Rute 1
Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NTLH
1 Isaraele wali agali handame haga kini nahe howa haguane henerume handaya ho heangi Yuda dindi ogoriani gaea timbuni bialu tomo gari timbuniore pene. Ani biyagola Yuda dindiha Bedeleheme tanoni agali mbira heneyagome ibu onebi igini kira heneyagobi ibuni heba dindi mendehayagi mali maruni hole manda buwa pene. Dindi o penedagoni mini Moaba.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Agali o penedagoni ibu mini Elimelege ibu one Naiomi berene. Libu igini biago labo mini Malono Kilionola hene. Tinaga hameigini Eberadali Bedelehemeha hene. Moaba dindi ogoniha pu hearia
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Elimelege ibu one wali dalo berelalu igini biago labo hangu helalu homene.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Igini biago labome Moaba wali kira dabu bini. Wandari ogoni labo mini Oba Ludila. Ani dabu bu hearia mali pira agima pene.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Peagola Malono Kilionola kirabali homene. Homayagola Naiomi o biagoria ibu agalinibi iginibi nahe ibuni hangu berene.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Naiomi ibuni Moaba dindi biruwa hale halu berearia Anduane Homogohanda ibunaga wali agali mo turu halu gaea timbuni ala binigo mo bereba halu tomo bayale bu payabu nga layane hale hene. Ani hale howa ibugua ibunaga aruni kira biago labo haru halu Moaba wahalu pole manda manda bini.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Yuda dindi dai bule tini haru mandagi tagira pialu pole pene. Pu puwani dege hariga obeneni howa
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Naiomihanda ibunaga aruni biago labohondo lalu, Libu ai̱ya baba birule andaga dai bidaba. Libugua i̱hondobi homayaruhondobi mana bayale biribigodagua Anduane Homogo ibuguabi bayale libuhondo bulebira.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Ani bialu agali mende andaga pilibulobi Anduane Homogo ibugua bayale haru helo laro, lene.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Naiomihondo hongo howa lalu, Dai nabuleberaba iya í̠ hameigini karia í̠ poredagua mali̱ya, lene.
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ wane labo libuguaore andaga dai bilibulo hame ledo. I̱ heba agimo mali̱ya. Libu dabu bilo waneiginibi hono wibehedane hendedabibe.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Beregedalu andaga dai bidaba. Agali pobebi nahe waheore bedogodago ani buwabi agali polene ngalo manda buwa áyu mbiraga dege agali puwabi igiri kira taba hanaruyaguabi
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 libugua igiri kira ogoni labome anda halu libu dabu bilo lowa biruleberabibe. Ani bialubi agali mende polene ngago mo hole nabiaruabe. I̱ wane labo-o nabibeheore o ngago hendedabini. Anduane Homogohanda i̱ erembira ngiyago libuhondobi o biyagonaga daraore timbuni harogo, lene.
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Ogonidagua layago hale howa libugua dugu halu mende bini. Dugu bialu howa Obahanda ibu aruni biago yu nunu lalu pamibe lame halu ibuni dindi andaga dai bini. Ludihanda ibu aruni yani halu, Nadaibuleore, lene.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Ani layagola Naiomihanda ibuhondo lalu, Í̠ hagalene biago ibu ibuni hameiginibi ti mamalirunaga damabi karia dai biyago í̠nabi andaga o piyadagua dai bia, lene.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Ani layagola Ludi ibugua ladai bialu lalu, Í̠na i̱ wahalu dai bia nalabe. Í̠ i̱la mba la. Í̠ poredagua i̱ polebero. Í̠ biraregoria i̱ birulebero. Í̠naga hameigini haruagoni i̱naga hameigini holebira. Í̠naga Ngode Datagaliwabebi i̱naga Ngode Datagaliwabe holebira.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Í̠ homaregoria i̱ homolebero. Homarogoria hora helo. Homame hangu iya mo hangu hangu holebira. I̱naga hameme pubagi haruyagua Anduane Homogo ibunaga lembo holene hongoheore ngagome i̱ belo, lene.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Ani layagola Naiomi ibugua handalu hearia Ludi ibula mbaliya lowa hongoore hayago hondowa bi nale wahene.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Ani bialu wali biago labome pialu Bedelehemeni anda pene. Anda piyagola Bedeleheme wali agali bu hearume iae lo hondo ngoai hene. Hondo ngoai howa walirume lalu, Ogoni wali Naiomi biagoni ogonibe, lalu hale hene.
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ mini Naiomi naladababe. I̱ mini Mara oladaba. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome i̱hondo kaubi dewa bialu i̱nibi mo kaubia haya.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 I̱ oali howa pirungi homogo wali pirugo áyu Anduane Homogohanda o biaru mbiraore nayi yagibano bameore haru dai biya. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome genda ogonibi ngiyagodago i̱ mini Naiomi irane aginaga ololebe, lene.
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Naiomi ibu aruni Moaba wali Ludi libu haru Moaba dindi howa dai binigo te ogoni. Libu Bedeleheme anda ibiyangi ladi ale mini bali ala hengeneyago tenialu gandu lalu heariaore anda ibini.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.