Hebreus 12
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NVI
1 Ie jira, cue ámatɨaɨ, comécɨdo ñue omoɨ facari. Ua aillo jamánomo Juzíñamuimo izire ɨ́ɨnotɨno bínɨemo caɨ uícodo macáoidiaɨoɨ. Afémacɨ Juzíñamui caɨ ióbitallɨfuena caɨna ɨfode. Afémacɨ caɨ ɨ́ɨnogafuemo jaɨ́cɨna ɨ́foite uai nabáiraɨnɨ. Caɨ abɨdo ífoɨna itíaɨoɨ. Afémacɨmo caɨ comécɨillamona, nana caɨ jɨzítacana uite fɨénidɨfuiaɨ mai oni caɨ féitallɨ. Ua, caɨmo ite fɨénidɨfue, abɨ llótaidote ɨniroi izói caɨmo jɨ́ide. Jɨ́inamona jaca caɨna aruire itátate. Afena fáɨcanocaillano, Juzíñamui ióbitallɨfuemo zefuíruiñeno mai izire caɨ nɨ́cɨdollɨ.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Afe llezica duere caɨ zefuíllano féitano, mai Jesumo comecɨ caɨ facallɨ; mei afémɨe Juzíñamui ióbitallɨodo, ɨ́ɨnuafuedo caɨ jáillena caɨ ɨfódɨmɨeza. Mei afémɨe ie Moo Juzíñamuina féitañeno ie fáainaruimo naɨ íemo izire ɨ́ɨnoide. Daɨí ie ɨ́ɨnua, afémɨe izói jaɨ́cɨna caɨ ɨ́ɨnollena, afémɨe caɨ ɨfode. Iemona afémɨe caɨ ɨ́ɨnogafue ñue ɨ́coɨmo fuitádɨmɨe. Ua, Jesús duere zefuide, íadɨ afe duere zéfuilla méifomo íite cáɨmafuemo, afémɨe ñue comécɨide. Afemo comécɨioillano uái dáɨi cruzmo tɨ́izaide; mei áfedo nana íemo ɨ́ɨnotɨno caɨmare jíllobicaitiaɨoɨza, afémɨe onode. Iemo afe meáirede tɨ́illana náfueñeno, abɨdo meine cáadɨmɨena jaide. Afe daɨí jaillano caifo Juzíñamui nabézimo Jesús ráɨnazaide.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Ie jira, caɨ jɨáɨnona duere zefuítagamɨe Jesumo mai ñue omoɨ comécɨioiri, omoɨ duere fɨnóbicaillamona omoɨ zéfuiruiñeillena. Daje izói Jesumo ñue omoɨ uibíoiri omoɨ comecɨ ñue náɨreillena. Mei afémɨe fáɨcanocaiñeno Juzíñamuimo ɨ́ɨnoicaide, fɨénidɨno íena uáitajano duere ie fɨnódiaɨoɨ íadɨ.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Fɨénidɨfue omoɨ comécɨna jɨ́ɨrioide, íadɨ nágarui áfemona abɨ ráiruifɨredɨomoɨ. Afemona abɨ rairuíllano ɨere juárede. Iemona jabo duere fɨnócaomoɨ. Mei íadɨ fɨénidɨfuena omoɨ anáfenoacanamona naɨ tɨ́iñedɨomoɨ. Dama Jesús ɨ́coɨnia jabo duere zefuídɨomoɨ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Afe llezica Juzíñamui caɨmare llogáuaina nɨbaɨ jae féitatɨomoɨ. Aféuaido Juzíñamui ie úruiaɨ izói, ómoɨna llófuete; ona rɨire daɨde:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Mei Ocuíraɨma Juzíñamui nana ie izíruiganona fɨ́aicana lletáfɨredeza, ɨ́aɨfuenidɨnona íaɨoɨ jáillena.
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Omoɨna izíruillamona Juzíñamui afe daɨí ómoɨna duere zefuítate, ómoɨmo llófuellena, baɨmo ñuera ie jitótɨaɨna omoɨ jáillena. Ie jira duere zefuítagaomoɨ. Mei onódɨomoɨza, bínɨemo ite moo llétañega jitó ñue móonaiñeiteza. Iemona afe moo nana ie jitótɨaɨna llorebai mailla izói ízitate.
