Atos 10

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A Kaisariya na mamnda sodja Romaya sǝ thlǝmnggǝn ni Koneliwus, ndǝghǝn ni mamnda aten sodjaya haru na nda aarha, Wum ten sodja Italiyaya.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Tǝ tǝrǝm Faara ni, ƙǝla fingya na ahur mindǝghǝn. Nǝn yakh fǝra a fa yamiya tǝ kǝm nǝn yakh hwan Faara.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Na farɗasǝ yarna faara hai, sǝsǝniigha tǝ ndaarha naɗǝ tǝ thlǝnda Faara ɓayi thlǝmadghǝn ɓa. Aaghǝna tǝ thlǝnda Faara, “Koneliwus!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ƙǝlangga Koneliwus ɗǝ tǝ hǝreenga, ndanggǝn, “Paɓa mani?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nanǝnya thlǝnu fiya a Ndjoppa ɗǝ ɗa nda oh niifa ɓa na thlǝmnggǝn Siman Mbiturus.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Tsauƙǝn a ki Siman, tǝ huna paama na tǝ tsaurha a mii wuri aama.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Wiina tǝ thlǝnda Faara, aagha Koneliwus mafaya wurighǝn ɓa sǝri tǝ ƙǝm sodja tal tǝ takkwa Faara, ahur fingya na a ǝnang taara.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Pǝrang ǝnɗa nǝn kanda katǝragha hai thlǝnanggǝn kanda a Ndjoppa ɗǝ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 A ɓindayidghǝn nana fathlǝngya Koneliwus a ndusang nda wupǝri ɗa fa, tǝrgha Mbiturus a mbǝrha sǝ na ɗangkam ka ɗǝgha hwan Faara. Mǝmǝl yanfaara a sǝrǝkrha,
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 ƙǝsgha miirha ndǝn na midghǝn sǝ a ǝna ˈya nǝn mii. Amma na nanda a furha, tǝrangga ɓeena ɗǝ kyaɗangga Faara ǝnwulteena.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Na fǝrakh amshi nǝn inɗaɗǝ, ˈya ƙǝpakh manggǝn ɓayi hweeɗe hai tǝ kudma faɗa.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 A hu ǝnɗi na ƙǝpakh wu na maɓi ya sǝ ɗǝɗamǝn-ɗǝɗamǝn, tǝ ǝngya na wiirha tǝ hura tǝ wuɗikkya ƙǝm.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Tǝrgha ndangga urarha hai, “Thliusǝ, Mbiturus, ɓulu kanda kiina.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ndagha Mbiturus, “Mbǝ tam narha hai wa, Chinǝm. Ka nani ˈwawi kii ˈya ˈyaɗana ngyakhrha Yahuda yinan wa.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nggǝrgha uradɗi kala sǝ, “A anna ˈya tsaɓang na Faara ɗǝ ǝn tsanda wa.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ənɗi kyaɗang na Faara katǝra mahan nanǝn ndǝn. Tǝrgha ǝnɗi na ƙǝpakh nggǝrghǝn wutta talara ɗǝ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Tsauka Mbiturus hu ɓillarha, ndǝghǝn tǝ mana ǝnɗi a ndaarha kyadna Faara ya. Tǝrgha a mbǝɗi nafini thlǝnna Koneliwus walang nda mindǝɗi isha nda a ƙǝshi a mii kwatkirma.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Tsakh mee nda tǝ mbǝɗani na Siman Mbiturus sǝ.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Nana Mbiturus a numarha aten ǝnɗi na nǝn, ndangga Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda, “Ɓad nafiya ɓa mahan kanda a kaɗa sa.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Thliu sǝ turu hai, ɗǝna ɗǝ tǝ kanda a karna fa wa. A ɓilladna wa ƙǝsǝr nggi thlǝngga kanda.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 A mbǝɗi kee tǝrgha Mbiturus hai ndǝghǝn, “Nggini niifɗi nun a kaɗaarha. Kama nda ɓanun ɓa?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ndanggan nda, “Koneliwus mamnda sodja Romaya thlǝngga kan ɓa. Ka niifa ni nǝn tǝrǝm Faara yi Isǝrela Yahudaya heu na nda fǝrang mamnggirha. Tǝ thlǝnda Faara tǝ Peɗǝnda ndangga a ɗǝna minda keeghǝn ɗǝ tǝnǝn sǝk laɓar wa.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tǝrgha Mbiturus aah nafina nǝn ɓa tsawa nda ronggighǝn a fiɗikɗi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ɗalthna mbǝrha hai sǝla nda Kaisariya ɗǝ. Koneliwus a ƙǝla kanda fa ƙǝsǝr aahɗǝ hurfayighǝn ɓa tǝ fingya pashiyighǝn.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kyana Mbiturus mindǝ ɗahai kee, ǝna Koneliwus thlǝmadghǝn ɗǝ ra kurma nǝn hai a mbedghǝn fǝrang mamnggirha nǝn.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Amma Mbiturus ƙǝs harghǝnǝn sǝ ndanggǝn, “Thliu sǝ! Niifa ni nggi kee ƙǝla sa!”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 A mbǝɗi kee thliigha Koneliwus sǝ, tsǝ laɓara nda kanda kyab kya nda hu ƙǝnɗa ɗǝ wumna fiya sa hai hangga.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ndangga Mbiturus kanda, “Sǝnɗun sǝ ngyakhrha Yahudaya nggǝm ngwa fa ƙǝla nggi ɓee minda ki niifa ɓa mbuwa tǝ Yahudarha ƙǝla yanɗiya wa. Amma Faara keɗee ɗa ndǝn a numaɗi aten niifa tǝ ndaarha ǝn tsandani wa.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Nanǝn kee thlǝn nanda farha ɗǝ a ɓee ɓa karyi fa wa. Nanǝnya pǝremadghǝn ǝnɗi aah nun nggi ɓa.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Ndagha Koneliwus, “Ɓeena faɗa mbǝrgha ɗǝ nggi a hwan Faara ahur kǝnna mǝmǝl yar yan fara hai. Kula sǝndǝna sǝ, na niifa ni ƙǝt tǝ luwudghǝn a chimnda fa a mbenna.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ndeeghǝn, ‘Koneliwus, sǝk Faara hwanduwa, tǝ ƙǝm naɗǝ fǝrrǝwa a fa yamiya!
