Romanos 4
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs VC
1 ¿Jantʼéy neꞌech ki ulu kʼal tin kwenta na Abraham, ni wejeꞌ pakélil?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Max na Abraham kʼwajbadhak alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi xowaꞌ in tʼajaꞌ, neꞌech kin ejto kin tʼekʼaꞌ tinbáꞌ, por yab tin tamét na Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pos an Tʼokat Dhuslab in ulal enchéꞌ: “Na Abraham in belaꞌ na Dios ani kʼal nin belomtalkʼi, bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Por max jun xitaꞌ kin tʼajaꞌ jun i tʼojláb, an jalbixtaláb yab u pidhnal jelti jun i chʼejwalixtaláb, u pidhnal jelti jun xataꞌ xu júntsinal.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Por max jun xitaꞌ, maske yab xataꞌ in tʼajámal, kin belaꞌ abal na Dios in kʼwajbál alwaꞌ kʼal Jajáꞌ an walablomtsik, u kʼwajbábich alwaꞌ kʼal na Dios kʼal nin belomtalkʼi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Na Dabid in tʼilaꞌ an kʼijidhtaláb xin bachʼwal jun xitaꞌ tam ka kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios, maske yab xataꞌ in tʼajámal abal ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Enchéꞌ tin ulu:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Kʼijidh abal xitaꞌ xi yab u ódhantsáb ti kwenta kʼal an Okʼóxláb xantʼom walastaláb in tʼajámal.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Awxeꞌ jechéꞌ an kʼijidhtaláb tokot neꞌech kin ejto kin bachʼutsik xin koꞌol an exól bin tʼuꞌúl, o neꞌech jeye kin bachʼutsik xi yab in koꞌol jechéꞌ an exól? Pos i ulal abal na Dios in bachʼúmal na Abraham ti lujat inik kʼal nin belomtalkʼi.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Chuꞌtatxeꞌ na Abraham ti lujat inik kʼal na Dios tam ti tʼajtsidhich an ti exól bin tʼuꞌúl, o tam ti yabél tʼajtsidh? ¡Yabaꞌ! Chuꞌtat ti lujat inik, tam ti yabél tʼajtsidh an ti exól.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tʼajtsin na Abraham an ti exól bin tʼuꞌúl, jelti jun i chʼoꞌmaxtaláb; jelti jun i exól abal bachʼudhich kʼal na Dios ti lujat inik kom belmách tam ti yabél in koꞌol an exól. Anchanꞌ, na Abraham jilkʼonich tám jelti tátaꞌláb kʼal ejtal xu belomich maske yab in koꞌoltsik an exól bin tʼuꞌúl; abal anchanꞌ, ka kʼwajbájichtsik jeye alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi nin belomtal.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Na Abraham u tátaꞌláb jeye kʼal xin koꞌoltsik an exól bin tʼuꞌúl ani u belomtsik. U belomtsik jelt xan ti belmách ni wejeꞌ pakélil Abraham tam ti yabél tʼajtsidh an exól bin tʼuꞌúl.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pos na Dios in utsámal na Abraham ani nin kidhtaltsik ke neꞌech kin bachʼutsik an chabál ti jiltsixtaláb; por jechéꞌ xowaꞌ utsan na Abraham, utsan abal in belaꞌ na Dios ani bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik, yab abal yab in chʼikat tʼajaꞌ an takʼixtaláb.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pos max xin tʼajáltsik xowaꞌ in ulal an takʼixtaláb, jaꞌichkʼijak in bachʼwaltsik xowaꞌ na Dios in ulúmal neꞌech kin pidhnaꞌ, tám, an belomtaláb yab xataꞌ ti neꞌech ka éyan ani xowaꞌ in ulúmal na Dios, yab xataꞌ neꞌech kin jalbílnaꞌ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 An takʼixtaláb, in tʼajál i chákub; por xon ti yab waꞌach i takʼixtaláb, yab u xalkʼanal an walastaláb.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jaxtám, kom i belál na Dios ani kʼal tin kwenta nin alwaꞌtal, tu pidhál xowaꞌ in ulúmal ke neꞌech ti ku pidhaꞌ. I bachʼwal, max i belál na Dios jelt xan ti belmách na Abraham ani nin kidhtaltsik. Jechéꞌ xowaꞌ in ulúmal na Dios neꞌech kin pidhnaꞌ, yab tokotkʼi neꞌech kin bachʼu xin tʼajáltsik xan tin ulal an takʼixtaláb, neꞌech jeye kin bachʼutsik xu belom jelt xan ti belmách na Abraham. Na Abraham u tátaꞌláb kʼal ejtal wawáꞌ,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 jelt xan tin ulal an Tʼokat Dhuslab enchéꞌ: “Tu tʼajámal ki kʼwajay ta tátaꞌláb kʼal yán i atiklábtsik.” Kʼwajbá na Abraham kʼal na Dios jelti tátaꞌláb, abal belmách. Jechéꞌ na Dios, jaꞌich nin ejdhál an chemélomtsik ani in bijyal xowaꞌ yab waꞌach jelti max waꞌchich.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Na Abraham in belaꞌ na Dios ani in kóꞌoy i aytsixtaláb maske yabich waꞌach ni jun i aytsixtaláb. Anchanꞌ tin bajaw ka kʼwajay jelti “tátaꞌláb kʼal yán i atiklábtsik”, jelt xan ti usnék enchéꞌ: “Yán neꞌech ka kóꞌoy a kidhtaltsik.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Maske na Abraham in koꞌolich kʼunat boꞌ inik i tamub ani kʼwajat jelti max chemnekich, ani na Sara uxkweꞌich ani yab u kóꞌnal, na Abraham yab in jilaꞌ kin belaꞌ xowaꞌ utsan kʼal na Dios.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Na Abraham yab kʼwajay ti chalpax, tokot in belaꞌ xowaꞌ utsan kʼal na Dios, in likedhaꞌ nin ejattal kʼal nin belomtal ani in pubédhantsi tin bij na Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Anchanꞌ tin tʼajaꞌ abal in choꞌób alwaꞌ ke na Dios in koꞌol i awiltaláb kin tʼajaꞌ ejtal xowaꞌ in ulúmal.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jaxtám, kʼal nin belomtalkʼi, bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Jechéꞌ xowaꞌ dhutsan kʼal tin kwenta na Abraham, ke jajáꞌ bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik, yab dhutsan kʼal jajáꞌkʼi tin kwenta;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 dhutsan jeye kʼal wawáꞌ ti kwenta. Pos kʼal tin kwentakʼi abal i belálich na Dios, tu bachʼwalich weye tu lujat inik. Jechéꞌ na Dios, jaꞌich xin ejdhaꞌ ni Ajátik Jesús tam ti chemdhá.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Na Jesús jaꞌich xi pidhná ka chemdhá kʼal tin kwentakʼi ni walab ani ejdhá abal ku kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.