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Ie jira Juzíñamui ízitañegamɨe nɨbaɨ ie nahí jitóñedeza, móonidɨza; mei nana nahí ie jitótɨaɨ izi cácatagaiaɨoɨza.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 — ausente —
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 — ausente —
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Ua, ja onódɨomoɨza nana izi cácatafuemo illa llezica, áfena gáɨñedɨcaɨ. Mei íadɨ afe izi cácatafue záilla mei, áfedo lletácano, Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íficaillano, comécɨna jacɨ́ruiñedɨnona caɨmare jáitɨcaɨ.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Juzíñamui daɨí omoɨ llétajana omoɨ onónamona, mai abɨ́ omoɨ mame. Ja abɨna náɨnidɨno izói omoɨ iñeno iri. Omoɨ zúurede comecɨ náɨretari.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Afe llezica omoɨ duere zefuíllafuemo, mai bífuemo jaɨ́cɨna comecɨ facádori. Aféfuedo daɨíri “Juzíñamui ióbille jitótɨaɨna móonaitagacaɨ.” Daɨí o dáɨnamona, jɨáɨe ómoɨmona Jesumo ɨ́ɨnogana féitaacadɨno, comécɨna caɨmare náɨretaitɨo. Daɨí ie náɨreillamona afémɨe meine abɨdo Jesús uaina izire ɨ́ɨnocana jeire óite.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Afe emódomo nana comínɨ cɨ́gɨri, mai comecɨ rɨ́icaitañeno cáɨmafuemo omoɨ iri. Daje llezica, Juzíñamui ebire ñue illa izói, afe dɨbénemo mai omoɨ abɨ ífuiaɨ nágarui méidocana uiri. Bie izóidɨfuemo omoɨ naɨ iñéniadɨ jaca buna Juzíñamuina cɨ́oñeille. Mei íadɨ comecɨ ɨ́aɨninafuemo caɨ íadɨ, íena cɨ́oitɨcaɨ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Juzíñamui caɨmo fecaca caɨ ie cánuafue aillo ite. Bifue nana jeire omoɨ ófɨreilleza izire omoɨ comécɨiri. Daɨí íllamona buna fɨénidɨfuemo oni nɨbéfodo báɨiñeiteza. Daa daɨí oni fɨénidɨfue dɨbénemo baɨídɨmɨe nana jɨáɨmacɨ comécɨna fɨeni fɨnode. Mei jɨɨ, duere zefuíllamona Cristo dɨbénemo fɨgo jaɨnáiacañedɨmɨe, jucúrede juia izoide. Mei afe juia illemo totáa, nana áfeji jucúredɨjina jaide. Daɨítade come nana ie aɨno comɨ́nɨna daje izói fɨgóruiñede. Afemona abɨ́ omoɨ rairuiri.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Daje izói nana jɨruírenafuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri. Afe llezica ómoɨmona dámɨe Esaú illa izói iñeno iri, mei afe Esaú jaca Juzíñamui jítainafuemo fɨgo comécɨiñedeza. Aféfuena jámairuillano, afémɨe nánoramɨe íadɨ, íemo ite maiñórille rɨ́ino, fia due jiza güille ɨbana fecade.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Afe Esaú illáfuena ñue onódɨomoɨza; mai aféfuemo omoɨ comécɨioiri. Ɨco íiraɨruimo ie moo ézɨcɨrafuena Esaú maiñóacade, íadɨ ie moo ja íena ruifíruite. Afémɨe comecɨ ifue méiduano éecana ie moomo izire jɨcade; íadɨ “Jii” daɨíñede. Afe naui Esaú jámairuillafue jaca méidonide.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Ja birui Juzíñamuimo caɨmare nabáirillanomo dúcɨdɨomoɨ. Jaiai Juzíñamui comɨnɨ áillue caifónedumo áɨnozidiaɨoɨ, Juzíñamui daɨna uaina cacáillena. Afedu mámecɨ Sinaí. Afedu náaduna irai izói boode, aillo úillɨe dɨga. Afe llezica ɨere jacɨre naɨríbicaide. Naɨríbicaillano, jairifo rɨire jaiñode.
