Lucas 24

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Domingo jitɨramo monaidemo, naie rɨñonɨaɨ raɨafomo jaidɨmacɨ, iñaiñuaɨ fɨnoca soride rana uillena.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Raɨafo ɨbailla nofɨcɨ oni joillana cɨodɨmacɨ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Fo jaidemo, Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Uainicaidɨmacɨ. Ieconi menamɨe naiñaiñuaɨ ecɨmo bairedɨiaɨmaiaɨ. Iaɨmaiaɨ ɨniroi eo quenirede.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Iaɨmaiaɨna jacɨnaillamona, ɨfogɨ ana jɨtadacaidɨmacɨ. Naie iaɨmaiaɨ dɨnena jɨcanote:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Galileamo navui naimɨe omoɨmo llogacɨnona comecɨñedomoɨ.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Naimɨe raite: “Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, maraiñede rafue fɨnoraɨnɨ anamo iitɨcue. Cuena coraɨitɨmacɨ. Darui amani illanona, fiodaillamona jilloitɨcue” raite.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Iemona ie llogacɨnona jai comecɨtɨmacɨ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Raɨafomona abɨdo jaidɨmacɨ. Ie once llofueoicaiganomo naiñaiñuaɨ cɨua rafuena llotɨmacɨ. Naie llofueoicaigano dɨga itɨnomo jɨaɨ llotɨmacɨ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Naie rɨñonɨaɨmona María Magdalena ite. Juana ite. María ite. Naiñaiñodɨ Jacobo ei.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Naie rɨñonɨaɨdɨ iena llotɨmacɨ; iadedɨ ie rafuena cacadɨnodɨ iena ɨɨnoñedɨmacɨ.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Iena cacajano, Pedro aisɨcana raɨafomo jaide. Nainomo ria, ana jɨtadacaida, fo erodate. Useroi joillana cɨode. Iemo ie comecɨna facajano, jofomo abɨdo jaide.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Jesús jilluarui mena llofuega iaɨmaiaɨ Emaús railla naɨraɨmo jaidɨaɨmaiaɨ. Jerusalémona nɨbaɨ once kilómetros ite.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Nana Jesúmo suide rafuena ñaɨano jaidɨaɨmaiaɨ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Iaɨmaiaɨ ñaɨanona, Jesús iaɨmaiaɨ dɨga dafaɨfillanona, iaɨmaiaɨ dɨga jaide.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Jusiñamuidɨ iaɨmaiaɨna naimɨena uiñotañena jira, naimɨena uiñoñedɨaɨmaiaɨ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Iaɨmaiaɨmo Jesús jɨcanote:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Naie iaɨmaiaɨmona damɨedɨ Cleofas. Naimɨe uai ote:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Uai ote:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 iadedɨ caɨ illaɨcomɨnɨ naimɨena gaɨtatatɨmacɨ. Naimɨena cruzmo coraɨtatɨmacɨ.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Jusiñamui naimɨe caɨ dɨne orecamɨemo comecɨna facadɨcoco. Naimɨe caɨ illaɨmana illemo ocuiridɨcoco; ia naimɨe jai fiodaite. Naimɨe fiodaillamona darui amani jai ite.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Caɨ comɨnɨmona dajerie rɨñonɨaɨbirui caɨna jacɨnaitadɨmacɨ. Jitɨramo Jesús raɨafomo jaidɨmacɨ;
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 iadedɨ naimɨe abɨna cɨoiñedɨmacɨ. Abɨdo naimacɨ bia: “Jusiñamui jaɨenisaɨna cɨodɨcaɨ” raitɨmacɨ. Naie jaɨenisaɨ naimacɨmo llote: “Naimɨedɨ caje”.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Iemei caɨmona dajerie raɨafomo jaidɨmacɨ. Rɨñonɨaɨ llua isoi cɨodɨmacɨ. Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Jesús dɨnena uai ote:
