Lucas 24
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Domingo jitɨramo monaidemo, naie rɨñonɨaɨ raɨafomo jaidɨmacɨ, iñaiñuaɨ fɨnoca soride rana uillena.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Raɨafo ɨbailla nofɨcɨ oni joillana cɨodɨmacɨ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Fo jaidemo, Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Uainicaidɨmacɨ. Ieconi menamɨe naiñaiñuaɨ ecɨmo bairedɨiaɨmaiaɨ. Iaɨmaiaɨ ɨniroi eo quenirede.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Iaɨmaiaɨna jacɨnaillamona, ɨfogɨ ana jɨtadacaidɨmacɨ. Naie iaɨmaiaɨ dɨnena jɨcanote:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Galileamo navui naimɨe omoɨmo llogacɨnona comecɨñedomoɨ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Naimɨe raite: “Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, maraiñede rafue fɨnoraɨnɨ anamo iitɨcue. Cuena coraɨitɨmacɨ. Darui amani illanona, fiodaillamona jilloitɨcue” raite.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Iemona ie llogacɨnona jai comecɨtɨmacɨ.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Raɨafomona abɨdo jaidɨmacɨ. Ie once llofueoicaiganomo naiñaiñuaɨ cɨua rafuena llotɨmacɨ. Naie llofueoicaigano dɨga itɨnomo jɨaɨ llotɨmacɨ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Naie rɨñonɨaɨmona María Magdalena ite. Juana ite. María ite. Naiñaiñodɨ Jacobo ei.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Naie rɨñonɨaɨdɨ iena llotɨmacɨ; iadedɨ ie rafuena cacadɨnodɨ iena ɨɨnoñedɨmacɨ.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Iena cacajano, Pedro aisɨcana raɨafomo jaide. Nainomo ria, ana jɨtadacaida, fo erodate. Useroi joillana cɨode. Iemo ie comecɨna facajano, jofomo abɨdo jaide.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Jesús jilluarui mena llofuega iaɨmaiaɨ Emaús railla naɨraɨmo jaidɨaɨmaiaɨ. Jerusalémona nɨbaɨ once kilómetros ite.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Nana Jesúmo suide rafuena ñaɨano jaidɨaɨmaiaɨ.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Iaɨmaiaɨ ñaɨanona, Jesús iaɨmaiaɨ dɨga dafaɨfillanona, iaɨmaiaɨ dɨga jaide.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Jusiñamuidɨ iaɨmaiaɨna naimɨena uiñotañena jira, naimɨena uiñoñedɨaɨmaiaɨ.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Iaɨmaiaɨmo Jesús jɨcanote:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Naie iaɨmaiaɨmona damɨedɨ Cleofas. Naimɨe uai ote:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Uai ote:
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 iadedɨ caɨ illaɨcomɨnɨ naimɨena gaɨtatatɨmacɨ. Naimɨena cruzmo coraɨtatɨmacɨ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Jusiñamui naimɨe caɨ dɨne orecamɨemo comecɨna facadɨcoco. Naimɨe caɨ illaɨmana illemo ocuiridɨcoco; ia naimɨe jai fiodaite. Naimɨe fiodaillamona darui amani jai ite.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Caɨ comɨnɨmona dajerie rɨñonɨaɨbirui caɨna jacɨnaitadɨmacɨ. Jitɨramo Jesús raɨafomo jaidɨmacɨ;
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 iadedɨ naimɨe abɨna cɨoiñedɨmacɨ. Abɨdo naimacɨ bia: “Jusiñamui jaɨenisaɨna cɨodɨcaɨ” raitɨmacɨ. Naie jaɨenisaɨ naimacɨmo llote: “Naimɨedɨ caje”.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Iemei caɨmona dajerie raɨafomo jaidɨmacɨ. Rɨñonɨaɨ llua isoi cɨodɨmacɨ. Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Jesús dɨnena uai ote:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Cristo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Jusiñamui iena jitaillena cuetɨmacɨ. “Naimɨe nia illaɨmana jaiñenia, duere sefuite” cuetɨmacɨ.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Iemei Jesús iaɨmaiaɨna llofuete. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨna llofuete. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨna jɨaɨ llofuete. Nana Cristona cuegafuiaɨna llofuete.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Emaús dɨne iaɨrei naimacɨ ria, Jesús nia jaiacademo,
