Romanos 4

Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¿Jantʼéy neꞌech ki ulu kʼal tin kwenta na Abraham, ni wejeꞌ pakélil?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Max na Abraham kʼwajbadhak alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi xowaꞌ in tʼajaꞌ, neꞌech kin ejto kin tʼekʼaꞌ tinbáꞌ, por yab tin tamét na Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Pos an Tʼokat Dhuslab in ulal enchéꞌ: “Na Abraham in belaꞌ na Dios ani kʼal nin belomtalkʼi, bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Por max jun xitaꞌ kin tʼajaꞌ jun i tʼojláb, an jalbixtaláb yab u pidhnal jelti jun i chʼejwalixtaláb, u pidhnal jelti jun xataꞌ xu júntsinal.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Por max jun xitaꞌ, maske yab xataꞌ in tʼajámal, kin belaꞌ abal na Dios in kʼwajbál alwaꞌ kʼal Jajáꞌ an walablomtsik, u kʼwajbábich alwaꞌ kʼal na Dios kʼal nin belomtalkʼi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Na Dabid in tʼilaꞌ an kʼijidhtaláb xin bachʼwal jun xitaꞌ tam ka kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios, maske yab xataꞌ in tʼajámal abal ka kʼwajbá alwaꞌ kʼal na Dios.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Enchéꞌ tin ulu:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Kʼijidh abal xitaꞌ xi yab u ódhantsáb ti kwenta kʼal an Okʼóxláb xantʼom walastaláb in tʼajámal.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Awxeꞌ jechéꞌ an kʼijidhtaláb tokot neꞌech kin ejto kin bachʼutsik xin koꞌol an exól bin tʼuꞌúl, o neꞌech jeye kin bachʼutsik xi yab in koꞌol jechéꞌ an exól? Pos i ulal abal na Dios in bachʼúmal na Abraham ti lujat inik kʼal nin belomtalkʼi.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Chuꞌtatxeꞌ na Abraham ti lujat inik kʼal na Dios tam ti tʼajtsidhich an ti exól bin tʼuꞌúl, o tam ti yabél tʼajtsidh? ¡Yabaꞌ! Chuꞌtat ti lujat inik, tam ti yabél tʼajtsidh an ti exól.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Tʼajtsin na Abraham an ti exól bin tʼuꞌúl, jelti jun i chʼoꞌmaxtaláb; jelti jun i exól abal bachʼudhich kʼal na Dios ti lujat inik kom belmách tam ti yabél in koꞌol an exól. Anchanꞌ, na Abraham jilkʼonich tám jelti tátaꞌláb kʼal ejtal xu belomich maske yab in koꞌoltsik an exól bin tʼuꞌúl; abal anchanꞌ, ka kʼwajbájichtsik jeye alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi nin belomtal.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Na Abraham u tátaꞌláb jeye kʼal xin koꞌoltsik an exól bin tʼuꞌúl ani u belomtsik. U belomtsik jelt xan ti belmách ni wejeꞌ pakélil Abraham tam ti yabél tʼajtsidh an exól bin tʼuꞌúl.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Pos na Dios in utsámal na Abraham ani nin kidhtaltsik ke neꞌech kin bachʼutsik an chabál ti jiltsixtaláb; por jechéꞌ xowaꞌ utsan na Abraham, utsan abal in belaꞌ na Dios ani bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik, yab abal yab in chʼikat tʼajaꞌ an takʼixtaláb.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Pos max xin tʼajáltsik xowaꞌ in ulal an takʼixtaláb, jaꞌichkʼijak in bachʼwaltsik xowaꞌ na Dios in ulúmal neꞌech kin pidhnaꞌ, tám, an belomtaláb yab xataꞌ ti neꞌech ka éyan ani xowaꞌ in ulúmal na Dios, yab xataꞌ neꞌech kin jalbílnaꞌ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 An takʼixtaláb, in tʼajál i chákub; por xon ti yab waꞌach i takʼixtaláb, yab u xalkʼanal an walastaláb.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jaxtám, kom i belál na Dios ani kʼal tin kwenta nin alwaꞌtal, tu pidhál xowaꞌ in ulúmal ke neꞌech ti ku pidhaꞌ. I bachʼwal, max i belál na Dios jelt xan ti belmách na Abraham ani nin kidhtaltsik. Jechéꞌ xowaꞌ in ulúmal na Dios neꞌech kin pidhnaꞌ, yab tokotkʼi neꞌech kin bachʼu xin tʼajáltsik xan tin ulal an takʼixtaláb, neꞌech jeye kin bachʼutsik xu belom jelt xan ti belmách na Abraham. Na Abraham u tátaꞌláb kʼal ejtal wawáꞌ,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 jelt xan tin ulal an Tʼokat Dhuslab enchéꞌ: “Tu tʼajámal ki kʼwajay ta tátaꞌláb kʼal yán i atiklábtsik.” Kʼwajbá na Abraham kʼal na Dios jelti tátaꞌláb, abal belmách. Jechéꞌ na Dios, jaꞌich nin ejdhál an chemélomtsik ani in bijyal xowaꞌ yab waꞌach jelti max waꞌchich.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Na Abraham in belaꞌ na Dios ani in kóꞌoy i aytsixtaláb maske yabich waꞌach ni jun i aytsixtaláb. Anchanꞌ tin bajaw ka kʼwajay jelti “tátaꞌláb kʼal yán i atiklábtsik”, jelt xan ti usnék enchéꞌ: “Yán neꞌech ka kóꞌoy a kidhtaltsik.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Maske na Abraham in koꞌolich kʼunat boꞌ inik i tamub ani kʼwajat jelti max chemnekich, ani na Sara uxkweꞌich ani yab u kóꞌnal, na Abraham yab in jilaꞌ kin belaꞌ xowaꞌ utsan kʼal na Dios.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Na Abraham yab kʼwajay ti chalpax, tokot in belaꞌ xowaꞌ utsan kʼal na Dios, in likedhaꞌ nin ejattal kʼal nin belomtal ani in pubédhantsi tin bij na Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Anchanꞌ tin tʼajaꞌ abal in choꞌób alwaꞌ ke na Dios in koꞌol i awiltaláb kin tʼajaꞌ ejtal xowaꞌ in ulúmal.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Jaxtám, kʼal nin belomtalkʼi, bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Jechéꞌ xowaꞌ dhutsan kʼal tin kwenta na Abraham, ke jajáꞌ bachʼwat kʼal na Dios ti lujat inik, yab dhutsan kʼal jajáꞌkʼi tin kwenta;
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 dhutsan jeye kʼal wawáꞌ ti kwenta. Pos kʼal tin kwentakʼi abal i belálich na Dios, tu bachʼwalich weye tu lujat inik. Jechéꞌ na Dios, jaꞌich xin ejdhaꞌ ni Ajátik Jesús tam ti chemdhá.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Na Jesús jaꞌich xi pidhná ka chemdhá kʼal tin kwentakʼi ni walab ani ejdhá abal ku kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.