2 Samuel 19

Da Good An Spesho Book (HWC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Somebody tell Joab, “Da king stay cry an stay sad inside cuz a Absalom.”
1 Contaram a Joabe que o rei Davi estava chorando e se lamentando por causa de Absalão.
2 An so all da army guys, no matta dey wen win, dat time dey start fo stay sad inside too cuz dey hear, “Da king hurt plenny inside cuz a his boy.”
2 Assim, naquele dia, a alegria da vitória virou tristeza para toda a tropa de Davi porque eles souberam que o rei estava chorando a morte do seu filho.
3 Dat day da army guys ony sneak inside Mahanaim town cuz dey no like nobody see um. Dey stay shame cuz dey run away from da war.
3 Eles voltaram e entraram na cidade em silêncio, como fazem os soldados que fogem da batalha, envergonhados.
4 Da king put his hands fo cova his face an cry real loud, “Bummahs! My boy, Absalom! Bummahs! Absalom, my boy, my boy!”
4 O rei havia coberto o rosto e gritava alto: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho!
5 Den Joab go by da king inside da house wea he stay, an tell, “Eh! Wassup?! Today, you wen make all yoa army guys come shame! Dey jus now make shua you stay alive! Dass why you, an yoa boys an girls, an yoa wifes an odda kine wifes, all stay alive too.
5 Então Joabe foi à casa do rei e lhe disse: — Hoje o senhor humilhou os seus soldados, aqueles que salvaram a sua vida, a vida dos seus filhos e filhas e a vida das suas esposas e
6 You get love fo da guys dat hate you, an hate da guys dat get love fo you! Today you wen show fo real kine dat fo you, yoa main leada guys an dea army guys dey notting to you! Jalike you no kea fo dem! Right now I stay shua da way you see um, mo betta if Absalom wen stay alive an all us odda guys stay mahke!
6 O senhor odeia os que o amam e ama aqueles que o odeiam. E mostrou que os seus oficiais e os seus soldados não valem nada para o senhor. Eu estou vendo agora que o senhor ficaria muito feliz se hoje Absalão estivesse vivo e todos nós estivéssemos mortos.
7 So now, go outside an give yoa guys good kine words! I swea to God, Da One In Charge, dat if you no go outside, not even one a yoa guys goin stay wit you tonite. An dat goin be mo worse fo you. Mo worse den all da bad kine stuff dat wen happen to you, from da time you stay young till now.”
7 Vá agora e dê uma palavra de elogio aos seus soldados. Se não fizer isso, eu juro, em nome de Deus, o Senhor , que amanhã de manhã nenhum deles estará do seu lado. E esse seria o pior desastre de toda a sua vida.
8 Da king stan up, an go sit by da town gate. Wen somebody tell da army guys, “Eh! Da king stay sit by da gate!” den all army guys go in front him. Same time, da Israel army guys dat wen fight fo Absalom, dey bag an run home.
8 Então o rei se levantou e foi sentar-se perto do portão da cidade. Os seus soldados souberam que ele estava lá e se reuniram todos em volta dele. Enquanto isso, todos os israelitas tinham fugido, cada um para a sua casa.
9 All ova da Israel ohanas, all da peopo make argue wit each odda. Dey tell, “King David wen get us guys outa da powa a da peopo dat stay agains us. He da one wen get us guys outa da powa a da Filisha guys. But now, he gotta run away from oua country awready cuz a Absalom.
9 E, em todo o país, eles começaram a brigar. Eles diziam: — O rei Davi nos livrou dos nossos inimigos. Ele nos livrou dos filisteus, mas agora fugiu de Absalão e saiu do país.
10 But Absalom, da one us guys wen pour olive oil on top um fo make him come da king, he mahke awready in da war. So now, how come all you guys no talk notting fo bring back David fo be oua king one mo time?”
10 Nós escolhemos Absalão para ser o nosso rei, mas ele morreu na batalha. Então, por que não tentamos trazer o rei Davi de volta?
