Lucas 19

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jericómo Jesús rillanona, nainomo macaritemo,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 naie facaise nainomo Zaqueo raillamɨe ite. Gobierno ucubena nanoca oraɨma. Naimɨedɨ eo ucuberede.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Jesús baɨ macaritemo, Zaqueo naimɨena cɨoacade; iadedɨ ailluena comɨnɨ illamona, Zaqueo ianorina jira, Jesúna cɨonide.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ie jira uicodo aisɨcana jaide, amenamo a jaillena, naimɨena cɨoillena.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Naimɨe dɨne Jesús rillano, Zaqueomo a erodate. Naimɨena uaidote:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ie jira raɨre ana bite. Ie jofomo Jesúna iocɨre feiñote.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Iena jɨaɨe comɨnɨ cɨuanona, Jesús joreñona jeare ñaɨanona raitɨmacɨ:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Jesúna naimɨe feiñua mei, Zaqueo Jesús ecɨmo naidaita, naimɨemo llote:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesús uai ote:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Naimɨe isoidɨno jillobitallena, bitɨcue. Monamona billanona, ɨimana jaie jaidɨcue. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona jenuaɨbidɨcue, naimacɨna jillobitallena.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Zaqueo jofomo itɨno Jesús llofuiana cacajano, comecɨna facadɨmacɨ: “Jerusalén ianori ite. Nainomo Jesús rilla mei, illaɨma isoi nainomo Jusiñamui ie comɨnɨna raɨre sedaite”.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Iena naimacɨ raise uiñollena, Jesús bie rafue naimacɨmo llote:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Nia naimɨe jaiñenia, diez dɨga ie mullaɨaɨna uaidote. Nagamɨerie daberie ucubena fecade. Naimacɨmo llote: “Bie ucube dɨga jɨaɨe ucube ocana omoɨ jai”. Ie mei oni jaide.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ie comɨnɨ naimɨena enoidɨmacɨ. Jɨaɨnona nanoca illaɨma dɨne oretajano, raitɨmacɨ: “Bimɨe caɨna sedajana jitaiñedɨcaɨ”; ia nanoca illaɨma dɨnena naimacɨ lluana jaca cacaiñede. Ie jira naie nanoca illaɨma naie illaɨma jitomo ie uaina ite.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ie uaina feiñua mei, abɨdo ie enɨruemo jaide. Rilla mei, ie mullaɨaɨna uaidote. Nɨe dɨese ucubena ocana naimacɨ jaillana uiñoiacade. Ie jira naimacɨna uaidote.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Nano bitɨmɨe raite: “Nama, o cuemo dabe fecadɨo. Dabedemona jai cuemo ite diez dɨgabe”.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Naie illaɨma naimɨemo llote: “Eo marena maɨjɨdɨo. Mare mullaɨmadɨo. Janore ra raise o sedaja jira, ona diez naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ie mei jɨaɨe mullaɨma billanona, raite: “Nama, o cuemo fecaca dabedemona jai cuemo ite cinco dɨgabe”.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Illaɨma llote: “Ona cinco naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ie mei jɨaɨe mullaɨma bite. Raite: “Nama, jadi, o cuemo iga o ucube. Ɨniroimo tɨllɨano, iena eenotɨcue.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ona cue jacɨruillano, odɨ eo rɨimɨena jira, iena jamai eenotɨcue. Jɨaɨe comɨnɨmona ie rana baɨrocabidɨo. O maɨjɨñena ramona ocabitɨo”.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Illaɨma dɨnena raite: “Eo maraiñede mullaɨmadɨo. Cuena o llua isoi, ona duere fɨnoitɨcue. Cue rɨimɨenana uiñotɨo. Jɨaɨe comɨnɨ ie rana cue baɨruana uiñotɨo. Cue maɨjɨñena motomo ra cue uana uiñotɨo; ia buena maɨjɨñedɨo.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿Bue ñellena bancomo cue ucube joneñedɨo? Bancomo itena, jɨaɨe ucubena ocana jaide. Ie mei abɨdo cue bia, omo cue fecaja ucube baɨfemo feiñotɨcue”.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Nainomo itɨnomo llote: “Naie ucube naimɨemona baɨruano, diez dɨgabe itɨmɨemo feca”.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Uai otɨmacɨ: “Naimɨemo ailluena ucube jai ite. ¿Bue ñellena dane jɨaɨe fecaitɨo?”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Illaɨma dɨnena uai ote: “Ailluena raredɨmɨe jɨaɨe rana feiñoite; iadedɨ janore raredɨmɨe ie rana faɨfite.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Cuena enoidɨnona bene atɨ. Naimacɨna cue sedajana jitaiñedɨmacɨ. Naimacɨna meine”.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Naie rafuena llofuia mei, Jerusalén dɨne comɨnɨ uicodo ie llofueoicaigano dɨga Jesús jaide.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Jerusalén iaɨreicaidemo, mena naɨraɨmo riacade. Betfagémo railla naɨraɨmo ride. Betania nainomo jɨaɨ ite. Olivos railla anedumo naga naɨraɨ iaɨmaiaɨ ite. Ie llofueoicaiganomona mena orede.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Raite:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Omɨcomo: “¿Bue ñellena iena suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama iena jitaide”.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Naimɨe llua isoi jaidɨiaɨmaiaɨ. Naimɨe llua isoi burritona baitɨiaɨmaiaɨ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ie facaise ie nanɨaɨ iaɨmaiaɨmo jɨcanote:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Uai otɨiaɨmaiaɨ:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ie mei Jesúmo iena atɨdɨiaɨmaiaɨ. Burrito emodomo ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesúdɨ raɨnadate.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jesús iese jaidemo, naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Jerusalémo joide naɨso ite nafaɨ muidomo naimɨe rillanona, naie ituemo ana jaillanona, nana Jesús dɨga jaidɨno caɨmare itɨmacɨ. Nana Jesús siño fɨnoca rafuena naimacɨ jai cɨua jira, iena naimacɨ uibiñuamona, Jusiñamuimo iobillacɨnona ado eo fecadɨmacɨ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Raitɨmacɨ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Naie comɨnɨmona dajerie fariseuaɨ raitɨmacɨ:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Uai ote:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jerusalémo Jesús iaɨrei ria, iena cɨuano, eede.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Raite:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jɨaɨruido omoɨ bacauai jobaimena fɨnuanona, omoɨna cɨrɨnoitɨmacɨ. Omoɨ ecɨdo llaɨtɨmacɨ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Omoɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ uruiaɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ illanona judaɨitɨmacɨ. Jusiñamui omoɨ motomo birui illana omoɨ uiñoñena jira, iese omoɨmo suite.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo jaide. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena cɨuanona, naimacɨna jino orede.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Raite:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jusiñamui jofomo nagarui Jesús llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ Jesúna meineiacadɨmacɨ;
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 iadedɨ nɨese nɨbaɨñedɨmacɨ, nana comɨnɨ naimɨe llofuiana eo jitailla jira.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.