2 Samuel 19
Da Good An Spesho Book (HWC) vs ACF
1 Somebody tell Joab, “Da king stay cry an stay sad inside cuz a Absalom.”
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 An so all da army guys, no matta dey wen win, dat time dey start fo stay sad inside too cuz dey hear, “Da king hurt plenny inside cuz a his boy.”
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 Dat day da army guys ony sneak inside Mahanaim town cuz dey no like nobody see um. Dey stay shame cuz dey run away from da war.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Da king put his hands fo cova his face an cry real loud, “Bummahs! My boy, Absalom! Bummahs! Absalom, my boy, my boy!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Den Joab go by da king inside da house wea he stay, an tell, “Eh! Wassup?! Today, you wen make all yoa army guys come shame! Dey jus now make shua you stay alive! Dass why you, an yoa boys an girls, an yoa wifes an odda kine wifes, all stay alive too.
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 You get love fo da guys dat hate you, an hate da guys dat get love fo you! Today you wen show fo real kine dat fo you, yoa main leada guys an dea army guys dey notting to you! Jalike you no kea fo dem! Right now I stay shua da way you see um, mo betta if Absalom wen stay alive an all us odda guys stay mahke!
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 So now, go outside an give yoa guys good kine words! I swea to God, Da One In Charge, dat if you no go outside, not even one a yoa guys goin stay wit you tonite. An dat goin be mo worse fo you. Mo worse den all da bad kine stuff dat wen happen to you, from da time you stay young till now.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Da king stan up, an go sit by da town gate. Wen somebody tell da army guys, “Eh! Da king stay sit by da gate!” den all army guys go in front him. Same time, da Israel army guys dat wen fight fo Absalom, dey bag an run home.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 All ova da Israel ohanas, all da peopo make argue wit each odda. Dey tell, “King David wen get us guys outa da powa a da peopo dat stay agains us. He da one wen get us guys outa da powa a da Filisha guys. But now, he gotta run away from oua country awready cuz a Absalom.
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 But Absalom, da one us guys wen pour olive oil on top um fo make him come da king, he mahke awready in da war. So now, how come all you guys no talk notting fo bring back David fo be oua king one mo time?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Den King David, he sen messenjas to da pries guys Zadok an Abiatar. He tell: “Aks da older leadas fo da Judah ohana, ‘Eh, how come you guys da las ones fo bring me back, da king to his palace? You know, ova hea wea I stay, I hear wat all da Israel peopo stay tell each odda, you know.
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 You guys, my braddahs, my blood an bones, aah?! So how come you guys da las ones fo bring back da king?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 An one mo ting: tell Amasa, ‘You, my blood an bones. I like God punish me plenny, if from right now till you mahke, mo betta you be da main leada guy fo my army. Cuz Joab not da main leada no moa!’”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Wat David tell, change da mind a all da Judah peopo fo dem all tink da same way. Dey sen somebody fo tell da king, “Go come back, you an all yoa guys!”
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 Wen King David stay come back, an he reach da Jordan Riva, da Judah guys go Gilgal fo meet him an bring him to da Jerusalem side a da Jordan Riva.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Shimei, Gera boy from da Benjamin ohana, dat live Bahurim, he rush an go down to da riva wit da Judah guys fo meet King David.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Wen Shimei go, one tousan Benjamin guys go wit him. An Ziba, da boss guy fo Saul ohana, wit his fifteen boys an twenny worka guys go real fas da Jordan Riva, befo da king come dea.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 Dey all cross ova da odda side a da riva wea da peopo go across, fo help da king ohana come back from ova dea an do wateva he like do.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 He tell, “Eh, my boss da king! No tink you gotta punish me, aah?! You da Boss! Try foget how me, yoa worka guy, wen do da wrong kine ting, da time you, my boss da king, wen go outa Jerusalem. I like you, da king, no tink mo bout um, aah?
