2 Samuel 19
Da Good An Spesho Book (HWC) vs BKJ
1 Somebody tell Joab, “Da king stay cry an stay sad inside cuz a Absalom.”
1 E foi dito a Joabe: Eis que o rei pranteia e se lamenta por Absalão.
2 An so all da army guys, no matta dey wen win, dat time dey start fo stay sad inside too cuz dey hear, “Da king hurt plenny inside cuz a his boy.”
2 E a vitória daquele dia foi tornada em lamento para todo o povo; porque o povo ouviu dizer naquele dia como o rei estava aflito pelo seu filho.
3 Dat day da army guys ony sneak inside Mahanaim town cuz dey no like nobody see um. Dey stay shame cuz dey run away from da war.
3 E, naquele dia, o povo adentrou a cidade às escondidas, como pessoas envergonhadas se retiram quando fogem da batalha.
4 Da king put his hands fo cova his face an cry real loud, “Bummahs! My boy, Absalom! Bummahs! Absalom, my boy, my boy!”
4 O rei, porém, cobriu a sua face, e o rei gritou com voz alta: Ó meu filho, Absalão! Ó Absalão, meu filho, meu filho!
5 Den Joab go by da king inside da house wea he stay, an tell, “Eh! Wassup?! Today, you wen make all yoa army guys come shame! Dey jus now make shua you stay alive! Dass why you, an yoa boys an girls, an yoa wifes an odda kine wifes, all stay alive too.
5 E Joabe veio até o rei, na casa, e disse: Envergonhaste neste dia a face de todos os teus servos, os quais, neste dia, salvaram a tua vida, e a vida dos teus filhos e das tuas filhas, e a vida das tuas esposas, e a vida das tuas concubinas;
6 You get love fo da guys dat hate you, an hate da guys dat get love fo you! Today you wen show fo real kine dat fo you, yoa main leada guys an dea army guys dey notting to you! Jalike you no kea fo dem! Right now I stay shua da way you see um, mo betta if Absalom wen stay alive an all us odda guys stay mahke!
6 posto que amas os teus inimigos, e odeias os teus amigos. Porque declaraste, neste dia, que não consideras nem príncipes, nem servos; pois neste dia percebo que, se Absalão tivesse sobrevivido, e todos nós tivéssemos morrido neste dia, então isto bem teria comprazido a ti.
7 So now, go outside an give yoa guys good kine words! I swea to God, Da One In Charge, dat if you no go outside, not even one a yoa guys goin stay wit you tonite. An dat goin be mo worse fo you. Mo worse den all da bad kine stuff dat wen happen to you, from da time you stay young till now.”
7 Agora, portanto, levanta-te, sai e fala consoladoramente aos teus servos; porque juro pelo SENHOR, se não o fores, não restará nenhum sequer contigo esta noite; e isto te será pior do que todo o mal que te sobreveio desde a tua mocidade até agora.
8 Da king stan up, an go sit by da town gate. Wen somebody tell da army guys, “Eh! Da king stay sit by da gate!” den all army guys go in front him. Same time, da Israel army guys dat wen fight fo Absalom, dey bag an run home.
8 Então, o rei se levantou, e se assentou no portão. E contaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei, de fato, assenta-se no portão. E todo o povo achegou-se diante do rei; porquanto Israel havia fugido, cada qual, para a sua tenda.
9 All ova da Israel ohanas, all da peopo make argue wit each odda. Dey tell, “King David wen get us guys outa da powa a da peopo dat stay agains us. He da one wen get us guys outa da powa a da Filisha guys. But now, he gotta run away from oua country awready cuz a Absalom.
9 E todo o povo estava em conflito ao longo de todas as tribos de Israel, dizendo: O rei nos salvou da mão dos nossos inimigos, e ele nos livrou da mão dos filisteus; e agora ele está fugido da terra por causa de Absalão.
10 But Absalom, da one us guys wen pour olive oil on top um fo make him come da king, he mahke awready in da war. So now, how come all you guys no talk notting fo bring back David fo be oua king one mo time?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, foi morto em batalha. Agora, portanto, por que vós não falais uma palavra sobre trazer o rei de volta?
