Atos 20
hwo (HWO) vs ARA
1 Ngwalana kakyathlaanga, tǝrgha Mbulus aah fatakkwaya Yeeso nǝn, a kwasamadɗi fǝrang nǝn kanglanggirha kanda, ɗǝgha Makidoniya ɗǝ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Ɗǝgha mbǝya ɗǝ hangga nagha fǝrang kanglanggirha fatakkwaya Yeeso tǝ palthya hangga ta sǝlgha a Helas ɗǝ.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Tsauka a Helas yi ndǝree mahan. Nanǝn a ngwarha fa nǝn a tǝra ahu kombuwol hai ka a ɗǝgha Suriya ɗǝ, ashe Yahudayini kǝnang nda hai na a ǝnang ˈya nda fa, tǝrgha wudgha kyagha tǝ Makidoniya.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nda Sufata wan Farus a Mbiriya, tǝ Aristakus, tǝ Sakundus, nafiya Tasalonika, tǝ Nggayus niif Ndarɓe, tǝ Timoti, kanda nda Tikikus tǝ Tarofimus, nafiya Asiya, na mindan sǝ a ɗǝnda Suriya ɗǝ tǝghǝn.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Nafiniya ˈwa nda mbeeɗǝ ƙǝla kan nda fa a Torawus.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ngwalana wutsǝfayid mburodi kula mekhna thlen a Filibi tǝ nggirggi, akwasamad ɓeena tuf ɗan wal fingyayini a Torawus tsawan a mbǝɗi yi ɓeena mǝd.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 A katǝra thlǝtta ɓeena wuman hai ka a ndǝghanggan mburodi hai. Tǝrgha Mbulus pǝrang laɓar Faara nǝn kanda. Na midghǝn sǝ mal kanda a ɗalth mbǝrha hai ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝr laɓar Faara ta manad fiɗikrha ɗǝ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 A hu ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn wumnan sa hai na patillaya sǝ hangga.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Na niifa sǝ tsauka hai a kwat ƙǝnna thlǝmnggǝn Yutikus, na ɓeena a sǝsang nda a sayidɗi na Mbulus a pǝr laɓar Faara. Tǝrgha tǝrangga ɓeena Yutikus ɗǝ, mukka hai a kwat ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn yi mahan, tǝrang ngganda sǝ mǝmǝra.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Nanǝn kee, tǝrgha Mbulus hweeɗa hai, ɓǝrgha ten wanɗa hai fǝɓanggǝn, ndagha, “A ɓillaɗun wa, ɓalghǝn tǝ yibrha.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Tǝrgha nggǝrghǝn wutta talara sǝ kyanggǝn mburodi ɗa hai kyan heu. Ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝrang laɓar Faara kanda har ɗalthgha mbǝrha hai a wiigha.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Tǝrgha nafini tǝrang ngganda wundǝladɗi wure ɗǝ tǝ yibrha na nda a ǝna wutsǝfayirha.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Wiigha Mbulus tǝ saara a Asus ɗǝ. Kan ƙǝm ɗan mbǝɗaɗǝ tǝ nggirggi ka a tǝranggan.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ɗǝnǝn wal kan a Asus, tǝranggan tǝ nggirggi a Mitilin ɗǝ.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ɗalthna mbǝrha hai thlen tǝ nggirggi sǝlan Kiyos ɗǝ. Nggǝrna mbǝrha ɗathla hai tǝɗan a Samos ɗǝ. A kwasamad ɓeena tal sǝlan a Militus ɗǝ.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Mbǝ mid Mbulus sǝ a ishgha hai a Afisa wa, ƙǝsǝr mbǝ midghǝn sǝ a mbǝdgha hai a Asiya wa, nǝghǝn a yawiirha na a sǝlgha a Urshalima ɗǝ wed, a naɗǝ a ǝnaarha hai a far Wutsǝfayid Pentikos.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 A Miletus ni thlǝnna Mbulus farha ɗǝ a ang shingya Ƙǝn Faara nda ɓa na a Afisa ɓa nda walghǝn.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ɓa nanda walghǝn, ndanggǝn kanda, “Kun tafad nun sǝnɗun tur tsawud na a sayidɗi nani tǝ kun ka a farɗi ɗǝfang ni sarna a chehweed Asiya hai.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ənangɗi taara Chinǝm kula manang alteena tǝ thlee hura ƙǝm, ko nanǝn saaɗi ƙǝƙǝrra fa tǝ tar mbǝlfeerha ǝneena Yahudaya fa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Sǝnɗun sǝ karwi pǝrang ˈya kun na thlar kun wa, tǝ ƙǝm tsahangɗi kun ha a pǝpal tǝ wure-wure.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Pǝrangɗi ndǝn Yahudaya tǝ fingya mbuwa Yahudaya na a malangganda ɗimiyid ndan kyakhra nda thlǝmad Faara ɓa fǝrƙǝkafek nda a Chinǝm Yeeso.”