11 Den King David, he sen messenjas to da pries guys Zadok an Abiatar. He tell: “Aks da older leadas fo da Judah ohana, ‘Eh, how come you guys da las ones fo bring me back, da king to his palace? You know, ova hea wea I stay, I hear wat all da Israel peopo stay tell each odda, you know.
11 O rei Davi soube do que os israelitas estavam dizendo. Então enviou os sacerdotes Zadoque e Abiatar aos líderes de Judá para perguntarem o seguinte: — Por que vocês seriam os últimos a ajudar a trazer o rei de volta ao seu palácio?
12 You guys, my braddahs, my blood an bones, aah?! So how come you guys da las ones fo bring back da king?’
12 Vocês são meus parentes, da minha própria carne e do meu próprio sangue; por que vocês seriam os últimos a ajudar a me trazer de volta?
13 An one mo ting: tell Amasa, ‘You, my blood an bones. I like God punish me plenny, if from right now till you mahke, mo betta you be da main leada guy fo my army. Cuz Joab not da main leada no moa!’”
13 Davi também mandou-os dizer a Amasa: — Você é meu parente. De agora em diante, você será o comandante do exército em lugar de Joabe. Que Deus me mate se eu não fizer isso!
14 Wat David tell, change da mind a all da Judah peopo fo dem all tink da same way. Dey sen somebody fo tell da king, “Go come back, you an all yoa guys!”
14 Com essas palavras, o rei ganhou o coração de todos os homens de Judá, e eles mandaram lhe dizer que voltasse com todos os seus oficiais.
15 Wen King David stay come back, an he reach da Jordan Riva, da Judah guys go Gilgal fo meet him an bring him to da Jerusalem side a da Jordan Riva.
15 Davi voltou e chegou até o rio Jordão. Os homens da tribo de Judá foram encontrá-lo em Gilgal, para acompanhá-lo na travessia do rio.
16 Shimei, Gera boy from da Benjamin ohana, dat live Bahurim, he rush an go down to da riva wit da Judah guys fo meet King David.
16 Ao mesmo tempo, Simei, o benjamita, filho de Gera, da cidade de Baurim, foi depressa ao rio Jordão para se encontrar com o rei Davi.
17 Wen Shimei go, one tousan Benjamin guys go wit him. An Ziba, da boss guy fo Saul ohana, wit his fifteen boys an twenny worka guys go real fas da Jordan Riva, befo da king come dea.
17 Mil homens da tribo de Benjamim estavam com Simei. Também Ziba, que trabalhava para a família de Saul, foi ao Jordão com os seus quinze filhos e vinte empregados. Eles chegaram lá antes do rei
18 Dey all cross ova da odda side a da riva wea da peopo go across, fo help da king ohana come back from ova dea an do wateva he like do.
18 e atravessaram o Jordão para acompanhar a gente do rei na travessia do rio e fazer tudo o que o rei quisesse. Quando o rei estava se aprontando para atravessar o rio, Simei se jogou no chão, em frente dele,
19 He tell, “Eh, my boss da king! No tink you gotta punish me, aah?! You da Boss! Try foget how me, yoa worka guy, wen do da wrong kine ting, da time you, my boss da king, wen go outa Jerusalem. I like you, da king, no tink mo bout um, aah?
19 e disse: — Ó rei, eu peço que perdoe o mal que lhe fiz no dia em que o senhor saiu de Jerusalém. Esqueça o que eu fiz; nunca mais pense nisso.
20 Cuz I yoa worka guy, an I awready know dat I wen do one bad kine ting. Still yet, today I da firs one hea from da Joseph kine ohanas dat live north side from da Judah ohana! I come hea fo meet you, my boss da king!”
20 Eu sei que fiz uma coisa errada e é por isso que sou a primeira pessoa das tribos do Norte a vir encontrá-lo hoje.
21 But Zeruiah boy Abishai tell da king, “Now stay good fo kill Shimei fo all dis, aah? Cuz he wen like put kahuna on top you, da one Da One In Charge wen pick!”