11 Den King David, he sen messenjas to da pries guys Zadok an Abiatar. He tell: “Aks da older leadas fo da Judah ohana, ‘Eh, how come you guys da las ones fo bring me back, da king to his palace? You know, ova hea wea I stay, I hear wat all da Israel peopo stay tell each odda, you know.
11 E o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes, dizendo: Falai aos líderes de Judá, dizendo: Por que sois vós os últimos a trazer o rei de volta à sua casa, vendo que o comentário de todo o Israel chegou até o rei, até a sua casa?
12 You guys, my braddahs, my blood an bones, aah?! So how come you guys da las ones fo bring back da king?’
12 Vós sois os meus irmãos, vós sois os meus ossos e a minha carne; por que, então, sois os últimos a trazer de volta o rei?
13 An one mo ting: tell Amasa, ‘You, my blood an bones. I like God punish me plenny, if from right now till you mahke, mo betta you be da main leada guy fo my army. Cuz Joab not da main leada no moa!’”
13 E dizei a Amasa: Não és tu do meu osso, e da minha carne? Deus assim faça a mim, e mais ainda, se tu não fores capitão do exército diante de mim continuamente no lugar de Joabe.
14 Wat David tell, change da mind a all da Judah peopo fo dem all tink da same way. Dey sen somebody fo tell da king, “Go come back, you an all yoa guys!”
14 E ele dobrou o coração de todos os homens de Judá, tal como o coração de um homem; de modo que enviaram esta palavra ao rei: Retorna tu, e todos os teus servos.
15 Wen King David stay come back, an he reach da Jordan Riva, da Judah guys go Gilgal fo meet him an bring him to da Jerusalem side a da Jordan Riva.
15 Assim, o rei retornou, e veio até o Jordão. E Judá veio até Gilgal, para se encontrar com o rei, para conduzir o rei sobre o Jordão.
16 Shimei, Gera boy from da Benjamin ohana, dat live Bahurim, he rush an go down to da riva wit da Judah guys fo meet King David.
16 E Simei, o filho de Gera, um benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá para se encontrar com o rei Davi.
17 Wen Shimei go, one tousan Benjamin guys go wit him. An Ziba, da boss guy fo Saul ohana, wit his fifteen boys an twenny worka guys go real fas da Jordan Riva, befo da king come dea.
17 E havia mil homens de Benjamim com ele, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos, e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão diante do rei.
18 Dey all cross ova da odda side a da riva wea da peopo go across, fo help da king ohana come back from ova dea an do wateva he like do.
18 E ali atravessaram uma balsa para carregar a casa do rei, e fazer o que ele considerasse bom. E Simei, o filho de Gera, caiu diante do rei, depois de atravessar o Jordão;
19 He tell, “Eh, my boss da king! No tink you gotta punish me, aah?! You da Boss! Try foget how me, yoa worka guy, wen do da wrong kine ting, da time you, my boss da king, wen go outa Jerusalem. I like you, da king, no tink mo bout um, aah?
19 e disse ao rei: Que o meu senhor não impute iniquidade a mim, nem te lembres daquilo que o teu servo fez perversamente no dia em que meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei tome isso no seu coração.
20 Cuz I yoa worka guy, an I awready know dat I wen do one bad kine ting. Still yet, today I da firs one hea from da Joseph kine ohanas dat live north side from da Judah ohana! I come hea fo meet you, my boss da king!”
20 Porque o teu servo, em verdade, sabe que eu pequei; portanto, eis que venho por primeiro neste dia de toda a casa de José a descer para me encontrar com o meu senhor, o rei.
21 But Zeruiah boy Abishai tell da king, “Now stay good fo kill Shimei fo all dis, aah? Cuz he wen like put kahuna on top you, da one Da One In Charge wen pick!”
21 Todavia, Abisai, o filho de Zeruia respondeu e disse: Não será Simei levado à morte por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?