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nanǝn kee, thlunu nafiya a Ndjoppa ɗǝ ɗanda aah Siman Mbiturus ɓa. Nǝghǝn tǝ tsaurha a minda ki Siman, tǝ huna paama na tǝ tsaurha a mii wuri aama.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Nanǝn kee ndǝn thlǝnni farha ɗǝ ƙǝkar, nǝghǝn ngga a ɓana ɓa. Nanǝnya kulo ƙǝm ya heu, a mbed Faara ka a sǝk ǝngya nan heu purona Faara.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Tǝrgha ndagha Mbiturus, “Naɗi ndǝn ngga Faara mbǝ wura ha sǝ wa.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Amma nǝn thlǝ fiya fa ahu chehweeya heu na a tǝrǝmnggǝn kanda ƙǝm a ǝna ˈya na mǝmǝl.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Sǝnɗisǝ sǝkɗun laɓara na mbǝnggǝn thlǝnang nanda nafiya Isǝrela ɗǝ tǝ ndaarha na tsawud ɗǝɗemnggirha sǝ a thlǝmad Faara ahu thlǝm Yeeso Ƙǝrǝsti, na Chinǝm heu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Sǝnɗun ˈya katǝragha hai a chehweed Yahudiya, ǝnɗiya ˈwaghǝn katǝragha hai a Nggalili a kwasamadɗi katǝrang na Yahaya tǝ Mbaptisǝma pǝr laɓar Faara aten mbaptisǝma.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Mbǝ ngaala sǝ wa sǝnɗun sǝ Faara ndǝn faɗangga Yeeso tǝ Nadzarat tǝ Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda tǝ sǝsǝmnda ƙǝm. Tǝrgha Yeeso nagha a wiirha hai tǝ ǝna nggayirha tǝ ƙǝnang nda fiya heu djithlang na Sheetan kanda hai, ƙǝsǝr na Faara tǝghǝn ha.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Ƙǝm fa thlǝngya Yeeso naɗǝm ǝnggini ǝnanǝn heu tǝ yid nǝm a chehweed Yahudiya tǝ wupǝri Urshalima. Ɓǝlangganda tǝ taurha ɗǝ aten kaɗiirha.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Amma a kwasamad ɓeena mahan thlengga Faara sǝ ahu mǝrra. Tǝrgha Faara malanggǝn kyad fadghǝnǝn,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 mbǝ a fiya heu wa, amma a ƙǝm ˈwana Faara wura a tsauka ƙǝmni nagha ndǝn. Ƙǝmni hǝbgha tǝ saarha tǝ ndǝghǝn a kwasamadɗi thliinǝn sǝ ahu mǝra.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ndanggǝn ƙǝm a pǝr laɓar Faara nǝm ko a yanggi ni kyad ndaarha nǝm ndǝghǝn ni wurna Faara a tsauka tǝ ngwa kumarha heu tǝ fa yibya tǝ mǝrya.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndǝghǝnni thlǝkna annabiya pathla a tenggǝn ƙǝtǝm, tǝ ndaarha kala niifa fǝrgha ƙǝkafek a ndǝghǝn na Faara a chahang ɗimiyid ndan kanda ɗǝ ahu thlǝmnggǝn.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Nana Mbiturus aten thlǝk ǝnggini ya, tǝrgha Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda aten nafina hai sǝkka laɓarɗi.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yahudaya mbuwa samad Mbiturus fǝrgha ƙǝkafek na ǝnwulteena nda tǝ ndaarha fǝrra Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda irɗǝ aten fingya hai mbuwa Yahudaya, ƙǝm.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ƙǝsǝr sǝk nda fandan a ndikrha tǝ miiya ɗǝɗamǝn-ɗǝɗamǝn na nda a fal Faara.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Mani ˈyaɗang mbaptisǝma nafina fa tǝ aama ya, nanǝn thlǝnda Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda ƙǝla ƙǝm?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nanǝn kee ndagha Mbiturus a ǝnang Mbaptisǝma nda kanda ahu thlǝm Yeeso Ƙǝrǝsti. A kwasamadghǝn hwangga Koneliwus ndǝn a mǝngga ha tǝ kanda.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.