Mateus 25

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesús nane jɨáɨfue llote:
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Afénguaɨmona cinco dɨ́gango fɨnóbiñeno ebena jaide. Iemo jɨáɨe cinco dɨ́gango ñue fɨnóbillano jáidiaɨoɨ.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Afe fɨnóbiñeno ebena jáidɨngotɨaɨ íaɨoɨ mechéraɨaɨ fuilla mei méidolle íjina uiñédiaɨoɨ.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Mei jɨáɨfodo afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ íaɨoɨ méidolle íjina botéllado uitíaɨoɨ jɨáɨ íaɨoɨ mechéraɨaɨri.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Mei afe rɨngo otɨ́mɨe are biñénamona, nana jitáɨngotɨaɨ ja ɨnɨ́acadiaɨoɨ. Iemona ua ɨ́nɨaidiaɨoɨ.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Afe mei dáaferui llezica rɨire uáidua uai cácacaide: “Rɨngo otɨ́mɨe ja bíteza. Raɨre afémɨe omoɨ uáiduairi,” daɨde.
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Afemona nana afe jitáɨngotɨaɨ náidacaillano íaɨoɨ mechéraɨaɨ unédiaɨoɨ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Afe llezica afe cinco dɨga fɨnóbiñeno ebena bitɨ́nguaɨ, jɨáɨe cinco dɨga ñue fɨnóbidɨngotɨaɨna daɨde: “Caɨ mechéraɨaɨ ja bóoñedeza. Omoɨmo ite eneno atɨca íjimona caɨ ine,” daɨdíaɨoɨ.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Mei íadɨ afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ fɨnóbiñedɨngotɨaɨna daɨde: “Omoɨmo fecánidɨcaɨ. Mei ómoɨmo fecádɨcaɨnia caɨmo fɨébiñede. Afe izói ómoɨmo fɨébiñede. Batɨ́ fecáriracomo danɨ jénuaidɨomoɨnia ñuera.” Jira aféngotɨaɨ jáidiaɨoɨ.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Mei íadɨ fɨnóbiñedɨngotɨaɨ oni aceite ɨ́bajilla llezica, rɨngo otɨ́mɨe dúcɨde. Afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ afémɨe dɨga áɨrena ráfuemo jofo jáidiaɨoɨ. Afe mei afémɨe naze ɨbaide.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Ɨbailla mei aceite ɨ́bajidɨngotɨaɨ dúcɨdiaɨoɨ. Dúcɨillano daɨdíaɨoɨ: “Ocuíraɨma, naze caɨmo tuiño,” daɨdíaɨoɨ.
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Mei íadɨ afémɨe jofona uai ote: “Uáfuena ómoɨna onóñedɨcue,” daɨde.
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Iemo Jesús naɨ úrillano daɨde: Nanoide Ɨima Jitó Cristo billɨrui ónonideza, ɨnɨ́ñeno abɨ́ omoɨ rairuiri. Ie bille mona ónonideza. Daje izói ie dúcɨille hora buna ónoñega, —daɨde.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Jesús nane jɨáɨfue llote:
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Ocuídɨmɨe afémacɨmona daa cómemo cinco mil úcubetuni fecade. Iemo jɨáɨmɨemo mena mil dɨ́gatuni fecade. Iemo nane jɨáɨmɨemo daa milna fecade. Afémacɨmona illa dɨ́gamɨe ie ɨfocɨ onona dɨeze fecade. Daɨí fécajano oni jɨáɨe énɨemo jaide.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Cinco mil dɨ́gatuni igámɨe, afe úcubena afémɨe nɨ́cɨduamona, afe baɨmo cinco mil áfemo baɨ nabaide.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Daje izói mena mil dɨ́gatuni igámɨe afe baɨmo jɨáɨe mena mil áfemo baɨ nabaide.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Mei íadɨ daa milna igámɨe ie ocuídɨmɨe úcube oni énɨe ifomo retáidote.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Afe mei, are íllamona afe ocuídɨmɨe ocuífɨregamɨiaɨ dɨné meine bite. Billano íaɨoɨ úiñoga úcube onóillena afémacɨmo jɨcánote.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Cinco milna igámɨe fueñe billa. Billano afe baɨmo ie nabaica jɨáɨe cinco mil ie ocuídɨmɨemo izáɨbite. Izájillano daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, o cuemo iga cinco milna baɨmo jɨáɨe cinco milna nabáidɨcueza. Be o diez mil dɨ́gatuni,” daɨde.