22 But David tell Abishai, “Aah, you guys, Zeruiah my sistah boys! Erytime, you guys no tink same same wit me! Today you ack jalike da guys dat go agains me! You tink today one good time fo kill one Israel guy, o wat?! No way! You tink I donno dat today, I da one stay king ova all da Israel peopo fo real kine!”
22 E Davi disse: O que tenho a ver convosco, filhos de Zeruia, para que, neste dia, sejais adversários diante de mim? Deve algum homem ser posto à morte neste dia em Israel? Porque não sei eu que sou, neste dia, rei sobre Israel?
23 So da king make one strong promise to Shimei dat he no goin kill um.
23 Portanto, o rei disse a Simei: Tu não morrerás. E o rei jurou-lhe.
24 Mefiboshet, Saul grankid, he go down by da Jordan Riva fo give his aloha to da king. From da time da king wen go way till wen he come back safe, Mefiboshet neva take kea his feets o fix his mustache o wash his clotheses, jus fo show he stay sad inside.
24 E Mefibosete, o filho de Saul, desceu para se encontrar com o rei, e não havia nem calçado o seu pé, nem aparado a sua barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que ele veio novamente em paz.
25 Laytas, wen Mefiboshet come Jerusalem fo meet da king, da king aks um, “How come you neva go wit me, Mefiboshet?”
25 E sucedeu que, quando ele chegou a Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe disse: Por que não foste tu comigo, Mefibosete?
26 Mefiboshet tell, “My boss da king, I yoa worka guy, but I no can walk good! I wen tell, ‘I like get one saddle on my donkey, fo me ride on top um, an go wit da king!’ But my worka guy Ziba wen screw me up.
26 E ele respondeu: Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou; porque o teu servo disse: Selarei para mim um jumento, sobre o qual eu possa cavalgar, e ir até o rei; porque o teu servo é aleijado.
27 Ziba talk bad bout me yoa worka guy, in front you, my boss da king. But you, you know eryting, jalike one angel from God, so go do wateva you like.
27 E ele caluniou o teu servo diante do meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus; faz, portanto, o que for bom aos teus olhos.
28 Fo shua, good fo all my granfaddah ohana all mahke cuz a wat oua ohana wen do. But you, my boss da king, you wen let me be yoa worka guy an sit wit da peopo dat erytime stay eat by yoa table. So I no mo da right fo aks you, da king, fo notting mo den dat.”
28 Porque todos os da casa do meu pai não passavam de homens mortos diante do meu senhor, o rei; contudo colocaste o teu servo entre aqueles que comiam à tua própria mesa. Que direito mais tenho eu, portanto, de chorar diante do rei?
29 Da king tell him, “You no need tell moa. I tell you an Ziba fo half half da fields.”
29 E o rei disse a ele: Por que falas tu ainda das tuas questões? Eu disse: Tu e Ziba dividireis a terra.
30 Mefiboshet tell da king, “Ziba can take eryting, cuz my boss da king come back okay.”
30 E Mefibosete disse ao rei: Sim, que ele tome tudo, ainda mais que o meu senhor, o rei, veio novamente em paz para a sua própria casa.
31 Barzillai da Gilead guy come down too from Rogelim fo go da odda side a da Jordan Riva wit da king. Barzillai like give him aloha an den go home from dea.
31 E Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e atravessou o Jordão com o rei para conduzi-lo sobre o Jordão.
32 Barzillai, he real ol, eighty year! Cuz Barzillai get plenny kine stuffs, he wen take kea da king, all da time da king stay Mahanaim town, an he wen give da king wateva he like.
32 Ora, Barzilai era um homem mui idoso, já de oitenta anos; e ele havia provido o sustento do rei enquanto ele esteve em Maanaim; pois ele era um homem mui magnífico.