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Cristo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Jusiñamui iena jitaillena cuetɨmacɨ. “Naimɨe nia illaɨmana jaiñenia, duere sefuite” cuetɨmacɨ.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Iemei Jesús iaɨmaiaɨna llofuete. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨna llofuete. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨna jɨaɨ llofuete. Nana Cristona cuegafuiaɨna llofuete.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Emaús dɨne iaɨrei naimacɨ ria, Jesús nia jaiacademo,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 naimɨena caidɨdɨaɨmaiaɨ. Raitɨiaɨmaiaɨ:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Naillɨ guitɨmacɨmo, llomenicona Jesús llɨnuano, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecade. Iena taɨruano, iaɨmaiaɨmo fecade.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Jusiñamui jitailla jira, ieconi Jesúna uiñotɨiaɨmaiaɨ. Iemei iaɨmaiaɨmona naimɨena jai cɨoicaiñena.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Daɨmaiaɨ ñaɨtɨiaɨmaiaɨ:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Naie dacaiño Jerusalémo abɨdo jaidɨaɨmaiaɨ. Jesús llofueoicaigano naimacɨ nabaiñɨaɨ dɨga danomo illana baitɨiaɨmaiaɨ.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Iaɨmaiaɨmo llotɨmacɨ:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ie mei naɨsona iaɨmaiaɨ jailla rafuena llotɨiaɨmaiaɨ:
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 “Jesúna cɨodɨcoco” llotɨiaɨmaiaɨmo, ie llofueoicaigano motomo Jesús bairede. Llote:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Naimɨena cɨuamona, jacɨnaitɨmacɨ. “Joreñona cɨodɨcaɨ” comecɨaɨna facajanona, jɨaɨ jacɨruitɨmacɨ.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Naimacɨmo Jesús jɨcanote:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Cue onollɨmo eruaɨ. Cue eɨllɨmo eruaɨ. Jesúdɨcue. Cuena jeta, raise uiñollena. Cuemo llɨcɨsi ite. Cuemo illaicɨ ite. Jamai joreño isoiñedɨcue.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Iena llua mei, coraɨafona naimacɨ cɨoillena, ie onollɨ ie eɨllɨ dɨga acatate.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Iobiacadɨmacɨ; iadedɨ nia raise ɨɨnoñedɨmacɨ. Iemo comecɨaɨna nia facadɨmacɨmo, naimacɨmo jɨcanote:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Naimɨemo janorede jai ruica llɨcɨaɨna fecadɨmacɨ.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Iena feiñuanona, rɨte. Iena cɨodɨmacɨ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Naimacɨmo llote:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Naie facaiseconi naimacɨna naie cuegafuiaɨna raise uiñotade.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Naimacɨmo llote:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Naimɨe muidona comecɨaɨ iuai meiduamona, Jusiñamui naimacɨ jeacɨnona oni dotaite. Naimɨe rafue nana naɨraɨmo damɨerie lloitɨmacɨ”. Omoɨmo biena lloitɨcue. Cue rafuena llollena, Jerusalémo taɨneitomoɨ.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bie rafuena cɨodomoɨ. Iena lloitomoɨ.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Ero, navui naimɨe llua isoi, cue Moo Joreño omoɨ dɨne oretaitɨcue. Jerusalémo fɨebi, naimɨe Joreño omoɨ feiñolle dɨnori. Cue rafuena omoɨ llollena, naimɨe Joreño omoɨ comecɨaɨna ocuiñotaite.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Betania railla naɨraɨ dɨne Jesús naimacɨna ɨfode. Marecɨnona naimacɨmo llote.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Iena naimacɨmo lluanona, monamo jaide.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Jerusalémo eo caɨmare abɨdo jaidɨmacɨ.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Jusiñamuimo iobillacɨno fecajano, Jusiñamui jofomo nagarui itɨmacɨ. Mai. Macaɨbaite. Lucadɨcue.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.