǝ nggirggi, akwasamad ɓeena tuf ɗan wal fingyayini a Torawus tsawan a mbǝɗi yi ɓeena mǝd.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A katǝra thlǝtta ɓeena wuman hai ka a ndǝghanggan mburodi hai. Tǝrgha Mbulus pǝrang laɓar Faara nǝn kanda. Na midghǝn sǝ mal kanda a ɗalth mbǝrha hai ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝr laɓar Faara ta manad fiɗikrha ɗǝ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 A hu ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn wumnan sa hai na patillaya sǝ hangga.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Na niifa sǝ tsauka hai a kwat ƙǝnna thlǝmnggǝn Yutikus, na ɓeena a sǝsang nda a sayidɗi na Mbulus a pǝr laɓar Faara. Tǝrgha tǝrangga ɓeena Yutikus ɗǝ, mukka hai a kwat ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn yi mahan, tǝrang ngganda sǝ mǝmǝra.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Nanǝn kee, tǝrgha Mbulus hweeɗa hai, ɓǝrgha ten wanɗa hai fǝɓanggǝn, ndagha, “A ɓillaɗun wa, ɓalghǝn tǝ yibrha.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Tǝrgha nggǝrghǝn wutta talara sǝ kyanggǝn mburodi ɗa hai kyan heu. Ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝrang laɓar Faara kanda har ɗalthgha mbǝrha hai a wiigha.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Tǝrgha nafini tǝrang ngganda wundǝladɗi wure ɗǝ tǝ yibrha na nda a ǝna wutsǝfayirha.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Wiigha Mbulus tǝ saara a Asus ɗǝ. Kan ƙǝm ɗan mbǝɗaɗǝ tǝ nggirggi ka a tǝranggan.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ɗǝnǝn wal kan a Asus, tǝranggan tǝ nggirggi a Mitilin ɗǝ.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ɗalthna mbǝrha hai thlen tǝ nggirggi sǝlan Kiyos ɗǝ. Nggǝrna mbǝrha ɗathla hai tǝɗan a Samos ɗǝ. A kwasamad ɓeena tal sǝlan a Militus ɗǝ.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Mbǝ mid Mbulus sǝ a ishgha hai a Afisa wa, ƙǝsǝr mbǝ midghǝn sǝ a mbǝdgha hai a Asiya wa, nǝghǝn a yawiirha na a sǝlgha a Urshalima ɗǝ wed, a naɗǝ a ǝnaarha hai a far Wutsǝfayid Pentikos.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 A Miletus ni thlǝnna Mbulus farha ɗǝ a ang shingya Ƙǝn Faara nda ɓa na a Afisa ɓa nda walghǝn.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ɓa nanda walghǝn, ndanggǝn kanda, “Kun tafad nun sǝnɗun tur tsawud na a sayidɗi nani tǝ kun ka a farɗi ɗǝfang ni sarna a chehweed Asiya hai.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ənangɗi taara Chinǝm kula manang alteena tǝ thlee hura ƙǝm, ko nanǝn saaɗi ƙǝƙǝrra fa tǝ tar mbǝlfeerha ǝneena Yahudaya fa.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Sǝnɗun sǝ karwi pǝrang ˈya kun na thlar kun wa, tǝ ƙǝm tsahangɗi kun ha a pǝpal tǝ wure-wure.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Pǝrangɗi ndǝn Yahudaya tǝ fingya mbuwa Yahudaya na a malangganda ɗimiyid ndan kyakhra nda thlǝmad Faara ɓa fǝrƙǝkafek nda a Chinǝm Yeeso.”
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nanǝnya, Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda a shik nggi, ka a ɗi Urshalima ɗǝ, sǝngwi ǝnɗi ɗǝgha katǝrarha hai tǝ nggi a mbǝɗi wa.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 ˈYa sǝnni sǝ kee kala wupǝri ɗǝni saaɗǝ na Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda naarha ƙǝs thlǝmanna tǝ ndaarha nda ɗǝrha hu porsǝna ɗǝ tǝ sǝsaarha na nda a ƙǝla nggi fa.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Amma nggi mbiyi a ƙǝlang yiɓǝnna ƙǝla ˈya ni wa, na minna sǝ kee a ngwalanggi tarɗi fǝree na Chinǝm Yeeso a ǝnee, tar pǝr Laɓara na Mbǝnggǝn yi nggayid Faara.”
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Nanǝnya, sǝnɗisǝ mbusǝ ahur nun pǝrang ni laɓar Kutǝryid Faara na nggǝr na nggi wa.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Tsaunǝn kee, niya pǝrang ndaarha kun a weeriya mbǝ hakked niifa sǝ atenna wa.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Pǝrangɗi ˈya kun heu na mid Faara a sǝnggunǝn.”
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Kǝlama altennun ha tǝ nafiya fǝrangna Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda kun a laf kanda nun. Tsawama ƙǝla falafya nafiya Faara. Chiɓǝdghǝn ni hiinǝn tǝ far Wanggǝn.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 “Sǝnɗi sǝ a kwasamadɗi malni kun, na mǝmereeya a kyarha hur nun hai mba nda a mal chiɓǝdɗi wa.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 A hur nun ƙǝm na fingya sǝ na a thliirha sǝ thlǝk palth nggaɓaarha nda ka a kyang ngganda fingya sǝ ahu fǝrƙǝkafekkidɗi, tǝna nda mbu samandan.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Nanǝn kee kwarama! Ɗalama teena hai hurarha mahan ˈwawi malang ƙǝs thlǝman nun nda fiɗikrha tǝ yanfaara tǝ aam yirha wa.”
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Nanǝnya wumangɗi kun tǝ Faara tǝ laɓar nggayidghǝn, na mbang tǝnang kunsǝ fǝrang langaarha nǝn kun heu tǝ fingya ɗǝfang nǝn haara teena.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 “ˈWawi suna wuɗǝɓǝl niifa nduwa karidghǝn wa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Sǝnɗunsǝ ǝnayi taara tǝ harna ƙǝrni fadna sǝ tǝ fingya nani tǝ kanda.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 A hu ǝngya ǝnani heu, kyaɗang ɗi ndǝn kun tǝ ndaarha, tǝta ni a ǝna taara nun kiya tǝnun thlar fingya mbuwa tǝghǝn ha. Nam a ɗal teena hai tǝ palth Chinǝm Yeeso ndaanǝn, ‘Nagha parka sǝ kaan hu fǝra ma thlǝrha.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 A kwasamadɗi ngwalang nǝn laɓara, ɓǝrgha hai tǝ kanda heu hwan Faara nda.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Kanda heu muk tǝrha nda fǝbghǝn nda.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 ˈYa sǝɓangga hur ndanɗǝ kaan ƙǝsǝr ka laɓarghǝn ndanǝn mba nda a nggǝr nang yirha fa wa. Tǝrgha ɗǝfang ngganda ahu nggirggi ɗǝ.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.