Romanos 11
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA
1 Iemona nane jɨcánotɨcue: ¿Ja nɨbaɨ Juzíñamui ie nɨzeca Israel náɨraɨna ruifíruiga? ¡Jaca íeñede! Mei cue dama Israel naɨraɨ ímɨedɨcue. Daje izói Abraham izíedɨcue. Iemo Benjamín comɨ́nɨmona comuídɨcue.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Jaiai nɨnomo uícomo íeɨena onoiga Israel comɨ́nɨna birui ruífiruiñeite. Uáfueza, uai llóraɨma Elías daɨna uaina onódɨomoɨ. Aféuai Juzíñamui Cuegánicomo ite. Juzíñamuimo Elías jɨ́caja llezica, Israel naɨraɨ fɨeni fɨnócafuiaɨ íaɨoɨmo rɨire jɨtade. Daɨde:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 “Cue Ocuíraɨma, o uai jino llóraɨnɨna fatíaɨoɨ. Daje llezica o ióbitalle illánuiaɨna nɨné táɨnocaitatiaɨoɨ. Afemona dama cue fɨébilla. Iemo daje izói nane cuena tɨtáacadiaɨoɨ,” daɨde.
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Mei íadɨ Juzíñamui ie uai faɨríote: “Siete mil dɨ́gamacɨ eneno cúeɨena ja nɨ́iritɨcue. Afémacɨ afe taɨno juzíñamui Baal jánaraɨ anamo caiñɨcɨ ɨfodo dújuñediaɨoɨ, ie ióbitallena,” daɨde.
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Ie jira daje izói birui judíuaɨmona ɨ́ɨnote dúemacɨna eneno mamécaiaɨoɨ. Juzíñamui nana comɨ́nɨmo dúecaillano daa bimácɨna oni eneno nɨzede.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Bie nɨ́ziafue Juzíñamui caɨmo dúecaillamona comuide. Iemona come fɨnóacanamona comuíñede. Mei íadɨ caɨ nɨ́ziafue come fɨnóacanamona comuídeniadɨ, Juzíñamui caɨmo dúecaillafue nahí caɨmare dúecaillafueñede.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Bie daɨnáfue ¿mei nɨ́fuena caɨ llote? Be nɨɨe: Israel comɨnɨ íaɨoɨ jenoca Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨfuena baiñédiaɨoɨ. Mei íadɨ Juzíñamui nɨzeca dúemacɨ afe íaɨoɨ jenócana otíaɨoɨ. Ie mei baiñédɨmacɨ Juzíñamui íaɨoɨ comécɨna rɨ́iretade.
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 Juzíñamui Cuegáuai daɨí daɨde: “Bimácɨna Juzíñamui comécɨna tɨ́idɨno izói fɨnode. Uina cɨ́oiñedɨno izói íaɨoɨna fɨnode. Daje izói jefona cacáiñedɨno izói íaɨoɨna Juzíñamui fɨnode. Naɨ afémacɨ jaca biruíllaɨmo bie izói itíaɨoɨ.”
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 Iemo jɨáɨ David Juzíñamuimo jɨ́cajano daɨde:
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Daje izói uina nirídɨno izói mai mei íaɨoɨ jáilleza, Juzíñamui ñúefuiaɨ íaɨoɨ ónoñeilleza.
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 Ja birui nane jɨcánotɨcue: ¿Ja nɨbaɨ judíuaɨ íaɨoɨ éɨcɨtaillamona nɨné nana táɨnocaitalliaɨoɨ? ¡Jaca iñédeza! Mei jɨáɨfodo judíuaɨ Juzíñamui lloga uaina cacáacañena llezica, judíoñedɨno aféuai cacáillano íaɨoɨ jílloillɨfue maiñódiaɨoɨ. Afe íaɨoɨ máiñua Israel comɨ́nɨna úradoitate, afe jíllonafue otɨno illa izói íaɨoɨ íllena.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Iemona judíuaɨ ɨ́ɨnoñenafue íiraɨnomo nana náɨraɨaɨna canode. Afe judíuaɨ ɨ́coɨmo fuitáñeno zóofenocaillafue, judíoñedɨnona ñue canode. Mei íadɨ judíuaɨ meine abɨdo Jesumo ɨ́ɨnuailla llezica, nana náɨraɨaɨ jamánomo ñue ézɨcɨlliaɨoɨ.
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Ja birui judíoñedɨnomo úritɨcue. Mai omoɨ cácarei. Mei judíoñedɨnomo ñúefue lluájillena Juzíñamui orécacueza, afe bie cue llócaillɨfuemo ɨere járitaifɨredɨcue.