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Jira ie ocuídɨmɨe íena daɨde: “Cue ocuícana ɨere ɨ́ɨnofɨredɨo. Cue ñuera ocuícamɨedɨo. Due omo cue fecácana ñue ɨ́ɨnotɨo. Afemona afe baɨmo jɨáɨena ona úiñotaitɨcue. Cue illáɨmana illánomo mai caɨmare coco jai,” daɨde.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Afe mei nane mena milna iga ocuífɨregamɨe dúcɨde. Afémɨe daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, mena milna cue itɨo. Afe baɨ nane jɨáɨe mena milna nabáidɨcue. Be o cuatro mil dɨ́gatuni,” daɨde.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Jira ie ocuídɨmɨe íena daɨde: “Cue ocuícana ɨere ɨ́ɨnofɨredɨo. Cue ñuera ocuícamɨedɨo. Due omo cue fecácana ñue ɨ́ɨnotɨo. Afemona afe baɨmo jɨáɨena ona úiñotaitɨcue. Cue illáɨmana illánomo mai caɨmare coco jai,” daɨde.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Mei íadɨ afe mei, daa mil dɨ́gatuni iga ocuífɨregamɨe dúcɨillano ie ocuídɨmɨena daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, o ɨere rɨ́imɨenana onódɨcueza. O ríñeganomona jaca ófɨredɨo. Daje izói trigo tuiránomo táɨjɨñeno afénomona trigo ófɨredɨo.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Ie jira ona jacɨ́ruillano o cuemo iga úcube énɨemo cue retáidoga. Mei íadɨ o úcube meine cue atɨ́caza. Be nɨɨe,” daɨde.
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Iemona ocuídɨmɨe íena daɨde: “Fɨénide ocuífɨregamɨedɨo. Daje izói ráiraɨerede ocuífɨregamɨedɨo. Cue rɨ́irenana onódɨo ia, ¿nɨbái mei bie izói itɨo? Cue ríñeganomona cue ófɨrenana onódɨo. Daje izói trigo tuiránomo táɨjɨñeno, afénomona cue ófɨrenana onódɨo.
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Afemona cue úcube jóoneranomo fecáredɨo. Iemo meine cue bíllemo afe úcubena naa jɨáɨe baɨmo nabáicatuni dɨga llɨ́ɨnoredɨcue,” daɨde.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Iemona ocuídɨmɨe afénomo itɨ́nona daɨde: “Bímɨemo ite mil dɨ́gatuni otá, afe diez mil dɨ́gatuni ofítatɨmɨemo ine.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Igámɨe nane baɨmo írega. Afemona afémɨemo baɨmo aillo íite. Mei íadɨ íñegamɨemo due íemo ite meine baɨrórega.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Iemo bie ráifiñede ocuífɨregamɨe jino jítɨfomo dota. Afénomo éeheiteza. Afe llezica izírenari murímuriteza,” daɨde. Daɨí daɨde Jesús.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Jesús naɨ úrioide: Mei Nanoide Ɨima Jitó Crístodɨcueza, illáɨmana ana cue bille llezica, nana cue abɨ imácɨaɨ dɨga bíitɨcue. Billano ebire fɨnoca illaɨma ráɨiranomo ráɨizaɨbitɨcue.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Nana naɨraɨ comɨnɨ cue uícomo gaɨrítalliaɨoɨ. Afe íaɨoɨ bille llezica, ovejaɨ úiñoraɨma chívuaɨmona ovéjaɨaɨna oni eneno nɨ́zia izói, afe izói Nahí Illáɨmana cue íllemona nana náɨraɨaɨna oni enénorie jóoneitɨcue.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Cue nabézimo ovejaɨ izóidɨno jóoneitɨcue. Iemo chívuaɨ izóidɨno cue jarɨ́fezimo jóoneitɨcue.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Afe mei cue nabézimo itɨ́nona dáɨitɨcue: “Cue Moo ñue fɨnócamacɨ, mai omoɨ bi. Juzíñamui énɨe comuítaja llezica ómoɨena mameca illáɨmana illɨ́nomo jofo jai.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Mei cue jufíruilla llezica, cuena ecádɨo. Daje izói cue jiróacana llezica cuena jirótatɨo. Iemo jɨáɨ jɨ́focɨnino cue mácaja llezica cuena jofo ɨnɨ́tatɨomoɨ.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Iemo cue ɨnícuironina llezica cue itɨ́omoɨ. Daje izói cue dúicotailla llezica cuena uáidotɨomoɨ. Daje izói llavéracomo cue illa llezica, cuena méiñuaɨbitɨomoɨ,” daɨde.
