Mateus 25
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Jesús nane jɨáɨfue llote:
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Afénguaɨmona cinco dɨ́gango fɨnóbiñeno ebena jaide. Iemo jɨáɨe cinco dɨ́gango ñue fɨnóbillano jáidiaɨoɨ.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Afe fɨnóbiñeno ebena jáidɨngotɨaɨ íaɨoɨ mechéraɨaɨ fuilla mei méidolle íjina uiñédiaɨoɨ.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Mei jɨáɨfodo afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ íaɨoɨ méidolle íjina botéllado uitíaɨoɨ jɨáɨ íaɨoɨ mechéraɨaɨri.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Mei afe rɨngo otɨ́mɨe are biñénamona, nana jitáɨngotɨaɨ ja ɨnɨ́acadiaɨoɨ. Iemona ua ɨ́nɨaidiaɨoɨ.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Afe mei dáaferui llezica rɨire uáidua uai cácacaide: “Rɨngo otɨ́mɨe ja bíteza. Raɨre afémɨe omoɨ uáiduairi,” daɨde.
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Afemona nana afe jitáɨngotɨaɨ náidacaillano íaɨoɨ mechéraɨaɨ unédiaɨoɨ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Afe llezica afe cinco dɨga fɨnóbiñeno ebena bitɨ́nguaɨ, jɨáɨe cinco dɨga ñue fɨnóbidɨngotɨaɨna daɨde: “Caɨ mechéraɨaɨ ja bóoñedeza. Omoɨmo ite eneno atɨca íjimona caɨ ine,” daɨdíaɨoɨ.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Mei íadɨ afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ fɨnóbiñedɨngotɨaɨna daɨde: “Omoɨmo fecánidɨcaɨ. Mei ómoɨmo fecádɨcaɨnia caɨmo fɨébiñede. Afe izói ómoɨmo fɨébiñede. Batɨ́ fecáriracomo danɨ jénuaidɨomoɨnia ñuera.” Jira aféngotɨaɨ jáidiaɨoɨ.
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Mei íadɨ fɨnóbiñedɨngotɨaɨ oni aceite ɨ́bajilla llezica, rɨngo otɨ́mɨe dúcɨde. Afe ñue fɨnóbidɨngotɨaɨ afémɨe dɨga áɨrena ráfuemo jofo jáidiaɨoɨ. Afe mei afémɨe naze ɨbaide.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ɨbailla mei aceite ɨ́bajidɨngotɨaɨ dúcɨdiaɨoɨ. Dúcɨillano daɨdíaɨoɨ: “Ocuíraɨma, naze caɨmo tuiño,” daɨdíaɨoɨ.
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Mei íadɨ afémɨe jofona uai ote: “Uáfuena ómoɨna onóñedɨcue,” daɨde.
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Iemo Jesús naɨ úrillano daɨde: Nanoide Ɨima Jitó Cristo billɨrui ónonideza, ɨnɨ́ñeno abɨ́ omoɨ rairuiri. Ie bille mona ónonideza. Daje izói ie dúcɨille hora buna ónoñega, —daɨde.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Jesús nane jɨáɨfue llote:
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Ocuídɨmɨe afémacɨmona daa cómemo cinco mil úcubetuni fecade. Iemo jɨáɨmɨemo mena mil dɨ́gatuni fecade. Iemo nane jɨáɨmɨemo daa milna fecade. Afémacɨmona illa dɨ́gamɨe ie ɨfocɨ onona dɨeze fecade. Daɨí fécajano oni jɨáɨe énɨemo jaide.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Cinco mil dɨ́gatuni igámɨe, afe úcubena afémɨe nɨ́cɨduamona, afe baɨmo cinco mil áfemo baɨ nabaide.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Daje izói mena mil dɨ́gatuni igámɨe afe baɨmo jɨáɨe mena mil áfemo baɨ nabaide.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Mei íadɨ daa milna igámɨe ie ocuídɨmɨe úcube oni énɨe ifomo retáidote.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Afe mei, are íllamona afe ocuídɨmɨe ocuífɨregamɨiaɨ dɨné meine bite. Billano íaɨoɨ úiñoga úcube onóillena afémacɨmo jɨcánote.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Cinco milna igámɨe fueñe billa. Billano afe baɨmo ie nabaica jɨáɨe cinco mil ie ocuídɨmɨemo izáɨbite. Izájillano daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, o cuemo iga cinco milna baɨmo jɨáɨe cinco milna nabáidɨcueza. Be o diez mil dɨ́gatuni,” daɨde.
