Lucas 19
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA
1 Jericómo Jesús rillanona, nainomo macaritemo,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 naie facaise nainomo Zaqueo raillamɨe ite. Gobierno ucubena nanoca oraɨma. Naimɨedɨ eo ucuberede.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Jesús baɨ macaritemo, Zaqueo naimɨena cɨoacade; iadedɨ ailluena comɨnɨ illamona, Zaqueo ianorina jira, Jesúna cɨonide.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ie jira uicodo aisɨcana jaide, amenamo a jaillena, naimɨena cɨoillena.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Naimɨe dɨne Jesús rillano, Zaqueomo a erodate. Naimɨena uaidote:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ie jira raɨre ana bite. Ie jofomo Jesúna iocɨre feiñote.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Iena jɨaɨe comɨnɨ cɨuanona, Jesús joreñona jeare ñaɨanona raitɨmacɨ:
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Jesúna naimɨe feiñua mei, Zaqueo Jesús ecɨmo naidaita, naimɨemo llote:
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Jesús uai ote:
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Naimɨe isoidɨno jillobitallena, bitɨcue. Monamona billanona, ɨimana jaie jaidɨcue. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona jenuaɨbidɨcue, naimacɨna jillobitallena.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Zaqueo jofomo itɨno Jesús llofuiana cacajano, comecɨna facadɨmacɨ: “Jerusalén ianori ite. Nainomo Jesús rilla mei, illaɨma isoi nainomo Jusiñamui ie comɨnɨna raɨre sedaite”.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Iena naimacɨ raise uiñollena, Jesús bie rafue naimacɨmo llote:
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Nia naimɨe jaiñenia, diez dɨga ie mullaɨaɨna uaidote. Nagamɨerie daberie ucubena fecade. Naimacɨmo llote: “Bie ucube dɨga jɨaɨe ucube ocana omoɨ jai”. Ie mei oni jaide.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Ie comɨnɨ naimɨena enoidɨmacɨ. Jɨaɨnona nanoca illaɨma dɨne oretajano, raitɨmacɨ: “Bimɨe caɨna sedajana jitaiñedɨcaɨ”; ia nanoca illaɨma dɨnena naimacɨ lluana jaca cacaiñede. Ie jira naie nanoca illaɨma naie illaɨma jitomo ie uaina ite.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Ie uaina feiñua mei, abɨdo ie enɨruemo jaide. Rilla mei, ie mullaɨaɨna uaidote. Nɨe dɨese ucubena ocana naimacɨ jaillana uiñoiacade. Ie jira naimacɨna uaidote.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Nano bitɨmɨe raite: “Nama, o cuemo dabe fecadɨo. Dabedemona jai cuemo ite diez dɨgabe”.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Naie illaɨma naimɨemo llote: “Eo marena maɨjɨdɨo. Mare mullaɨmadɨo. Janore ra raise o sedaja jira, ona diez naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ie mei jɨaɨe mullaɨma billanona, raite: “Nama, o cuemo fecaca dabedemona jai cuemo ite cinco dɨgabe”.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Illaɨma llote: “Ona cinco naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Ie mei jɨaɨe mullaɨma bite. Raite: “Nama, jadi, o cuemo iga o ucube. Ɨniroimo tɨllɨano, iena eenotɨcue.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ona cue jacɨruillano, odɨ eo rɨimɨena jira, iena jamai eenotɨcue. Jɨaɨe comɨnɨmona ie rana baɨrocabidɨo. O maɨjɨñena ramona ocabitɨo”.
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Illaɨma dɨnena raite: “Eo maraiñede mullaɨmadɨo. Cuena o llua isoi, ona duere fɨnoitɨcue. Cue rɨimɨenana uiñotɨo. Jɨaɨe comɨnɨ ie rana cue baɨruana uiñotɨo. Cue maɨjɨñena motomo ra cue uana uiñotɨo; ia buena maɨjɨñedɨo.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 ¿Bue ñellena bancomo cue ucube joneñedɨo? Bancomo itena, jɨaɨe ucubena ocana jaide. Ie mei abɨdo cue bia, omo cue fecaja ucube baɨfemo feiñotɨcue”.
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Nainomo itɨnomo llote: “Naie ucube naimɨemona baɨruano, diez dɨgabe itɨmɨemo feca”.
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Uai otɨmacɨ: “Naimɨemo ailluena ucube jai ite. ¿Bue ñellena dane jɨaɨe fecaitɨo?”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Illaɨma dɨnena uai ote: “Ailluena raredɨmɨe jɨaɨe rana feiñoite; iadedɨ janore raredɨmɨe ie rana faɨfite.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Cuena enoidɨnona bene atɨ. Naimacɨna cue sedajana jitaiñedɨmacɨ. Naimacɨna meine”.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Naie rafuena llofuia mei, Jerusalén dɨne comɨnɨ uicodo ie llofueoicaigano dɨga Jesús jaide.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Jerusalén iaɨreicaidemo, mena naɨraɨmo riacade. Betfagémo railla naɨraɨmo ride. Betania nainomo jɨaɨ ite. Olivos railla anedumo naga naɨraɨ iaɨmaiaɨ ite. Ie llofueoicaiganomona mena orede.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Raite:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Omɨcomo: “¿Bue ñellena iena suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama iena jitaide”.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Naimɨe llua isoi jaidɨiaɨmaiaɨ. Naimɨe llua isoi burritona baitɨiaɨmaiaɨ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ie facaise ie nanɨaɨ iaɨmaiaɨmo jɨcanote:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Uai otɨiaɨmaiaɨ:
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ie mei Jesúmo iena atɨdɨiaɨmaiaɨ. Burrito emodomo ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesúdɨ raɨnadate.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Jesús iese jaidemo, naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jerusalémo joide naɨso ite nafaɨ muidomo naimɨe rillanona, naie ituemo ana jaillanona, nana Jesús dɨga jaidɨno caɨmare itɨmacɨ. Nana Jesús siño fɨnoca rafuena naimacɨ jai cɨua jira, iena naimacɨ uibiñuamona, Jusiñamuimo iobillacɨnona ado eo fecadɨmacɨ.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Raitɨmacɨ:
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Naie comɨnɨmona dajerie fariseuaɨ raitɨmacɨ:
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Uai ote:
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jerusalémo Jesús iaɨrei ria, iena cɨuano, eede.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Raite:
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Jɨaɨruido omoɨ bacauai jobaimena fɨnuanona, omoɨna cɨrɨnoitɨmacɨ. Omoɨ ecɨdo llaɨtɨmacɨ.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Omoɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ uruiaɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ illanona judaɨitɨmacɨ. Jusiñamui omoɨ motomo birui illana omoɨ uiñoñena jira, iese omoɨmo suite.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo jaide. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena cɨuanona, naimacɨna jino orede.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Raite:
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Jusiñamui jofomo nagarui Jesús llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ Jesúna meineiacadɨmacɨ;
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 iadedɨ nɨese nɨbaɨñedɨmacɨ, nana comɨnɨ naimɨe llofuiana eo jitailla jira.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.