Mateus 22
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVT
1 Jusiñamui jofomo Jesús nia illanona, nainomo itɨnona llofuete:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Jusiñamui dɨbeimo comɨnɨ jailla rafuena omoɨmo lloitɨcue. Iena omoɨ uiñollena, bie rafuedo iena lloitɨcue. Illaɨmadɨ ie jito aɨ ua rafue fɨnode.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Naimɨe ie mullaɨnɨ orede, rafuemo llogano uaidollena; iadedɨ nai llogano biacaiñedɨmacɨ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Dane jɨaɨe mullaɨnɨ oretajano llote: “Nai lloganomo llono: ‘Rafue guille jai fɨnocasa. Ɨiretaɨaɨ, faredɨretaɨaɨ dɨga, jai faga. Jai nana fuite. Rafuemo mai bi’ ”.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Naimacɨ cacarefiacaiñede. Damɨe ie illɨmo jaide. Jɨaɨmɨe ie chinganamo jaide.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Jɨaɨno mullaɨnɨna gaɨtadɨmacɨ. Gaɨtajanona naimacɨri jɨfanotɨmacɨ. Ja muidomo naimacɨna meinetɨmacɨ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ie jira naie illaɨma eo icɨrite. Naimɨe soldaduaɨ oretate, naimɨe mullaɨnɨ meinetɨnona meinellena. Naimɨe naimacɨ illano jobaitate.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ie meinoconi ie fɨebide mullaɨnɨmo llote: “Rafue guille jai nana fɨnoca; ia llogano maraiñedɨmacɨ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Naɨso bojicaillanomo jai. Nana o cɨolle dɨese llono: ‘Rafuemo bi’ llono”.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ie jira ie mullaɨnɨ jai naɨsona jaide. Maraiñedɨno baillanona dɨese ofitatɨmacɨ. Jɨaɨ maredɨno dɨese ofitatɨmacɨ. Rafue fɨnua jofo naie llogano dɨga oruide. Illaɨma nainomo fecaca ɨniroina jɨtadɨmacɨ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Illaɨma fo bia, mesamo itɨno jɨbuillena, dɨnomo daje ɨima rafue ie mare ɨniroina jɨtañenana cɨode.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Naimɨemo jɨcanote: “Nabai, ¿nɨese bene rafue ie mare ɨniroina jɨtañeno bitɨo?” jɨcanote. Naimɨe uainicaide.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ie jira naie illaɨma ie mullaɨaɨmo llote: “Naimɨe cuena ɨɨnoñena jira, naimɨe onollɨ dajemo nitaicaida maɨno. Ie eɨllɨna daje isoi maɨno. Cuemona naimɨe jino dota. Nainomo itɨno dɨga duere sefuite. Jɨaɨ sunaite” llote.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ero, naie rafuemona omoɨ fueo. Illaɨma ailluena uaidote; ia nana biñedɨmacɨ. Ie isoide. Jusiñamui ailluena comɨnɨna uaidote; iadedɨ naimacɨmona janore fetode.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Naimacɨmo Jesús llua mei, fariseuaɨ comɨnɨ abɨdo jaillanona, coninɨri siadotɨmacɨ. Naimɨe raise uai oñedena, naimɨena duere fɨnollena, Jesúna facacɨiacadɨmacɨ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ie jira naimɨe dɨne naimacɨ comɨnɨmona dajerie oredɨmacɨ. Herodianuaɨ railla comɨnɨna jɨaɨ jaidɨmacɨ. Jesús dɨne rillanona, raitɨmacɨ:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Omo rafuena jɨcanoiacadɨcaɨ. Danɨ Jusiñamuina sedadɨcaɨ; iadedɨ romanos railla naɨraɨ anamo birui caɨ illa jira, ¿naimacɨ illaɨma Césarmo ucubena caɨ fecajana rairuidɨo? Caɨmo llono —llotɨmacɨ.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Naimacɨ comecɨaɨna maraiñedɨcɨnona facajana Jesús uiñuamona, uai ote:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ucube cuemo acata —llote. Ie jira acatatɨmacɨ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesús dɨnena jɨcanote:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Uai otɨmacɨ:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Naimɨe lluana cacajano, raijicaidɨmacɨ. Naimɨe jeare uai oñena jira, naimɨe dɨnomona oni jaidɨmacɨ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Naie facaise saduceuaɨ railla comɨnɨ naimɨe dɨne bitɨmacɨ. Fiodaillamona jaca buna jilloñellena ɨɨnotɨmacɨ. Jesúmo llotɨmacɨ:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Maestro, Moisés mɨcorɨ jaie cuega: “Ɨima fiodailla meinoconi, naimɨe urue iñenia, ie ama naie fecɨño olle. Naimɨedɨ uruiaɨna ie ama facaina comuitaite” cuega.