Rute 1

Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isaraele wali agali handame haga kini nahe howa haguane henerume handaya ho heangi Yuda dindi ogoriani gaea timbuni bialu tomo gari timbuniore pene. Ani biyagola Yuda dindiha Bedeleheme tanoni agali mbira heneyagome ibu onebi igini kira heneyagobi ibuni heba dindi mendehayagi mali maruni hole manda buwa pene. Dindi o penedagoni mini Moaba.
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 Agali o penedagoni ibu mini Elimelege ibu one Naiomi berene. Libu igini biago labo mini Malono Kilionola hene. Tinaga hameigini Eberadali Bedelehemeha hene. Moaba dindi ogoniha pu hearia
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 Elimelege ibu one wali dalo berelalu igini biago labo hangu helalu homene.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 Igini biago labome Moaba wali kira dabu bini. Wandari ogoni labo mini Oba Ludila. Ani dabu bu hearia mali pira agima pene.
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 Peagola Malono Kilionola kirabali homene. Homayagola Naiomi o biagoria ibu agalinibi iginibi nahe ibuni hangu berene.
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Naiomi ibuni Moaba dindi biruwa hale halu berearia Anduane Homogohanda ibunaga wali agali mo turu halu gaea timbuni ala binigo mo bereba halu tomo bayale bu payabu nga layane hale hene. Ani hale howa ibugua ibunaga aruni kira biago labo haru halu Moaba wahalu pole manda manda bini.
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 Yuda dindi dai bule tini haru mandagi tagira pialu pole pene. Pu puwani dege hariga obeneni howa
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 Naiomihanda ibunaga aruni biago labohondo lalu, Libu ai̱ya baba birule andaga dai bidaba. Libugua i̱hondobi homayaruhondobi mana bayale biribigodagua Anduane Homogo ibuguabi bayale libuhondo bulebira.
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 Ani bialu agali mende andaga pilibulobi Anduane Homogo ibugua bayale haru helo laro, lene.
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 Naiomihondo hongo howa lalu, Dai nabuleberaba iya í̠ hameigini karia í̠ poredagua mali̱ya, lene.
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ wane labo libuguaore andaga dai bilibulo hame ledo. I̱ heba agimo mali̱ya. Libu dabu bilo waneiginibi hono wibehedane hendedabibe.
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 Beregedalu andaga dai bidaba. Agali pobebi nahe waheore bedogodago ani buwabi agali polene ngalo manda buwa áyu mbiraga dege agali puwabi igiri kira taba hanaruyaguabi
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 libugua igiri kira ogoni labome anda halu libu dabu bilo lowa biruleberabibe. Ani bialubi agali mende polene ngago mo hole nabiaruabe. I̱ wane labo-o nabibeheore o ngago hendedabini. Anduane Homogohanda i̱ erembira ngiyago libuhondobi o biyagonaga daraore timbuni harogo, lene.
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 Ogonidagua layago hale howa libugua dugu halu mende bini. Dugu bialu howa Obahanda ibu aruni biago yu nunu lalu pamibe lame halu ibuni dindi andaga dai bini. Ludihanda ibu aruni yani halu, Nadaibuleore, lene.
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 Ani layagola Naiomihanda ibuhondo lalu, Í̠ hagalene biago ibu ibuni hameiginibi ti mamalirunaga damabi karia dai biyago í̠nabi andaga o piyadagua dai bia, lene.
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 Ani layagola Ludi ibugua ladai bialu lalu, Í̠na i̱ wahalu dai bia nalabe. Í̠ i̱la mba la. Í̠ poredagua i̱ polebero. Í̠ biraregoria i̱ birulebero. Í̠naga hameigini haruagoni i̱naga hameigini holebira. Í̠naga Ngode Datagaliwabebi i̱naga Ngode Datagaliwabe holebira.
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 Í̠ homaregoria i̱ homolebero. Homarogoria hora helo. Homame hangu iya mo hangu hangu holebira. I̱naga hameme pubagi haruyagua Anduane Homogo ibunaga lembo holene hongoheore ngagome i̱ belo, lene.
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 Ani layagola Naiomi ibugua handalu hearia Ludi ibula mbaliya lowa hongoore hayago hondowa bi nale wahene.
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Ani bialu wali biago labome pialu Bedelehemeni anda pene. Anda piyagola Bedeleheme wali agali bu hearume iae lo hondo ngoai hene. Hondo ngoai howa walirume lalu, Ogoni wali Naiomi biagoni ogonibe, lalu hale hene.
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ mini Naiomi naladababe. I̱ mini Mara oladaba. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome i̱hondo kaubi dewa bialu i̱nibi mo kaubia haya.
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 I̱ oali howa pirungi homogo wali pirugo áyu Anduane Homogohanda o biaru mbiraore nayi yagibano bameore haru dai biya. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome genda ogonibi ngiyagodago i̱ mini Naiomi irane aginaga ololebe, lene.
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Naiomi ibu aruni Moaba wali Ludi libu haru Moaba dindi howa dai binigo te ogoni. Libu Bedeleheme anda ibiyangi ladi ale mini bali ala hengeneyago tenialu gandu lalu heariaore anda ibini.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.