2 Samuel 19

Da Good An Spesho Book (HWC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Somebody tell Joab, “Da king stay cry an stay sad inside cuz a Absalom.”
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 An so all da army guys, no matta dey wen win, dat time dey start fo stay sad inside too cuz dey hear, “Da king hurt plenny inside cuz a his boy.”
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Dat day da army guys ony sneak inside Mahanaim town cuz dey no like nobody see um. Dey stay shame cuz dey run away from da war.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Da king put his hands fo cova his face an cry real loud, “Bummahs! My boy, Absalom! Bummahs! Absalom, my boy, my boy!”
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Den Joab go by da king inside da house wea he stay, an tell, “Eh! Wassup?! Today, you wen make all yoa army guys come shame! Dey jus now make shua you stay alive! Dass why you, an yoa boys an girls, an yoa wifes an odda kine wifes, all stay alive too.
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 You get love fo da guys dat hate you, an hate da guys dat get love fo you! Today you wen show fo real kine dat fo you, yoa main leada guys an dea army guys dey notting to you! Jalike you no kea fo dem! Right now I stay shua da way you see um, mo betta if Absalom wen stay alive an all us odda guys stay mahke!
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 So now, go outside an give yoa guys good kine words! I swea to God, Da One In Charge, dat if you no go outside, not even one a yoa guys goin stay wit you tonite. An dat goin be mo worse fo you. Mo worse den all da bad kine stuff dat wen happen to you, from da time you stay young till now.”
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Da king stan up, an go sit by da town gate. Wen somebody tell da army guys, “Eh! Da king stay sit by da gate!” den all army guys go in front him. Same time, da Israel army guys dat wen fight fo Absalom, dey bag an run home.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 All ova da Israel ohanas, all da peopo make argue wit each odda. Dey tell, “King David wen get us guys outa da powa a da peopo dat stay agains us. He da one wen get us guys outa da powa a da Filisha guys. But now, he gotta run away from oua country awready cuz a Absalom.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 But Absalom, da one us guys wen pour olive oil on top um fo make him come da king, he mahke awready in da war. So now, how come all you guys no talk notting fo bring back David fo be oua king one mo time?”
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Den King David, he sen messenjas to da pries guys Zadok an Abiatar. He tell: “Aks da older leadas fo da Judah ohana, ‘Eh, how come you guys da las ones fo bring me back, da king to his palace? You know, ova hea wea I stay, I hear wat all da Israel peopo stay tell each odda, you know.
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 You guys, my braddahs, my blood an bones, aah?! So how come you guys da las ones fo bring back da king?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 An one mo ting: tell Amasa, ‘You, my blood an bones. I like God punish me plenny, if from right now till you mahke, mo betta you be da main leada guy fo my army. Cuz Joab not da main leada no moa!’”
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Wat David tell, change da mind a all da Judah peopo fo dem all tink da same way. Dey sen somebody fo tell da king, “Go come back, you an all yoa guys!”
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Wen King David stay come back, an he reach da Jordan Riva, da Judah guys go Gilgal fo meet him an bring him to da Jerusalem side a da Jordan Riva.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Shimei, Gera boy from da Benjamin ohana, dat live Bahurim, he rush an go down to da riva wit da Judah guys fo meet King David.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Wen Shimei go, one tousan Benjamin guys go wit him. An Ziba, da boss guy fo Saul ohana, wit his fifteen boys an twenny worka guys go real fas da Jordan Riva, befo da king come dea.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Dey all cross ova da odda side a da riva wea da peopo go across, fo help da king ohana come back from ova dea an do wateva he like do.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 He tell, “Eh, my boss da king! No tink you gotta punish me, aah?! You da Boss! Try foget how me, yoa worka guy, wen do da wrong kine ting, da time you, my boss da king, wen go outa Jerusalem. I like you, da king, no tink mo bout um, aah?
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Cuz I yoa worka guy, an I awready know dat I wen do one bad kine ting. Still yet, today I da firs one hea from da Joseph kine ohanas dat live north side from da Judah ohana! I come hea fo meet you, my boss da king!”
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 But Zeruiah boy Abishai tell da king, “Now stay good fo kill Shimei fo all dis, aah? Cuz he wen like put kahuna on top you, da one Da One In Charge wen pick!”
