2 Coríntios 2
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA
1 Omoɨ dɨne nia cue jaiñellemo comecɨna facadɨcue. Omoɨ dɨne navui cue ia, iocɨre coninɨri iñedɨcaɨ.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Omoɨna jai icɨdɨcue. Cueri omoɨ iobillana jitaidɨcue; ia omoɨna cue dane icɨia, coninɨri iocɨre iñeitɨcaɨ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Omoɨmo cartana navui oredɨcue. Omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨnollena, iena oredɨcue. Cuena iobitajana uiñotomoɨ. Omoɨ dɨne ite rafuena omoɨ raise fɨnoia, coninɨri iocɨre iitɨcaɨ. “Cuena iobitaitomoɨ” raillanomo cue comecɨna facadɨcue.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Cue comecɨ eo sunaillamona, cue comecɨ eo eiamona, carta navui oredɨcue. Omoɨna icɨacaiñedɨcue; ia omoɨna cue eo isiruillana omoɨ uiñuana jitaidɨcue. Ie jira omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨno.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Maraiñede rafue navui damɨe fɨnua jira, sunaitɨcaɨ. Naimɨe muidona cue comecɨdo duere jaide; ia daje isoi omoɨ comecɨaɨ jɨaɨ duere jaide.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Omoɨ nabei dɨne ite comɨnɨmona naimɨe jai duere sefuilla jira, dama iesede. Naimɨena dane duere fɨnoñeno;
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 ia naimɨe fɨnoca rafuena mai feita. Iena dane llɨnoñeno. Naimɨe comecɨna ocuiñota. Naimɨena iese omoɨ canoñenia, omoɨmona duere sefuillamona, abɨdo danomo jaite.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Ie jira: “Ona nia isiruitɨcaɨ” naimɨemo llono. Iena eo jitaidɨcue.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Nana cue lluana omoɨ ɨɨnuana cue facacɨllena, carta omoɨ dɨne navui cuetɨcue.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Naimɨe fɨnoca rafuena omoɨ feitaia, iena cue jɨaɨ feitaitɨcue. Cristo rafuena omoɨ ɨɨnocana jaillana cue jitailla jira, naimɨe rafuena feitaitɨcue. Cristo cuena uiñuamona, iena feitaitɨcue.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Taɨfe ramo caɨ faɨana uiñotɨcaɨ. Cristo rafuedo caɨ raise jaiñellena, naimɨe jitaillana uiñotɨcaɨ. Cristo dɨbeimona caɨna Taɨfe itatañenia, omoɨ motomo itɨmɨe fɨnoca rafuena feitaitɨcaɨ.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Troamo navui jaidɨcue. Cristo rafuena cue llollena jaidɨcue. Caɨ Nama comɨnɨ comecɨaɨna jetajamona, naimɨe dɨbeimo cue maɨjɨamona, ie rafuena llotɨcue.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Tito nainomo cue cɨoiñena jira, uri iñedɨcue. Naimɨedɨ cue ama isoide. Ie jira nainomo ite creyentiaɨna facaduanona, Macedoniamo jaidɨcue.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Jusiñamui fue eo mare. Cristo dɨbeimo iñedɨnona naimɨe anafefitajanona, Cristo comɨnɨna caɨ illamona, naimɨe rafuena uicana jaidɨcaɨ. Ie rafuena caɨ lloia, iena comɨnɨ ɨɨnoia, Jusiñamui naimacɨna jai caɨmare itatate.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Cristomo caɨ duillamona, ie rafuena caɨ lloia, Jusiñamuina iobitadɨcaɨ. Caɨ lluamona, damɨerie jillodɨmacɨ. Iena jitaiñenamona, damɨerie faɨfidɨmacɨ.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Iena cacajamona, damɨerie faɨficana jaidɨmacɨ. Jusiñamui illanomo jaca iñeitɨmacɨ. Iena cacajamona, jɨaɨno Jusiñamui illanomo jaca iitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨcue; ia bie rafue llocana jaidɨcue.
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Damɨerie Jusiñamui rafuena lluamona, ucubena oiacadɨmacɨ. Omoɨmo comecɨna facañedɨmacɨ; ia iese llofueñedɨcue. Omoɨmo cue comecɨna facajanona, bie rafue cue lluamona, buena oñedɨcue. Jusiñamuimona cue llogacɨnona otɨcue. Jusiñamui cuena cɨua jira, Cristomo cue duilla jira, uanaicɨnona jaca llotɨcue.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.