Lucas 24

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Domingo jitɨramo monaidemo, naie rɨñonɨaɨ raɨafomo jaidɨmacɨ, iñaiñuaɨ fɨnoca soride rana uillena.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Raɨafo ɨbailla nofɨcɨ oni joillana cɨodɨmacɨ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Fo jaidemo, Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Uainicaidɨmacɨ. Ieconi menamɨe naiñaiñuaɨ ecɨmo bairedɨiaɨmaiaɨ. Iaɨmaiaɨ ɨniroi eo quenirede.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Iaɨmaiaɨna jacɨnaillamona, ɨfogɨ ana jɨtadacaidɨmacɨ. Naie iaɨmaiaɨ dɨnena jɨcanote:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Galileamo navui naimɨe omoɨmo llogacɨnona comecɨñedomoɨ.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Naimɨe raite: “Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, maraiñede rafue fɨnoraɨnɨ anamo iitɨcue. Cuena coraɨitɨmacɨ. Darui amani illanona, fiodaillamona jilloitɨcue” raite.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Iemona ie llogacɨnona jai comecɨtɨmacɨ.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Raɨafomona abɨdo jaidɨmacɨ. Ie once llofueoicaiganomo naiñaiñuaɨ cɨua rafuena llotɨmacɨ. Naie llofueoicaigano dɨga itɨnomo jɨaɨ llotɨmacɨ.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Naie rɨñonɨaɨmona María Magdalena ite. Juana ite. María ite. Naiñaiñodɨ Jacobo ei.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Naie rɨñonɨaɨdɨ iena llotɨmacɨ; iadedɨ ie rafuena cacadɨnodɨ iena ɨɨnoñedɨmacɨ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Iena cacajano, Pedro aisɨcana raɨafomo jaide. Nainomo ria, ana jɨtadacaida, fo erodate. Useroi joillana cɨode. Iemo ie comecɨna facajano, jofomo abɨdo jaide.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Jesús jilluarui mena llofuega iaɨmaiaɨ Emaús railla naɨraɨmo jaidɨaɨmaiaɨ. Jerusalémona nɨbaɨ once kilómetros ite.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Nana Jesúmo suide rafuena ñaɨano jaidɨaɨmaiaɨ.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Iaɨmaiaɨ ñaɨanona, Jesús iaɨmaiaɨ dɨga dafaɨfillanona, iaɨmaiaɨ dɨga jaide.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Jusiñamuidɨ iaɨmaiaɨna naimɨena uiñotañena jira, naimɨena uiñoñedɨaɨmaiaɨ.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Iaɨmaiaɨmo Jesús jɨcanote:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Naie iaɨmaiaɨmona damɨedɨ Cleofas. Naimɨe uai ote:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Uai ote:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 iadedɨ caɨ illaɨcomɨnɨ naimɨena gaɨtatatɨmacɨ. Naimɨena cruzmo coraɨtatɨmacɨ.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Jusiñamui naimɨe caɨ dɨne orecamɨemo comecɨna facadɨcoco. Naimɨe caɨ illaɨmana illemo ocuiridɨcoco; ia naimɨe jai fiodaite. Naimɨe fiodaillamona darui amani jai ite.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Caɨ comɨnɨmona dajerie rɨñonɨaɨbirui caɨna jacɨnaitadɨmacɨ. Jitɨramo Jesús raɨafomo jaidɨmacɨ;
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 iadedɨ naimɨe abɨna cɨoiñedɨmacɨ. Abɨdo naimacɨ bia: “Jusiñamui jaɨenisaɨna cɨodɨcaɨ” raitɨmacɨ. Naie jaɨenisaɨ naimacɨmo llote: “Naimɨedɨ caje”.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Iemei caɨmona dajerie raɨafomo jaidɨmacɨ. Rɨñonɨaɨ llua isoi cɨodɨmacɨ. Jesús abɨna cɨoiñedɨmacɨ.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Jesús dɨnena uai ote:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Cristo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Jusiñamui iena jitaillena cuetɨmacɨ. “Naimɨe nia illaɨmana jaiñenia, duere sefuite” cuetɨmacɨ.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Iemei Jesús iaɨmaiaɨna llofuete. Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨna llofuete. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cuegafuiaɨna jɨaɨ llofuete. Nana Cristona cuegafuiaɨna llofuete.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Emaús dɨne iaɨrei naimacɨ ria, Jesús nia jaiacademo,