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 But David tell Abishai, “Aah, you guys, Zeruiah my sistah boys! Erytime, you guys no tink same same wit me! Today you ack jalike da guys dat go agains me! You tink today one good time fo kill one Israel guy, o wat?! No way! You tink I donno dat today, I da one stay king ova all da Israel peopo fo real kine!”
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 So da king make one strong promise to Shimei dat he no goin kill um.
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Mefiboshet, Saul grankid, he go down by da Jordan Riva fo give his aloha to da king. From da time da king wen go way till wen he come back safe, Mefiboshet neva take kea his feets o fix his mustache o wash his clotheses, jus fo show he stay sad inside.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Laytas, wen Mefiboshet come Jerusalem fo meet da king, da king aks um, “How come you neva go wit me, Mefiboshet?”
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Mefiboshet tell, “My boss da king, I yoa worka guy, but I no can walk good! I wen tell, ‘I like get one saddle on my donkey, fo me ride on top um, an go wit da king!’ But my worka guy Ziba wen screw me up.
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Ziba talk bad bout me yoa worka guy, in front you, my boss da king. But you, you know eryting, jalike one angel from God, so go do wateva you like.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Fo shua, good fo all my granfaddah ohana all mahke cuz a wat oua ohana wen do. But you, my boss da king, you wen let me be yoa worka guy an sit wit da peopo dat erytime stay eat by yoa table. So I no mo da right fo aks you, da king, fo notting mo den dat.”
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Da king tell him, “You no need tell moa. I tell you an Ziba fo half half da fields.”
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Mefiboshet tell da king, “Ziba can take eryting, cuz my boss da king come back okay.”
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Barzillai da Gilead guy come down too from Rogelim fo go da odda side a da Jordan Riva wit da king. Barzillai like give him aloha an den go home from dea.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Barzillai, he real ol, eighty year! Cuz Barzillai get plenny kine stuffs, he wen take kea da king, all da time da king stay Mahanaim town, an he wen give da king wateva he like.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Da king tell Barzillai, “Cross ova da riva wit me an stay by me inside Jerusalem. I goin take kea you.”
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 But Barzillai tell da king, “I donno how plenny mo year I goin stay alive fo go Jerusalem wit you, da king, aah?
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 I eighty year ol now, you know. I no can tell if someting stay good o bad. I no can taste wat I eat o drink. I no can hear da voices from da guys an wahines wen dey sing. How come I goin make mo work fo you, my boss da king, aah?
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 I goin cross ova da Jordan Riva wit you fo litto bit. But how come you like pay me back, all dat you stay talking bout, jus fo me?
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Mo betta, let me go home, fo me mahke inside my town, nea wea my faddah an muddah stay bury. But you know wat? Take my boy Kimham fo come yoa worka guy. Let him go up da odda side wit you, my boss da king. You can do fo him wateva you tink az good.”
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Da king tell, “Shoots! Kimham goin go da odda side wit me, an I goin do fo him wateva you tink az good. An wateva you like from me, I goin do um fo you.”
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 So dass how all da peopo go da Jerusalem side a da Jordan Riva. Da king go dea too. Da king kiss Barzillai, an tell God fo do good kine stuff fo him. Afta dat, Barzillai go back his place.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Da king go da odda side an reach Gilgal town, an Kimham go wit him. All da army guys from Judah an half da army guys from Israel take da king da odda side.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Pretty soon all da Israel guys dat wen go Gilgal stay come by da king fo aks him, “You oua king too, aah?! How come oua braddahs, da guys from Judah, cockaroach you from us guys, an bring you an yoa ohana dis side a da Jordan Riva, wit all yoa guys?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 All dem guys from Judah tell guys from Israel, “I make lidat cuz da king come from oua ohana, az why. So how come you stay huhu bout dat? Us guys neva even eat da king food jalike you guys. Notting spesho come fo us guys lidat!”
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Den da Israel guys tell da Judah guys, “Us guys get ten ohanas in dis country, so we get ten times mo rights to da king den you guys get wit da one ohana. Az why David mo da king fo us den fo you guys. So, how come you make to us jalike us nobody? Fo shua, us guys was da firs one fo tell dat we gotta bring David back fo be oua king.”
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.