Lucas 24
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs VC
1 Domingo jitɨramo monaidemo, naie rɨñonɨaɨ raɨafomo jaidɨmacɨ, iñaiñuaɨ fɨnoca soride rana uillena.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Raɨafo ɨbailla nofɨcɨ oni joillana cɨodɨmacɨ.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Fo jaidemo, Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Uainicaidɨmacɨ. Ieconi menamɨe naiñaiñuaɨ ecɨmo bairedɨiaɨmaiaɨ. Iaɨmaiaɨ ɨniroi eo quenirede.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Iaɨmaiaɨna jacɨnaillamona, ɨfogɨ ana jɨtadacaidɨmacɨ. Naie iaɨmaiaɨ dɨnena jɨcanote:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Galileamo navui naimɨe omoɨmo llogacɨnona comecɨñedomoɨ.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Naimɨe raite: “Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, maraiñede rafue fɨnoraɨnɨ anamo iitɨcue. Cuena coraɨitɨmacɨ. Darui amani illanona, fiodaillamona jilloitɨcue” raite.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Iemona ie llogacɨnona jai comecɨtɨmacɨ.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Raɨafomona abɨdo jaidɨmacɨ. Ie once llofueoicaiganomo naiñaiñuaɨ cɨua rafuena llotɨmacɨ. Naie llofueoicaigano dɨga itɨnomo jɨaɨ llotɨmacɨ.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Naie rɨñonɨaɨmona María Magdalena ite. Juana ite. María ite. Naiñaiñodɨ Jacobo ei.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Naie rɨñonɨaɨdɨ iena llotɨmacɨ; iadedɨ ie rafuena cacadɨnodɨ iena ɨɨnoñedɨmacɨ.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Iena cacajano, Pedro aisɨcana raɨafomo jaide. Nainomo ria, ana jɨtadacaida, fo erodate. Useroi joillana cɨode. Iemo ie comecɨna facajano, jofomo abɨdo jaide.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Jesús jilluarui mena llofuega iaɨmaiaɨ Emaús railla naɨraɨmo jaidɨaɨmaiaɨ. Jerusalémona nɨbaɨ once kilómetros ite.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Nana Jesúmo suide rafuena ñaɨano jaidɨaɨmaiaɨ.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Iaɨmaiaɨ ñaɨanona, Jesús iaɨmaiaɨ dɨga dafaɨfillanona, iaɨmaiaɨ dɨga jaide.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Jusiñamuidɨ iaɨmaiaɨna naimɨena uiñotañena jira, naimɨena uiñoñedɨaɨmaiaɨ.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Iaɨmaiaɨmo Jesús jɨcanote:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Naie iaɨmaiaɨmona damɨedɨ Cleofas. Naimɨe uai ote:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Uai ote:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 iadedɨ caɨ illaɨcomɨnɨ naimɨena gaɨtatatɨmacɨ. Naimɨena cruzmo coraɨtatɨmacɨ.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Jusiñamui naimɨe caɨ dɨne orecamɨemo comecɨna facadɨcoco. Naimɨe caɨ illaɨmana illemo ocuiridɨcoco; ia naimɨe jai fiodaite. Naimɨe fiodaillamona darui amani jai ite.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Caɨ comɨnɨmona dajerie rɨñonɨaɨbirui caɨna jacɨnaitadɨmacɨ. Jitɨramo Jesús raɨafomo jaidɨmacɨ;
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 iadedɨ naimɨe abɨna cɨoiñedɨmacɨ. Abɨdo naimacɨ bia: “Jusiñamui jaɨenisaɨna cɨodɨcaɨ” raitɨmacɨ. Naie jaɨenisaɨ naimacɨmo llote: “Naimɨedɨ caje”.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Iemei caɨmona dajerie raɨafomo jaidɨmacɨ. Rɨñonɨaɨ llua isoi cɨodɨmacɨ. Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jesús dɨnena uai ote:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Cristo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Jusiñamui iena jitaillena cuetɨmacɨ. “Naimɨe nia illaɨmana jaiñenia, duere sefuite” cuetɨmacɨ.