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Iemona cue nabézimo ite nɨ́fuenidɨno cuena dáɨitiaɨoɨ: “Caɨ Ocuíraɨma, ¿mei nɨ́ɨrui o jufíruillana cɨóillano ona ecádɨcaɨ? Daje izói ¿mei nɨɨruído o jiróacana llezica ona jirótatɨcaɨ?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Iemo jɨáɨ, ¿mei nɨɨruído o jɨ́focɨnino o mácaja llezica ona ɨnɨ́tatɨcaɨ? Iemo jɨáɨ ¿nɨɨruído o ɨnícuironina llezica o itɨcaɨ?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Iemo jɨáɨe ¿nɨɨruído o dúicotailla llezica o méiñuaidɨcaɨ? Daje izói llavéracomo o illa llezica ¿nɨɨruído o méiñuaidɨcaɨ?” daɨdíaɨoɨ.
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Jira Illaɨma cue íllamona uai óitɨcue: “Uáfuena ona dáɨitɨcue, nana afe bie comécɨna mánaɨde cue ámatɨaɨmo omoɨ fɨnócafuiaɨ, aféfuiaɨ ja cuemo fɨnódɨomoɨ,” dáɨitɨcue.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 Afe mei cue Illáɨmana cue ráɨirano ie jarɨ́fezimo itɨ́nona dáɨitɨcue: “Cúemona oni omoɨ jai. Omoɨ fɨeni faidócanodɨomoɨza. Comɨnɨ zíiñona duere fɨnolle iraimo omoɨ jai. Afe irai Taɨfe, nana ie abɨ imacɨ dɨga íena fɨnoca.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Mei cue jufíruilla llezica cuena ecáñedɨomoɨ. Cue jiróacana llezica cuena jirótañedɨomoɨ.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Afe izói jɨ́focɨnino cue jáicana llezica cuena jofo ɨnɨ́tañedɨomoɨ. Cue ɨnícuiro iñena llezica cuena iñédɨomoɨ. Duico cue ua llezica, daje izói llavéracomo cue illa llezica cuena uáiduaɨbifɨnidɨomoɨ,” daɨde.
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Jira afémacɨ cuena dáɨitiaɨoɨ: “Caɨ Ocuíraɨma, mei nɨɨruí o jufíruillana cɨódɨcaɨ, daje izói o jiróacanana, íemo jɨ́focɨnino o macácana, íemo o ɨnícuiro iñénana, íemo o ɨrárenana, íemo llavéracomo o íllana, ¿mei nɨɨruído daɨí o íllana cɨódɨcaɨ ia, ona canóñedɨcaɨ?” dáɨitiaɨoɨ.
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Iemona afe llezica íaɨoɨna dáɨitɨcue: “Uáfuena ómoɨna dáɨitɨcue, bie comécɨna mánaɨde cuemo jaɨnáidɨnomona dáamɨemo omoɨ fɨ́noñegafuiaɨna, aféfuiaɨna ja cuemo fɨnóñedɨomoɨ,” dáɨitɨcue.
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Afe mei afémacɨ zíiñona duere fɨnolle iraimo jáitiaɨoɨ. Iemo Juzíñamui jóonega comécɨna nɨ́ɨfuenidɨno, caɨmare zíiñona cáallɨnomo jáitiaɨoɨ, —dɨnori Jesús úrite.
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.