Hebreus 12
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NAA
1 Ie jira, cue ámatɨaɨ, comécɨdo ñue omoɨ facari. Ua aillo jamánomo Juzíñamuimo izire ɨ́ɨnotɨno bínɨemo caɨ uícodo macáoidiaɨoɨ. Afémacɨ Juzíñamui caɨ ióbitallɨfuena caɨna ɨfode. Afémacɨ caɨ ɨ́ɨnogafuemo jaɨ́cɨna ɨ́foite uai nabáiraɨnɨ. Caɨ abɨdo ífoɨna itíaɨoɨ. Afémacɨmo caɨ comécɨillamona, nana caɨ jɨzítacana uite fɨénidɨfuiaɨ mai oni caɨ féitallɨ. Ua, caɨmo ite fɨénidɨfue, abɨ llótaidote ɨniroi izói caɨmo jɨ́ide. Jɨ́inamona jaca caɨna aruire itátate. Afena fáɨcanocaillano, Juzíñamui ióbitallɨfuemo zefuíruiñeno mai izire caɨ nɨ́cɨdollɨ.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Afe llezica duere caɨ zefuíllano féitano, mai Jesumo comecɨ caɨ facallɨ; mei afémɨe Juzíñamui ióbitallɨodo, ɨ́ɨnuafuedo caɨ jáillena caɨ ɨfódɨmɨeza. Mei afémɨe ie Moo Juzíñamuina féitañeno ie fáainaruimo naɨ íemo izire ɨ́ɨnoide. Daɨí ie ɨ́ɨnua, afémɨe izói jaɨ́cɨna caɨ ɨ́ɨnollena, afémɨe caɨ ɨfode. Iemona afémɨe caɨ ɨ́ɨnogafue ñue ɨ́coɨmo fuitádɨmɨe. Ua, Jesús duere zefuide, íadɨ afe duere zéfuilla méifomo íite cáɨmafuemo, afémɨe ñue comécɨide. Afemo comécɨioillano uái dáɨi cruzmo tɨ́izaide; mei áfedo nana íemo ɨ́ɨnotɨno caɨmare jíllobicaitiaɨoɨza, afémɨe onode. Iemo afe meáirede tɨ́illana náfueñeno, abɨdo meine cáadɨmɨena jaide. Afe daɨí jaillano caifo Juzíñamui nabézimo Jesús ráɨnazaide.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Ie jira, caɨ jɨáɨnona duere zefuítagamɨe Jesumo mai ñue omoɨ comécɨioiri, omoɨ duere fɨnóbicaillamona omoɨ zéfuiruiñeillena. Daje izói Jesumo ñue omoɨ uibíoiri omoɨ comecɨ ñue náɨreillena. Mei afémɨe fáɨcanocaiñeno Juzíñamuimo ɨ́ɨnoicaide, fɨénidɨno íena uáitajano duere ie fɨnódiaɨoɨ íadɨ.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Fɨénidɨfue omoɨ comécɨna jɨ́ɨrioide, íadɨ nágarui áfemona abɨ ráiruifɨredɨomoɨ. Afemona abɨ rairuíllano ɨere juárede. Iemona jabo duere fɨnócaomoɨ. Mei íadɨ fɨénidɨfuena omoɨ anáfenoacanamona naɨ tɨ́iñedɨomoɨ. Dama Jesús ɨ́coɨnia jabo duere zefuídɨomoɨ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Afe llezica Juzíñamui caɨmare llogáuaina nɨbaɨ jae féitatɨomoɨ. Aféuaido Juzíñamui ie úruiaɨ izói, ómoɨna llófuete; ona rɨire daɨde:
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Mei Ocuíraɨma Juzíñamui nana ie izíruiganona fɨ́aicana lletáfɨredeza, ɨ́aɨfuenidɨnona íaɨoɨ jáillena.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Omoɨna izíruillamona Juzíñamui afe daɨí ómoɨna duere zefuítate, ómoɨmo llófuellena, baɨmo ñuera ie jitótɨaɨna omoɨ jáillena. Ie jira duere zefuítagaomoɨ. Mei onódɨomoɨza, bínɨemo ite moo llétañega jitó ñue móonaiñeiteza. Iemona afe moo nana ie jitótɨaɨna llorebai mailla izói ízitate.