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Nɨbaɨ áfemo rɨire cue táɨjɨnamona, cue naɨraɨ comɨnɨ, omoɨ illa izói íacaitiaɨoɨ; afe izói íaɨoɨ íllena jitáidɨcue. Afemona afémacɨmona dáarie ñue jíllobicaitiaɨoɨ.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 Mei Juzíñamui judíuaɨ ruifíruillamona nana jɨáɨe naɨraɨ Juzíñamuimo comecɨ caɨmare uái illáfuena llogáiaɨoɨ. Iemo uire judíuaɨna íaɨoɨna Juzíñamui caɨmare dáanomo uáidua llezica, ɨere jamánomo caɨmare nana íitɨcaɨ. Ua aféruimo tɨ́ide meine abɨdo cáadena caɨmare illa izói caɨmare íitɨcaɨ.
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Mei jɨɨ, Abraham Juzíñamuimo dúinamona, nana ie anamo comuíoicaidɨno Juzíñamuimo dúidiaɨoɨ. Daje izói da amena jáinao Juzíñamui íeɨena maméiadɨ, daje izói nana afe amena ícairuaɨ Juzíñamuimo dúide.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Mei íadɨ dáarie Abraham anamo comuídɨno íaɨoɨ ɨ́ɨnoñenamona Juzíñamui comɨ́nɨna íñeillena ruifíruigaiaɨoɨ; íemo ie uai jeire omoɨ úamona Juzíñamui comɨ́nɨna itátagaomoɨ. Afe ruifíruigamacɨ ifomo jae jóonegaomoɨ; jóoneficaillano Juzíñamui Abraham imácɨmo lloga ñúefuiaɨ daje izói llɨ́ɨnoredɨomoɨ. Ie jira judíuaɨ ñuera olivo amena naa ie ícairuaɨ dɨga izóidiaɨoɨ. Iemo omoɨ nano fueñe jazicɨ amena ícairuaɨ izóidɨomoɨ, mei judíoñedɨomoɨza. Jae judíuaɨmona dáarie íaɨoɨ ɨ́ɨnoñenamona amena ícairo jaitaina izói jaitácaiaɨoɨ. Afe mei omoɨ ɨ́ɨnuamona afe jaitácacairuaɨ méifomo jóonegaomoɨ. Ua, jaiai jaitaca ícairuaɨ jɨáɨe aménamona méifomo zɨcóllena jóonegano izóidɨomoɨ. Birui daje moi ícoraɨmo jaɨnáidɨomoɨ. Afe ñuera olivo íjido cáadɨomoɨ.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Ie jira abɨna ɨ́ɨnoñeno iri. “Olívomona jaitaca ícairuaɨ izóidɨmacɨ baɨmo ñúeracue” daɨíñeno iri. Afe izói daɨínidɨomoɨ, mei ñuera olivo moi ícoraɨaɨna cáatañedɨomoɨza; danɨ jɨáɨnamona zɨcóllena jóonega ícairuaɨ izóidɨomoɨ. Mei uáfueza, danɨ Juzíñamui nɨzeca comɨ́nɨmo birui omoɨ jaɨnáinamona ie lloga ñúefuiaɨ llɨ́ɨnoredɨomoɨ.
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Nɨbaɨ dáamɨe dáɨite: “Dáarie afe ñuera olivo ícairuaɨ jaitácaiaɨoɨ, afe méifomo cue jóonellena”.
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Jɨáɨnamona ñuera olívomo zɨcódɨomoɨnia ñuera, mei íadɨ jaitaca izóidɨmacɨ jɨáɨfo joide: Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnoñenamona jaitácaiaɨoɨ. Danɨ omoɨ ɨ́ɨnogafuemona jóonegaomoɨ. Iemona áfedo danɨ abɨna ɨ́ɨnonidɨomoɨ. Mei jɨáɨfodo omoɨ jaitábiza abɨna ñue omoɨ rairuiri.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Mei Juzíñamui nano nɨzécanona fɨgo íaɨoɨ ɨ́ɨnoñenamona jɨzíñeno íaɨoɨna ruifíruite, afémɨe daje izói omoɨ fɨgo ɨ́ɨnoñeniadɨ, amena ícairo jaitaina izói, jɨzíñeno raɨre ómoɨna ruifíruiteza.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Mai bífuemo omoɨ comécɨiri. Juzíñamui daɨí omoɨ jóoniano ɨere ñuera. Afedo afémɨe ómoɨmo dúecaifɨrenana fɨdɨ́dɨomoɨ. Mei íadɨ nane afémɨe ɨere rɨire jaɨ́cɨna ocuídɨmɨe, mei ie uaimo náfueñedɨmacɨna afémɨe ɨere duere fɨnode. Mei jɨáɨfodo afémɨe ómoɨri dúecaifɨrede. Iemo fáɨcanocaiñeno ie uaina jeire omoɨ oíadɨ, ie dúecailla dɨbénedo íifɨreitɨomoɨ. Afefue jeire omoɨ óñenia, jɨáɨ ómoɨna afémɨe jáitaite.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Mei jɨáɨfodo judíuaɨ nane abɨdo ɨ́ɨnoia, afémacɨ abɨdo dáanomo jofo jóonelliaɨoɨ. Mei Juzíñamuimo meine íaɨoɨ jóonelle rɨ́ino ite.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Mei omo judíoñedɨomoɨza, jɨca ite onínemacɨ izóidɨomoɨ; Juzíñamui comɨ́nɨmo due jiza dúiñedɨomoɨ. Daɨí omoɨ illa llezica Juzíñamuimo omoɨ ɨ́ɨnuado, afémɨe ie comɨ́nɨna ómoɨna itátate. Ie jira nano fueñe ie nɨzécamacɨmona oni nɨbéfodo baɨídɨno íaɨoɨ ɨ́ɨnoiadɨ, abɨdo daje ie comɨ́nɨna itátallena, Juzíñamui dɨbénedo jamánomo juánide.