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ero, caɨ motomo siete amatɨaɨ ite. Nano doforamɨe ie aɨna ote. Naimɨe nia uruiaɨnide fiodailla. Ie emodo imɨe ie ama fecɨñona ote. Uruiaɨnide jɨaɨ fiodailla.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Naie siete dɨgamɨedemona iese sefuide.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ja muidomo naie rɨño jɨaɨ fiodaite.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Fiodaillamona, ɨco naimacɨ jilloiadedɨ, ¿bu naie rɨño ienite? Naiñaiño siete dɨgamɨena ɨnirede —llotɨmacɨ.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jesús uai ote:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Fiodaillamona jillua mei, Jusiñamui dɨga ite comɨnɨ aɨnitɨmacɨ. Ɨninitɨmacɨ. Monamo Jusiñamui jaɨenisaɨ aɨnidɨmacɨ. Ɨninidɨmacɨ. Ie isoi iitɨmacɨ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Fiodaitɨno jilluana omoɨmo lloitɨcue. Jusiñamui omoɨ jaiagaɨmo jaie llogacɨnona ɨɨnoñedomoɨ. Naimɨe llote:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Abraham ie Jusiñamuidɨcue. Isaac ie Jusiñamuidɨcue. Jacob ie Jusiñamuidɨcue” llote. Jai fiodaitɨmacɨ; ia naimacɨ joreñuaɨ nia itɨmacɨ. Jusiñamuidɨ danɨ cajedɨno imacɨ Jusiñamuina jira, naimacɨ joreñuaɨ naimɨe dɨne itɨmacɨ. Ɨco naimacɨ abɨaɨna jɨaɨ jillotaite —llote.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nainomo ite comɨnɨ iena cacajano, naimɨe llofuiari raijicaidɨmacɨ; ia saduceuaɨ dɨnena uainicaidɨmacɨ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Saduceuaɨ comɨnɨ uainicaillana fariseuaɨdɨ jai fɨdɨano, Jesús dɨne ofidɨmacɨ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Naimacɨmona damɨedɨ Moisés mɨcorɨ jaie llogacɨnona eo uiñote. Jesúna facacɨllena, naimɨemo jɨcanote:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —Maestro, Moisés mɨcorɨ jaie llogacɨnuaɨmona, ¿nɨe llogacɨno ua nanoca llogacɨnona?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Jesús dɨnena uai ote:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Bie ua nanoca llogacɨno.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ie emodomo ite llogacɨno janore daje isoide: “Danɨ omoɨ abɨ omoɨ isiruilla isoi, omoɨ ecɨmo itɨnona jɨaɨ isirui”.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Bie mena llogacɨnomona nana jɨaɨe llogacɨnuaɨ comuide. Nana Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ naiemona comuide. Nana Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ llogacɨnuaɨ naiemona comuide —llote.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Naimɨe dɨne nia fariseuaɨ comɨnɨ ia, Jesús naimacɨmo llote:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 —Jusiñamui lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ jaie raitɨmacɨ: “Jusiñamuidɨ Cristo raillamɨena oretaite, ie comɨnɨna sedallena”. ¿Nɨese naimɨena raitomoɨ? ¿Bu jito naimɨedɨ?
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Jesús dɨnena jɨcanote:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Jusiñamuidɨ cue Namamo llote:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 “Cristodɨ cue Nama” David mɨcorɨ raite. Iese naimɨe mɨcorɨ railla jira, Cristo David mɨcorɨ afemo faɨte. Naimɨedɨ jamai David mɨcorɨ jitoñede; ia jɨaɨ ie Nama.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Uaina onidɨmacɨ. Naie facaisemona Jesús ie uaina dane uaitañedɨmacɨ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.