21 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse: — Simei deveria morrer por ter amaldiçoado aquele que Deus escolheu como rei.
22 But David tell Abishai, “Aah, you guys, Zeruiah my sistah boys! Erytime, you guys no tink same same wit me! Today you ack jalike da guys dat go agains me! You tink today one good time fo kill one Israel guy, o wat?! No way! You tink I donno dat today, I da one stay king ova all da Israel peopo fo real kine!”
22 Mas Davi disse a Abisai e ao seu irmão Joabe: — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! Vocês estão querendo me criar problemas? Agora eu sou o rei de Israel, e nenhum israelita será morto hoje.
23 So da king make one strong promise to Shimei dat he no goin kill um.
23 E disse a Simei: — Eu juro que você não será morto.
24 Mefiboshet, Saul grankid, he go down by da Jordan Riva fo give his aloha to da king. From da time da king wen go way till wen he come back safe, Mefiboshet neva take kea his feets o fix his mustache o wash his clotheses, jus fo show he stay sad inside.
24 Mefibosete, o neto de Saul, também desceu para ir ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés, nem aparado a barba, nem lavado as suas roupas desde o dia em que o rei tinha saído de Jerusalém até o dia em que voltou vitorioso.
25 Laytas, wen Mefiboshet come Jerusalem fo meet da king, da king aks um, “How come you neva go wit me, Mefiboshet?”
25 Quando Mefibosete chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, este lhe perguntou: — Mefibosete, por que você não foi comigo?
26 Mefiboshet tell, “My boss da king, I yoa worka guy, but I no can walk good! I wen tell, ‘I like get one saddle on my donkey, fo me ride on top um, an go wit da king!’ But my worka guy Ziba wen screw me up.
26 Ele respondeu: — Ó rei, o senhor sabe que sou aleijado. Eu mandei o meu escravo arrear o meu jumento, para que eu pudesse montar e ir com o senhor, mas o meu escravo me traiu.
27 Ziba talk bad bout me yoa worka guy, in front you, my boss da king. But you, you know eryting, jalike one angel from God, so go do wateva you like.
27 Ele lhe contou mentiras a meu respeito. Mas o senhor é como um anjo de Deus e sabe a verdade; portanto, faça o que achar melhor.
28 Fo shua, good fo all my granfaddah ohana all mahke cuz a wat oua ohana wen do. But you, my boss da king, you wen let me be yoa worka guy an sit wit da peopo dat erytime stay eat by yoa table. So I no mo da right fo aks you, da king, fo notting mo den dat.”
28 Toda a família do meu pai merecia ser morta pelo senhor, mas o senhor me deu o direito de comer junto com o senhor. Eu não tenho o direito de lhe pedir mais nenhum favor.
29 Da king tell him, “You no need tell moa. I tell you an Ziba fo half half da fields.”
29 O rei respondeu: — Não diga mais nada. Eu resolvi que a propriedade de Saul será dividida entre você e Ziba.
30 Mefiboshet tell da king, “Ziba can take eryting, cuz my boss da king come back okay.”
30 — Que Ziba fique com tudo! — respondeu Mefibosete. — Para mim é suficiente que o senhor tenha voltado em paz para casa.
31 Barzillai da Gilead guy come down too from Rogelim fo go da odda side a da Jordan Riva wit da king. Barzillai like give him aloha an den go home from dea.
31 Barzilai, da cidade de Rogelim, que ficava na região de Gileade, também tinha vindo da sua cidade para acompanhar o rei na travessia do rio Jordão.
32 Barzillai, he real ol, eighty year! Cuz Barzillai get plenny kine stuffs, he wen take kea da king, all da time da king stay Mahanaim town, an he wen give da king wateva he like.
32 Barzilai era bem velho: tinha oitenta anos de idade. Era muito rico e, quando o rei esteve em Maanaim, ele o havia sustentado.
33 Da king tell Barzillai, “Cross ova da riva wit me an stay by me inside Jerusalem. I goin take kea you.”
33 — Barzilai, — disse o rei — venha para Jerusalém e fique comigo, que eu o sustentarei.
