Romanos 7

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Cue amatɨaɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna uiñotomoɨ; iadedɨ iena nia raise cacaiñedomoɨ. Ie fiodailla mei, jaca buna Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo iñede. Ie fiodailla mei, jai iñena jira, nainomo duiñede.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Ie isoide. Nana naimɨe ille dɨnori, ɨnirede rɨño ie ɨnimo duide. Iese Moisés mɨcorɨ jaie llote. Ie ɨni fiodailla mei, ie ɨnimo jai duiñede. Naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena naiñaiño oia, ie ɨnina illena, Jusiñamuimona mare.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Ie ɨni nia fiodaiñenia, jɨaɨmɨe dɨga naiñaiño ia, ie ɨni abɨmo jeacɨnona jai fɨnode, Moisés mɨcorɨ lloga uai naiñaiño ɨɨnoñena jira. Ie ɨni fiodailla mei, naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena ie ɨnino naiñaiño oia, jeacɨnona jai fɨnoñede.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Ie isoide. Cristo fiodailla jira, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo jai iñedɨcaɨ. Iemo jai duiñedɨcaɨ. Ie jira Cristomo jai duidɨcaɨ. Jusiñamui jitailla rafuena fɨnocana caɨ jaillena, fiodaillamona Cristo jai jillode.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Jusiñamuina nia caɨ ɨɨnoñenia, caɨ jitaille rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnona uiñotɨcaɨ; ia caɨ maraiñede jitailla rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Caɨ jeacɨno ite dɨga fiodaicana jaidɨcaɨ;
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 ia Moisés mɨcorɨ llogacɨno jai saide. Caɨmo jai duiñede. Navui ie anamo itɨcaɨ; iadedɨ birui ie anamo jai iñedɨcaɨ. Jusiñamuina caɨ sedajamona, Jusiñamui Joreño rafuedo jai jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨdo jai jaiñedɨcaɨ.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 “Moisés mɨcorɨ llogacɨno maraiñede” lloñeitɨcaɨ; iadedɨ naie llogacɨno iñedena, jeacɨnona uiñoñedɨcue. Jɨaɨmɨemo ite rana cue nɨcɨduana maraiñenana jaie uiñoñedɨcue. Moisés mɨcorɨ jaie llote: “Jɨaɨmɨemo ite rana nɨcɨdoñeno” llote. Ie jira naiemona nɨcɨduanana maraiñenana uiñotɨcue.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacade. Ie muidona rana nɨcɨdotɨcue. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno fɨnuana uiñoiacaiñedɨcaɨ. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno anamo iñedɨcaɨ.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Moisés mɨcorɨ llogacɨnona nia cue uiñoñenia, caɨmare uri itɨcue. Naiena cue uiñuamona, jeacɨno cue fɨnuana uiñotɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga cue iñenana uiñotɨcue.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Nano cue comecɨna facadɨcue: “Naiedo cue jaillamona, Jusiñamui dɨga ɨco jaca iitɨcue”. Iese cue comecɨna facadɨcue; iadedɨ naie llogacɨnona cue uiñuamona, Jusiñamui dɨbeimo cuena jaca itatañede.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacana jira, cue jitailla rafuena oñedɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga jaca cue illena oñedɨcue; iadedɨ duere cue sefuillɨcɨnona otɨcue. Naimɨe dɨbeimo Moisés mɨcorɨ llogacɨno cuena itatañede; ia naimɨe dɨbeimona cuena itatate.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Iese ite; iadedɨ Moisés mɨcorɨ llogacɨnodɨ mare. Jusiñamuimona ite.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Naie llogacɨno mare. Naie rafue muidona fiodaiñeitɨcue; ia jeacɨno muidona fiodaitɨcue. Jeacɨnona cue fɨnua jira, Jusiñamui illanomo ɨco jaca iñeitɨcue. Naie mare llogacɨnomona jeacɨno cue fɨnuana eo maraiñenana uiñotɨcue.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Jusiñamui Joreño Moisés mɨcorɨna naie llogacɨnona cuetatate. Ie jira naicɨno mare; iadedɨ cue jitailla rafuena cue fɨnua jira, cuemo jeacɨno illa jira, jeacɨno fɨnoraɨmana itɨcue.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Cue fɨnua rafuena raise uiñoñedɨcue, cue mare jitailla rafuena cue fɨnoñena jira. Cue gaɨñena maraiñede rafuena fɨnocabidɨcue.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena cue fɨnoiade, Moisés mɨcorɨ llogacɨno marenana uiñotɨcue.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena fɨnotate.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Cue comecɨmo marecɨno iñede. Mare rafuena fɨnoacadɨcue; iadedɨ iena fɨnonidɨcue.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Cue mare fɨnoacaga rafuena fɨnoñedɨcue; iadedɨ cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena fɨnodɨcue.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Cue fɨnoacaiñega rafue cue fɨnoiade, cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena iena fɨnotate.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Biese cuemo suicabide. Mare rafuena cue fɨnoacaniadedɨ, jeacɨnona fɨnocabidɨcue.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Cue comecɨ Jusiñamui lloga uaina gaɨde;
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 iadedɨ cue comecɨmo maraiñede rafuena illana uiñotɨcue. Cue comecɨna namataacade. Cuena jeacɨnona fɨnotaiacade.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.