Rute 1
Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NAA
1 Isaraele wali agali handame haga kini nahe howa haguane henerume handaya ho heangi Yuda dindi ogoriani gaea timbuni bialu tomo gari timbuniore pene. Ani biyagola Yuda dindiha Bedeleheme tanoni agali mbira heneyagome ibu onebi igini kira heneyagobi ibuni heba dindi mendehayagi mali maruni hole manda buwa pene. Dindi o penedagoni mini Moaba.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Agali o penedagoni ibu mini Elimelege ibu one Naiomi berene. Libu igini biago labo mini Malono Kilionola hene. Tinaga hameigini Eberadali Bedelehemeha hene. Moaba dindi ogoniha pu hearia
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Elimelege ibu one wali dalo berelalu igini biago labo hangu helalu homene.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Igini biago labome Moaba wali kira dabu bini. Wandari ogoni labo mini Oba Ludila. Ani dabu bu hearia mali pira agima pene.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Peagola Malono Kilionola kirabali homene. Homayagola Naiomi o biagoria ibu agalinibi iginibi nahe ibuni hangu berene.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Naiomi ibuni Moaba dindi biruwa hale halu berearia Anduane Homogohanda ibunaga wali agali mo turu halu gaea timbuni ala binigo mo bereba halu tomo bayale bu payabu nga layane hale hene. Ani hale howa ibugua ibunaga aruni kira biago labo haru halu Moaba wahalu pole manda manda bini.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Yuda dindi dai bule tini haru mandagi tagira pialu pole pene. Pu puwani dege hariga obeneni howa
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Naiomihanda ibunaga aruni biago labohondo lalu, Libu ai̱ya baba birule andaga dai bidaba. Libugua i̱hondobi homayaruhondobi mana bayale biribigodagua Anduane Homogo ibuguabi bayale libuhondo bulebira.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Ani bialu agali mende andaga pilibulobi Anduane Homogo ibugua bayale haru helo laro, lene.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Naiomihondo hongo howa lalu, Dai nabuleberaba iya í̠ hameigini karia í̠ poredagua mali̱ya, lene.
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ wane labo libuguaore andaga dai bilibulo hame ledo. I̱ heba agimo mali̱ya. Libu dabu bilo waneiginibi hono wibehedane hendedabibe.
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Beregedalu andaga dai bidaba. Agali pobebi nahe waheore bedogodago ani buwabi agali polene ngalo manda buwa áyu mbiraga dege agali puwabi igiri kira taba hanaruyaguabi
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 libugua igiri kira ogoni labome anda halu libu dabu bilo lowa biruleberabibe. Ani bialubi agali mende polene ngago mo hole nabiaruabe. I̱ wane labo-o nabibeheore o ngago hendedabini. Anduane Homogohanda i̱ erembira ngiyago libuhondobi o biyagonaga daraore timbuni harogo, lene.
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Ogonidagua layago hale howa libugua dugu halu mende bini. Dugu bialu howa Obahanda ibu aruni biago yu nunu lalu pamibe lame halu ibuni dindi andaga dai bini. Ludihanda ibu aruni yani halu, Nadaibuleore, lene.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ani layagola Naiomihanda ibuhondo lalu, Í̠ hagalene biago ibu ibuni hameiginibi ti mamalirunaga damabi karia dai biyago í̠nabi andaga o piyadagua dai bia, lene.
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ani layagola Ludi ibugua ladai bialu lalu, Í̠na i̱ wahalu dai bia nalabe. Í̠ i̱la mba la. Í̠ poredagua i̱ polebero. Í̠ biraregoria i̱ birulebero. Í̠naga hameigini haruagoni i̱naga hameigini holebira. Í̠naga Ngode Datagaliwabebi i̱naga Ngode Datagaliwabe holebira.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Í̠ homaregoria i̱ homolebero. Homarogoria hora helo. Homame hangu iya mo hangu hangu holebira. I̱naga hameme pubagi haruyagua Anduane Homogo ibunaga lembo holene hongoheore ngagome i̱ belo, lene.
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Ani layagola Naiomi ibugua handalu hearia Ludi ibula mbaliya lowa hongoore hayago hondowa bi nale wahene.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ani bialu wali biago labome pialu Bedelehemeni anda pene. Anda piyagola Bedeleheme wali agali bu hearume iae lo hondo ngoai hene. Hondo ngoai howa walirume lalu, Ogoni wali Naiomi biagoni ogonibe, lalu hale hene.
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Ani layagola Naiomi ibugua ladai bialu lalu, I̱ mini Naiomi naladababe. I̱ mini Mara oladaba. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome i̱hondo kaubi dewa bialu i̱nibi mo kaubia haya.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 I̱ oali howa pirungi homogo wali pirugo áyu Anduane Homogohanda o biaru mbiraore nayi yagibano bameore haru dai biya. Anduane Homogo bibahendenaga hongo haihe kagome genda ogonibi ngiyagodago i̱ mini Naiomi irane aginaga ololebe, lene.
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Naiomi ibu aruni Moaba wali Ludi libu haru Moaba dindi howa dai binigo te ogoni. Libu Bedeleheme anda ibiyangi ladi ale mini bali ala hengeneyago tenialu gandu lalu heariaore anda ibini.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.