2 Coríntios 2

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Omoɨ dɨne nia cue jaiñellemo comecɨna facadɨcue. Omoɨ dɨne navui cue ia, iocɨre coninɨri iñedɨcaɨ.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Omoɨna jai icɨdɨcue. Cueri omoɨ iobillana jitaidɨcue; ia omoɨna cue dane icɨia, coninɨri iocɨre iñeitɨcaɨ.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Omoɨmo cartana navui oredɨcue. Omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨnollena, iena oredɨcue. Cuena iobitajana uiñotomoɨ. Omoɨ dɨne ite rafuena omoɨ raise fɨnoia, coninɨri iocɨre iitɨcaɨ. “Cuena iobitaitomoɨ” raillanomo cue comecɨna facadɨcue.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Cue comecɨ eo sunaillamona, cue comecɨ eo eiamona, carta navui oredɨcue. Omoɨna icɨacaiñedɨcue; ia omoɨna cue eo isiruillana omoɨ uiñuana jitaidɨcue. Ie jira omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨno.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Maraiñede rafue navui damɨe fɨnua jira, sunaitɨcaɨ. Naimɨe muidona cue comecɨdo duere jaide; ia daje isoi omoɨ comecɨaɨ jɨaɨ duere jaide.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Omoɨ nabei dɨne ite comɨnɨmona naimɨe jai duere sefuilla jira, dama iesede. Naimɨena dane duere fɨnoñeno;
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 ia naimɨe fɨnoca rafuena mai feita. Iena dane llɨnoñeno. Naimɨe comecɨna ocuiñota. Naimɨena iese omoɨ canoñenia, omoɨmona duere sefuillamona, abɨdo danomo jaite.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Ie jira: “Ona nia isiruitɨcaɨ” naimɨemo llono. Iena eo jitaidɨcue.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Nana cue lluana omoɨ ɨɨnuana cue facacɨllena, carta omoɨ dɨne navui cuetɨcue.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Naimɨe fɨnoca rafuena omoɨ feitaia, iena cue jɨaɨ feitaitɨcue. Cristo rafuena omoɨ ɨɨnocana jaillana cue jitailla jira, naimɨe rafuena feitaitɨcue. Cristo cuena uiñuamona, iena feitaitɨcue.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Taɨfe ramo caɨ faɨana uiñotɨcaɨ. Cristo rafuedo caɨ raise jaiñellena, naimɨe jitaillana uiñotɨcaɨ. Cristo dɨbeimona caɨna Taɨfe itatañenia, omoɨ motomo itɨmɨe fɨnoca rafuena feitaitɨcaɨ.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Troamo navui jaidɨcue. Cristo rafuena cue llollena jaidɨcue. Caɨ Nama comɨnɨ comecɨaɨna jetajamona, naimɨe dɨbeimo cue maɨjɨamona, ie rafuena llotɨcue.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Tito nainomo cue cɨoiñena jira, uri iñedɨcue. Naimɨedɨ cue ama isoide. Ie jira nainomo ite creyentiaɨna facaduanona, Macedoniamo jaidɨcue.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Jusiñamui fue eo mare. Cristo dɨbeimo iñedɨnona naimɨe anafefitajanona, Cristo comɨnɨna caɨ illamona, naimɨe rafuena uicana jaidɨcaɨ. Ie rafuena caɨ lloia, iena comɨnɨ ɨɨnoia, Jusiñamui naimacɨna jai caɨmare itatate.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Cristomo caɨ duillamona, ie rafuena caɨ lloia, Jusiñamuina iobitadɨcaɨ. Caɨ lluamona, damɨerie jillodɨmacɨ. Iena jitaiñenamona, damɨerie faɨfidɨmacɨ.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Iena cacajamona, damɨerie faɨficana jaidɨmacɨ. Jusiñamui illanomo jaca iñeitɨmacɨ. Iena cacajamona, jɨaɨno Jusiñamui illanomo jaca iitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨcue; ia bie rafue llocana jaidɨcue.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Damɨerie Jusiñamui rafuena lluamona, ucubena oiacadɨmacɨ. Omoɨmo comecɨna facañedɨmacɨ; ia iese llofueñedɨcue. Omoɨmo cue comecɨna facajanona, bie rafue cue lluamona, buena oñedɨcue. Jusiñamuimona cue llogacɨnona otɨcue. Jusiñamui cuena cɨua jira, Cristomo cue duilla jira, uanaicɨnona jaca llotɨcue.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.