Atos 20

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngwalana kakyathlaanga, tǝrgha Mbulus aah fatakkwaya Yeeso nǝn, a kwasamadɗi fǝrang nǝn kanglanggirha kanda, ɗǝgha Makidoniya ɗǝ.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ɗǝgha mbǝya ɗǝ hangga nagha fǝrang kanglanggirha fatakkwaya Yeeso tǝ palthya hangga ta sǝlgha a Helas ɗǝ.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Tsauka a Helas yi ndǝree mahan. Nanǝn a ngwarha fa nǝn a tǝra ahu kombuwol hai ka a ɗǝgha Suriya ɗǝ, ashe Yahudayini kǝnang nda hai na a ǝnang ˈya nda fa, tǝrgha wudgha kyagha tǝ Makidoniya.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nda Sufata wan Farus a Mbiriya, tǝ Aristakus, tǝ Sakundus, nafiya Tasalonika, tǝ Nggayus niif Ndarɓe, tǝ Timoti, kanda nda Tikikus tǝ Tarofimus, nafiya Asiya, na mindan sǝ a ɗǝnda Suriya ɗǝ tǝghǝn.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Nafiniya ˈwa nda mbeeɗǝ ƙǝla kan nda fa a Torawus.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ngwalana wutsǝfayid mburodi kula mekhna thlen a Filibi tǝ nggirggi, akwasamad ɓeena tuf ɗan wal fingyayini a Torawus tsawan a mbǝɗi yi ɓeena mǝd.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 A katǝra thlǝtta ɓeena wuman hai ka a ndǝghanggan mburodi hai. Tǝrgha Mbulus pǝrang laɓar Faara nǝn kanda. Na midghǝn sǝ mal kanda a ɗalth mbǝrha hai ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝr laɓar Faara ta manad fiɗikrha ɗǝ.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 A hu ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn wumnan sa hai na patillaya sǝ hangga.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Na niifa sǝ tsauka hai a kwat ƙǝnna thlǝmnggǝn Yutikus, na ɓeena a sǝsang nda a sayidɗi na Mbulus a pǝr laɓar Faara. Tǝrgha tǝrangga ɓeena Yutikus ɗǝ, mukka hai a kwat ƙǝnɗi tǝnna nda aten shadghǝn yi mahan, tǝrang ngganda sǝ mǝmǝra.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Nanǝn kee, tǝrgha Mbulus hweeɗa hai, ɓǝrgha ten wanɗa hai fǝɓanggǝn, ndagha, “A ɓillaɗun wa, ɓalghǝn tǝ yibrha.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Tǝrgha nggǝrghǝn wutta talara sǝ kyanggǝn mburodi ɗa hai kyan heu. Ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pǝrang laɓar Faara kanda har ɗalthgha mbǝrha hai a wiigha.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Tǝrgha nafini tǝrang ngganda wundǝladɗi wure ɗǝ tǝ yibrha na nda a ǝna wutsǝfayirha.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Wiigha Mbulus tǝ saara a Asus ɗǝ. Kan ƙǝm ɗan mbǝɗaɗǝ tǝ nggirggi ka a tǝranggan.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Ɗǝnǝn wal kan a Asus, tǝranggan tǝ nggirggi a Mitilin ɗǝ.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ɗalthna mbǝrha hai thlen tǝ nggirggi sǝlan Kiyos ɗǝ. Nggǝrna mbǝrha ɗathla hai tǝɗan a Samos ɗǝ. A kwasamad ɓeena tal sǝlan a Militus ɗǝ.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Mbǝ mid Mbulus sǝ a ishgha hai a Afisa wa, ƙǝsǝr mbǝ midghǝn sǝ a mbǝdgha hai a Asiya wa, nǝghǝn a yawiirha na a sǝlgha a Urshalima ɗǝ wed, a naɗǝ a ǝnaarha hai a far Wutsǝfayid Pentikos.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 A Miletus ni thlǝnna Mbulus farha ɗǝ a ang shingya Ƙǝn Faara nda ɓa na a Afisa ɓa nda walghǝn.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ɓa nanda walghǝn, ndanggǝn kanda, “Kun tafad nun sǝnɗun tur tsawud na a sayidɗi nani tǝ kun ka a farɗi ɗǝfang ni sarna a chehweed Asiya hai.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ənangɗi taara Chinǝm kula manang alteena tǝ thlee hura ƙǝm, ko nanǝn saaɗi ƙǝƙǝrra fa tǝ tar mbǝlfeerha ǝneena Yahudaya fa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Sǝnɗun sǝ karwi pǝrang ˈya kun na thlar kun wa, tǝ ƙǝm tsahangɗi kun ha a pǝpal tǝ wure-wure.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Pǝrangɗi ndǝn Yahudaya tǝ fingya mbuwa Yahudaya na a malangganda ɗimiyid ndan kyakhra nda thlǝmad Faara ɓa fǝrƙǝkafek nda a Chinǝm Yeeso.”
