Hebreus 12
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Ie jira, cue ámatɨaɨ, comécɨdo ñue omoɨ facari. Ua aillo jamánomo Juzíñamuimo izire ɨ́ɨnotɨno bínɨemo caɨ uícodo macáoidiaɨoɨ. Afémacɨ Juzíñamui caɨ ióbitallɨfuena caɨna ɨfode. Afémacɨ caɨ ɨ́ɨnogafuemo jaɨ́cɨna ɨ́foite uai nabáiraɨnɨ. Caɨ abɨdo ífoɨna itíaɨoɨ. Afémacɨmo caɨ comécɨillamona, nana caɨ jɨzítacana uite fɨénidɨfuiaɨ mai oni caɨ féitallɨ. Ua, caɨmo ite fɨénidɨfue, abɨ llótaidote ɨniroi izói caɨmo jɨ́ide. Jɨ́inamona jaca caɨna aruire itátate. Afena fáɨcanocaillano, Juzíñamui ióbitallɨfuemo zefuíruiñeno mai izire caɨ nɨ́cɨdollɨ.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Afe llezica duere caɨ zefuíllano féitano, mai Jesumo comecɨ caɨ facallɨ; mei afémɨe Juzíñamui ióbitallɨodo, ɨ́ɨnuafuedo caɨ jáillena caɨ ɨfódɨmɨeza. Mei afémɨe ie Moo Juzíñamuina féitañeno ie fáainaruimo naɨ íemo izire ɨ́ɨnoide. Daɨí ie ɨ́ɨnua, afémɨe izói jaɨ́cɨna caɨ ɨ́ɨnollena, afémɨe caɨ ɨfode. Iemona afémɨe caɨ ɨ́ɨnogafue ñue ɨ́coɨmo fuitádɨmɨe. Ua, Jesús duere zefuide, íadɨ afe duere zéfuilla méifomo íite cáɨmafuemo, afémɨe ñue comécɨide. Afemo comécɨioillano uái dáɨi cruzmo tɨ́izaide; mei áfedo nana íemo ɨ́ɨnotɨno caɨmare jíllobicaitiaɨoɨza, afémɨe onode. Iemo afe meáirede tɨ́illana náfueñeno, abɨdo meine cáadɨmɨena jaide. Afe daɨí jaillano caifo Juzíñamui nabézimo Jesús ráɨnazaide.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Ie jira, caɨ jɨáɨnona duere zefuítagamɨe Jesumo mai ñue omoɨ comécɨioiri, omoɨ duere fɨnóbicaillamona omoɨ zéfuiruiñeillena. Daje izói Jesumo ñue omoɨ uibíoiri omoɨ comecɨ ñue náɨreillena. Mei afémɨe fáɨcanocaiñeno Juzíñamuimo ɨ́ɨnoicaide, fɨénidɨno íena uáitajano duere ie fɨnódiaɨoɨ íadɨ.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Fɨénidɨfue omoɨ comécɨna jɨ́ɨrioide, íadɨ nágarui áfemona abɨ ráiruifɨredɨomoɨ. Afemona abɨ rairuíllano ɨere juárede. Iemona jabo duere fɨnócaomoɨ. Mei íadɨ fɨénidɨfuena omoɨ anáfenoacanamona naɨ tɨ́iñedɨomoɨ. Dama Jesús ɨ́coɨnia jabo duere zefuídɨomoɨ.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Afe llezica Juzíñamui caɨmare llogáuaina nɨbaɨ jae féitatɨomoɨ. Aféuaido Juzíñamui ie úruiaɨ izói, ómoɨna llófuete; ona rɨire daɨde:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Mei Ocuíraɨma Juzíñamui nana ie izíruiganona fɨ́aicana lletáfɨredeza, ɨ́aɨfuenidɨnona íaɨoɨ jáillena.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Omoɨna izíruillamona Juzíñamui afe daɨí ómoɨna duere zefuítate, ómoɨmo llófuellena, baɨmo ñuera ie jitótɨaɨna omoɨ jáillena. Ie jira duere zefuítagaomoɨ. Mei onódɨomoɨza, bínɨemo ite moo llétañega jitó ñue móonaiñeiteza. Iemona afe moo nana ie jitótɨaɨna llorebai mailla izói ízitate.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ie jira Juzíñamui ízitañegamɨe nɨbaɨ ie nahí jitóñedeza, móonidɨza; mei nana nahí ie jitótɨaɨ izi cácatagaiaɨoɨza.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 — ausente —
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 — ausente —