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Nanǝnya, Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda a shik nggi, ka a ɗi Urshalima ɗǝ, sǝngwi ǝnɗi ɗǝgha katǝrarha hai tǝ nggi a mbǝɗi wa.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 ˈYa sǝnni sǝ kee kala wupǝri ɗǝni saaɗǝ na Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda naarha ƙǝs thlǝmanna tǝ ndaarha nda ɗǝrha hu porsǝna ɗǝ tǝ sǝsaarha na nda a ƙǝla nggi fa.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Amma nggi mbiyi a ƙǝlang yiɓǝnna ƙǝla ˈya ni wa, na minna sǝ kee a ngwalanggi tarɗi fǝree na Chinǝm Yeeso a ǝnee, tar pǝr Laɓara na Mbǝnggǝn yi nggayid Faara.”
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Nanǝnya, sǝnɗisǝ mbusǝ ahur nun pǝrang ni laɓar Kutǝryid Faara na nggǝr na nggi wa.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Tsaunǝn kee, niya pǝrang ndaarha kun a weeriya mbǝ hakked niifa sǝ atenna wa.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Pǝrangɗi ˈya kun heu na mid Faara a sǝnggunǝn.”
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Kǝlama altennun ha tǝ nafiya fǝrangna Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda kun a laf kanda nun. Tsawama ƙǝla falafya nafiya Faara. Chiɓǝdghǝn ni hiinǝn tǝ far Wanggǝn.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 “Sǝnɗi sǝ a kwasamadɗi malni kun, na mǝmereeya a kyarha hur nun hai mba nda a mal chiɓǝdɗi wa.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 A hur nun ƙǝm na fingya sǝ na a thliirha sǝ thlǝk palth nggaɓaarha nda ka a kyang ngganda fingya sǝ ahu fǝrƙǝkafekkidɗi, tǝna nda mbu samandan.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Nanǝn kee kwarama! Ɗalama teena hai hurarha mahan ˈwawi malang ƙǝs thlǝman nun nda fiɗikrha tǝ yanfaara tǝ aam yirha wa.”
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Nanǝnya wumangɗi kun tǝ Faara tǝ laɓar nggayidghǝn, na mbang tǝnang kunsǝ fǝrang langaarha nǝn kun heu tǝ fingya ɗǝfang nǝn haara teena.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “ˈWawi suna wuɗǝɓǝl niifa nduwa karidghǝn wa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Sǝnɗunsǝ ǝnayi taara tǝ harna ƙǝrni fadna sǝ tǝ fingya nani tǝ kanda.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 A hu ǝngya ǝnani heu, kyaɗang ɗi ndǝn kun tǝ ndaarha, tǝta ni a ǝna taara nun kiya tǝnun thlar fingya mbuwa tǝghǝn ha. Nam a ɗal teena hai tǝ palth Chinǝm Yeeso ndaanǝn, ‘Nagha parka sǝ kaan hu fǝra ma thlǝrha.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 A kwasamadɗi ngwalang nǝn laɓara, ɓǝrgha hai tǝ kanda heu hwan Faara nda.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Kanda heu muk tǝrha nda fǝbghǝn nda.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 ˈYa sǝɓangga hur ndanɗǝ kaan ƙǝsǝr ka laɓarghǝn ndanǝn mba nda a nggǝr nang yirha fa wa. Tǝrgha ɗǝfang ngganda ahu nggirggi ɗǝ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.