2 Coríntios 2
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Omoɨ dɨne nia cue jaiñellemo comecɨna facadɨcue. Omoɨ dɨne navui cue ia, iocɨre coninɨri iñedɨcaɨ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Omoɨna jai icɨdɨcue. Cueri omoɨ iobillana jitaidɨcue; ia omoɨna cue dane icɨia, coninɨri iocɨre iñeitɨcaɨ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Omoɨmo cartana navui oredɨcue. Omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨnollena, iena oredɨcue. Cuena iobitajana uiñotomoɨ. Omoɨ dɨne ite rafuena omoɨ raise fɨnoia, coninɨri iocɨre iitɨcaɨ. “Cuena iobitaitomoɨ” raillanomo cue comecɨna facadɨcue.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Cue comecɨ eo sunaillamona, cue comecɨ eo eiamona, carta navui oredɨcue. Omoɨna icɨacaiñedɨcue; ia omoɨna cue eo isiruillana omoɨ uiñuana jitaidɨcue. Ie jira omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨno.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Maraiñede rafue navui damɨe fɨnua jira, sunaitɨcaɨ. Naimɨe muidona cue comecɨdo duere jaide; ia daje isoi omoɨ comecɨaɨ jɨaɨ duere jaide.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Omoɨ nabei dɨne ite comɨnɨmona naimɨe jai duere sefuilla jira, dama iesede. Naimɨena dane duere fɨnoñeno;
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 ia naimɨe fɨnoca rafuena mai feita. Iena dane llɨnoñeno. Naimɨe comecɨna ocuiñota. Naimɨena iese omoɨ canoñenia, omoɨmona duere sefuillamona, abɨdo danomo jaite.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Ie jira: “Ona nia isiruitɨcaɨ” naimɨemo llono. Iena eo jitaidɨcue.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Nana cue lluana omoɨ ɨɨnuana cue facacɨllena, carta omoɨ dɨne navui cuetɨcue.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Naimɨe fɨnoca rafuena omoɨ feitaia, iena cue jɨaɨ feitaitɨcue. Cristo rafuena omoɨ ɨɨnocana jaillana cue jitailla jira, naimɨe rafuena feitaitɨcue. Cristo cuena uiñuamona, iena feitaitɨcue.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 Taɨfe ramo caɨ faɨana uiñotɨcaɨ. Cristo rafuedo caɨ raise jaiñellena, naimɨe jitaillana uiñotɨcaɨ. Cristo dɨbeimona caɨna Taɨfe itatañenia, omoɨ motomo itɨmɨe fɨnoca rafuena feitaitɨcaɨ.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Troamo navui jaidɨcue. Cristo rafuena cue llollena jaidɨcue. Caɨ Nama comɨnɨ comecɨaɨna jetajamona, naimɨe dɨbeimo cue maɨjɨamona, ie rafuena llotɨcue.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Tito nainomo cue cɨoiñena jira, uri iñedɨcue. Naimɨedɨ cue ama isoide. Ie jira nainomo ite creyentiaɨna facaduanona, Macedoniamo jaidɨcue.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Jusiñamui fue eo mare. Cristo dɨbeimo iñedɨnona naimɨe anafefitajanona, Cristo comɨnɨna caɨ illamona, naimɨe rafuena uicana jaidɨcaɨ. Ie rafuena caɨ lloia, iena comɨnɨ ɨɨnoia, Jusiñamui naimacɨna jai caɨmare itatate.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Cristomo caɨ duillamona, ie rafuena caɨ lloia, Jusiñamuina iobitadɨcaɨ. Caɨ lluamona, damɨerie jillodɨmacɨ. Iena jitaiñenamona, damɨerie faɨfidɨmacɨ.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Iena cacajamona, damɨerie faɨficana jaidɨmacɨ. Jusiñamui illanomo jaca iñeitɨmacɨ. Iena cacajamona, jɨaɨno Jusiñamui illanomo jaca iitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨcue; ia bie rafue llocana jaidɨcue.
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Damɨerie Jusiñamui rafuena lluamona, ucubena oiacadɨmacɨ. Omoɨmo comecɨna facañedɨmacɨ; ia iese llofueñedɨcue. Omoɨmo cue comecɨna facajanona, bie rafue cue lluamona, buena oñedɨcue. Jusiñamuimona cue llogacɨnona otɨcue. Jusiñamui cuena cɨua jira, Cristomo cue duilla jira, uanaicɨnona jaca llotɨcue.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.