Lucas 19
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVI
1 Jericómo Jesús rillanona, nainomo macaritemo,
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 naie facaise nainomo Zaqueo raillamɨe ite. Gobierno ucubena nanoca oraɨma. Naimɨedɨ eo ucuberede.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Jesús baɨ macaritemo, Zaqueo naimɨena cɨoacade; iadedɨ ailluena comɨnɨ illamona, Zaqueo ianorina jira, Jesúna cɨonide.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ie jira uicodo aisɨcana jaide, amenamo a jaillena, naimɨena cɨoillena.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Naimɨe dɨne Jesús rillano, Zaqueomo a erodate. Naimɨena uaidote:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ie jira raɨre ana bite. Ie jofomo Jesúna iocɨre feiñote.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Iena jɨaɨe comɨnɨ cɨuanona, Jesús joreñona jeare ñaɨanona raitɨmacɨ:
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Jesúna naimɨe feiñua mei, Zaqueo Jesús ecɨmo naidaita, naimɨemo llote:
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Jesús uai ote:
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Naimɨe isoidɨno jillobitallena, bitɨcue. Monamona billanona, ɨimana jaie jaidɨcue. Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona jenuaɨbidɨcue, naimacɨna jillobitallena.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Zaqueo jofomo itɨno Jesús llofuiana cacajano, comecɨna facadɨmacɨ: “Jerusalén ianori ite. Nainomo Jesús rilla mei, illaɨma isoi nainomo Jusiñamui ie comɨnɨna raɨre sedaite”.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Iena naimacɨ raise uiñollena, Jesús bie rafue naimacɨmo llote:
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Nia naimɨe jaiñenia, diez dɨga ie mullaɨaɨna uaidote. Nagamɨerie daberie ucubena fecade. Naimacɨmo llote: “Bie ucube dɨga jɨaɨe ucube ocana omoɨ jai”. Ie mei oni jaide.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ie comɨnɨ naimɨena enoidɨmacɨ. Jɨaɨnona nanoca illaɨma dɨne oretajano, raitɨmacɨ: “Bimɨe caɨna sedajana jitaiñedɨcaɨ”; ia nanoca illaɨma dɨnena naimacɨ lluana jaca cacaiñede. Ie jira naie nanoca illaɨma naie illaɨma jitomo ie uaina ite.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Ie uaina feiñua mei, abɨdo ie enɨruemo jaide. Rilla mei, ie mullaɨaɨna uaidote. Nɨe dɨese ucubena ocana naimacɨ jaillana uiñoiacade. Ie jira naimacɨna uaidote.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Nano bitɨmɨe raite: “Nama, o cuemo dabe fecadɨo. Dabedemona jai cuemo ite diez dɨgabe”.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Naie illaɨma naimɨemo llote: “Eo marena maɨjɨdɨo. Mare mullaɨmadɨo. Janore ra raise o sedaja jira, ona diez naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Ie mei jɨaɨe mullaɨma billanona, raite: “Nama, o cuemo fecaca dabedemona jai cuemo ite cinco dɨgabe”.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Illaɨma llote: “Ona cinco naɨraɨaɨna sedataitɨcue”.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Ie mei jɨaɨe mullaɨma bite. Raite: “Nama, jadi, o cuemo iga o ucube. Ɨniroimo tɨllɨano, iena eenotɨcue.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Ona cue jacɨruillano, odɨ eo rɨimɨena jira, iena jamai eenotɨcue. Jɨaɨe comɨnɨmona ie rana baɨrocabidɨo. O maɨjɨñena ramona ocabitɨo”.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Illaɨma dɨnena raite: “Eo maraiñede mullaɨmadɨo. Cuena o llua isoi, ona duere fɨnoitɨcue. Cue rɨimɨenana uiñotɨo. Jɨaɨe comɨnɨ ie rana cue baɨruana uiñotɨo. Cue maɨjɨñena motomo ra cue uana uiñotɨo; ia buena maɨjɨñedɨo.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 ¿Bue ñellena bancomo cue ucube joneñedɨo? Bancomo itena, jɨaɨe ucubena ocana jaide. Ie mei abɨdo cue bia, omo cue fecaja ucube baɨfemo feiñotɨcue”.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Nainomo itɨnomo llote: “Naie ucube naimɨemona baɨruano, diez dɨgabe itɨmɨemo feca”.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Uai otɨmacɨ: “Naimɨemo ailluena ucube jai ite. ¿Bue ñellena dane jɨaɨe fecaitɨo?”