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nanǝnya, Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda a shik nggi, ka a ɗi Urshalima ɗǝ, sǝngwi ǝnɗi ɗǝgha katǝrarha hai tǝ nggi a mbǝɗi wa.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 ˈYa sǝnni sǝ kee kala wupǝri ɗǝni saaɗǝ na Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda naarha ƙǝs thlǝmanna tǝ ndaarha nda ɗǝrha hu porsǝna ɗǝ tǝ sǝsaarha na nda a ƙǝla nggi fa.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Amma nggi mbiyi a ƙǝlang yiɓǝnna ƙǝla ˈya ni wa, na minna sǝ kee a ngwalanggi tarɗi fǝree na Chinǝm Yeeso a ǝnee, tar pǝr Laɓara na Mbǝnggǝn yi nggayid Faara.”
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Nanǝnya, sǝnɗisǝ mbusǝ ahur nun pǝrang ni laɓar Kutǝryid Faara na nggǝr na nggi wa.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Tsaunǝn kee, niya pǝrang ndaarha kun a weeriya mbǝ hakked niifa sǝ atenna wa.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Pǝrangɗi ˈya kun heu na mid Faara a sǝnggunǝn.”
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Kǝlama altennun ha tǝ nafiya fǝrangna Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda kun a laf kanda nun. Tsawama ƙǝla falafya nafiya Faara. Chiɓǝdghǝn ni hiinǝn tǝ far Wanggǝn.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 “Sǝnɗi sǝ a kwasamadɗi malni kun, na mǝmereeya a kyarha hur nun hai mba nda a mal chiɓǝdɗi wa.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 A hur nun ƙǝm na fingya sǝ na a thliirha sǝ thlǝk palth nggaɓaarha nda ka a kyang ngganda fingya sǝ ahu fǝrƙǝkafekkidɗi, tǝna nda mbu samandan.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Nanǝn kee kwarama! Ɗalama teena hai hurarha mahan ˈwawi malang ƙǝs thlǝman nun nda fiɗikrha tǝ yanfaara tǝ aam yirha wa.”
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Nanǝnya wumangɗi kun tǝ Faara tǝ laɓar nggayidghǝn, na mbang tǝnang kunsǝ fǝrang langaarha nǝn kun heu tǝ fingya ɗǝfang nǝn haara teena.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “ˈWawi suna wuɗǝɓǝl niifa nduwa karidghǝn wa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Sǝnɗunsǝ ǝnayi taara tǝ harna ƙǝrni fadna sǝ tǝ fingya nani tǝ kanda.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 A hu ǝngya ǝnani heu, kyaɗang ɗi ndǝn kun tǝ ndaarha, tǝta ni a ǝna taara nun kiya tǝnun thlar fingya mbuwa tǝghǝn ha. Nam a ɗal teena hai tǝ palth Chinǝm Yeeso ndaanǝn, ‘Nagha parka sǝ kaan hu fǝra ma thlǝrha.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 A kwasamadɗi ngwalang nǝn laɓara, ɓǝrgha hai tǝ kanda heu hwan Faara nda.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Kanda heu muk tǝrha nda fǝbghǝn nda.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 ˈYa sǝɓangga hur ndanɗǝ kaan ƙǝsǝr ka laɓarghǝn ndanǝn mba nda a nggǝr nang yirha fa wa. Tǝrgha ɗǝfang ngganda ahu nggirggi ɗǝ.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.