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 Aféruimo bainada izoide fɨcɨre cácacaide. Afe llezica áillue come úrilla uai íaɨoɨmo fɨcɨre cácacaide. Afe uai ɨere jacɨ́rede cacaide. Afemona, áfena cacádɨno jɨáɨe emódomo lletara uaina llóñellena izire jɨcádiaɨoɨ.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Afe íaɨoɨ cacana íaɨoɨmo lloga lletara uai jamánomo ɨere juáredeza. Aféuai daɨde:
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Uafue, afe cacánafue naa cɨ́ocaidɨfue dɨga ɨere jacɨ́renamona, dama Moisés uai ua: “Aferi ɨere jacɨ́naitɨcue. Jacɨ́ruillano cuidɨ́ritɨcue,” daɨde.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Mei íadɨ, jae jɨáɨfodo Jesucrístomo omoɨ ɨ́ɨnuamona, ja birui Juzíñamuimo ite jacɨ́nide caɨmare nabáirillafue dɨbénemo dúcɨdɨomoɨ. Ie mei ɨ́coɨmo monamo ite jaca caade Juzíñamui uícomo úrizaitɨomoɨ. Juzíñamui illa jofue, “mona ero ie Jerusalén” mámecɨrede. Iemo jɨáɨfodo “Sión Caifónedu” daɨna. Afémɨemo ja omoɨ caɨmare nabáirillamona dɨga íeza facádonide Juzíñamui abɨ imacɨ Juzíñamuina ióbioicana ɨráɨzitiaɨoɨ.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ua, omoɨ ɨ́ɨnuamona Juzíñamui ómoɨna daɨde: “Ja cue daade Jitó Jesucristo izóidɨnodɨomoɨ. Cuemo ie dúina izói, afe izói ja cuemo jaɨnáidɨomoɨ,” daɨde. Afemona nana Juzíñamui íena comuítagamacɨmo jae jaɨnáidɨomoɨ. Nana afe íemo jaɨnáidɨno mámecɨaɨ jae monamo cuega. Ie jira nana Moo Juzíñamui ie comuítaganona, ñue jɨcánuana fɨbídɨmɨe izói, ñue íaɨoɨna rɨ́idoite, mei afémɨe nana naɨraɨ Mooza. Jaiai ie anamo ñue itɨno, jae tɨídiaɨoɨ, mei íadɨ íaɨoɨ ñuera joreño naɨ fɨgo caɨmare iñédiaɨoɨ. Ja biruíllaɨdo Cristo caɨri tɨ́illano caɨna jíllotate. Daɨí nana íemo ɨ́ɨnotɨnona jíllotano, afe tɨ́idɨno ñuera joréñuaɨ ñue jaɨ́cɨna caɨmare itátagaiaɨoɨ.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Uafue, Juzíñamui comue caɨmare caɨmo fecállɨfue caɨmo llóiacade. Afefue caɨmo lluáɨbitɨmɨe Jesús, mei ie cruzmo ie dɨe tótajado caɨmare ɨ́aɨfuenidɨnona fɨnócacaɨza. Ie jira ie dɨe, úrilla uai izói jamánomo ñúefue caɨ ɨfócɨmo denode. Mei jɨáɨfodo Abel dɨe tóilla afe izói caɨmare ñúefuiaɨ caɨmo lloñede.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Nana bie caɨmare Juzíñamui caɨmo llotátagafuiaɨna jae onódɨomoɨ. Afena omoɨ onónamona, afefue ómoɨmo llotɨ́mɨe mai omoɨ ruifíruiñeno iri. Afe íena ruifíruillamona abɨ́ omoɨ rairuiri. Mei jaiai bínɨemo Juzíñamui jóonega lletáraɨma dáɨnana ruifíruitɨno, duere íaɨoɨ fɨnóinamona jaca jílloñediaɨoɨ. Afe baɨmo birui monámona caɨmo llotɨ́mɨe dáɨnana caɨ ruífiruiadɨ, daje izói ua jílloñeitɨcaɨ.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Jaiai aféruimo ie úrilla uai énɨena dɨga icaiño rɨire docáitate. Mei íadɨ birui afémɨe uafue llote: “Nane afe emódomo dáacaiño énɨena rɨire docáitaitɨcue, naa caifo ite monánɨaɨri,” daɨde.
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Afémɨe daɨna “Nane afe emódomo énɨena dáacaiño docáitaitɨcue” Juzíñamui íiraɨruillaɨdo fɨnóllɨfue caɨna daɨde. Aféruimo nana ie fɨnoca raa, ranítado izírilla izói níraɨdoite. Afe níraɨduado nana níraɨrede ráanɨaɨna, afémɨe oni nɨné táɨnocaitaite. Mei íadɨ níraɨnide ráanɨaɨ jaca méidonide; fɨébillano zíiñona íitiaɨoɨ.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Ja birui Juzíñamui méidonide illáɨmana illánomo jaɨnáitagacaɨ. Iemona íena “Ɨere fɨgora” caɨ daɨífɨreillɨ. Afe llezica caɨmare úrillafuedo mai íemo caɨ ióbillɨ. Ua, ñue jacɨ́ruioicana ie uáillaɨmo mai ñue caɨ cacáreillɨ.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Mei jɨɨ, caɨ Juzíñamui, irai amena cuarilla izói, nana ɨ́aɨfueredɨnona jaca zíiñona íaɨoɨna duere fɨ́noite.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.