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Ie jira Juzíñamui ízitañegamɨe nɨbaɨ ie nahí jitóñedeza, móonidɨza; mei nana nahí ie jitótɨaɨ izi cácatagaiaɨoɨza.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 — ausente —
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 — ausente —
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Ua, ja onódɨomoɨza nana izi cácatafuemo illa llezica, áfena gáɨñedɨcaɨ. Mei íadɨ afe izi cácatafue záilla mei, áfedo lletácano, Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íficaillano, comécɨna jacɨ́ruiñedɨnona caɨmare jáitɨcaɨ.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Juzíñamui daɨí omoɨ llétajana omoɨ onónamona, mai abɨ́ omoɨ mame. Ja abɨna náɨnidɨno izói omoɨ iñeno iri. Omoɨ zúurede comecɨ náɨretari.
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Afe llezica omoɨ duere zefuíllafuemo, mai bífuemo jaɨ́cɨna comecɨ facádori. Aféfuedo daɨíri “Juzíñamui ióbille jitótɨaɨna móonaitagacaɨ.” Daɨí o dáɨnamona, jɨáɨe ómoɨmona Jesumo ɨ́ɨnogana féitaacadɨno, comécɨna caɨmare náɨretaitɨo. Daɨí ie náɨreillamona afémɨe meine abɨdo Jesús uaina izire ɨ́ɨnocana jeire óite.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 Afe emódomo nana comínɨ cɨ́gɨri, mai comecɨ rɨ́icaitañeno cáɨmafuemo omoɨ iri. Daje llezica, Juzíñamui ebire ñue illa izói, afe dɨbénemo mai omoɨ abɨ ífuiaɨ nágarui méidocana uiri. Bie izóidɨfuemo omoɨ naɨ iñéniadɨ jaca buna Juzíñamuina cɨ́oñeille. Mei íadɨ comecɨ ɨ́aɨninafuemo caɨ íadɨ, íena cɨ́oitɨcaɨ.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Juzíñamui caɨmo fecaca caɨ ie cánuafue aillo ite. Bifue nana jeire omoɨ ófɨreilleza izire omoɨ comécɨiri. Daɨí íllamona buna fɨénidɨfuemo oni nɨbéfodo báɨiñeiteza. Daa daɨí oni fɨénidɨfue dɨbénemo baɨídɨmɨe nana jɨáɨmacɨ comécɨna fɨeni fɨnode. Mei jɨɨ, duere zefuíllamona Cristo dɨbénemo fɨgo jaɨnáiacañedɨmɨe, jucúrede juia izoide. Mei afe juia illemo totáa, nana áfeji jucúredɨjina jaide. Daɨítade come nana ie aɨno comɨ́nɨna daje izói fɨgóruiñede. Afemona abɨ́ omoɨ rairuiri.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Daje izói nana jɨruírenafuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri. Afe llezica ómoɨmona dámɨe Esaú illa izói iñeno iri, mei afe Esaú jaca Juzíñamui jítainafuemo fɨgo comécɨiñedeza. Aféfuena jámairuillano, afémɨe nánoramɨe íadɨ, íemo ite maiñórille rɨ́ino, fia due jiza güille ɨbana fecade.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Afe Esaú illáfuena ñue onódɨomoɨza; mai aféfuemo omoɨ comécɨioiri. Ɨco íiraɨruimo ie moo ézɨcɨrafuena Esaú maiñóacade, íadɨ ie moo ja íena ruifíruite. Afémɨe comecɨ ifue méiduano éecana ie moomo izire jɨcade; íadɨ “Jii” daɨíñede. Afe naui Esaú jámairuillafue jaca méidonide.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Ja birui Juzíñamuimo caɨmare nabáirillanomo dúcɨdɨomoɨ. Jaiai Juzíñamui comɨnɨ áillue caifónedumo áɨnozidiaɨoɨ, Juzíñamui daɨna uaina cacáillena. Afedu mámecɨ Sinaí. Afedu náaduna irai izói boode, aillo úillɨe dɨga. Afe llezica ɨere jacɨre naɨríbicaide. Naɨríbicaillano, jairifo rɨire jaiñode.
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 Aféruimo bainada izoide fɨcɨre cácacaide. Afe llezica áillue come úrilla uai íaɨoɨmo fɨcɨre cácacaide. Afe uai ɨere jacɨ́rede cacaide. Afemona, áfena cacádɨno jɨáɨe emódomo lletara uaina llóñellena izire jɨcádiaɨoɨ.
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 Afe íaɨoɨ cacana íaɨoɨmo lloga lletara uai jamánomo ɨere juáredeza. Aféuai daɨde:
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Uafue, afe cacánafue naa cɨ́ocaidɨfue dɨga ɨere jacɨ́renamona, dama Moisés uai ua: “Aferi ɨere jacɨ́naitɨcue. Jacɨ́ruillano cuidɨ́ritɨcue,” daɨde.