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ua, ja onódɨomoɨza nana izi cácatafuemo illa llezica, áfena gáɨñedɨcaɨ. Mei íadɨ afe izi cácatafue záilla mei, áfedo lletácano, Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íficaillano, comécɨna jacɨ́ruiñedɨnona caɨmare jáitɨcaɨ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Juzíñamui daɨí omoɨ llétajana omoɨ onónamona, mai abɨ́ omoɨ mame. Ja abɨna náɨnidɨno izói omoɨ iñeno iri. Omoɨ zúurede comecɨ náɨretari.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Afe llezica omoɨ duere zefuíllafuemo, mai bífuemo jaɨ́cɨna comecɨ facádori. Aféfuedo daɨíri “Juzíñamui ióbille jitótɨaɨna móonaitagacaɨ.” Daɨí o dáɨnamona, jɨáɨe ómoɨmona Jesumo ɨ́ɨnogana féitaacadɨno, comécɨna caɨmare náɨretaitɨo. Daɨí ie náɨreillamona afémɨe meine abɨdo Jesús uaina izire ɨ́ɨnocana jeire óite.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Afe emódomo nana comínɨ cɨ́gɨri, mai comecɨ rɨ́icaitañeno cáɨmafuemo omoɨ iri. Daje llezica, Juzíñamui ebire ñue illa izói, afe dɨbénemo mai omoɨ abɨ ífuiaɨ nágarui méidocana uiri. Bie izóidɨfuemo omoɨ naɨ iñéniadɨ jaca buna Juzíñamuina cɨ́oñeille. Mei íadɨ comecɨ ɨ́aɨninafuemo caɨ íadɨ, íena cɨ́oitɨcaɨ.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Juzíñamui caɨmo fecaca caɨ ie cánuafue aillo ite. Bifue nana jeire omoɨ ófɨreilleza izire omoɨ comécɨiri. Daɨí íllamona buna fɨénidɨfuemo oni nɨbéfodo báɨiñeiteza. Daa daɨí oni fɨénidɨfue dɨbénemo baɨídɨmɨe nana jɨáɨmacɨ comécɨna fɨeni fɨnode. Mei jɨɨ, duere zefuíllamona Cristo dɨbénemo fɨgo jaɨnáiacañedɨmɨe, jucúrede juia izoide. Mei afe juia illemo totáa, nana áfeji jucúredɨjina jaide. Daɨítade come nana ie aɨno comɨ́nɨna daje izói fɨgóruiñede. Afemona abɨ́ omoɨ rairuiri.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Daje izói nana jɨruírenafuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri. Afe llezica ómoɨmona dámɨe Esaú illa izói iñeno iri, mei afe Esaú jaca Juzíñamui jítainafuemo fɨgo comécɨiñedeza. Aféfuena jámairuillano, afémɨe nánoramɨe íadɨ, íemo ite maiñórille rɨ́ino, fia due jiza güille ɨbana fecade.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Afe Esaú illáfuena ñue onódɨomoɨza; mai aféfuemo omoɨ comécɨioiri. Ɨco íiraɨruimo ie moo ézɨcɨrafuena Esaú maiñóacade, íadɨ ie moo ja íena ruifíruite. Afémɨe comecɨ ifue méiduano éecana ie moomo izire jɨcade; íadɨ “Jii” daɨíñede. Afe naui Esaú jámairuillafue jaca méidonide.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Ja birui Juzíñamuimo caɨmare nabáirillanomo dúcɨdɨomoɨ. Jaiai Juzíñamui comɨnɨ áillue caifónedumo áɨnozidiaɨoɨ, Juzíñamui daɨna uaina cacáillena. Afedu mámecɨ Sinaí. Afedu náaduna irai izói boode, aillo úillɨe dɨga. Afe llezica ɨere jacɨre naɨríbicaide. Naɨríbicaillano, jairifo rɨire jaiñode.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Aféruimo bainada izoide fɨcɨre cácacaide. Afe llezica áillue come úrilla uai íaɨoɨmo fɨcɨre cácacaide. Afe uai ɨere jacɨ́rede cacaide. Afemona, áfena cacádɨno jɨáɨe emódomo lletara uaina llóñellena izire jɨcádiaɨoɨ.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Afe íaɨoɨ cacana íaɨoɨmo lloga lletara uai jamánomo ɨere juáredeza. Aféuai daɨde:
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Uafue, afe cacánafue naa cɨ́ocaidɨfue dɨga ɨere jacɨ́renamona, dama Moisés uai ua: “Aferi ɨere jacɨ́naitɨcue. Jacɨ́ruillano cuidɨ́ritɨcue,” daɨde.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Mei íadɨ, jae jɨáɨfodo Jesucrístomo omoɨ ɨ́ɨnuamona, ja birui Juzíñamuimo ite jacɨ́nide caɨmare nabáirillafue dɨbénemo dúcɨdɨomoɨ. Ie mei ɨ́coɨmo monamo ite jaca caade Juzíñamui uícomo úrizaitɨomoɨ. Juzíñamui illa jofue, “mona ero ie Jerusalén” mámecɨrede. Iemo jɨáɨfodo “Sión Caifónedu” daɨna. Afémɨemo ja omoɨ caɨmare nabáirillamona dɨga íeza facádonide Juzíñamui abɨ imacɨ Juzíñamuina ióbioicana ɨráɨzitiaɨoɨ.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Ua, omoɨ ɨ́ɨnuamona Juzíñamui ómoɨna daɨde: “Ja cue daade Jitó Jesucristo izóidɨnodɨomoɨ. Cuemo ie dúina izói, afe izói ja cuemo jaɨnáidɨomoɨ,” daɨde. Afemona nana Juzíñamui íena comuítagamacɨmo jae jaɨnáidɨomoɨ. Nana afe íemo jaɨnáidɨno mámecɨaɨ jae monamo cuega. Ie jira nana Moo Juzíñamui ie comuítaganona, ñue jɨcánuana fɨbídɨmɨe izói, ñue íaɨoɨna rɨ́idoite, mei afémɨe nana naɨraɨ Mooza. Jaiai ie anamo ñue itɨno, jae tɨídiaɨoɨ, mei íadɨ íaɨoɨ ñuera joreño naɨ fɨgo caɨmare iñédiaɨoɨ. Ja biruíllaɨdo Cristo caɨri tɨ́illano caɨna jíllotate. Daɨí nana íemo ɨ́ɨnotɨnona jíllotano, afe tɨ́idɨno ñuera joréñuaɨ ñue jaɨ́cɨna caɨmare itátagaiaɨoɨ.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Uafue, Juzíñamui comue caɨmare caɨmo fecállɨfue caɨmo llóiacade. Afefue caɨmo lluáɨbitɨmɨe Jesús, mei ie cruzmo ie dɨe tótajado caɨmare ɨ́aɨfuenidɨnona fɨnócacaɨza. Ie jira ie dɨe, úrilla uai izói jamánomo ñúefue caɨ ɨfócɨmo denode. Mei jɨáɨfodo Abel dɨe tóilla afe izói caɨmare ñúefuiaɨ caɨmo lloñede.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Nana bie caɨmare Juzíñamui caɨmo llotátagafuiaɨna jae onódɨomoɨ. Afena omoɨ onónamona, afefue ómoɨmo llotɨ́mɨe mai omoɨ ruifíruiñeno iri. Afe íena ruifíruillamona abɨ́ omoɨ rairuiri. Mei jaiai bínɨemo Juzíñamui jóonega lletáraɨma dáɨnana ruifíruitɨno, duere íaɨoɨ fɨnóinamona jaca jílloñediaɨoɨ. Afe baɨmo birui monámona caɨmo llotɨ́mɨe dáɨnana caɨ ruífiruiadɨ, daje izói ua jílloñeitɨcaɨ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Jaiai aféruimo ie úrilla uai énɨena dɨga icaiño rɨire docáitate. Mei íadɨ birui afémɨe uafue llote: “Nane afe emódomo dáacaiño énɨena rɨire docáitaitɨcue, naa caifo ite monánɨaɨri,” daɨde.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Afémɨe daɨna “Nane afe emódomo énɨena dáacaiño docáitaitɨcue” Juzíñamui íiraɨruillaɨdo fɨnóllɨfue caɨna daɨde. Aféruimo nana ie fɨnoca raa, ranítado izírilla izói níraɨdoite. Afe níraɨduado nana níraɨrede ráanɨaɨna, afémɨe oni nɨné táɨnocaitaite. Mei íadɨ níraɨnide ráanɨaɨ jaca méidonide; fɨébillano zíiñona íitiaɨoɨ.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Ja birui Juzíñamui méidonide illáɨmana illánomo jaɨnáitagacaɨ. Iemona íena “Ɨere fɨgora” caɨ daɨífɨreillɨ. Afe llezica caɨmare úrillafuedo mai íemo caɨ ióbillɨ. Ua, ñue jacɨ́ruioicana ie uáillaɨmo mai ñue caɨ cacáreillɨ.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Mei jɨɨ, caɨ Juzíñamui, irai amena cuarilla izói, nana ɨ́aɨfueredɨnona jaca zíiñona íaɨoɨna duere fɨ́noite.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.