Gênesis 37

Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yagaba ibu Kenana dindi ala ibu aba Aisaga hene wiagoria hene.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Yagababi ibu iginirubi ti bialu henegonaga bi te ogo.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Yagaba ibu mini mende Isaraele ibugua wahe howa ibu igini Yosebe hono winigonaga igini maru gubalini emene nira lowa Yosebe gubalini timbuni haga hene. Ani bu howa ibugua aga bayale dagarenaga gi lu biagimbu biaga mbira wabuwa ibu igini Yosebe mini.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Yagaba igini maru hearume handalu hearia ti abahanda Yosebe gubalini timbuni halu ti emene mangaho heago hondowa tigua Yosebehondo keba timbuniore howa ibuhondo bi bayale nalaga hene. Yosebehanda ibu hamenerume ko mbira birago hondowa abale puwa ibu abahondo lamiaga hene.|alt="OT New Reader Illustration II. Patriarchal 8. Joseph his family" src="Genesis 37.2.tif" size="2" ref="(37.2)"
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Mbiraga mbirungi Yosebe ibugua emaga mbira handayago ibu hameneru lamini. Lamiyagola tigua hale howa keba timbuni hene.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Yosebehanda ti lamialu lalu, I̱na emaga mbira handarugo loliya hale hadaba.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Ina bibahende mabuha hai howa widiore kabu bigibigi bialu hemaria ai kabuni i̱naga biago ibu tigabi heyu heagola tínaga biaru bibahendeoreme i̱naga heyu heagoha ho mabu buwa bulu paliai hearia handaru, lene.
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Ani layagola ibu hamene biarume lalu, Ai í̠ inanaga handame haga kini haregola ina bibahende í̠na haru holebedabe, lowa ti bibahendeme handabe manga hai hene.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Yosebehanda ibu hameneruhondo emaga halu mende hondowa tihondo lamialu lalu, I̱na emaga handalu hewaria nibi egebi yakundi beriarubi bibahende i̱naga wanakuihayagi ibuwa ma podalu bulu paliai hayaria handaru, lalu lamini.
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Emaga ogoni handayago ibugua ibu ababi lamini. Lamiyagola ibu abahanda lalu, Ogoni agile emagadabe. Í̠na manda beregola i̱bi í̠ ai̱yabi í̠ hamene karubi ina bibahende í̠ kegoria ibuwa í̠naga wanakuihayagi ma podalu ge duli hanga holeberamadabe, lene.
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Ibu hamene biarume keba timbuniore ho heagola ibu aba ibunime emaga ogoni agoale handayadabe lowa mitangi tangi bialu berene.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Horo mbirungi Yosebe hamene biaru ti Segeme dindi wiagoria ti abanaga nogo sibi haru hole pene.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Ti ani peagola Yagaba ibugua Yosebehondo lalu, Í̠ hameneru Segeme dindini nogo sibi haru kago hondo pu, lene.
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Ani layagola ibu abahanda lalu, Áyu í̠na puwa í̠ hameneru tibi nogo sibirubi agua kabe handabe. Handalu ti agua hea lalu abale langule dai bibe, lene. Ogoningi Isaraele hameigini ti Heberonoha dindi ulini wiagoria hene.
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 abale ibaga bialu hearia agali mbirame hondowa lalu, Í̠ agile tai berebe, lene.
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Ani layagola Yosebe ibugua lalu, I̱ hameneru tai berogo í̠na ti mbirani nogo sibi haru hearia handaribe, lene.
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Ani layagola agali biagome ladai bialu lalu, Ti oali nahe Dodana dindi piya, lene. Ani laya handala Yosebe ibu hameneru piyiyadagua abale pialu Dodana dindi anda puwa ti handa walia hene.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Yosebe ibu kaundia ibalu heago de hondowa ibu hamene biarume Yosebe homelo bo wahami̱ya lowa lo manda bialu berene.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Tini degedege ladene bialu lalu, Handa naberego emaga handaga biago amu ibiragoni.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Ai homelo bowa ibunaga tingini iba biraga uli nai ngaruniha bape hami̱ya. Iname ibu nogo gabuame bo nayiya lami̱ya. Ani beramagola ibugua emaga handaraligo agua birabe handami̱ya, lene.
