Atos 11
hwo (HWO) vs NVT
1 Tsǝɓaku fa thlǝnggini tǝ fingya fatakkwaya Yeeso na tǝ tsaurha a Yahudiya sǝk ndaarha nda fingya mbuwa Yahudaya thlǝnda laɓar Faara.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ɓana Mbiturus Urshalima ɓa, nafiya thleng nanda muwa kanda na nda a kikighǝn fa ndaa nda,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Kyanna a minda ki nafiya hai thlewa muwa tǝ ƙǝm hǝb ǝnnarhami tǝ kanda!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tǝrgha Mbiturus pǝrang nggǝnǝn kanda a pǝpal ˈya katǝragha hai heu.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Ndǝghǝn, Farɗa sǝ a Ndjoppa, nani a hwan Faara, tǝreegha ɓeena ɗǝ na ˈya ni ƙǝpakh tǝ kudma faɗa a fǝrakh amshi ɓagha thlǝmadna hai.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ƙǝlang ni ǝnɗi na ƙǝpakh, na maɓiya ni ɗǝɗamǝn-ɗǝɗamǝn na a wuri tǝ yi kaheerha, tǝ fingya a kakhrha tǝ hura, tǝ wuɗikkya.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Sǝk urarha ni tǝ ndaarha, “Thliusǝ Mbiturus, ɓulu kanda kiina.”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Nggǝmanggi ndee, “Mbǝ tam narha hai wa, Chinǝm. Ka nani ˈwawi kii ˈya ˈyaɗana ngyakhrha Yahudayi nan wa.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Nggǝrgha uradɗi kala sǝ yi sǝri, “A anna ˈya tsaɓang na Faara ɗǝ ǝn tsanda wa.”
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Katǝragha ǝnɗa hai ya sara mahan kapa na ǝnɗi na ƙǝpakh na tǝ maɓiyini wutta talara ɗǝ.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 A sayidɗi kee nafiya mahan thlǝn nanda kanda ɓa a Kaisariya nduk nda mindǝɗa ɓa nani sǝ.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ndeegha Sǝsǝna a karɗi wiirha fa tǝ kanda wa. Wan mamnggini mikki ɗǝfeegha ɗǝ, ɗan kyarha minda ki niifɗa hai tsakhka kan.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Pǝrang laɓar tǝ thlǝnda Faara nǝn kan ɓagha walghǝn a minda keeghǝn, ndang nǝn, “Thlunu farha a Ndjoppa ɗun ndang nda Siman Mbiturus a ɓagha ɓa.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Nǝn a puro kwamanɗi na Faara a hǝrworha heu tǝ nafiya wuri wa!”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Tǝrgha ɗǝgha Mbiturus mbeeɗǝ tǝ ndaarha, A mbǝɗi ɗi mbeeɗǝ tǝ pǝrang Laɓarɗi kanda na Mbǝnggǝn. Katǝrang ni hai kee, tǝrgha Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda atendan hai, ƙǝla ˈwanǝn tǝra tennan hai.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tǝrgha ɗal teena ni hai tǝ palth Chinǝm ndanǝn, “Ənagha Yahaya mbaptisma tǝ aama, amma na nda a ǝnang mbaptisma kun tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda.”
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Nanǝn kee, nanǝn fǝrang Faara fingyayini mbuwa Yahudaya tur fǝrrǝɗi fǝrang nǝn kan sayidɗi fǝr nan ƙǝkafek a Chinǝm Yeeso Ƙǝrǝsti, wunni nggi na ngaalang nda Faara?
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Hǝrǝm nanda sǝkƙǝn kee, wulangga ˈya kanda na a thlǝgha nda. Katǝrang ngganda fal Faara hai ndaa nda, “Faara ƙǝm fǝrang ɗǝ fingya mbuwa Yahudaya kwamana na malang ngganda ɗimiyid ndan wal yibrha nda mbuwa ngwalarha.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Nanǝn ya, fatakkwaya Yeeso wel nda hai ka sǝsaarha a kwasamadɗi ɓǝlang nanda Istifanus. Ɗǝnda ɗǝ inggun ta Finikiya ɗǝ tǝ Sayifurus tǝ Antakiya na a chehweed Suriya. Pǝr laɓar Faara nda a Yahudaya katen ndan kee.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Fingya fatakkwaya Yeeso thliigha a Sayifurus tǝ Sayirin ɗǝnda Antakiya ɗǝ, katǝrang nda pǝr laɓara hai na mbǝnggǝn aten Chinǝm Yeeso a fingya mbuwa Yahudaya.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Sǝsǝmnda Chinǝm nǝghǝn tǝ kanda ha, fiya hangga fǝrgha ƙǝkafek kyahar nda thlǝmad Chinǝm ɓa.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Sǝkna fatakkwaya Yeeso na a Urshalima laɓarɗi, thlǝnang ngganda Mbarnaɓa a Antakiya ɗǝ.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Sǝl nǝn ɓa nanǝn nggayid Faara tǝ kanda, tǝk mbǝnda nǝn fa, ndanggǝn kanda a tsawa nda ƙǝtsar tǝ ƙǝkafek fa a Chinǝm.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Mbarnaɓa ka niifa ni, nǝghǝn lǝlǝgɗa tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda tǝ fǝrƙǝkafek fa ƙǝm. Ɓad nda ɓa tǝ fiya hangga a thlǝmad Chinǝm ɓa.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Tǝrgha Mbarnaɓa ɗǝgha Tarsus ɗǝ ka ɗǝgha kaɗa Shawulu.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ɗǝnǝn walang nda ɓagha tǝghǝn Antakiya ɓa. Kanda kyab tsawa nda a mbǝɗi hurarha tal kanda tǝ fatakkwaya Yeeso na nda a tsahang fiya ha hangga. A hu tal Antakiya ni ˈwana nda aah fatakkwaya Yeeso Ƙǝrǝstaya.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 A hu sayidɗi, thliigha fingya annabiya a Urshalima ɗǝnda Antakiya ɗǝ.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Tal ahur ndan na thlǝmnggǝn Anggabus thliigha sǝ a fara tal ahu tsawundan hai thlǝk ndaarha nǝn na miirha na kyarha hu chehweed Romaya hai kahat. Lǝghǝdgha palth ɗi ya a thlakh mbǝd kutǝryid Kalaudiyus.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Fa takkwayini kii Yeeso na a Antakiya ƙǝnang ngganda hai na nda a ɗang nda shayindan sǝ na a Yahudiya. Ko wunni fǝr ˈya nǝn nggǝmna hurghǝn.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ənɗa ǝna nanda ya, thlǝnang ngganda Mbarnaɓa ɗǝ tǝ Shawulu a ɗang ǝn fǝryi ndan nda shingya fatakkwaya Yeeso ɗǝ na a Urshalima.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.