Romanos 7
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Cue amatɨaɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna uiñotomoɨ; iadedɨ iena nia raise cacaiñedomoɨ. Ie fiodailla mei, jaca buna Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo iñede. Ie fiodailla mei, jai iñena jira, nainomo duiñede.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Ie isoide. Nana naimɨe ille dɨnori, ɨnirede rɨño ie ɨnimo duide. Iese Moisés mɨcorɨ jaie llote. Ie ɨni fiodailla mei, ie ɨnimo jai duiñede. Naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena naiñaiño oia, ie ɨnina illena, Jusiñamuimona mare.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ie ɨni nia fiodaiñenia, jɨaɨmɨe dɨga naiñaiño ia, ie ɨni abɨmo jeacɨnona jai fɨnode, Moisés mɨcorɨ lloga uai naiñaiño ɨɨnoñena jira. Ie ɨni fiodailla mei, naimɨe anamo naiñaiño jai iñena jira, jɨaɨmɨena ie ɨnino naiñaiño oia, jeacɨnona jai fɨnoñede.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Ie isoide. Cristo fiodailla jira, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ anamo jai iñedɨcaɨ. Iemo jai duiñedɨcaɨ. Ie jira Cristomo jai duidɨcaɨ. Jusiñamui jitailla rafuena fɨnocana caɨ jaillena, fiodaillamona Cristo jai jillode.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Jusiñamuina nia caɨ ɨɨnoñenia, caɨ jitaille rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnona uiñotɨcaɨ; ia caɨ maraiñede jitailla rafuena fɨnocana jaidɨcaɨ. Caɨ jeacɨno ite dɨga fiodaicana jaidɨcaɨ;
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 ia Moisés mɨcorɨ llogacɨno jai saide. Caɨmo jai duiñede. Navui ie anamo itɨcaɨ; iadedɨ birui ie anamo jai iñedɨcaɨ. Jusiñamuina caɨ sedajamona, Jusiñamui Joreño rafuedo jai jaidɨcaɨ. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨdo jai jaiñedɨcaɨ.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 “Moisés mɨcorɨ llogacɨno maraiñede” lloñeitɨcaɨ; iadedɨ naie llogacɨno iñedena, jeacɨnona uiñoñedɨcue. Jɨaɨmɨemo ite rana cue nɨcɨduana maraiñenana jaie uiñoñedɨcue. Moisés mɨcorɨ jaie llote: “Jɨaɨmɨemo ite rana nɨcɨdoñeno” llote. Ie jira naiemona nɨcɨduanana maraiñenana uiñotɨcue.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacade. Ie muidona rana nɨcɨdotɨcue. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno fɨnuana uiñoiacaiñedɨcaɨ. Naie llogacɨno iñedena, jeacɨno anamo iñedɨcaɨ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Moisés mɨcorɨ llogacɨnona nia cue uiñoñenia, caɨmare uri itɨcue. Naiena cue uiñuamona, jeacɨno cue fɨnuana uiñotɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga cue iñenana uiñotɨcue.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Nano cue comecɨna facadɨcue: “Naiedo cue jaillamona, Jusiñamui dɨga ɨco jaca iitɨcue”. Iese cue comecɨna facadɨcue; iadedɨ naie llogacɨnona cue uiñuamona, Jusiñamui dɨbeimo cuena jaca itatañede.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Naie llogacɨno muidona cue comecɨ jeacɨnona fɨnoacana jira, cue jitailla rafuena oñedɨcue. Ɨco Jusiñamui dɨga jaca cue illena oñedɨcue; iadedɨ duere cue sefuillɨcɨnona otɨcue. Naimɨe dɨbeimo Moisés mɨcorɨ llogacɨno cuena itatañede; ia naimɨe dɨbeimona cuena itatate.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Iese ite; iadedɨ Moisés mɨcorɨ llogacɨnodɨ mare. Jusiñamuimona ite.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Naie llogacɨno mare. Naie rafue muidona fiodaiñeitɨcue; ia jeacɨno muidona fiodaitɨcue. Jeacɨnona cue fɨnua jira, Jusiñamui illanomo ɨco jaca iñeitɨcue. Naie mare llogacɨnomona jeacɨno cue fɨnuana eo maraiñenana uiñotɨcue.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Jusiñamui Joreño Moisés mɨcorɨna naie llogacɨnona cuetatate. Ie jira naicɨno mare; iadedɨ cue jitailla rafuena cue fɨnua jira, cuemo jeacɨno illa jira, jeacɨno fɨnoraɨmana itɨcue.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Cue fɨnua rafuena raise uiñoñedɨcue, cue mare jitailla rafuena cue fɨnoñena jira. Cue gaɨñena maraiñede rafuena fɨnocabidɨcue.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena cue fɨnoiade, Moisés mɨcorɨ llogacɨno marenana uiñotɨcue.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena fɨnotate.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Cue comecɨmo marecɨno iñede. Mare rafuena fɨnoacadɨcue; iadedɨ iena fɨnonidɨcue.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Cue mare fɨnoacaga rafuena fɨnoñedɨcue; iadedɨ cue maraiñede fɨnoacaiñega rafuena fɨnodɨcue.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Cue fɨnoacaiñega rafue cue fɨnoiade, cue comecɨ iena dama fɨnoñede; iadedɨ cue comecɨmo ite jeacɨno cuena iena fɨnotate.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Biese cuemo suicabide. Mare rafuena cue fɨnoacaniadedɨ, jeacɨnona fɨnocabidɨcue.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Cue comecɨ Jusiñamui lloga uaina gaɨde;
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 iadedɨ cue comecɨmo maraiñede rafuena illana uiñotɨcue. Cue comecɨna namataacade. Cuena jeacɨnona fɨnotaiacade.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.