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Jira ie ocuídɨmɨe íena daɨde: “Cue ocuícana ɨere ɨ́ɨnofɨredɨo. Cue ñuera ocuícamɨedɨo. Due omo cue fecácana ñue ɨ́ɨnotɨo. Afemona afe baɨmo jɨáɨena ona úiñotaitɨcue. Cue illáɨmana illánomo mai caɨmare coco jai,” daɨde.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Afe mei nane mena milna iga ocuífɨregamɨe dúcɨde. Afémɨe daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, mena milna cue itɨo. Afe baɨ nane jɨáɨe mena milna nabáidɨcue. Be o cuatro mil dɨ́gatuni,” daɨde.
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Jira ie ocuídɨmɨe íena daɨde: “Cue ocuícana ɨere ɨ́ɨnofɨredɨo. Cue ñuera ocuícamɨedɨo. Due omo cue fecácana ñue ɨ́ɨnotɨo. Afemona afe baɨmo jɨáɨena ona úiñotaitɨcue. Cue illáɨmana illánomo mai caɨmare coco jai,” daɨde.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Mei íadɨ afe mei, daa mil dɨ́gatuni iga ocuífɨregamɨe dúcɨillano ie ocuídɨmɨena daɨde: “Cue Ocuídɨmɨe, o ɨere rɨ́imɨenana onódɨcueza. O ríñeganomona jaca ófɨredɨo. Daje izói trigo tuiránomo táɨjɨñeno afénomona trigo ófɨredɨo.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ie jira ona jacɨ́ruillano o cuemo iga úcube énɨemo cue retáidoga. Mei íadɨ o úcube meine cue atɨ́caza. Be nɨɨe,” daɨde.
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Iemona ocuídɨmɨe íena daɨde: “Fɨénide ocuífɨregamɨedɨo. Daje izói ráiraɨerede ocuífɨregamɨedɨo. Cue rɨ́irenana onódɨo ia, ¿nɨbái mei bie izói itɨo? Cue ríñeganomona cue ófɨrenana onódɨo. Daje izói trigo tuiránomo táɨjɨñeno, afénomona cue ófɨrenana onódɨo.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Afemona cue úcube jóoneranomo fecáredɨo. Iemo meine cue bíllemo afe úcubena naa jɨáɨe baɨmo nabáicatuni dɨga llɨ́ɨnoredɨcue,” daɨde.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Iemona ocuídɨmɨe afénomo itɨ́nona daɨde: “Bímɨemo ite mil dɨ́gatuni otá, afe diez mil dɨ́gatuni ofítatɨmɨemo ine.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Igámɨe nane baɨmo írega. Afemona afémɨemo baɨmo aillo íite. Mei íadɨ íñegamɨemo due íemo ite meine baɨrórega.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Iemo bie ráifiñede ocuífɨregamɨe jino jítɨfomo dota. Afénomo éeheiteza. Afe llezica izírenari murímuriteza,” daɨde. Daɨí daɨde Jesús.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Jesús naɨ úrioide: Mei Nanoide Ɨima Jitó Crístodɨcueza, illáɨmana ana cue bille llezica, nana cue abɨ imácɨaɨ dɨga bíitɨcue. Billano ebire fɨnoca illaɨma ráɨiranomo ráɨizaɨbitɨcue.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Nana naɨraɨ comɨnɨ cue uícomo gaɨrítalliaɨoɨ. Afe íaɨoɨ bille llezica, ovejaɨ úiñoraɨma chívuaɨmona ovéjaɨaɨna oni eneno nɨ́zia izói, afe izói Nahí Illáɨmana cue íllemona nana náɨraɨaɨna oni enénorie jóoneitɨcue.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Cue nabézimo ovejaɨ izóidɨno jóoneitɨcue. Iemo chívuaɨ izóidɨno cue jarɨ́fezimo jóoneitɨcue.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Afe mei cue nabézimo itɨ́nona dáɨitɨcue: “Cue Moo ñue fɨnócamacɨ, mai omoɨ bi. Juzíñamui énɨe comuítaja llezica ómoɨena mameca illáɨmana illɨ́nomo jofo jai.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Mei cue jufíruilla llezica, cuena ecádɨo. Daje izói cue jiróacana llezica cuena jirótatɨo. Iemo jɨáɨ jɨ́focɨnino cue mácaja llezica cuena jofo ɨnɨ́tatɨomoɨ.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Iemo cue ɨnícuironina llezica cue itɨ́omoɨ. Daje izói cue dúicotailla llezica cuena uáidotɨomoɨ. Daje izói llavéracomo cue illa llezica, cuena méiñuaɨbitɨomoɨ,” daɨde.
