Mateus 22

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jusiñamui jofomo Jesús nia illanona, nainomo itɨnona llofuete:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 —Jusiñamui dɨbeimo comɨnɨ jailla rafuena omoɨmo lloitɨcue. Iena omoɨ uiñollena, bie rafuedo iena lloitɨcue. Illaɨmadɨ ie jito aɨ ua rafue fɨnode.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Naimɨe ie mullaɨnɨ orede, rafuemo llogano uaidollena; iadedɨ nai llogano biacaiñedɨmacɨ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Dane jɨaɨe mullaɨnɨ oretajano llote: “Nai lloganomo llono: ‘Rafue guille jai fɨnocasa. Ɨiretaɨaɨ, faredɨretaɨaɨ dɨga, jai faga. Jai nana fuite. Rafuemo mai bi’ ”.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Naimacɨ cacarefiacaiñede. Damɨe ie illɨmo jaide. Jɨaɨmɨe ie chinganamo jaide.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Jɨaɨno mullaɨnɨna gaɨtadɨmacɨ. Gaɨtajanona naimacɨri jɨfanotɨmacɨ. Ja muidomo naimacɨna meinetɨmacɨ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ie jira naie illaɨma eo icɨrite. Naimɨe soldaduaɨ oretate, naimɨe mullaɨnɨ meinetɨnona meinellena. Naimɨe naimacɨ illano jobaitate.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Ie meinoconi ie fɨebide mullaɨnɨmo llote: “Rafue guille jai nana fɨnoca; ia llogano maraiñedɨmacɨ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Naɨso bojicaillanomo jai. Nana o cɨolle dɨese llono: ‘Rafuemo bi’ llono”.
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ie jira ie mullaɨnɨ jai naɨsona jaide. Maraiñedɨno baillanona dɨese ofitatɨmacɨ. Jɨaɨ maredɨno dɨese ofitatɨmacɨ. Rafue fɨnua jofo naie llogano dɨga oruide. Illaɨma nainomo fecaca ɨniroina jɨtadɨmacɨ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Illaɨma fo bia, mesamo itɨno jɨbuillena, dɨnomo daje ɨima rafue ie mare ɨniroina jɨtañenana cɨode.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Naimɨemo jɨcanote: “Nabai, ¿nɨese bene rafue ie mare ɨniroina jɨtañeno bitɨo?” jɨcanote. Naimɨe uainicaide.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ie jira naie illaɨma ie mullaɨaɨmo llote: “Naimɨe cuena ɨɨnoñena jira, naimɨe onollɨ dajemo nitaicaida maɨno. Ie eɨllɨna daje isoi maɨno. Cuemona naimɨe jino dota. Nainomo itɨno dɨga duere sefuite. Jɨaɨ sunaite” llote.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Ero, naie rafuemona omoɨ fueo. Illaɨma ailluena uaidote; ia nana biñedɨmacɨ. Ie isoide. Jusiñamui ailluena comɨnɨna uaidote; iadedɨ naimacɨmona janore fetode.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Naimacɨmo Jesús llua mei, fariseuaɨ comɨnɨ abɨdo jaillanona, coninɨri siadotɨmacɨ. Naimɨe raise uai oñedena, naimɨena duere fɨnollena, Jesúna facacɨiacadɨmacɨ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ie jira naimɨe dɨne naimacɨ comɨnɨmona dajerie oredɨmacɨ. Herodianuaɨ railla comɨnɨna jɨaɨ jaidɨmacɨ. Jesús dɨne rillanona, raitɨmacɨ:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Omo rafuena jɨcanoiacadɨcaɨ. Danɨ Jusiñamuina sedadɨcaɨ; iadedɨ romanos railla naɨraɨ anamo birui caɨ illa jira, ¿naimacɨ illaɨma Césarmo ucubena caɨ fecajana rairuidɨo? Caɨmo llono —llotɨmacɨ.