34 But Barzillai tell da king, “I donno how plenny mo year I goin stay alive fo go Jerusalem wit you, da king, aah?
34 Mas ele respondeu: — Eu não vou viver muito mais; por que iria para Jerusalém com o senhor?
35 I eighty year ol now, you know. I no can tell if someting stay good o bad. I no can taste wat I eat o drink. I no can hear da voices from da guys an wahines wen dey sing. How come I goin make mo work fo you, my boss da king, aah?
35 Já tenho oitenta anos e não tenho prazer em mais nada. Não sinto o gosto do que como ou bebo e já não posso ouvir a voz dos cantores. Eu seria somente um peso para o senhor.
36 I goin cross ova da Jordan Riva wit you fo litto bit. But how come you like pay me back, all dat you stay talking bout, jus fo me?
36 Não mereço uma recompensa tão grande como essa. Eu irei com o senhor só até um pouco depois do rio Jordão.
37 Mo betta, let me go home, fo me mahke inside my town, nea wea my faddah an muddah stay bury. But you know wat? Take my boy Kimham fo come yoa worka guy. Let him go up da odda side wit you, my boss da king. You can do fo him wateva you tink az good.”
37 Deixe-me voltar para casa e morrer perto do túmulo dos meus pais. Mas aqui está Quimã, o meu escravo. Leve-o com o senhor e faça por ele o que achar melhor.
38 Da king tell, “Shoots! Kimham goin go da odda side wit me, an I goin do fo him wateva you tink az good. An wateva you like from me, I goin do um fo you.”
38 O rei respondeu: — Eu o levarei comigo e farei por ele tudo o que você quiser. E farei por você qualquer coisa que me pedir.
39 So dass how all da peopo go da Jerusalem side a da Jordan Riva. Da king go dea too. Da king kiss Barzillai, an tell God fo do good kine stuff fo him. Afta dat, Barzillai go back his place.
39 Então Davi e toda a sua gente atravessaram o rio Jordão. Ele beijou Barzilai e lhe deu a sua bênção, e Barzilai voltou para casa.
40 Da king go da odda side an reach Gilgal town, an Kimham go wit him. All da army guys from Judah an half da army guys from Israel take da king da odda side.
40 O rei atravessou o rio acompanhado por todos os homens de Judá e pela metade dos homens de Israel. Dali foi para Gilgal, e Quimã seguiu com ele.
41 Pretty soon all da Israel guys dat wen go Gilgal stay come by da king fo aks him, “You oua king too, aah?! How come oua braddahs, da guys from Judah, cockaroach you from us guys, an bring you an yoa ohana dis side a da Jordan Riva, wit all yoa guys?”
41 Então todos os israelitas foram e disseram a Davi: — Ó rei, por que é que os nossos irmãos, os homens de Judá, se acharam com o direito de trazer o senhor, a sua família e a sua gente para este lado do rio Jordão?
42 All dem guys from Judah tell guys from Israel, “I make lidat cuz da king come from oua ohana, az why. So how come you stay huhu bout dat? Us guys neva even eat da king food jalike you guys. Notting spesho come fo us guys lidat!”
42 Os homens de Judá responderam: — Nós fizemos isso porque o rei é nosso parente. Será que isso é razão para vocês ficarem zangados? Será que o rei pagou pela nossa comida ou nos deu alguma coisa?
43 Den da Israel guys tell da Judah guys, “Us guys get ten ohanas in dis country, so we get ten times mo rights to da king den you guys get wit da one ohana. Az why David mo da king fo us den fo you guys. So, how come you make to us jalike us nobody? Fo shua, us guys was da firs one fo tell dat we gotta bring David back fo be oua king.”
43 Os israelitas disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei Davi do que vocês, embora ele seja seu parente. Por que é que vocês fizeram pouco caso de nós? Afinal de contas, nós fomos os primeiros a falar de trazer o rei de volta! Mas a resposta dos homens de Judá foi ainda mais violenta do que a dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.