Romanos 7
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA
1 Cue amatɨaɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna uiñotomoɨ; iadedɨ iena nia raise cacaiñedomoɨ. Ie fiodailla mei, jaca buna Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo iñede. Ie fiodailla mei, jai iñena jira, nainomo duiñede.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ie isoide. Nana naimɨe ille dɨnori, ɨnirede rɨño ie ɨnimo duide. Iese Moisés mɨcorɨ jaie llote. Ie ɨni fiodailla mei, ie ɨnimo jai duiñede. Naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena naiñaiño oia, ie ɨnina illena, Jusiñamuimona mare.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Ie ɨni nia fiodaiñenia, jɨaɨmɨe dɨga naiñaiño ia, ie ɨni abɨmo jeacɨnona jai fɨnode, Moisés mɨcorɨ lloga uai naiñaiño ɨɨnoñena jira. Ie ɨni fiodailla mei, naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena ie ɨnino naiñaiño oia, jeacɨnona jai fɨnoñede.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Ie isoide. Cristo fiodailla jira, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo jai iñedɨcaɨ. Iemo jai duiñedɨcaɨ. Ie jira Cristomo jai duidɨcaɨ. Jusiñamui jitailla rafuena fɨnocana caɨ jaillena, fiodaillamona Cristo jai jillode.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Jusiñamuina nia caɨ ɨɨnoñenia, caɨ jitaille rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnona uiñotɨcaɨ; ia caɨ maraiñede jitailla rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Caɨ jeacɨno ite dɨga fiodaicana jaidɨcaɨ;
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 ia Moisés mɨcorɨ llogacɨno jai saide. Caɨmo jai duiñede. Navui ie anamo itɨcaɨ; iadedɨ birui ie anamo jai iñedɨcaɨ. Jusiñamuina caɨ sedajamona, Jusiñamui Joreño rafuedo jai jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨdo jai jaiñedɨcaɨ.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 “Moisés mɨcorɨ llogacɨno maraiñede” lloñeitɨcaɨ; iadedɨ naie llogacɨno iñedena, jeacɨnona uiñoñedɨcue. Jɨaɨmɨemo ite rana cue nɨcɨduana maraiñenana jaie uiñoñedɨcue. Moisés mɨcorɨ jaie llote: “Jɨaɨmɨemo ite rana nɨcɨdoñeno” llote. Ie jira naiemona nɨcɨduanana maraiñenana uiñotɨcue.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacade. Ie muidona rana nɨcɨdotɨcue. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno fɨnuana uiñoiacaiñedɨcaɨ. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno anamo iñedɨcaɨ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Moisés mɨcorɨ llogacɨnona nia cue uiñoñenia, caɨmare uri itɨcue. Naiena cue uiñuamona, jeacɨno cue fɨnuana uiñotɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga cue iñenana uiñotɨcue.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Nano cue comecɨna facadɨcue: “Naiedo cue jaillamona, Jusiñamui dɨga ɨco jaca iitɨcue”. Iese cue comecɨna facadɨcue; iadedɨ naie llogacɨnona cue uiñuamona, Jusiñamui dɨbeimo cuena jaca itatañede.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacana jira, cue jitailla rafuena oñedɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga jaca cue illena oñedɨcue; iadedɨ duere cue sefuillɨcɨnona otɨcue. Naimɨe dɨbeimo Moisés mɨcorɨ llogacɨno cuena itatañede; ia naimɨe dɨbeimona cuena itatate.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Iese ite; iadedɨ Moisés mɨcorɨ llogacɨnodɨ mare. Jusiñamuimona ite.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Naie llogacɨno mare. Naie rafue muidona fiodaiñeitɨcue; ia jeacɨno muidona fiodaitɨcue. Jeacɨnona cue fɨnua jira, Jusiñamui illanomo ɨco jaca iñeitɨcue. Naie mare llogacɨnomona jeacɨno cue fɨnuana eo maraiñenana uiñotɨcue.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Jusiñamui Joreño Moisés mɨcorɨna naie llogacɨnona cuetatate. Ie jira naicɨno mare; iadedɨ cue jitailla rafuena cue fɨnua jira, cuemo jeacɨno illa jira, jeacɨno fɨnoraɨmana itɨcue.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Cue fɨnua rafuena raise uiñoñedɨcue, cue mare jitailla rafuena cue fɨnoñena jira. Cue gaɨñena maraiñede rafuena fɨnocabidɨcue.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena cue fɨnoiade, Moisés mɨcorɨ llogacɨno marenana uiñotɨcue.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena fɨnotate.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Cue comecɨmo marecɨno iñede. Mare rafuena fɨnoacadɨcue; iadedɨ iena fɨnonidɨcue.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Cue mare fɨnoacaga rafuena fɨnoñedɨcue; iadedɨ cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena fɨnodɨcue.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Cue fɨnoacaiñega rafue cue fɨnoiade, cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena iena fɨnotate.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Biese cuemo suicabide. Mare rafuena cue fɨnoacaniadedɨ, jeacɨnona fɨnocabidɨcue.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Cue comecɨ Jusiñamui lloga uaina gaɨde;
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 iadedɨ cue comecɨmo maraiñede rafuena illana uiñotɨcue. Cue comecɨna namataacade. Cuena jeacɨnona fɨnotaiacade.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.