2 Coríntios 2
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARC
1 Omoɨ dɨne nia cue jaiñellemo comecɨna facadɨcue. Omoɨ dɨne navui cue ia, iocɨre coninɨri iñedɨcaɨ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Omoɨna jai icɨdɨcue. Cueri omoɨ iobillana jitaidɨcue; ia omoɨna cue dane icɨia, coninɨri iocɨre iñeitɨcaɨ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Omoɨmo cartana navui oredɨcue. Omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨnollena, iena oredɨcue. Cuena iobitajana uiñotomoɨ. Omoɨ dɨne ite rafuena omoɨ raise fɨnoia, coninɨri iocɨre iitɨcaɨ. “Cuena iobitaitomoɨ” raillanomo cue comecɨna facadɨcue.
3 E escrevi-vos isso mesmo para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me, confiando em vós todos de que a minha alegria é a de todos vós.
4 Cue comecɨ eo sunaillamona, cue comecɨ eo eiamona, carta navui oredɨcue. Omoɨna icɨacaiñedɨcue; ia omoɨna cue eo isiruillana omoɨ uiñuana jitaidɨcue. Ie jira omoɨ dɨne ite rafuena raise fɨno.
4 Porque, em muita tribulação e angústia do coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Maraiñede rafue navui damɨe fɨnua jira, sunaitɨcaɨ. Naimɨe muidona cue comecɨdo duere jaide; ia daje isoi omoɨ comecɨaɨ jɨaɨ duere jaide.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos;
6 Omoɨ nabei dɨne ite comɨnɨmona naimɨe jai duere sefuilla jira, dama iesede. Naimɨena dane duere fɨnoñeno;
6 basta ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 ia naimɨe fɨnoca rafuena mai feita. Iena dane llɨnoñeno. Naimɨe comecɨna ocuiñota. Naimɨena iese omoɨ canoñenia, omoɨmona duere sefuillamona, abɨdo danomo jaite.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis, antes, perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja, de modo algum, devorado de demasiada tristeza.
8 Ie jira: “Ona nia isiruitɨcaɨ” naimɨemo llono. Iena eo jitaidɨcue.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Nana cue lluana omoɨ ɨɨnuana cue facacɨllena, carta omoɨ dɨne navui cuetɨcue.
9 E para isso vos escrevi também, para por essa prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Naimɨe fɨnoca rafuena omoɨ feitaia, iena cue jɨaɨ feitaitɨcue. Cristo rafuena omoɨ ɨɨnocana jaillana cue jitailla jira, naimɨe rafuena feitaitɨcue. Cristo cuena uiñuamona, iena feitaitɨcue.
10 E a quem perdoardes alguma coisa também eu; porque o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás,
11 Taɨfe ramo caɨ faɨana uiñotɨcaɨ. Cristo rafuedo caɨ raise jaiñellena, naimɨe jitaillana uiñotɨcaɨ. Cristo dɨbeimona caɨna Taɨfe itatañenia, omoɨ motomo itɨmɨe fɨnoca rafuena feitaitɨcaɨ.
11 porque não ignoramos os seus ardis.
12 Troamo navui jaidɨcue. Cristo rafuena cue llollena jaidɨcue. Caɨ Nama comɨnɨ comecɨaɨna jetajamona, naimɨe dɨbeimo cue maɨjɨamona, ie rafuena llotɨcue.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Tito nainomo cue cɨoiñena jira, uri iñedɨcue. Naimɨedɨ cue ama isoide. Ie jira nainomo ite creyentiaɨna facaduanona, Macedoniamo jaidɨcue.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Jusiñamui fue eo mare. Cristo dɨbeimo iñedɨnona naimɨe anafefitajanona, Cristo comɨnɨna caɨ illamona, naimɨe rafuena uicana jaidɨcaɨ. Ie rafuena caɨ lloia, iena comɨnɨ ɨɨnoia, Jusiñamui naimacɨna jai caɨmare itatate.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar o cheiro do seu conhecimento.
15 Cristomo caɨ duillamona, ie rafuena caɨ lloia, Jusiñamuina iobitadɨcaɨ. Caɨ lluamona, damɨerie jillodɨmacɨ. Iena jitaiñenamona, damɨerie faɨfidɨmacɨ.
15 Porque para Deus somos o bom cheiro de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Iena cacajamona, damɨerie faɨficana jaidɨmacɨ. Jusiñamui illanomo jaca iñeitɨmacɨ. Iena cacajamona, jɨaɨno Jusiñamui illanomo jaca iitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨcue; ia bie rafue llocana jaidɨcue.
16 Para estes, certamente, cheiro de morte para morte; mas, para aqueles, cheiro de vida para vida. E, para essas coisas, quem é idôneo?
17 Damɨerie Jusiñamui rafuena lluamona, ucubena oiacadɨmacɨ. Omoɨmo comecɨna facañedɨmacɨ; ia iese llofueñedɨcue. Omoɨmo cue comecɨna facajanona, bie rafue cue lluamona, buena oñedɨcue. Jusiñamuimona cue llogacɨnona otɨcue. Jusiñamui cuena cɨua jira, Cristomo cue duilla jira, uanaicɨnona jaca llotɨcue.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus; antes, falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.