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Cuz I yoa worka guy, an I awready know dat I wen do one bad kine ting. Still yet, today I da firs one hea from da Joseph kine ohanas dat live north side from da Judah ohana! I come hea fo meet you, my boss da king!”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 But Zeruiah boy Abishai tell da king, “Now stay good fo kill Shimei fo all dis, aah? Cuz he wen like put kahuna on top you, da one Da One In Charge wen pick!”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 But David tell Abishai, “Aah, you guys, Zeruiah my sistah boys! Erytime, you guys no tink same same wit me! Today you ack jalike da guys dat go agains me! You tink today one good time fo kill one Israel guy, o wat?! No way! You tink I donno dat today, I da one stay king ova all da Israel peopo fo real kine!”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 So da king make one strong promise to Shimei dat he no goin kill um.
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Mefiboshet, Saul grankid, he go down by da Jordan Riva fo give his aloha to da king. From da time da king wen go way till wen he come back safe, Mefiboshet neva take kea his feets o fix his mustache o wash his clotheses, jus fo show he stay sad inside.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 Laytas, wen Mefiboshet come Jerusalem fo meet da king, da king aks um, “How come you neva go wit me, Mefiboshet?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Mefiboshet tell, “My boss da king, I yoa worka guy, but I no can walk good! I wen tell, ‘I like get one saddle on my donkey, fo me ride on top um, an go wit da king!’ But my worka guy Ziba wen screw me up.
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Ziba talk bad bout me yoa worka guy, in front you, my boss da king. But you, you know eryting, jalike one angel from God, so go do wateva you like.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Fo shua, good fo all my granfaddah ohana all mahke cuz a wat oua ohana wen do. But you, my boss da king, you wen let me be yoa worka guy an sit wit da peopo dat erytime stay eat by yoa table. So I no mo da right fo aks you, da king, fo notting mo den dat.”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Da king tell him, “You no need tell moa. I tell you an Ziba fo half half da fields.”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Mefiboshet tell da king, “Ziba can take eryting, cuz my boss da king come back okay.”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Barzillai da Gilead guy come down too from Rogelim fo go da odda side a da Jordan Riva wit da king. Barzillai like give him aloha an den go home from dea.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Barzillai, he real ol, eighty year! Cuz Barzillai get plenny kine stuffs, he wen take kea da king, all da time da king stay Mahanaim town, an he wen give da king wateva he like.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Da king tell Barzillai, “Cross ova da riva wit me an stay by me inside Jerusalem. I goin take kea you.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 But Barzillai tell da king, “I donno how plenny mo year I goin stay alive fo go Jerusalem wit you, da king, aah?
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 I eighty year ol now, you know. I no can tell if someting stay good o bad. I no can taste wat I eat o drink. I no can hear da voices from da guys an wahines wen dey sing. How come I goin make mo work fo you, my boss da king, aah?
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 I goin cross ova da Jordan Riva wit you fo litto bit. But how come you like pay me back, all dat you stay talking bout, jus fo me?
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 Mo betta, let me go home, fo me mahke inside my town, nea wea my faddah an muddah stay bury. But you know wat? Take my boy Kimham fo come yoa worka guy. Let him go up da odda side wit you, my boss da king. You can do fo him wateva you tink az good.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Da king tell, “Shoots! Kimham goin go da odda side wit me, an I goin do fo him wateva you tink az good. An wateva you like from me, I goin do um fo you.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 So dass how all da peopo go da Jerusalem side a da Jordan Riva. Da king go dea too. Da king kiss Barzillai, an tell God fo do good kine stuff fo him. Afta dat, Barzillai go back his place.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 Da king go da odda side an reach Gilgal town, an Kimham go wit him. All da army guys from Judah an half da army guys from Israel take da king da odda side.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Pretty soon all da Israel guys dat wen go Gilgal stay come by da king fo aks him, “You oua king too, aah?! How come oua braddahs, da guys from Judah, cockaroach you from us guys, an bring you an yoa ohana dis side a da Jordan Riva, wit all yoa guys?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 All dem guys from Judah tell guys from Israel, “I make lidat cuz da king come from oua ohana, az why. So how come you stay huhu bout dat? Us guys neva even eat da king food jalike you guys. Notting spesho come fo us guys lidat!”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 Den da Israel guys tell da Judah guys, “Us guys get ten ohanas in dis country, so we get ten times mo rights to da king den you guys get wit da one ohana. Az why David mo da king fo us den fo you guys. So, how come you make to us jalike us nobody? Fo shua, us guys was da firs one fo tell dat we gotta bring David back fo be oua king.”
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.