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 naimɨena caidɨdɨaɨmaiaɨ. Raitɨiaɨmaiaɨ:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Naillɨ guitɨmacɨmo, llomenicona Jesús llɨnuano, Jusiñamuimo iobillacɨnona fecade. Iena taɨruano, iaɨmaiaɨmo fecade.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Jusiñamui jitailla jira, ieconi Jesúna uiñotɨiaɨmaiaɨ. Iemei iaɨmaiaɨmona naimɨena jai cɨoicaiñena.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Daɨmaiaɨ ñaɨtɨiaɨmaiaɨ:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Naie dacaiño Jerusalémo abɨdo jaidɨaɨmaiaɨ. Jesús llofueoicaigano naimacɨ nabaiñɨaɨ dɨga danomo illana baitɨiaɨmaiaɨ.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Iaɨmaiaɨmo llotɨmacɨ:
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ie mei naɨsona iaɨmaiaɨ jailla rafuena llotɨiaɨmaiaɨ:
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 “Jesúna cɨodɨcoco” llotɨiaɨmaiaɨmo, ie llofueoicaigano motomo Jesús bairede. Llote:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Naimɨena cɨuamona, jacɨnaitɨmacɨ. “Joreñona cɨodɨcaɨ” comecɨaɨna facajanona, jɨaɨ jacɨruitɨmacɨ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Naimacɨmo Jesús jɨcanote:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Cue onollɨmo eruaɨ. Cue eɨllɨmo eruaɨ. Jesúdɨcue. Cuena jeta, raise uiñollena. Cuemo llɨcɨsi ite. Cuemo illaicɨ ite. Jamai joreño isoiñedɨcue.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Iena llua mei, coraɨafona naimacɨ cɨoillena, ie onollɨ ie eɨllɨ dɨga acatate.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Iobiacadɨmacɨ; iadedɨ nia raise ɨɨnoñedɨmacɨ. Iemo comecɨaɨna nia facadɨmacɨmo, naimacɨmo jɨcanote:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Naimɨemo janorede jai ruica llɨcɨaɨna fecadɨmacɨ.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Iena feiñuanona, rɨte. Iena cɨodɨmacɨ.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Naimacɨmo llote:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Naie facaiseconi naimacɨna naie cuegafuiaɨna raise uiñotade.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Naimacɨmo llote:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Naimɨe muidona comecɨaɨ iuai meiduamona, Jusiñamui naimacɨ jeacɨnona oni dotaite. Naimɨe rafue nana naɨraɨmo damɨerie lloitɨmacɨ”. Omoɨmo biena lloitɨcue. Cue rafuena llollena, Jerusalémo taɨneitomoɨ.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bie rafuena cɨodomoɨ. Iena lloitomoɨ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ero, navui naimɨe llua isoi, cue Moo Joreño omoɨ dɨne oretaitɨcue. Jerusalémo fɨebi, naimɨe Joreño omoɨ feiñolle dɨnori. Cue rafuena omoɨ llollena, naimɨe Joreño omoɨ comecɨaɨna ocuiñotaite.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Betania railla naɨraɨ dɨne Jesús naimacɨna ɨfode. Marecɨnona naimacɨmo llote.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Iena naimacɨmo lluanona, monamo jaide.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Jerusalémo eo caɨmare abɨdo jaidɨmacɨ.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Jusiñamuimo iobillacɨno fecajano, Jusiñamui jofomo nagarui itɨmacɨ. Mai. Macaɨbaite. Lucadɨcue.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.