Lucas 19
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs VC
1 Jericómo Jesús rillanona, nainomo macaritemo,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 naie facaise nainomo Zaqueo raillamɨe ite. Gobierno ucubena nanoca oraɨma. Naimɨedɨ eo ucuberede.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Jesús baɨ macaritemo, Zaqueo naimɨena cɨoacade; iadedɨ ailluena comɨnɨ illamona, Zaqueo ianorina jira, Jesúna cɨonide.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ie jira uicodo aisɨcana jaide, amenamo a jaillena, naimɨena cɨoillena.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Naimɨe dɨne Jesús rillano, Zaqueomo a erodate. Naimɨena uaidote:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ie jira raɨre ana bite. Ie jofomo Jesúna iocɨre feiñote.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Iena jɨaɨe comɨnɨ cɨuanona, Jesús joreñona jeare ñaɨanona raitɨmacɨ:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Jesúna naimɨe feiñua mei, Zaqueo Jesús ecɨmo naidaita, naimɨemo llote:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesús uai ote:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Naimɨe isoidɨno jillobitallena, bitɨcue. Monamona billanona, ɨimana jaie jaidɨcue. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona jenuaɨbidɨcue, naimacɨna jillobitallena.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Zaqueo jofomo itɨno Jesús llofuiana cacajano, comecɨna facadɨmacɨ: “Jerusalén ianori ite. Nainomo Jesús rilla mei, illaɨma isoi nainomo Jusiñamui ie comɨnɨna raɨre sedaite”.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Iena naimacɨ raise uiñollena, Jesús bie rafue naimacɨmo llote:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Nia naimɨe jaiñenia, diez dɨga ie mullaɨaɨna uaidote. Nagamɨerie daberie ucubena fecade. Naimacɨmo llote: “Bie ucube dɨga jɨaɨe ucube ocana omoɨ jai”. Ie mei oni jaide.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ie comɨnɨ naimɨena enoidɨmacɨ. Jɨaɨnona nanoca illaɨma dɨne oretajano, raitɨmacɨ: “Bimɨe caɨna sedajana jitaiñedɨcaɨ”; ia nanoca illaɨma dɨnena naimacɨ lluana jaca cacaiñede. Ie jira naie nanoca illaɨma naie illaɨma jitomo ie uaina ite.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ie uaina feiñua mei, abɨdo ie enɨruemo jaide. Rilla mei, ie mullaɨaɨna uaidote. Nɨe dɨese ucubena ocana naimacɨ jaillana uiñoiacade. Ie jira naimacɨna uaidote.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Nano bitɨmɨe raite: “Nama, o cuemo dabe fecadɨo. Dabedemona jai cuemo ite diez dɨgabe”.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Naie illaɨma naimɨemo llote: “Eo marena maɨjɨdɨo. Mare mullaɨmadɨo. Janore ra raise o sedaja jira, ona diez naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ie mei jɨaɨe mullaɨma billanona, raite: “Nama, o cuemo fecaca dabedemona jai cuemo ite cinco dɨgabe”.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Illaɨma llote: “Ona cinco naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ie mei jɨaɨe mullaɨma bite. Raite: “Nama, jadi, o cuemo iga o ucube. Ɨniroimo tɨllɨano, iena eenotɨcue.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ona cue jacɨruillano, odɨ eo rɨimɨena jira, iena jamai eenotɨcue. Jɨaɨe comɨnɨmona ie rana baɨrocabidɨo. O maɨjɨñena ramona ocabitɨo”.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Illaɨma dɨnena raite: “Eo maraiñede mullaɨmadɨo. Cuena o llua isoi, ona duere fɨnoitɨcue. Cue rɨimɨenana uiñotɨo. Jɨaɨe comɨnɨ ie rana cue baɨruana uiñotɨo. Cue maɨjɨñena motomo ra cue uana uiñotɨo; ia buena maɨjɨñedɨo.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Bue ñellena bancomo cue ucube joneñedɨo? Bancomo itena, jɨaɨe ucubena ocana jaide. Ie mei abɨdo cue bia, omo cue fecaja ucube baɨfemo feiñotɨcue”.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Nainomo itɨnomo llote: “Naie ucube naimɨemona baɨruano, diez dɨgabe itɨmɨemo feca”.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Uai otɨmacɨ: “Naimɨemo ailluena ucube jai ite. ¿Bue ñellena dane jɨaɨe fecaitɨo?”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Illaɨma dɨnena uai ote: “Ailluena raredɨmɨe jɨaɨe rana feiñoite; iadedɨ janore raredɨmɨe ie rana faɨfite.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Cuena enoidɨnona bene atɨ. Naimacɨna cue sedajana jitaiñedɨmacɨ. Naimacɨna meine”.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Naie rafuena llofuia mei, Jerusalén dɨne comɨnɨ uicodo ie llofueoicaigano dɨga Jesús jaide.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Jerusalén iaɨreicaidemo, mena naɨraɨmo riacade. Betfagémo railla naɨraɨmo ride. Betania nainomo jɨaɨ ite. Olivos railla anedumo naga naɨraɨ iaɨmaiaɨ ite. Ie llofueoicaiganomona mena orede.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Raite:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Omɨcomo: “¿Bue ñellena iena suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama iena jitaide”.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Naimɨe llua isoi jaidɨiaɨmaiaɨ. Naimɨe llua isoi burritona baitɨiaɨmaiaɨ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ie facaise ie nanɨaɨ iaɨmaiaɨmo jɨcanote:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Uai otɨiaɨmaiaɨ:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ie mei Jesúmo iena atɨdɨiaɨmaiaɨ. Burrito emodomo ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesúdɨ raɨnadate.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Jesús iese jaidemo, naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Jerusalémo joide naɨso ite nafaɨ muidomo naimɨe rillanona, naie ituemo ana jaillanona, nana Jesús dɨga jaidɨno caɨmare itɨmacɨ. Nana Jesús siño fɨnoca rafuena naimacɨ jai cɨua jira, iena naimacɨ uibiñuamona, Jusiñamuimo iobillacɨnona ado eo fecadɨmacɨ.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Raitɨmacɨ:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Naie comɨnɨmona dajerie fariseuaɨ raitɨmacɨ:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Uai ote:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Jerusalémo Jesús iaɨrei ria, iena cɨuano, eede.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Raite:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Jɨaɨruido omoɨ bacauai jobaimena fɨnuanona, omoɨna cɨrɨnoitɨmacɨ. Omoɨ ecɨdo llaɨtɨmacɨ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Omoɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ uruiaɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ illanona judaɨitɨmacɨ. Jusiñamui omoɨ motomo birui illana omoɨ uiñoñena jira, iese omoɨmo suite.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo jaide. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena cɨuanona, naimacɨna jino orede.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Raite:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jusiñamui jofomo nagarui Jesús llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ Jesúna meineiacadɨmacɨ;
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 iadedɨ nɨese nɨbaɨñedɨmacɨ, nana comɨnɨ naimɨe llofuiana eo jitailla jira.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.