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Iemona cue nabézimo ite nɨ́fuenidɨno cuena dáɨitiaɨoɨ: “Caɨ Ocuíraɨma, ¿mei nɨ́ɨrui o jufíruillana cɨóillano ona ecádɨcaɨ? Daje izói ¿mei nɨɨruído o jiróacana llezica ona jirótatɨcaɨ?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Iemo jɨáɨ, ¿mei nɨɨruído o jɨ́focɨnino o mácaja llezica ona ɨnɨ́tatɨcaɨ? Iemo jɨáɨ ¿nɨɨruído o ɨnícuironina llezica o itɨcaɨ?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Iemo jɨáɨe ¿nɨɨruído o dúicotailla llezica o méiñuaidɨcaɨ? Daje izói llavéracomo o illa llezica ¿nɨɨruído o méiñuaidɨcaɨ?” daɨdíaɨoɨ.
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Jira Illaɨma cue íllamona uai óitɨcue: “Uáfuena ona dáɨitɨcue, nana afe bie comécɨna mánaɨde cue ámatɨaɨmo omoɨ fɨnócafuiaɨ, aféfuiaɨ ja cuemo fɨnódɨomoɨ,” dáɨitɨcue.
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 Afe mei cue Illáɨmana cue ráɨirano ie jarɨ́fezimo itɨ́nona dáɨitɨcue: “Cúemona oni omoɨ jai. Omoɨ fɨeni faidócanodɨomoɨza. Comɨnɨ zíiñona duere fɨnolle iraimo omoɨ jai. Afe irai Taɨfe, nana ie abɨ imacɨ dɨga íena fɨnoca.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Mei cue jufíruilla llezica cuena ecáñedɨomoɨ. Cue jiróacana llezica cuena jirótañedɨomoɨ.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Afe izói jɨ́focɨnino cue jáicana llezica cuena jofo ɨnɨ́tañedɨomoɨ. Cue ɨnícuiro iñena llezica cuena iñédɨomoɨ. Duico cue ua llezica, daje izói llavéracomo cue illa llezica cuena uáiduaɨbifɨnidɨomoɨ,” daɨde.
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Jira afémacɨ cuena dáɨitiaɨoɨ: “Caɨ Ocuíraɨma, mei nɨɨruí o jufíruillana cɨódɨcaɨ, daje izói o jiróacanana, íemo jɨ́focɨnino o macácana, íemo o ɨnícuiro iñénana, íemo o ɨrárenana, íemo llavéracomo o íllana, ¿mei nɨɨruído daɨí o íllana cɨódɨcaɨ ia, ona canóñedɨcaɨ?” dáɨitiaɨoɨ.
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Iemona afe llezica íaɨoɨna dáɨitɨcue: “Uáfuena ómoɨna dáɨitɨcue, bie comécɨna mánaɨde cuemo jaɨnáidɨnomona dáamɨemo omoɨ fɨ́noñegafuiaɨna, aféfuiaɨna ja cuemo fɨnóñedɨomoɨ,” dáɨitɨcue.
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Afe mei afémacɨ zíiñona duere fɨnolle iraimo jáitiaɨoɨ. Iemo Juzíñamui jóonega comécɨna nɨ́ɨfuenidɨno, caɨmare zíiñona cáallɨnomo jáitiaɨoɨ, —dɨnori Jesús úrite.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.