2 Coríntios 5
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA
1 Caɨmo ite abɨ rɨfaillemona, Jusiñamui illanomo caɨ illemona, Jusiñamui jɨaɨe isoide abɨ caɨmo itataite. Nainomo caɨ abɨ jaca rɨfaiñeite.
1 Pois sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos da parte de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos humanas, eterna, nos céus.
2 Birui cue duere sefuillamona, Jusiñamui cuemo ɨco itatalle abɨna eo oiacadɨcue.
2 E, por isso, neste tabernáculo gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação celestial;
3 Cue fiodailla mei, Jusiñamui cue joreñomo jɨaɨe isoide abɨna itataite.
3 se, de fato, formos encontrados vestidos e não nus.
4 Cue jɨaɨe isoide abɨ cuemo illena, cue jamai fiodaiacaiñedɨcue; ia iena eo oiacadɨcue. Jusiñamui cuemo jɨaɨe isoide itataiacade abɨna eo oiacadɨcue. Cue fiodaille abɨ ifomo jaca ille abɨna cuemo iite.
4 Pois nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos angustiados, não por querermos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Jusiñamuidɨ ie Joreño caɨmo itatajamona, caɨ abɨaɨna iese jɨaɨ itatajana uiñotɨcaɨ.
5 Ora, foi o próprio Deus quem nos preparou para isto, dando-nos o penhor do Espírito.
6 Iena cue uiñuamona, nɨe isoide rafue ia, ɨɨnocana jaca jaidɨcue. Nia cue fiodaiñenia, caɨ Nama illa ecɨmo nia iñedɨcue.
6 Por isso, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto no corpo, estamos ausentes do Senhor.
7 Naimɨena birui cɨoiñedɨcue; ia naimɨena ɨɨnocana jaidɨcue.
7 Porque andamos por fé e não pelo que vemos.
8 Iese jaidɨcue. Cue Nama dɨga cue illena, fiodaiacadɨcue;
8 Sim, temos tal confiança e preferimos deixar o corpo e habitar com o Senhor.
9 iadedɨ nia cue fiodaiñenia, naimɨena jaca iobitaiacadɨcue. Cue fiodaia, naimɨena jɨaɨ jaca iobitaiacadɨcue.
9 É por isso que também nos esforçamos para ser agradáveis a ele, quer presentes, quer ausentes.
10 Naimɨe llua jira, Cristo uicomo ɨco nana iitɨcaɨ. Caɨ bene fɨnoca rafuena uiñotaite. Maraiñede rafuena caɨ bene fɨnua dɨese, naimɨemona ɨbana feiñoñeitɨcaɨ. Mare rafuena caɨ bene fɨnua dɨese, naimɨemona ɨbana feiñoitɨcaɨ. Ie muidona naimɨe jitaillacɨnona jaca fɨnoacadɨcue.
10 Porque é necessário que todos nós compareçamos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o bem ou o mal que tiver feito por meio do corpo.
11 Cue Nama uicomo ɨco cue illemona, iena cue jacɨruillamona, naimɨe dɨbeimo comɨnɨna jai itatacana jaidɨcue. Jusiñamui cue illana raise uiñote. Cue illana raise omoɨ uiñuana jitaidɨcue.
11 E assim, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir as pessoas, mas somos plenamente conhecidos por Deus. E espero que também sejamos reconhecidos na consciência de vocês.
12 “Cuedɨ maremɨedɨcue” lloñedɨcue; ia cue abɨ facaina omoɨ rɨidollena, bie rafuena llotɨcue. Omoɨ motomo damɨerie llofueraɨnɨ naimacɨ llofuiacɨno dɨga abɨna ɨedotɨmacɨ; ia naimacɨ comecɨaɨmo itɨcɨno dɨga abɨna ɨedoñedɨmacɨ.