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 naimɨena caidɨdɨaɨmaiaɨ. Raitɨiaɨmaiaɨ:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Naillɨ guitɨmacɨmo, llomenicona Jesús llɨnuano, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecade. Iena taɨruano, iaɨmaiaɨmo fecade.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Jusiñamui jitailla jira, ieconi Jesúna uiñotɨiaɨmaiaɨ. Iemei iaɨmaiaɨmona naimɨena jai cɨoicaiñena.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Daɨmaiaɨ ñaɨtɨiaɨmaiaɨ:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Naie dacaiño Jerusalémo abɨdo jaidɨaɨmaiaɨ. Jesús llofueoicaigano naimacɨ nabaiñɨaɨ dɨga danomo illana baitɨiaɨmaiaɨ.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Iaɨmaiaɨmo llotɨmacɨ:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ie mei naɨsona iaɨmaiaɨ jailla rafuena llotɨiaɨmaiaɨ:
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 “Jesúna cɨodɨcoco” llotɨiaɨmaiaɨmo, ie llofueoicaigano motomo Jesús bairede. Llote:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Naimɨena cɨuamona, jacɨnaitɨmacɨ. “Joreñona cɨodɨcaɨ” comecɨaɨna facajanona, jɨaɨ jacɨruitɨmacɨ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Naimacɨmo Jesús jɨcanote:
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Cue onollɨmo eruaɨ. Cue eɨllɨmo eruaɨ. Jesúdɨcue. Cuena jeta, raise uiñollena. Cuemo llɨcɨsi ite. Cuemo illaicɨ ite. Jamai joreño isoiñedɨcue.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Iena llua mei, coraɨafona naimacɨ cɨoillena, ie onollɨ ie eɨllɨ dɨga acatate.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Iobiacadɨmacɨ; iadedɨ nia raise ɨɨnoñedɨmacɨ. Iemo comecɨaɨna nia facadɨmacɨmo, naimacɨmo jɨcanote:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Naimɨemo janorede jai ruica llɨcɨaɨna fecadɨmacɨ.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Iena feiñuanona, rɨte. Iena cɨodɨmacɨ.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Naimacɨmo llote:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Naie facaiseconi naimacɨna naie cuegafuiaɨna raise uiñotade.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Naimacɨmo llote:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Naimɨe muidona comecɨaɨ iuai meiduamona, Jusiñamui naimacɨ jeacɨnona oni dotaite. Naimɨe rafue nana naɨraɨmo damɨerie lloitɨmacɨ”. Omoɨmo biena lloitɨcue. Cue rafuena llollena, Jerusalémo taɨneitomoɨ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bie rafuena cɨodomoɨ. Iena lloitomoɨ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ero, navui naimɨe llua isoi, cue Moo Joreño omoɨ dɨne oretaitɨcue. Jerusalémo fɨebi, naimɨe Joreño omoɨ feiñolle dɨnori. Cue rafuena omoɨ llollena, naimɨe Joreño omoɨ comecɨaɨna ocuiñotaite.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Betania railla naɨraɨ dɨne Jesús naimacɨna ɨfode. Marecɨnona naimacɨmo llote.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Iena naimacɨmo lluanona, monamo jaide.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Jerusalémo eo caɨmare abɨdo jaidɨmacɨ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Jusiñamuimo iobillacɨno fecajano, Jusiñamui jofomo nagarui itɨmacɨ. Mai. Macaɨbaite. Lucadɨcue.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.