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Iemei Jesús iaɨmaiaɨna llofuete. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨna llofuete. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨna jɨaɨ llofuete. Nana Cristona cuegafuiaɨna llofuete.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Emaús dɨne iaɨrei naimacɨ ria, Jesús nia jaiacademo,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 naimɨena caidɨdɨaɨmaiaɨ. Raitɨiaɨmaiaɨ:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Naillɨ guitɨmacɨmo, llomenicona Jesús llɨnuano, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecade. Iena taɨruano, iaɨmaiaɨmo fecade.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Jusiñamui jitailla jira, ieconi Jesúna uiñotɨiaɨmaiaɨ. Iemei iaɨmaiaɨmona naimɨena jai cɨoicaiñena.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Daɨmaiaɨ ñaɨtɨiaɨmaiaɨ:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Naie dacaiño Jerusalémo abɨdo jaidɨaɨmaiaɨ. Jesús llofueoicaigano naimacɨ nabaiñɨaɨ dɨga danomo illana baitɨiaɨmaiaɨ.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Iaɨmaiaɨmo llotɨmacɨ:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ie mei naɨsona iaɨmaiaɨ jailla rafuena llotɨiaɨmaiaɨ:
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 “Jesúna cɨodɨcoco” llotɨiaɨmaiaɨmo, ie llofueoicaigano motomo Jesús bairede. Llote:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Naimɨena cɨuamona, jacɨnaitɨmacɨ. “Joreñona cɨodɨcaɨ” comecɨaɨna facajanona, jɨaɨ jacɨruitɨmacɨ.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Naimacɨmo Jesús jɨcanote:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Cue onollɨmo eruaɨ. Cue eɨllɨmo eruaɨ. Jesúdɨcue. Cuena jeta, raise uiñollena. Cuemo llɨcɨsi ite. Cuemo illaicɨ ite. Jamai joreño isoiñedɨcue.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Iena llua mei, coraɨafona naimacɨ cɨoillena, ie onollɨ ie eɨllɨ dɨga acatate.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Iobiacadɨmacɨ; iadedɨ nia raise ɨɨnoñedɨmacɨ. Iemo comecɨaɨna nia facadɨmacɨmo, naimacɨmo jɨcanote:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Naimɨemo janorede jai ruica llɨcɨaɨna fecadɨmacɨ.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Iena feiñuanona, rɨte. Iena cɨodɨmacɨ.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Naimacɨmo llote:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Naie facaiseconi naimacɨna naie cuegafuiaɨna raise uiñotade.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Naimacɨmo llote:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Naimɨe muidona comecɨaɨ iuai meiduamona, Jusiñamui naimacɨ jeacɨnona oni dotaite. Naimɨe rafue nana naɨraɨmo damɨerie lloitɨmacɨ”. Omoɨmo biena lloitɨcue. Cue rafuena llollena, Jerusalémo taɨneitomoɨ.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bie rafuena cɨodomoɨ. Iena lloitomoɨ.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ero, navui naimɨe llua isoi, cue Moo Joreño omoɨ dɨne oretaitɨcue. Jerusalémo fɨebi, naimɨe Joreño omoɨ feiñolle dɨnori. Cue rafuena omoɨ llollena, naimɨe Joreño omoɨ comecɨaɨna ocuiñotaite.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Betania railla naɨraɨ dɨne Jesús naimacɨna ɨfode. Marecɨnona naimacɨmo llote.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Iena naimacɨmo lluanona, monamo jaide.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Jerusalémo eo caɨmare abɨdo jaidɨmacɨ.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Jusiñamuimo iobillacɨno fecajano, Jusiñamui jofomo nagarui itɨmacɨ. Mai. Macaɨbaite. Lucadɨcue.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.