Lucas 2
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARC
1 Aféruillaɨdo énɨe jamánomoidɨllaɨma Agusto nana comɨnɨ mámecɨaɨ cuiájillena ocuide.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Siria énɨemo Cirenio illáɨmana illa llezica, bie nánora mámecɨaɨ cuiájillena ocuica.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Naga come ie móotɨaɨ illánomo ie mámecɨ cuiájirediaɨoɨ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ie jira José Galilea énɨemo ite Nazaret jófuemona jaide Judea énɨemo. Afémɨe David izíemona comuídeza, David jocóinanomo Belemo jaide.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Móotɨaɨ illánomo José María dɨga mámecɨna cuiájidiaillɨnoɨ. Afengo jae jɨcánogango Josemo ɨníreillena, íemo ja úruereacade.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Iemo Belemo íaillɨnoɨ illa llezica afengo úrue jocóllɨruimo dúcɨde.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Dɨnomo afengo nánora jitó llɨ́ide. Jócua mei ɨníroido ferɨ́note. Iemo juráreto ecáranomo rallaɨ jóbiano ie bɨtade, mei afe íaillɨnoɨmo comɨnɨ dúcɨranomo illɨno iñédeza.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Belén jofue onimo dáarie ovéjaɨaɨ úiñoraɨnɨ naɨona íaɨoɨ ovéjaɨaɨ úiñofɨrediaɨoɨ.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Uái daɨí itíaɨoɨmo raɨre Juzíñamui abɨ ímɨe ángel daɨnámɨe íaɨoɨmo cɨ́ocaide. Afe llezica Juzíñamui quenírie íaɨoɨ ábɨedo egáiñozɨde. Aferi ɨere jacɨ́naitiaɨoɨ.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Mei íadɨ Juzíñamui abɨ ímɨe íaɨoɨna daɨde:
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Birui jaiai illaɨma David jófuemo omoɨ Jíllotaraɨma jae jococa. Afémɨe caɨ Ocuíraɨma Cristo.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Afémɨena omoɨ onóillena afe úrue ɨníroido ferɨ́noga, íemo juráreto ecáranomo bɨtaca báitɨomoɨ, —daɨde.
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Afe llezica Juzíñamui abɨ ímɨemo aillo jɨáɨe mona imacɨ ofíoide. Afémacɨ Juzíñamuimo aillo ñúefuiaɨ llotíaɨoɨ:
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 —Caifoide Juzíñamuimo ite ebírenafuiaɨ omoɨ lloiri.
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Iemona, Juzíñamui abɨ imacɨ abɨdo monamo jailla mei, ovéjaɨaɨ úiñoraɨnɨ danɨ conímana daɨízɨtiaɨoɨ:
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Jira jarire jáidiaɨoɨ. María José dɨga cɨódiaɨoɨ. Iemo jɨáɨ juráreto ecáranomo bɨtaca úruena cɨódiaɨoɨ.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Afena cɨóillano, Juzíñamui abɨ imacɨ afe úrue ífuena íaɨoɨmo llúana jino llotíaɨoɨ.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Nana afefue cacádɨno afe dáɨnari ɨere caɨmare fágacaidiaɨoɨ.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Mei íadɨ María nana aféfuiaɨ comécɨmo jóoniano áfemo uibíoicaide.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Iemo ovéjaɨaɨ úiñoraɨnɨ dɨnena meine abɨdo jaide. Jailla llezica nana íaɨoɨ cacana, íemo íaɨoɨ cɨónado Juzíñamuimo ñúefue llotíaɨoɨ. Iemo daje izói ebírenafue Juzíñamuimo nitádiaɨoɨ. Mei nana íaɨoɨmo daɨna izói íteza.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Jócuamona ocho dɨ́garui íllamona, dúemɨe bacano ɨcoɨ quetátatiaɨoɨ. Afe llezica Jesuna ie mámecɨ jɨtádiaillɨnoɨ, mei afecɨ nano María naɨ úruenina llezica Juzíñamui abɨ ímɨe aféngomo llóteza.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Iemo dɨga irui íllamona, Moisés ocuica uai llua izói, María abɨ ɨ́aɨnina daɨíllena nɨ́cɨduafue fúillamo, úruena Jerusalemo uitíaillɨnoɨ. Afénomo ite Juzíñamui gaɨríracomo úruena Juzíñamui íena íllena acátajidiaillɨnoɨ.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 Daɨí fɨnódiaillɨnoɨ Juzíñamui ocuica uaimo daɨí cúeina jira. Afe uai daɨde: “Nana nánora jococa ɨiza Juzíñamui íena mamérede.”
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Jira jáidiaillɨnoɨ Juzíñamui daɨna fecalle raa fecállena. “Mena úcugɨ, nɨbaɨ mena fɨ́ɨcɨri fatá Juzíñamuimo omoɨ fecari,” aféuai daɨí daɨde.
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Aféruillaɨdo Jerusalemo Simeóna mámecɨredɨmɨe illa. Afémɨe ɨere ñúemɨe; Juzíñamuimo ɨ́ɨnofɨrede. Israel naɨraɨ faɨríconɨmona baɨrolle úiñote. Simeón Juzíñamui Ñuera Joréñodo úicaigamɨe.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Afe Ñuera Joreño, Simeón naɨ tɨ́iñenia Juzíñamui orelle Crístona cɨ́oite, daɨí ie fɨdɨ́tate.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ie jira Jesús móotɨaɨ íaillɨnoɨ, gaɨríracomo Jesuna uilla uícodo, Juzíñamui Ñuera Joreño afe Simeón gaɨríracomo jáillena ɨfode. Iemona José María dɨga, jaiai ocuica fɨ́nofɨrena izói Jesuna íaillɨnoɨ fɨ́nuaɨbilla llezica, Simeón Jesús ie ónoɨmo llɨ́ɨnote.