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 Amatɨaɨ, omoɨ cacai. Afe olivo amena ráfuena ja ómoɨmo llotɨcue, uáfodo ónoñega Juzíñamui mamécafuena comécɨdo omoɨ onóillena. Juzíñamui nanómona comécɨdo mamérillafuena ómoɨna fɨdɨ́taiacadɨcue. Aféfuena ónoillano Juzíñamui comɨ́nɨna omoɨ itátagafuedo abɨna ɨ́ɨnoñeitɨomoɨ. Juzíñamui mamérillafue bie izói joide: Juzíñamui Israel nabémacɨna comécɨna rɨire fɨnode, mei íadɨ nano íanori íaɨoɨ comécɨna rɨ́iretade. Iaɨoɨ comecɨ rɨ́ireta mei, Juzíñamui nana jɨáɨe náɨraɨna caɨmare uáidote, íaɨoɨmona nana Jesumo ɨ́ɨnotɨno nɨzéllena.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 Nana Juzíñamui óiacana dɨeze íemo ɨ́ɨnotɨmacɨ ofille mei, nana Israel naɨraɨ jílloizɨitiaɨoɨ. Mei Juzíñamui Cuegáuai daɨí daɨde:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Iaɨoɨ fɨénidɨfuiaɨ oni cue dolle mei nana uícodo cue lloga ñúefuiaɨ ñue fuite, daɨde.
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Nana comɨnɨ jílloille uai dɨbénedo judíuaɨ faɨríoñediaɨoɨ. Iemona judíuaɨ Juzíñamui ruifíruigaza, ie bacáuai imácɨna jáidiaɨoɨ. Ie bacáuai imácɨna íaɨoɨ íllamona Juzíñamuimo caɨ nabáirillɨno comuide. Mei íadɨ Juzíñamui naɨ íaɨoɨna izíruite, íaɨoɨ jaiáidɨgɨmaɨaɨ ie nɨ́zia jira.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Mei uáfueza. Juzíñamui ja ie fecaca raana abɨdo baɨróñede. Daje izói caɨ ie uáiduafuena jaca jɨáɨfodo méidoñede.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Naui Juzíñamui uaina ɨ́ɨnoñedɨomoɨ; mei íadɨ jɨáɨ birui judíuaɨ daje izói íaɨoɨ ɨ́ɨnoñenamona Juzíñamui ómoɨri dúecaizaide.
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 Ja birui nano áɨnori judíuaɨ Juzíñamui uaina ɨ́ɨnoñediaɨoɨ, Juzíñamui ómoɨmo dúecailla izói íaɨoɨmo dúecaillena.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 Bie uáillaɨmona bífuena onódɨcaɨ: Nana jɨáɨe comɨnɨ ie uaina dájerize ɨ́ɨnoñediaɨoɨ. Ie uaina caɨ ɨ́ɨnoñenamona fɨénidɨfuiaɨ fɨnófɨredɨcaɨ. Iemona Juzíñamui nana caɨna dájerize caɨ gaɨga fɨénidɨfuiaɨmo llaveca izóidɨnona jóonete. Afémɨe bie izói caɨna daɨde, afe méifomo afémɨe nana caɨmo dájerize dúecaillena.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 ¡Dɨga Juzíñamui ebírede comecɨ ífuiaɨ caɨmo ie dúecaillena, naa ie onóigafuiaɨ dɨga! ¡Afémɨe ɨere ráfuena baitádɨmɨe! Uícodo ie mamérillafuiaɨna caɨ jino llónidɨcaɨ. Daje izói eneno dáarie comɨ́nɨna ie nɨ́ziafuiaɨna, onóñedɨcaɨ.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Caɨ Ocuíraɨma comecɨ úrillafuiaɨna buna onóñede. Daje izói afémɨena bu llófuetɨmɨe iñede.
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Iemo jɨáɨ caɨ Ocuíraɨmamo raana izájitɨmɨe iñede, afe raa ɨba llɨ́ɨnollena.
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 Mei nana ráanɨaɨ Juzíñamui comuítaga. Nana afémɨe fɨnoca; daje izói íeɨena nana fɨnode. Jaca zíiñona Juzíñamuina ióbioitaredɨcaɨ. Aquíe izói íteza.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.