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Naimacɨ comecɨaɨna maraiñedɨcɨnona facajana Jesús uiñuamona, uai ote:
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ucube cuemo acata —llote. Ie jira acatatɨmacɨ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jesús dɨnena jɨcanote:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Uai otɨmacɨ:
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Naimɨe lluana cacajano, raijicaidɨmacɨ. Naimɨe jeare uai oñena jira, naimɨe dɨnomona oni jaidɨmacɨ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Naie facaise saduceuaɨ railla comɨnɨ naimɨe dɨne bitɨmacɨ. Fiodaillamona jaca buna jilloñellena ɨɨnotɨmacɨ. Jesúmo llotɨmacɨ:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 —Maestro, Moisés mɨcorɨ jaie cuega: “Ɨima fiodailla meinoconi, naimɨe urue iñenia, ie ama naie fecɨño olle. Naimɨedɨ uruiaɨna ie ama facaina comuitaite” cuega.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ero, caɨ motomo siete amatɨaɨ ite. Nano doforamɨe ie aɨna ote. Naimɨe nia uruiaɨnide fiodailla. Ie emodo imɨe ie ama fecɨñona ote. Uruiaɨnide jɨaɨ fiodailla.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Naie siete dɨgamɨedemona iese sefuide.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ja muidomo naie rɨño jɨaɨ fiodaite.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Fiodaillamona, ɨco naimacɨ jilloiadedɨ, ¿bu naie rɨño ienite? Naiñaiño siete dɨgamɨena ɨnirede —llotɨmacɨ.
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Jesús uai ote:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Fiodaillamona jillua mei, Jusiñamui dɨga ite comɨnɨ aɨnitɨmacɨ. Ɨninitɨmacɨ. Monamo Jusiñamui jaɨenisaɨ aɨnidɨmacɨ. Ɨninidɨmacɨ. Ie isoi iitɨmacɨ.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Fiodaitɨno jilluana omoɨmo lloitɨcue. Jusiñamui omoɨ jaiagaɨmo jaie llogacɨnona ɨɨnoñedomoɨ. Naimɨe llote:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 “Abraham ie Jusiñamuidɨcue. Isaac ie Jusiñamuidɨcue. Jacob ie Jusiñamuidɨcue” llote. Jai fiodaitɨmacɨ; ia naimacɨ joreñuaɨ nia itɨmacɨ. Jusiñamuidɨ danɨ cajedɨno imacɨ Jusiñamuina jira, naimacɨ joreñuaɨ naimɨe dɨne itɨmacɨ. Ɨco naimacɨ abɨaɨna jɨaɨ jillotaite —llote.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Nainomo ite comɨnɨ iena cacajano, naimɨe llofuiari raijicaidɨmacɨ; ia saduceuaɨ dɨnena uainicaidɨmacɨ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Saduceuaɨ comɨnɨ uainicaillana fariseuaɨdɨ jai fɨdɨano, Jesús dɨne ofidɨmacɨ.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Naimacɨmona damɨedɨ Moisés mɨcorɨ jaie llogacɨnona eo uiñote. Jesúna facacɨllena, naimɨemo jɨcanote:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 —Maestro, Moisés mɨcorɨ jaie llogacɨnuaɨmona, ¿nɨe llogacɨno ua nanoca llogacɨnona?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jesús dɨnena uai ote:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Bie ua nanoca llogacɨno.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ie emodomo ite llogacɨno janore daje isoide: “Danɨ omoɨ abɨ omoɨ isiruilla isoi, omoɨ ecɨmo itɨnona jɨaɨ isirui”.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Bie mena llogacɨnomona nana jɨaɨe llogacɨnuaɨ comuide. Nana Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨ naiemona comuide. Nana Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ llogacɨnuaɨ naiemona comuide —llote.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Naimɨe dɨne nia fariseuaɨ comɨnɨ ia, Jesús naimacɨmo llote:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 —Jusiñamui lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ jaie raitɨmacɨ: “Jusiñamuidɨ Cristo raillamɨena oretaite, ie comɨnɨna sedallena”. ¿Nɨese naimɨena raitomoɨ? ¿Bu jito naimɨedɨ?
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Jesús dɨnena jɨcanote:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Jusiñamuidɨ cue Namamo llote:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “Cristodɨ cue Nama” David mɨcorɨ raite. Iese naimɨe mɨcorɨ railla jira, Cristo David mɨcorɨ afemo faɨte. Naimɨedɨ jamai David mɨcorɨ jitoñede; ia jɨaɨ ie Nama.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Uaina onidɨmacɨ. Naie facaisemona Jesús ie uaina dane uaitañedɨmacɨ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.