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Simeón íena llɨ́ɨnua llezica Juzíñamuimo ñúefue llocana daɨde:
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 —Juzíñamui, mai birui caɨmare tɨ́iredɨcue, mei o ocuífɨregamɨedɨcue, o cuena daɨna izói nana ñue fuitádɨo.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 Dama cue uído caɨ Jíllotaraɨmana cɨódɨcue.
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Afémɨe jae nana comɨnɨ eróicana o jóonegamɨe.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Afémɨe judíuaɨñedɨno ñúefuiaɨna onótaitɨmɨe.
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Jira José María dɨga Simeón úruena daɨí ie dáɨnari fáɨgacaidiaillɨnoɨ.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Ie jira Simeón uáillaɨdo íaɨoɨna cáɨmacaitade. Iemo Maríana, Jesús eina daɨde:
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Afedo illa dɨ́gamɨe ie comecɨ ifue onoille. Mei íadɨ ómona bie nana, jáirede lloefai izoide, dango o comecɨ izire fɨ́noite, —daɨí Simeón daɨde.
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Afénori daa rɨngo illa. Afengo Juzíñamuimona ie oga uai llófuefɨrede. Afengo mámecɨ Ana; Fanuel jiza. Iemo jɨáɨ Aser náɨraɨmona comuídɨngo. Afengo ɨere éirogɨ. Afengo jitáɨngona illa llezica ɨnírede. Afengo siete dɨga fɨmona afémɨe dɨga ite. Afe mei afengo fecɨ́ngona jaide.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 Iemo birui aféngomo ochenta y cuatro dɨga fɨmona fecɨ́ngona ite. Afengo Juzíñamui gaɨríracomo jaca ífɨrede, mei afénomo mona naɨo dɨga Juzíñamui ocuífɨregangona ite. Afengo ɨere Juzíñamuimo úrifɨrede, íemo jɨáɨ ɨere fɨ́mairite Juzíñamui ióbitallena.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Simeón Jesudo úrilla llezica afengo afénomo bite. Iemo úrue dɨbéfodo Juzíñamuina “Fɨgora” daɨna mei, afengo nana Jerusalemo ite jíllollena uíñotɨnomo úrite. Dúemɨe Jesús ñúefuiaɨna afengo íaɨoɨmo llote.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Iemona, nana Juzíñamui ocuica uailla íaɨoɨ fuita mei meine Galilea énɨemo jáidiaɨoɨ. Afénomo danɨ íaɨoɨ jofue Nazaremo fɨébizaide.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Afénomo afe úrue ɨere íocɨre móonaite, íemo jɨáɨ ráfuena baitádɨmɨena móonaite. Afe llezica Juzíñamui afézamo caɨmare eroide.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Jesús moo íaillɨnoɨ naga fɨmónaɨaɨdo Jerusalemo pascua ráfuemo jáifɨrede.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Jesús doce dɨga fɨmona fuita mei, íaɨoɨ fɨnófɨrena izói afe ráfuemo nana jáidiaɨoɨ.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Afe rafue záillamona, jofomo meine íaɨoɨ jailla llezica, afe úrue Jesús Jerusalemo fɨébicaide. Afeza fɨébicaillana ie ei, José dɨga onóñediaillɨnoɨ.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 Nɨbaɨ caɨ onóigamacɨ dɨga bite, daɨdíaillɨnoɨ. Daa mona daɨí iodo comécɨidiaillɨnoɨ. Mei íadɨ íaillɨnoɨ onóigamacɨ cɨ́gɨdo jenódiaillɨnoɨmo
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 afézana cɨóñediaillɨnoɨ. Jira meine Jerusalemo íemo jénuaidiaillɨnoɨ.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Afe mei daruiámani íllamona Juzíñamui gaɨríraco eromo afézana baitíaillɨnoɨ. Ocuica uai llófuetɨno cɨ́gɨmo ráɨidena baizájidiaillɨnoɨ. Afeza afémacɨ úrillamo cacáreide. Afe llezica afeza afémacɨmo jɨcánofɨrede.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Nana afeza íaɨoɨ uaillaɨ úana cacádɨno fáɨgacaidiaɨoɨ; daje izói ie ráfuena baitari.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Ie moo íaillɨnoɨ íena cɨ́oizailla llezica íaillɨnoɨna jacɨ́naitade. Ie ei íena daɨde:
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Mei jira Jesús íaillɨnoɨ uai ote:
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Mei íadɨ afe íaillɨnoɨna afeza dáɨnana onóñediaillɨnoɨ.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Afe mei afeza ie moo íaillɨnoɨ dɨga abɨdo Nazaremo jaide. Iemo íaillɨnoɨ ocuíllana jeire ófɨrede. Ie ei nana bífuiaɨ comécɨmo jóonete.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Afe llezica Jesús ñue zairíoicaide, íemo onócana jaca jaide. Afe llezica Juzíñamui naa comɨ́nɨri afémɨemo jiéruitiaɨoɨ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.