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Tigua ogonidagua larimigo hale howa Lubene ibugua Yosebe bo waholene hame nale howa lalu, Ibu homelo nabami̱ya.
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Inanenaga giha howa homelo bolene nakarulapego. Ibu dindi wali agali nahaga ogoha iba biraga uli yobi o ngagoha minu bape hami̱ya, lene. Ani lenedagoni tene ibugua Yosebe ibu aba karia haru dai bule manda buwa lene.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Yosebe ti bereagoria ibiyagola tigua abaleore minuwa ibunaga aga ibu abahanda mini baya biagimbu biaga biago minu golene.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Golo ngelalu Yosebe minu yalu puwa iba biraga uli mbira iba nabere yobi wiagoha bape hene.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Ani bialu ti daibu biruwa tomo nalu beramiore dege Isimale hameigini maru Gileada dindi howa tinaga nogo kameleni dabudabu bayaleore ira lini ibaneme wabini marasinirubi weli ngabiorebi muni dewaoreme yolo biagago uruni Iyibi dindiha muni tagu pole ibiyaria hendene.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Ani ibiyagola Yudahanda ibu hameneruhondo lalu, I̱na hamene inaneme ogoha bo do holene nakarulapedago
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 ibu wali agalinaga biabe bia haga helo muni miagadagua áyu agali urunime muni ngi lowa Yosebe muni taguimi̱ya. Ina hamene darama mbiraorego nde inaneme bo waholene nakarulapedago, layagola ti bibahendeme ogoni karulapego ani bimi̱ya lowa berene.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Igiri biaru ti bi ogoni lalu berearia agali Midiana howa maru nde tinaga dabudabu maru muni tagu pole harigani pialu howa handalu hearia Yosebe uliha berearia hondowa dugu yamini. Ani biyagola Yosebe hamene biaru tigua Isimale aria biaruha muni taguini. Isimale aria biarume muni kuni siliba pira kira (20) Yosebe hamenehondo mialu Yosebe Iyibi dindi haru pene. Isimale aria biarume muni kuni Yosebe hamenehondo mialu Yosebe Iyibi dindi haru pene.|src="Lear 03.tif" size="2" ref="(37.28)"
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Mani Lubene ibu iba uli biagoha Yosebe berelayago hondo dai bialu hearia Yosebe nabereyane hondowa ibu dara timbuniore howa ibuninaga aga lerelene.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Ani bialu ibu hameneru hearia dai buwa lalu, Yosebe iba uli biagoha nabereyago. Aiore agua buabe, lene.
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Ani layagola tigua nogo meme mbira bowa Yosebenaga aga biagoria darama wai hene.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Ani bialu tigua aga darama bagabi biago ti aba berearia yalu dai buwa lalu, Aga ogo namugoha winiyago ogoni í̠ igininaga mbauledago de handa bia, lene.
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Ani layagola ti abahanda aga biago hondowa lalu, Ogoni i̱ igini Yosebenaga agaoredago. Ai ibu nogo gabua mbirame balu naore biyadagoni, lene.
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Ani lowa Yagabahanda ibu iginiore dara timbuniore halu ibunaga aga lerelalu dara howa aga biagane ale bu berene. Horo dewaore ibu igininaga dara howa dugu bialu biraabo hene.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Ani bialu bereagola ibu waneigini maru hearume ti abanaga bu mini mo palia hole lowa bi layagolabi nahondoleore biruwa lalu, I̱na dugu bialu kone dege i̱nibi homalu homene dindiha puwa ibuni iya haru lola halu waholebero, lene. Ani lowa Yagaba ibu dugu dege bialu bira ho wiaabo hene.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Midianali biaru tigua Yosebe Iyibi dindiha haru halu puwa muni taguini. Iyibi dindi kini kagonaga wai biaga ami agali karu haru haga mbira ibu mini Podiba hene. Podiba ogoni ibunaga biabe bia haga Yosebe helo Midianali biaru ti muni mialu Yosebe ibu andaga haru pene.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.