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Illaɨma dɨnena uai ote: “Ailluena raredɨmɨe jɨaɨe rana feiñoite; iadedɨ janore raredɨmɨe ie rana faɨfite.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Cuena enoidɨnona bene atɨ. Naimacɨna cue sedajana jitaiñedɨmacɨ. Naimacɨna meine”.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Naie rafuena llofuia mei, Jerusalén dɨne comɨnɨ uicodo ie llofueoicaigano dɨga Jesús jaide.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Jerusalén iaɨreicaidemo, mena naɨraɨmo riacade. Betfagémo railla naɨraɨmo ride. Betania nainomo jɨaɨ ite. Olivos railla anedumo naga naɨraɨ iaɨmaiaɨ ite. Ie llofueoicaiganomona mena orede.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Raite:
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Omɨcomo: “¿Bue ñellena iena suiñodomɨco?” bu jɨcanoia, llono: “Coco Nama iena jitaide”.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Naimɨe llua isoi jaidɨiaɨmaiaɨ. Naimɨe llua isoi burritona baitɨiaɨmaiaɨ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ie facaise ie nanɨaɨ iaɨmaiaɨmo jɨcanote:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Uai otɨiaɨmaiaɨ:
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ie mei Jesúmo iena atɨdɨiaɨmaiaɨ. Burrito emodomo ɨniroina jobianona, ie emodomo Jesúdɨ raɨnadate.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Jesús iese jaidemo, naimɨena iobitallena, illaɨma isoi naimɨe jaillena, comɨnɨ imacɨ ɨniroi dɨga, naɨso motomo jobedɨmacɨ.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Jerusalémo joide naɨso ite nafaɨ muidomo naimɨe rillanona, naie ituemo ana jaillanona, nana Jesús dɨga jaidɨno caɨmare itɨmacɨ. Nana Jesús siño fɨnoca rafuena naimacɨ jai cɨua jira, iena naimacɨ uibiñuamona, Jusiñamuimo iobillacɨnona ado eo fecadɨmacɨ.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Raitɨmacɨ:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Naie comɨnɨmona dajerie fariseuaɨ raitɨmacɨ:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Uai ote:
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Jerusalémo Jesús iaɨrei ria, iena cɨuano, eede.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Raite:
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Jɨaɨruido omoɨ bacauai jobaimena fɨnuanona, omoɨna cɨrɨnoitɨmacɨ. Omoɨ ecɨdo llaɨtɨmacɨ.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Omoɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ uruiaɨna meineitɨmacɨ. Omoɨ illanona judaɨitɨmacɨ. Jusiñamui omoɨ motomo birui illana omoɨ uiñoñena jira, iese omoɨmo suite.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Jerusalémo Jesús rilla mei, Jusiñamui jofomo jaide. Jusiñamuimo ofomaɨaɨna fecallena, naimɨemo toɨca llaudaɨaɨna fecallena, nainomo comɨnɨ jaisoidɨmacɨ. Naie comɨnɨna ɨbatajanona, ofomaɨaɨna, toɨca llaudaɨaɨ dɨga, damɨerie fecauidɨmacɨ. Iena cɨuanona, naimacɨna jino orede.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Raite:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Jusiñamui jofomo nagarui Jesús llofuete. Judíuaɨ illaɨcomɨnɨdɨ Jesúna meineiacadɨmacɨ;
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 iadedɨ nɨese nɨbaɨñedɨmacɨ, nana comɨnɨ naimɨe llofuiana eo jitailla jira.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.