2 Coríntios 5
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Caɨmo ite abɨ rɨfaillemona, Jusiñamui illanomo caɨ illemona, Jusiñamui jɨaɨe isoide abɨ caɨmo itataite. Nainomo caɨ abɨ jaca rɨfaiñeite.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Birui cue duere sefuillamona, Jusiñamui cuemo ɨco itatalle abɨna eo oiacadɨcue.
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 Cue fiodailla mei, Jusiñamui cue joreñomo jɨaɨe isoide abɨna itataite.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Cue jɨaɨe isoide abɨ cuemo illena, cue jamai fiodaiacaiñedɨcue; ia iena eo oiacadɨcue. Jusiñamui cuemo jɨaɨe isoide itataiacade abɨna eo oiacadɨcue. Cue fiodaille abɨ ifomo jaca ille abɨna cuemo iite.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Jusiñamuidɨ ie Joreño caɨmo itatajamona, caɨ abɨaɨna iese jɨaɨ itatajana uiñotɨcaɨ.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Iena cue uiñuamona, nɨe isoide rafue ia, ɨɨnocana jaca jaidɨcue. Nia cue fiodaiñenia, caɨ Nama illa ecɨmo nia iñedɨcue.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 Naimɨena birui cɨoiñedɨcue; ia naimɨena ɨɨnocana jaidɨcue.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Iese jaidɨcue. Cue Nama dɨga cue illena, fiodaiacadɨcue;
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 iadedɨ nia cue fiodaiñenia, naimɨena jaca iobitaiacadɨcue. Cue fiodaia, naimɨena jɨaɨ jaca iobitaiacadɨcue.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Naimɨe llua jira, Cristo uicomo ɨco nana iitɨcaɨ. Caɨ bene fɨnoca rafuena uiñotaite. Maraiñede rafuena caɨ bene fɨnua dɨese, naimɨemona ɨbana feiñoñeitɨcaɨ. Mare rafuena caɨ bene fɨnua dɨese, naimɨemona ɨbana feiñoitɨcaɨ. Ie muidona naimɨe jitaillacɨnona jaca fɨnoacadɨcue.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Cue Nama uicomo ɨco cue illemona, iena cue jacɨruillamona, naimɨe dɨbeimo comɨnɨna jai itatacana jaidɨcue. Jusiñamui cue illana raise uiñote. Cue illana raise omoɨ uiñuana jitaidɨcue.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 “Cuedɨ maremɨedɨcue” lloñedɨcue; ia cue abɨ facaina omoɨ rɨidollena, bie rafuena llotɨcue. Omoɨ motomo damɨerie llofueraɨnɨ naimacɨ llofuiacɨno dɨga abɨna ɨedotɨmacɨ; ia naimacɨ comecɨaɨmo itɨcɨno dɨga abɨna ɨedoñedɨmacɨ.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 “Naimɨedɨ uaɨrico” cuena raitɨmacɨ. Iese cue itɨcuedena, Jusiñamui facaina iese itɨcue; ie iadedɨ uaɨricoñedɨcue. Omoɨna llofuellena, omoɨ facaina maɨjɨdɨcue.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 Nɨe isoidɨcuena, Cristo cuena isiruillana cue uiñuamona, jaca llofueiacadɨcue. Nana comɨnɨ facaina damɨe fiodaillana jai ɨɨnotɨcue. Naimacɨ jeacɨno ifomo naimɨe jai fiodaite.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Nana caɨ facaina naimɨe fiodaite. Fiodaillamona Jusiñamui naimɨena jai jilloitate. Naimɨena nia caɨ ɨɨnoñenia, danɨ caɨ comecɨaɨmo ite rafue dɨga iobidɨcaɨ; ia naimɨena jai caɨ ɨɨnua mei, danɨ caɨ comecɨaɨmona naimɨena caɨ iobitajana naimɨe jitaide. Ie jira cue illana jai uiñotomoɨ.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Damɨerie llofueraɨnɨdɨ jɨaɨnomo eruaɨllamona, naimacɨ comecɨaɨna facajamona: “Naimacɨ mare” raitɨmacɨ. Jɨaɨcaiño: “Naimacɨ maraiñede” raitɨmacɨ; iadedɨ Cristona cue ɨɨnua facaisemona iese comɨnɨmo eruaɨñedɨcue. Naimɨena nia cue ɨɨnoñenia, Cristona jaie raise uiñoñedɨcue. “Naimɨedɨ jamai ɨima” raillamo comecɨna facadɨcue; ia iese naimɨemo birui comecɨna facañedɨcue.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Cristona caɨ ɨɨnua mei, naimɨemo jai caɨ duillamona, caɨ comecɨaɨ iuaina meidotɨcaɨ. Jai jɨaɨe isoidɨcaɨ. Jɨaɨe rafuedo jai jaidɨcaɨ. Jaie caɨmo ite rafuedo jai jaiñedɨcaɨ.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Jusiñamui caɨ comecɨaɨ iuaina meidotade. Cristo fiodaillamona, Jusiñamui dɨbeimo caɨna itatate. Iemona naimɨena jai nabairedɨcaɨ. Naimacɨmo ie rafuena llollena, cuena fetode, jɨaɨe comɨnɨna ie dɨbeimo itatallena.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Cristo fɨnoca rafue muidona, Jusiñamui dɨnena comɨnɨna nabaiacade. Naimacɨ jeacɨno facaina ɨbana jai oiacaiñede. Bie rafuena llollena, cuena jai fetode.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Cristo cuena oretajamona, naimɨe facaina llofuecabitɨcue. Cue llogacɨnomona Jusiñamui uiñotomoɨ. Omoɨmona naimɨena bu nia ɨɨnoñenia, Cristo facaina cue illa jira, Jusiñamuina omoɨ nabaillanona, naimɨe dɨga uri i.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Cristo jeacɨno jaca fɨnoñede; ia caɨ jeacɨno facaina, Jusiñamui jitailla jira, jeacɨno fɨnodɨmɨe isoi jaide. Naimɨemo caɨ duillamona, Jusiñamui jitailla isoi, jai marebicaidɨcaɨ.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.