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Mei íadɨ, jae jɨáɨfodo Jesucrístomo omoɨ ɨ́ɨnuamona, ja birui Juzíñamuimo ite jacɨ́nide caɨmare nabáirillafue dɨbénemo dúcɨdɨomoɨ. Ie mei ɨ́coɨmo monamo ite jaca caade Juzíñamui uícomo úrizaitɨomoɨ. Juzíñamui illa jofue, “mona ero ie Jerusalén” mámecɨrede. Iemo jɨáɨfodo “Sión Caifónedu” daɨna. Afémɨemo ja omoɨ caɨmare nabáirillamona dɨga íeza facádonide Juzíñamui abɨ imacɨ Juzíñamuina ióbioicana ɨráɨzitiaɨoɨ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 Ua, omoɨ ɨ́ɨnuamona Juzíñamui ómoɨna daɨde: “Ja cue daade Jitó Jesucristo izóidɨnodɨomoɨ. Cuemo ie dúina izói, afe izói ja cuemo jaɨnáidɨomoɨ,” daɨde. Afemona nana Juzíñamui íena comuítagamacɨmo jae jaɨnáidɨomoɨ. Nana afe íemo jaɨnáidɨno mámecɨaɨ jae monamo cuega. Ie jira nana Moo Juzíñamui ie comuítaganona, ñue jɨcánuana fɨbídɨmɨe izói, ñue íaɨoɨna rɨ́idoite, mei afémɨe nana naɨraɨ Mooza. Jaiai ie anamo ñue itɨno, jae tɨídiaɨoɨ, mei íadɨ íaɨoɨ ñuera joreño naɨ fɨgo caɨmare iñédiaɨoɨ. Ja biruíllaɨdo Cristo caɨri tɨ́illano caɨna jíllotate. Daɨí nana íemo ɨ́ɨnotɨnona jíllotano, afe tɨ́idɨno ñuera joréñuaɨ ñue jaɨ́cɨna caɨmare itátagaiaɨoɨ.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Uafue, Juzíñamui comue caɨmare caɨmo fecállɨfue caɨmo llóiacade. Afefue caɨmo lluáɨbitɨmɨe Jesús, mei ie cruzmo ie dɨe tótajado caɨmare ɨ́aɨfuenidɨnona fɨnócacaɨza. Ie jira ie dɨe, úrilla uai izói jamánomo ñúefue caɨ ɨfócɨmo denode. Mei jɨáɨfodo Abel dɨe tóilla afe izói caɨmare ñúefuiaɨ caɨmo lloñede.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Nana bie caɨmare Juzíñamui caɨmo llotátagafuiaɨna jae onódɨomoɨ. Afena omoɨ onónamona, afefue ómoɨmo llotɨ́mɨe mai omoɨ ruifíruiñeno iri. Afe íena ruifíruillamona abɨ́ omoɨ rairuiri. Mei jaiai bínɨemo Juzíñamui jóonega lletáraɨma dáɨnana ruifíruitɨno, duere íaɨoɨ fɨnóinamona jaca jílloñediaɨoɨ. Afe baɨmo birui monámona caɨmo llotɨ́mɨe dáɨnana caɨ ruífiruiadɨ, daje izói ua jílloñeitɨcaɨ.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Jaiai aféruimo ie úrilla uai énɨena dɨga icaiño rɨire docáitate. Mei íadɨ birui afémɨe uafue llote: “Nane afe emódomo dáacaiño énɨena rɨire docáitaitɨcue, naa caifo ite monánɨaɨri,” daɨde.
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Afémɨe daɨna “Nane afe emódomo énɨena dáacaiño docáitaitɨcue” Juzíñamui íiraɨruillaɨdo fɨnóllɨfue caɨna daɨde. Aféruimo nana ie fɨnoca raa, ranítado izírilla izói níraɨdoite. Afe níraɨduado nana níraɨrede ráanɨaɨna, afémɨe oni nɨné táɨnocaitaite. Mei íadɨ níraɨnide ráanɨaɨ jaca méidonide; fɨébillano zíiñona íitiaɨoɨ.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 Ja birui Juzíñamui méidonide illáɨmana illánomo jaɨnáitagacaɨ. Iemona íena “Ɨere fɨgora” caɨ daɨífɨreillɨ. Afe llezica caɨmare úrillafuedo mai íemo caɨ ióbillɨ. Ua, ñue jacɨ́ruioicana ie uáillaɨmo mai ñue caɨ cacáreillɨ.
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 Mei jɨɨ, caɨ Juzíñamui, irai amena cuarilla izói, nana ɨ́aɨfueredɨnona jaca zíiñona íaɨoɨna duere fɨ́noite.
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.