33 Da king tell Barzillai, “Cross ova da riva wit me an stay by me inside Jerusalem. I goin take kea you.”
33 E o rei disse a Barzilai: Vem tu comigo, e eu te alimentarei comigo em Jerusalém.
34 But Barzillai tell da king, “I donno how plenny mo year I goin stay alive fo go Jerusalem wit you, da king, aah?
34 E Barzilai disse ao rei: Quanto tempo tenho eu que viver, para que suba com o rei até Jerusalém?
35 I eighty year ol now, you know. I no can tell if someting stay good o bad. I no can taste wat I eat o drink. I no can hear da voices from da guys an wahines wen dey sing. How come I goin make mo work fo you, my boss da king, aah?
35 Tenho neste dia oitenta anos de idade; e posso eu discernir entre o bem e o mal? Pode o teu servo sentir o gosto do que eu como ou do que eu bebo? Posso ainda ouvir a voz de homens cantando e mulheres cantando? Por que, então, deveria o teu servo ser ainda um fardo para o meu senhor, o rei?
36 I goin cross ova da Jordan Riva wit you fo litto bit. But how come you like pay me back, all dat you stay talking bout, jus fo me?
36 O teu servo seguirá um pouco pelo Jordão com o rei; e por que o rei deveria me recompensar com tal galardão?
37 Mo betta, let me go home, fo me mahke inside my town, nea wea my faddah an muddah stay bury. But you know wat? Take my boy Kimham fo come yoa worka guy. Let him go up da odda side wit you, my boss da king. You can do fo him wateva you tink az good.”
37 Deixa o teu servo, rogo-te, voltar novamente, para que eu possa morrer na minha própria cidade, e ser sepultado junto ao sepulcro do meu pai e da minha mãe. Mas eis aqui o teu servo Quimã; deixa-o atravessar com o meu senhor, o rei; e faz com ele o que parecer bom para ti.
38 Da king tell, “Shoots! Kimham goin go da odda side wit me, an I goin do fo him wateva you tink az good. An wateva you like from me, I goin do um fo you.”
38 E o rei respondeu: Quimã atravessará comigo, e farei com ele o que parecer bom para ti; e qualquer coisa que requereres de mim, isto farei por ti.
39 So dass how all da peopo go da Jerusalem side a da Jordan Riva. Da king go dea too. Da king kiss Barzillai, an tell God fo do good kine stuff fo him. Afta dat, Barzillai go back his place.
39 E todo o povo atravessou o Jordão. E quando o rei chegou da travessia, o rei beijou Barzilai, e o abençoou; e ele retornou para o seu próprio lugar.
40 Da king go da odda side an reach Gilgal town, an Kimham go wit him. All da army guys from Judah an half da army guys from Israel take da king da odda side.
40 E o rei prosseguiu para Gilgal, e Quimã prosseguiu com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, bem como metade do povo de Israel.
41 Pretty soon all da Israel guys dat wen go Gilgal stay come by da king fo aks him, “You oua king too, aah?! How come oua braddahs, da guys from Judah, cockaroach you from us guys, an bring you an yoa ohana dis side a da Jordan Riva, wit all yoa guys?”
41 E, eis que, todos os homens de Israel vieram até o rei, e disseram ao rei: Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram-te para longe, e trouxeram o rei, e toda a sua casa, e todos os homens de Davi sobre o Jordão?
42 All dem guys from Judah tell guys from Israel, “I make lidat cuz da king come from oua ohana, az why. So how come you stay huhu bout dat? Us guys neva even eat da king food jalike you guys. Notting spesho come fo us guys lidat!”
42 E todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: Porque o rei é um parente próximo de nós; por que, então, estais vós irados por causa disso? Por acaso, comemos nós às custas do rei? Ou, nos deu ele algum presente?
43 Den da Israel guys tell da Judah guys, “Us guys get ten ohanas in dis country, so we get ten times mo rights to da king den you guys get wit da one ohana. Az why David mo da king fo us den fo you guys. So, how come you make to us jalike us nobody? Fo shua, us guys was da firs one fo tell dat we gotta bring David back fo be oua king.”
43 E os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: Temos dez partes no rei, e também temos mais direito em Davi do que vós; por que, então, nos desprezais, para que o nosso conselho não seja o primeiro acatado em se trazer de volta o nosso rei? E as palavras dos homens de Judá foram mais severas do que as palavras dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.