12 Não queremos novamente nos recomendar a vocês; pelo contrário, estamos dando uma oportunidade para vocês se orgulharem por nossa causa, para que tenham o que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 “Naimɨedɨ uaɨrico” cuena raitɨmacɨ. Iese cue itɨcuedena, Jusiñamui facaina iese itɨcue; ie iadedɨ uaɨricoñedɨcue. Omoɨna llofuellena, omoɨ facaina maɨjɨdɨcue.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus, e, se conservamos o juízo, é para vocês.
14 Nɨe isoidɨcuena, Cristo cuena isiruillana cue uiñuamona, jaca llofueiacadɨcue. Nana comɨnɨ facaina damɨe fiodaillana jai ɨɨnotɨcue. Naimacɨ jeacɨno ifomo naimɨe jai fiodaite.
14 Pois o amor de Cristo nos domina, porque reconhecemos isto: um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Nana caɨ facaina naimɨe fiodaite. Fiodaillamona Jusiñamui naimɨena jai jilloitate. Naimɨena nia caɨ ɨɨnoñenia, danɨ caɨ comecɨaɨmo ite rafue dɨga iobidɨcaɨ; ia naimɨena jai caɨ ɨɨnua mei, danɨ caɨ comecɨaɨmona naimɨena caɨ iobitajana naimɨe jitaide. Ie jira cue illana jai uiñotomoɨ.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Damɨerie llofueraɨnɨdɨ jɨaɨnomo eruaɨllamona, naimacɨ comecɨaɨna facajamona: “Naimacɨ mare” raitɨmacɨ. Jɨaɨcaiño: “Naimacɨ maraiñede” raitɨmacɨ; iadedɨ Cristona cue ɨɨnua facaisemona iese comɨnɨmo eruaɨñedɨcue. Naimɨena nia cue ɨɨnoñenia, Cristona jaie raise uiñoñedɨcue. “Naimɨedɨ jamai ɨima” raillamo comecɨna facadɨcue; ia iese naimɨemo birui comecɨna facañedɨcue.
16 Assim que, nós, daqui por diante, a ninguém conhecemos segundo a carne; e, se antes conhecemos Cristo segundo a carne, já agora não o conhecemos deste modo.
17 Cristona caɨ ɨɨnua mei, naimɨemo jai caɨ duillamona, caɨ comecɨaɨ iuaina meidotɨcaɨ. Jai jɨaɨe isoidɨcaɨ. Jɨaɨe rafuedo jai jaidɨcaɨ. Jaie caɨmo ite rafuedo jai jaiñedɨcaɨ.
17 E, assim, se alguém está em Cristo, é nova criatura; as coisas antigas já passaram; eis que se fizeram novas.
18 Jusiñamui caɨ comecɨaɨ iuaina meidotade. Cristo fiodaillamona, Jusiñamui dɨbeimo caɨna itatate. Iemona naimɨena jai nabairedɨcaɨ. Naimacɨmo ie rafuena llollena, cuena fetode, jɨaɨe comɨnɨna ie dɨbeimo itatallena.
18 Ora, tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Cristo fɨnoca rafue muidona, Jusiñamui dɨnena comɨnɨna nabaiacade. Naimacɨ jeacɨno facaina ɨbana jai oiacaiñede. Bie rafuena llollena, cuena jai fetode.
19 a saber, que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não levando em conta os pecados dos seres humanos e nos confiando a palavra da reconciliação.
20 Cristo cuena oretajamona, naimɨe facaina llofuecabitɨcue. Cue llogacɨnomona Jusiñamui uiñotomoɨ. Omoɨmona naimɨena bu nia ɨɨnoñenia, Cristo facaina cue illa jira, Jusiñamuina omoɨ nabaillanona, naimɨe dɨga uri i.
20 Portanto, somos embaixadores em nome de Cristo, como se Deus exortasse por meio de nós. Em nome de Cristo, pois, pedimos que vocês se reconciliem com Deus.
21 Cristo jeacɨno jaca fɨnoñede; ia caɨ jeacɨno facaina, Jusiñamui jitailla jira, jeacɨno fɨnodɨmɨe isoi jaide. Naimɨemo caɨ duillamona, Jusiñamui jitailla isoi, jai marebicaidɨcaɨ.
21 Aquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós, para que, nele, fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.